Eccleſiaſtice hyſtorie
¶ De iudeoꝝ expugnatione poſt chriſtū¶Capl̓m. V.Gitur poſt Neronē qͥ tredecimannis obſedit romani culmīspͥncipatū: galba ⁊ otho anno ⁊ſex mēſibꝰ detento pͥncipatu defūcti: Ueſpaſiano regni gubernacula derelinquūtpoſito ꝑ idē tp̄us in ꝓcinctu belli qd̓ iudeis intenderat. vbi ab ip̄o exercitu cū qͦoppugnabat iudeā ſubrogat̉ imꝑio. Iſqꝫcōfeſtim romā tēdēs Tito filio ſuo curābelli ⁊ hieroſolymoꝝ oppugnationes iniūgit. Ueꝝ poſt aſcenſionē dn̄i ⁊ ſaluatoris nr̄i: iudei vl̓ in ip̄m cōmiſſi piaculi: vl̓ꝑſecutionis in apl̓os: ⁊ necis in ſtephanūſed ⁊ obtrūcationis in apl̓m Iacobū: ⁊ inIacobū: nihilominus frēm dn̄i qͥ appellatus eſt iuſtus: ſceleris admiſſi: ceterorūqꝫoīm qͦs ꝓpter fidem chriſti inſidijs dolisatqꝫ om̄i fraude neqͥcie circūuenerant. ꝓhis inquā om̄ibꝰ malis penas diuinitusrepoſcebant̉. Et apl̓i qͥdē ab illis pͥus fugati: ac ꝑ omnē locū diſperſi (ſicut ſupͣ diximus) ꝑgebant in v̓tute chriſti qͥ eis p̄ceperat dicens. Eūtes baptizate oēs gentes in noīe meo. Eccl̓ia ꝟo q̄ in hieroſolimis fuerat ꝯgregata: reſponſo a deo accepto: emigrare iubet̉ ⁊ tranſire ad oppidūqͦddā Pellā noīe tranſiordanē: qͦ ablatisex vrbe ſanctis ⁊ iuſtis viris vindicte celeſti fieret locus: tā de vrbe ſacrilega: qͣꝫ d̓ppl̓o impio per excidiū patrie euerſionēqꝫſumende. Quantis gͦ malis gens tūc vniuerſa mulctata ſit: atqꝫ ip̄a iudee terra: bello: fame: igne: cedibuſqꝫ vaſtata ſit? qͣntappl̓oꝝ milia: patres ſil̓ cū ꝯiugibꝰ ac ꝑuulis liberis abſqꝫ nūero: abſqꝫ diſcretionetrucidati ſint? q̄ etiā diuerſaꝝ vrbiū obſidiones: ſed ⁊ ip̄ius magnifice ⁊ famoſiſſime ciuitatis hierl̓m qͣnta vaſtitas? qͣnta fuerit diuerſaꝝ mortiū ſtrages? qͥſue ꝑhec ſingl̓a belloꝝ extiterit modus? Et vtẜm id qd̓ ꝓphete p̄dixerāt abominatio deſolatōis in ip̄o qͦndā dei famoſiſſimo collocata ſit templo? vtqꝫ ad vltimū cunctaignis ppl̓atus ſit: ⁊ flāma conſumpſerit: ſiqͥs plenius noſce vult hiſtorias Ioſephirelegat. Nos ꝟo ex his ea tm̄ q̄ ad explanationē ſuſcepti oꝑis ſufficiūt aſſumemꝰ⁊ in qͥbꝰ refert ꝙ ex om̄i iudea ppl̓i in die
ſolēni paſche: hieroſolymā velut exicialiqͣdā manu cogente ꝯuenerāt. Quos tricies centenamilia hoīm dicit fuiſſe: iuſto ſcꝫdei iudicio tꝑe hoc vltionis electo: vt quiin diebꝰ paſche ſaluatorē ſuum ⁊ ſalutarechriſtū dn̄i cruentis manibꝰ ⁊ ſacrilegisvocibꝰ vio lauerant: in ip̄is diebꝰ velut invnū carcerē oīs multitudo cōcluſa: feral̓pene exiciū qd̓ merebat̉ exciperet. Preteribo q̄ in eis vel gladij cede: vel alijs bellimachinis collata ſūt explicare Ea tm̄mōq̄ dire famis exicio ꝑtulerint: ſupͣdicti hyſtoriographi ſermonibꝰ ꝓferā. q̄ legenteshec intelligant qͣntū piaculi ſit audere aliqͥd in chriſtū: ⁊ qͣꝫgrauibꝰ hac cauſa ſupplicijs expient̉.¶ De fame que oppreſſit eos.¶ Capl̓m. VI.Ge itaqꝫ qͥntus Ioſephi hyſtoriaꝝ liber ponat̉ in mediū: ex qͦoīs illoꝝ luctuoſa tragedia ꝑnoſcat̉. Diuitibꝰ autē ꝑͥmanere inqͥt aut ꝑirevnū atqꝫ idē erat. Si em̄ in vrbe ꝑmaſiſſent facultatū ſuaꝝ cauſa crimine obiectoqͣſi qͥ de trāſfugiendo cogitarēt ꝑimebāt̉.Neceſſitas vero famis factioſoꝝ extollebat arrogantiā: ⁊ vtrūqꝫ ſil̓ inedia cum temeritate creſcebat. Publice qͥdē frumētūnuſqͣꝫ om̄ino erat: ſed irruentes vrbis p̄dones ꝑſcrutabant̉ domos: ⁊ ſiquidē inueniſſent tanqͣꝫ de his qͥ fefellerat penasſumebant. Si ꝟo nō inueniſſent. nihilominus tāqͣꝫ eos qͥ occultius ⁊ diligentiusabſconderint cruciabant. Indiciū ꝟo hr̄iab eis pabula capiebant: hͦ ip̄o ꝙ adhucviuere ⁊ ſubſiſtere corporibꝰ videbant̉: tāqͣꝫ qͥ ꝓfecto iā interiſſent: niſi abſconditoſvſpiam tegerent cibos. Si qͦs ſane tabeſcentes macie vidiſſent: hos cū venia p̄teribant: ſuꝑfluū putantes ꝑimere quospaulo poſt abſumeret fameſ. Multi tn̄ inoccultis om̄i cenſu ſuo mercati ſunt vnūmetrū. Si diuites frumēti: hordei ſi inferiores fuerūt: ⁊ ꝯcludētes ſe in interioribꝰqͥbuſqꝫ penetralibꝰ domus. nōnulli nec īpanes ꝯfectas fruges edebāt. Alij ꝟo inqͣntū vel neceſſitas vl̓ metus ꝑmitteret excoquebant. Et menſam qͥdē nullus expectabat apponi: ſed ex ip̄o ſemiuſta igni rapientes ꝓpria velut furtiua deuorabant.