LiberIII

ſunt aliqui ex illo eadē ꝯfitentes. Qd̓ eſtvere diaboli commentuꝫ: vt hoīes magichriſtianoꝝ ſibi nomen imponerēt: qͦ perhͦ ſanctū ⁊ venerabile religionis nr̄e myſteriū macularēt. Qui tn̄ irrident et ſpernūt eccl̓iaſtica dogmata: vel de īmortalitate aīe: vel de reſurrectione mortuorum.Uerum hi talibꝰ freti autoribꝰ de ſpe ſalutis ⁊ vite penitus exciderunt.¶ De ſecta Ebioniorum.¶ Capl̓m. XXVIIEd ⁊ alios idem demon qͦs abamore xp̄i ſeꝑare non poterat:alia nihilominꝰ arte decepit. ideſt ebionios: qͥ intēpretant̉ pauꝑes. Uere enī pauꝑes ſūt ⁊ egeni in ſciētia gloriexp̄i: quoniāquidē ſolū eū hoīeꝫ putant: ⁊ꝑ ꝓfectū vite ac v̓tutis virū iuſtū effectūcōmuni etiā natiuitate ex viro ⁊ femīa ꝓcreatū. Cuſtodiendā ꝟo cenſent etiaꝫ legis obſeruantiā. nec ſufficere ad ſalutē ſolam xp̄i eſtimāt fidē. Quidā tn̄ ex ip̄is refugiunt hāc impietatē: vt ex viro ⁊ femīaaſſerāt eum natum: ſed ꝯfitent̉ de ſpirituſancto ⁊ maria ꝟ̓gine. nec tn̄ ſemꝑ eū fuiſſe deū ⁊ verbū ac ſapientiā dei fatentur:corꝑalem ꝟo legis obſeruātiā cuſtodiūt.Apl̓i aūt Pauli epl̓as omnes pariter reſpuūt: ⁊ ip̄m apoſtatā legꝭ appellāt Utūtur ⁊ euangelio vno qͦdam: qd̓ ẜm hebreos appellat̉. Cetera omīa nihili ducunt.Sabbata cuꝫ iudeis ẜm legē: nobiſcumdn̄icaꝫ diē ſacratā poſt reſurrectiōeꝫ dn̄iobſeruāt. Un̄ cōpetenter Ebionite propaupertate intelligentie appellati ſunt.De Cherintho praue religionis antiſtite.¶ Capl̓m. XXVIIIIſdem tꝑibꝰ etiā alteriꝰ hereſeos obortū pͥncipē cherinthumaccepimꝰ. De qͦ Gaius (cuiꝰ iāin ſuꝑioribꝰ fecimꝰ metionē) in diſputationū ſuarū dialogo ita ſcribit. Sed et cherintus inqͥt ꝑ reuelationes quaſdā quasvelut a magno apl̓o ꝯſcriptas: ⁊ ꝑ angelos ei reuelatas putaret: talia q̄dam portenta nobis ītroducit. Poſt reſurrectiōeꝫterrenū dicit futurū eſſe regnū xp̄i in hieruſalē: ⁊ hoīes in carne iterū ꝯcupiſcētijs

⁊ vitijs: ſubiectā ꝯuerſationē habituros.Cōtra fidē qͦꝫ ſcripturaꝝ quoſdam milleannos deſignat. In qͥbꝰ multa qͥdē ⁊ aliacorruptionis oꝑa: ⁊ nuptiaꝝ feſtiuitatesdicit futuras: ad eos qͥ libidini ſūt deditidecipiēdos. Sꝫ ⁊ Dionyſiꝰ cū de Iohānis reuelatiōe diſſereret: ⁊ q̄dam ẜm ea q̄antiquitꝰ eccl̓ie tradita fuerāt diſputaret:mētionē facit huiꝰ ip̄iꝰ viri in his verbis.Cherintus inquit a qͦ et cherinthiana hereſis oborta ē: figmētis ſuis auctoritateꝫmagni noīs acqͥrere: ẜm ſcripture huiusprauā intelligentiaꝫ geſtiebat. qͥppe cuiꝰhec erat hereſis: vt affirmaret terrenū futurū eſſe xp̄i regnū. Et qꝛ erat vētri et gule ac libidini deditus: ea futura decernebat q̄ ſibi ꝓpria libido dictabat. Uētris⁊ eoꝝ q̄ ſub ventre ſunt incitamēta: cibis:potibꝰ: nuptijs p̄dicabat explenda. Et vtaliqͥd ſacratiꝰ dicere videret̉: legales aiebat feſtiuitates rurſū celebrādas: et hoſtias carnales iteꝝ iugulādas Hyreneꝰ ꝟoetiā ſecretiora ip̄iꝰ heretici in pͥmo operꝭſui libro publicauit. q̄ inde diſcat ſi quisplęniꝰ ſcire vult.¶ De Nicolao ⁊ ſectatoribus ſuis.Capl̓in XPEd ⁊ alia hereſis q̄ appellaturNicolaitaruꝫ perpauco tꝑe viguit. cuiꝰ etiā in reuelatiōe Iohānis mētio facta ē. Iſti Nicolaū vnumex illis qͥ cū Stephano ab apl̓is ꝯſtituti ſūt diaconi auctorē ſe habere iactabāt.Sed clemens Alexandrinus in tertio libro ſtromatū hec de eo ſcribit. Pulchrāinqͥt valde hic vxorē habuit. Et poſt aſcēſionē dn̄i ⁊ ſaluatoris nr̄i cuꝫ increparet̉ab apl̓is tanqͣꝫ de zelotipie iniuria: ꝓductam ī mediū vxorē ſuā: ſi qͥs eā vellet habere ꝑmiſit: Ex qͣ occaſiōe iſti ꝯſequensputauerūt: vt ẜm hoc factū vel dictū Nicolai vnuſqͥſqꝫ carne ſua ī quo delectaretabuteret̉. Et obtinētes dictū vel factumhuiꝰ ſimplicit̓ vl̓ īnocēter: abſqꝫ vlla reuerētia ꝓmiſcuos nūc ⁊ illicitos ꝯcubitusexpetūt: hi qͥ ſub illiꝰ noīe ſectā ſibi ꝓprielibidinis aſſūpſerūt. Mihi aūt comꝑtūē Nicolaū nullā ꝓrſus agnouiſſe mulierē: p̄ter eā quā in matrimonio acceperat.Cuiꝰ etiā liberi: femīe qͥdē: vſqꝫ ad vltimā3

d 3