LiberII

quoꝝ alimonie vi fuerant direpte: inediadeperirent. Ita ſeditionū violentia ius:faſqꝫ ꝯfuderat. Itē poſt pauca ſubiungitetiam hoc. Nonnūqͣꝫ aūt etiā in media ciuitate occurrentes ſibi trucidabant: p̄cipue in diebꝰ feſtis ficarij plebibꝰ admirtioccultatis pugionibꝰ oberrātes: vt qͥſqͥsdeſignatus eis cōminus inciderat ꝑimebant: ⁊ arte nefaria cū corruiſſet is quemocculto vulnere ſtrauerant. tū idem ip̄i ꝑcuſſores velut indignari ſe ſimulabāt aduerſum eos qͥ hec in media vrbe cōmitterent: atqꝫ hoc mō occulta eoꝝ facinora ꝑmanebāt. Et pͥmo oīm ab his Ionathaſpontifex interficit̉. poſt illū qͣꝫpl̓imi iugulant̉: ita vt iam ip̄is mortibꝰ eſſet grauiormetus mortis: dū vnuſquiſqꝫ qͣſi in ꝓcinctu ſemꝑ poſitus ꝑ momenta ſingula ſperaret interfici. Poſt hoc aūt interiectis qͥbuſdā addit etiam iſta.¶ De Egyptio cuius actus apl̓oꝝ faciūtmentionem.Capl̓m. XXI.Rauius ꝟo om̄i hac vaſtatiōegafflixit iudeos egyptius qͥdamfalſus ꝓpheta. Qui cuꝫ veniſſetad iudeam: hō magus fidem ſibi ꝓphetemagica arte ꝯſciuit: ⁊ ꝯtinuo ad trigintamilia viroꝝ cōgregans: ⁊ ductans eos ꝑdeſertū ꝑuenit cū ipſis ad montē qͥ vocat̉oliueti: ꝑatus inde irruere hieroſolymā:⁊ vi ac poteſtate vrbem tenere. ſimulqꝫ romanoꝝ p̄ſidia ac plebē tyrānidi ſue ſubiugare. fretus ꝑ om̄ia hijs quos ſecū duxerat ſatellitibꝰ. Sed conatus eius p̄uēitFelix. ꝯfeſtimqꝫ cū armatis obuiā ꝑgēs:ſecū etiam plebe reliqua ꝯſpirante: ꝯgreſſione facta egyptiū qͥdem cum paucis infugam vertit. ꝑemptis ꝟo alijs: alijs etiācaptis temere cepta facile reſtinxit. Hecin ſecūdo hyſtoriaꝝ libro Ioſephus refert. Operep̄ciū tn̄ ē: hec qͥ de egyptio ſcribit: cū illis que in apl̓oꝝ actibꝰ deſignataſunt cōparare: vbi ſub felice tribunus qͥin hieroſolymis erat: ad paulū in quē iudeoꝝ fuerat cōmota ſeditio dicit. Nōnetu es egyptius ille qͥ ante hos dies ꝯcitaueras ppl̓m: ⁊ eduxeras in deſertū ad qͣtuor milia hoīm ficarioꝝ? Sed ſufficiātiſta de felice.

¶ Quēadmodū de iudea paulus romāmiſſus in vinculis om̄i culpa liberatꝰ ſitCapl̓m. ℟XII.Aterea claudio tredecim ānis⁊ octo menſibꝰ romanoꝝ imperio ꝑfuncto. Nero ſuſcepit pͥncipatū. A qͦ feſtus mittit̉ in iudeam ſuccedere Felici: apud quē cauſa dicta Paulꝰvinctꝰ mittit̉ roma Ariſtarco ſecū comitante: quē ꝯſequent̓ in epl̓is ſuis ꝯcaptiuū appellat. Sed et lucas qͥ ⁊ actus eiusceterorūqꝫ apl̓oꝝ deſcribit: ſꝫ p̄cipue pauli. de quo etiā hͦ in fine deſignauit ꝙ biennio in vrbe roma poſitus verbū dei p̄dicabat nemine ꝓhibente. Quē tn̄ affuiſſeſibi ⁊ defendiſſe ſe apud Neronē: ⁊ rurſūꝓfectum eſſe ad p̄dicationis officium ſermo cōfirmat. ⁊ poſt hoc denuo rediſſe adſupͣdictam vrbem vbi ⁊ martyrio ꝯſummatus eſt. Tunc cum in vinculis poſitꝰſecūdam ad Thimotheū ſcribebat epl̓aꝫin qua ⁊ de pͥma ſua defenſione: ⁊ de pn̄tiſimul indicat paſſionē. Suſcipe ergo dehis ſingulis teſtimonia. In pͥma inquitipſe paulus mea defenſione nemo mihiaffuit: ſed om̄s me dereliquerūt: nō illisimputet̉. Dn̄s em̄ aſtitit mihi ⁊ confortauit me: vt ꝑ me p̄dicatio compleret̉: ⁊ audiant oēs gentes. qꝛ liberatus ſum de oreleonis. Manifeſtiſſime ꝑ hec d̓ſignat. qꝛpͥmo quidem vt ꝑ ip̄m cepta p̄dicatio cōpleret̉ liberatus eſt de ore leonis: Neronem ſcꝫ in leone ꝓ crudelitate ſignificās:Tum deinde in ꝯſequētibꝰ adijcit ⁊ dicitLiberauit me dn̄s de ore leonis. Preuidebat em̄ in ſpū ꝯſūmationē ſuā ꝓpter qd̓⁊ dixit. quia liberatus ſum de ore leonisEt iterū. Liberauit me dn̄s ab omni oꝑemalo: ⁊ ſaluū faciet in regnū ſuum celeſteſignificans ꝑ hec ꝙ eſſꝫ ꝯfeſtim martyriocoronandus. De quo tn̄ euidentius in eadem epl̓a dicit ſcribens. Ego em̄ inqͥt iāīmolor ⁊ tp̄s regreſſionis mee inſtat. Hecaūt dicta ſunt a nobis vt oſtenderemus:quia nō eo temꝑe quo pauli actus in vrbe roma ꝯcluſit lucas: martyrio ꝑfunctꝰeſt Paulus. Potuit em̄ fieri vt in initijsadhuc lenior eſſet nero ⁊ defenſionē pauli ꝓ nr̄o dogmate nō aſpernanter acceꝑitꝓceſſu ꝟo tēꝑis cū ceteris malis aucta ſit

c