Eccleſiaſtice hyſtorie
In quibꝰ ſupͣdictus vir eccl̓iaſtice inſtitutionis initia: ⁊ originē apl̓ice atqꝫ euāgelice traditiōis intexuit. Eſt aūt ideꝫ Filoaffluentiſſimus qͥdē in eloq̄ntia: in ſenſibus aūt ꝓfundiſſimus: ⁊ in interp̄tatiōeatqꝫ intelligentia diuinaꝝ ſcpͥturaꝝ ſubtiliſſimus: copioſe inueniens: ⁊ copioſiuseloquēs. Ml̓ta deniqꝫ diuini nobis etiāip̄e ingenij ſui monimēta dereliqͥt.Quāti ad nos Filonis ꝑuenerint libri¶ Capl̓m. LXVIII.Rimo quidē ꝑ ordinē in geneſim ſcripſit libros: qͦs articula-uit ſacre legis explanatio figuralis. tū deinde ⁊ alios ꝯtinētes ſparſim de diuerſiscapl̓is q̄ſtiones: in qͥbꝰ q̄ reqͥri debeant ⁊ꝓponit ⁊ ſoluit. qͣs q̄ſtiones ⁊ abſolutōesde geneſi ⁊ exodo articulauit. Sūt ⁊ alijeius libri qͥ ſuꝑſcribunt̉ ꝓpoſitionū: qͥ ſūtde agricultura duo. ⁊ de temulentia duoSed ⁊ alij qͣꝫplurimi extant eius libri: diuerſis vocabulis adnotati. ſicut eſt: q̄ ſintꝓ qͥbꝰ mens debet orare deū. ⁊ de ꝯfuſiōelinguaꝝ: de natura ⁊ inuentiōe. de his q̄ꝯgregari debeant ad erudiendū. ⁊ qͥs ſitqͥ heres ſit diuīoꝝ. q̄ ſit equaliū ⁊ inequaliū diuiſio. Itē de tribꝰ virtutibꝰ qͣs deſcribit cū ceteris moyſes. itē de his quoꝝ inſcripturis noīa cōmutata ſunt ⁊ quibusex cauſis commutata ſint. In quibus refert ſe ſcripſiſſe etiā de teſtamentis pͥmū ⁊ſecūdū. Eſt ⁊ alius liber eius de captiuitate ⁊ de vita ſapientis: eiꝰ qͥ ẜm ꝑfectamiuſticiā ⁊ leges naturales cōſūmatus eſt.De gigantibꝰ. De eo ꝙ inconuertibile ſitqd̓ diuinū eſt. De moyſi vita libros qͥnqꝫDe eo ꝙ a deo ſint ſomnia. Hec pene oīain geneſim ſcripſit. Sed in exodū q̄ſtionū ⁊ abſolutionū libri qͥnqꝫ. De tabernaculo dei. De decē ꝟbis legis. De his q̄ inferūt̉ ſub ſpē decalogi. ⁊ de aīalibꝰ q̄ ſacrificijs d̓ putata ſūt. ⁊ q̄ ſūt ſpēs ſacrificioꝝQue ſūt ꝓpoſita in lege bonis p̄mia: ⁊ malis maledicta. Tū p̄terea ſingulares eiuslibri d̓ ꝓuidētia. De iudeis apologeticꝰliber: hoc eſt de vita vrbana. ⁊ ad Alexādrū dicentē rōnem habere muta animalia. De eo ꝙ ẜuus ſit om̄is qͥ peccat. Iteꝫalius de eo ꝙ liber ſit om̄is qͥ bonis ſtudijs oꝑam prebet. De vita theoretica: vl̓
ſupplicū. hic ip̄e: in qͦ ⁊ de apl̓icꝭ viris eſſeque ſcripta ſunt ſupͣ edocuimus. Sed etinterp̄tationes noīm hebraicoꝝ q̄ ſunt inlege ⁊ ꝓph̓is. Hic tꝑibꝰ gaij imꝑatoris rōma ꝓfectus. cū de impietate atqꝫ impuritate gaij qͣꝫplurima ſcripſiſſꝫ: q̄ ꝑ hyroniāde virtutibꝰ articulauit: ⁊ ea ſenatui recitaſſet: in tanta dicit̉ admiratione habitꝰ:vt bibliotheca digna eiꝰ ſcripta decernerent̉. Uerum ꝑ idem tp̄s paulo apl̓o abhieruſalem in circuitu: ⁊ vſqꝫ ad illiricump̄dicationē verbi dn̄ici miniſtrāte. Claudius imꝑator iudeos vrbe depellit. Tūcaquila ⁊ pͥſcilla cū ceteris iudeis expulſi:aſiam veniūt: ibiqꝫ coherent apl̓o: tū primū eccleſie inibi fundamēta iacienti: ſicutedocet liber de actibꝰ apl̓oꝝ ꝯſcriptus.¶ Cuiuſmodi clade cōpreſſerint iudeosip̄o die paſchalis.Capl̓m. XIX.Laudio ꝟo adhuc in imꝑio ꝑ(durāte: in ip̄a ſolēnitate paſchetanta iudeis ꝑturbatio ⁊ vaſtitas hieroſolimis accidit ex ſeditione cōmota: vt illi ſoli qͥ in foribꝰ templi ꝯſtipatione ppl̓i necati ſūt: trigintamilia iudeorū numerarent̉: ⁊ ꝯuerſus eſt dies feſtuseoꝝ in luctū. Sed ⁊ alia qͣꝫpl̓ima iudeismala irrogata Ioſephꝰ ꝑ hec ꝟ̓ba deſigͣt.¶ Qualia etiā ſub Nerone hieroſolimisgeſta ſunt.Capl̓m. IXX.Laudius inquit Agrippā filiūagrippe iudeoꝝ regem ꝯſtituit.Felicē vero totius ꝓuincie ſamarie qͦꝫ ⁊ galilee: ⁊ regionis q̄ dicit̉ trāſiordanē ꝓcuratorē miſit. Et poſt paucaaddit etiam hec. Inflāmat̉ autē ⁊ ſeditioacerbiſſima a pontificibꝰ aduerſum ſacerdotes: ⁊ pͥmos plebis hieroſolimoꝝ: qͦꝝſinguli ꝯq̄rentes ſibimet ꝑditoꝝ iuuenū⁊ nouis rebꝰ gaudentiū manū: duces ſemetip̄os ꝓprie factionis inſtituebant: quicolligentes ad inuicē pͥmo ꝯuicijs laceſſere: tum deinde ⁊ ſaxis inuicem ſternere.nec quiſqͣꝫ erat qͥ coherceret. ſed agebant̉om̄ia tāqͣꝫ in vrbe nō hn̄tes rectorē. Igit̉pontifices in tantā venere ꝓteruiā: vt ſeruis ſuis ad areas miſſis inuaderent decimas q̄ ſacerdotibꝰ debebant̉. Et accidebat: vt nōnulli ex minoribꝰ ſacerdotibus