Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

LiberIII

Et erat infelicis ip̄ius cibi ſpectaculū miſerabile: validiores quiqꝫ inuenta diriperent: imbecillioribꝰ ꝟo nihil p̄ter luctūſuꝑerat lachrymas. oīm licꝫ acerbitates rerū ſuꝑet famēſ: nihil tn̄ ita ſubruitſb̓uertit ſic̄ verecūdia. Quicqͥd em̄ ſaluisrebꝰ pudore dignū eſt: id in hac neceſſitate ꝯtemnit̉. Deniqꝫ vxores de viroꝝ manibꝰ: filij de ꝑentū: qd̓ ē infeliciꝰ mr̄escibos de ꝑuuloꝝ ſuoꝝ manibus atqꝫ orerapiebant. Et dulciſſimi liberi in manibꝰ atqꝫ an̄ ora poſiti tabeſcerent: exiguavite ſubſidia dentibꝰ ipſis eximere nemoꝑcebat. Ueꝝ nec ip̄os qͥdē infelicesexiguos ſumentes latebant cibos: ſꝫ ꝯtinuo aderat p̄donū qͥs: ſtatim vt clauſaſcuiuſpiā ꝯſpexiſſet fores: indicium credebat eſſe intrinſecus poſiti ederent:repente deſpicatis foribꝰ p̄cipites irruebant: atqꝫ ab ip̄is (vt ita dicā) faucibꝰ expͥmentes ſi qͥd forte incōſumptū iam fuerat reuocabāt Uerberabant̉ ſenes ſi cibūvendicare temptaſſent. Sparſis etiā crinibꝰ mulieres trahebant̉ occultare nitentes ſi qͥd forte dep̄henſum fuiſſet in manibus. Nulla ſenibꝰ canicie reuerētia. nulla erga ꝑuulos miſeratio: ſꝫ in exiguo panis fragmēto ꝑuulos inherentes: ex ip̄ocui inheſerant ſuſpenſos elidebant in terram. In vero raptores cibo p̄ueniſſet aſſumpto crudelius ſeuiebant: excogitabant dira ſupplicia: obdurātes infelicibꝰ naturales digeſtionū meatus. Alijsꝟo p̄acutas ſudes eadē verenda adigētes (horreſco geſta ſunt referens) adfeſſionē hec vnius panis: aut cyati farine miſeros ꝑurgebant. Nam ip̄i tortoresnec patiebant̉ famē. Eſſet em̄ qͦdāmō tolerabilius ſi hec cōpulſi inedia facere viderent̉: ſed vt vel p̄pararent ſibi impoſte cibos: velut crudelitas exercicio ꝯualeſceret. In his etiā ſi forte furtim ſtationes hoſtiū colligendis herbis erepſiſſent: occurrētes eis ſe hoſtiū manuseffugiſſe gauderent: diripiebant qͥcqͥd attulerāt. Supplicantibꝰ aūt terribile qͦd ſibi nomen dei inuocantibꝰ: vt vel ꝑtēaliquā ex his que mortis ꝑiculo queſierant indulgerēt: nihil prorſus p̄bebant.Sed hoc beneficij loco ceſſerat ſi com-

p̄henſum viuū licuiſſet euadere. His aūtpoſt aliquāta adiūgit dicens. Iudeis ꝟo egreſſu vrbis omīs ꝑiter ſpes excludebat̉ ialutis. Et inualeſcens acerbitas famis domos ſil̓ familias gentēqꝫ vaſtabat: ita vt in pene tralibꝰ ſtrata iacerēt mulierū ꝑuulorūqꝫ cadauera: plateas veroinfeliciū ſenū corꝑa fame magꝭ qͣꝫ etateſūpta. Iuuenes ꝟo atqꝫ om̄is etas robuſtior velut ſimulacra q̄daꝫ in vijs egreſſibꝰ oberrabant: corruentes quocūqꝫ locigreſſum ſubruiſſet inedia. Sepelire autem cadauera ꝓximoꝝ: nec defunctorummultitudo: nec viriū debilitas permittebat: ſimul ſue vnuſquiſqꝫ vite incertoDeniqꝫ aliquanti ſuper eos quos ſepeliebant animas emiſere. Multi etiam dumꝓſequunt̉ funera priuſqͣꝫ ad ſepulcra veniretur efflabant. Sed nec planctus exmore defunctis exhibebatur: aut luctusquia hoc ſibi totum vendicauerat famesSꝫ nec ariditas inedie humorē cuiqͣꝫ reliquerat lachrymaꝝ. obſederant ciuitatēꝓfunda ſilentia. nox plena mortis cuncta contexerat. Quibus malis omnibusgrauiores ſoli vigebant p̄dones: qui necſepulchra quidem diripere: ſpoliare cadauera illicitum ducebant: tam p̄dampetentes: qͣꝫ ſcelus irriſione cumulantes: aciem gladioꝝ ſuoꝝ in cadauerum obtruncatione ꝓbantes. Interdum etiaꝫ innōnullos adhuc ſpirantes mucro examinandus agebat̉. quod alij ſemineces cuꝫviderent ſupplices dexteras extendebant:vt in ſe quoqꝫ beneficij loco cōuerterentſcelus quo ſcꝫ cruciatibus famis velocius abſoluerent̉. Sed nouo crudelitatisgenere necem quā ſponte inferebant ſi rogarent̉ negabant. cum tamen vnuſquiſqꝫdeficientiū cum gemitu oculos retorqueret ad templū: de morte ꝓpria dolens:ſed de impunitate p̄donum quos ſuꝑſtites derelinquebāt. Et pͥmo quidem ſumptu publico ſepelire mortuos iuſſerāt fetoris intolerantia: Ut vero omnem ſumptum cepit vincere multitudo morientiūde muro cadauera precipitabant. At cuꝫTytus circūiens peruidiſſet repletosmortuorum cadaueribus vallos: humani corporis tabe patriam terrā rigari:

c 4