LiberIII

circūiſſe dep̄hendit̉. Et ad vltimū in vrberoma cōmoratus: vbi ⁊ crucifixus eſt deorſum capite demerſo: qd̓ ipſe ita fieri dep̄catus eſt: ne exequari dn̄o videret̉. Depaulo aūt qͥd dicā? qͥ ab hierl̓m vſqꝫ adilliricū repleuit euangeliū chriſti. ⁊ ad vltimū ſub Nerone martyrium duxit. Hecita ꝑ ordinē in tertio libro explanationuꝫgeneſis Origenes exponit.De epl̓is apl̓oꝝ. ¶¶ Capl̓m. III.Erum Petrus apl̓us p̄dicatioſponis ſue monimēta nobis ꝑpauAca dereliqͥt. Una etem̄ eiꝰ epl̓aeſt: de qua nullus oīno dubitauit. Namde ſecūda multis incertū eſt. Apud pl̓imos tn̄ etiā ip̄a legenda ſuſcipit̉. Ille ꝟolibellus qͥ dicit̉ actus petri: ⁊ qd̓ noīs eiꝰeuangeliū nūcupat̉: ſed ⁊ que dicit̉ eiꝰ p̄dicatio vel reuelatio in ſcripturis ꝓrſuscanonicis nō habet̉. Sed ne aliquis qͥdēſcriptoꝝ veteꝝ vti eoꝝ teſtimonijs inuenit̉. Uerū ꝓcedente nobis hyſtorie narratione ꝑ opportunitatē locoꝝ: cum ſcriptores eccleſiaſticos memorabimus: neceſſario etiā ſcripturaꝝ libros: qͥ in auctoritate eſſe debeant: ⁊ quoꝝ minus ſequendaſit auctoritas exponemus. Interim Petri vt diximus pͥma epl̓a ab oībꝰ veteribꝰeſt recepta. Pauli qͦꝫ manifeſte quatuordecim ſunt epl̓e: q̄ in auctoritate habent̉.licet ſciam apud latinos de epl̓a que adHebreos ſcribit̉: haberi dubitationem.Sed ⁊ de ipſa quid vnuſquiſqꝫ veterumſcriptoꝝ ſenſerit in temꝑe ſuo ꝓferemus?Et libellus herme qui appellat̉ paſtoris:cuius Paulus in epl̓is ſuis meminit: aplurimis nō eſt receptus. ab alijs aūt neceſſarius iudicatus eſt: ꝓpter eos qui primis ad fidem inſtitutionibꝰ imbuuntur.Unde ⁊ in nōnullis eccleſijs legit̉. ⁊ multi veterū ſcriptoꝝ vſi ſunt teſtimonijs eiꝰHec interim nobis p̄miſſa ſint de diuīorum libroꝝ fide: Quā mox etiam veteruꝫadſtipulatione firmabimus.¶ De ſucceſſionibꝰ apoſtoli Pauli.Capl̓m. IIII.Aulus aūt ꝙ ab hieruſalem incircūitū vſqꝫ ad illiricū gentibꝰeuangelium p̄dicauerit: ex ipſiꝰvocibus comprobat̉: ⁊ ex his que lucas

in actibus apl̓oꝝ ſcribit. Sed ⁊ Petrusin quibꝰ etiam ip̄e ꝓuincijs his qͥ ex circūciſione ſunt p̄dicauerit chriſtū: ꝓprijs vocibꝰ in ea epl̓a quā ip̄ius abſqꝫ ambiguitate claruit eſſe deſignat: in qua ad eos qͥin diſperſione ſunt ſcribit ſine dubio Hebreos. Ipſi etem̄ diſperſi dicunt̉ tanqͣꝫ ꝓprijs ē ſedibꝰ pulſi. ⁊ poſiti in diſperſionevt ait ip̄e: ponti. galacie. capadocie. ⁊ aſieac bithinie. ex quibꝰ ſi qui ꝯſtantes in fide ⁊ emulatores verbi dei reperti ſūt. etiāregendas eccl̓ias quas apl̓i fundauerātſuſceperūt. quoꝝ noīa nō eſt facile explicare ꝑ ſingulos. Ex apoſtoli tamen Pauli ſermonibꝰ colligere poſſumus: permultos eſſe quos ille nūc adiutores: nunc cōmilitones: nunc etiam ꝯcaptiuos ⁊ conlaborantes in euāgelio: ⁊ comites noīat.Sed ⁊ Lucas in actibꝰ apl̓oꝝ plurimoseius ſocios mēorat: ⁊ ꝑticipes p̄dicatiōisſicut Timothei meminit ⁊ Titi. Quoruꝫalter in Epheſo ep̄us: alter ordinandisapud cretā eccleſijs: ab eo ordinatus p̄ficitur. Ipſe aūt Lucas genere quidem anthiocenus: arte medicꝰ: comes ꝟo Pauli⁊ ceteroꝝ apl̓oꝝ ſocius ⁊ neceſſarius fuitIs ergo ẜm hac medicinā quā ex apl̓orvel ſocietate vel traditiōe ſuſceꝑat: duosnobis medicinales libros: quibꝰ nō corpora: ſed aīe curent̉ explicuit. Euangeliūſcꝫ in quo etiā ſic p̄fat̉: ſicut tradiderūt nobis inquit hij qui ab initio ipſi viderūt: ⁊miniſtri fuerūt verbi dei: quos ⁊ ab initioſecutus ſum. ⁊ actus apl̓oꝝ quos nō iamauditu ꝑceꝑat: ſed oculis inſpexerat. Tradūt aūt ꝙ euāgeliū ſuū a pauli ore deſcripſerit: ⁊ ip̄m ſit qd̓ apl̓us ſuū euangeliuꝫſoleat noīare. cū dicit. Scd̓m euangeliūmeū. Sicut ⁊ marcus q̄ ex ore Petri fuerant p̄dicata ꝯſcripſit. Memorat̉ aūt excomitibꝰ Pauli creſcens qͥdā ad galliaseſſe ꝓfectus. Linus ꝟo ⁊ clemens in vrberoma eccl̓ie p̄fuiſſe. qͥ comites ⁊ adiutores eius fuiſſe: ab ip̄o paulo ꝑhibentur.Sed ⁊ dyoniſiū ariopagiten apud Athenas: quē Lucas deſcribit pͥmū Paulo p̄dicante credidiſſe inter ſocios eiꝰ fuiſſe: ⁊eccl̓ie athenienſiū ꝯſtat ſacerdotiū ſuſcepiſſe. Sꝫ nūc interim ad hyſtorie ordinēredeamus.

c 3