LiberII
his ſimilia: in quoꝝ diſciplinis atqꝫ exercitijs inſtituti ad ꝑfectam beatāqꝫ vitamſtudijs iugibꝰ coaleſcant. Et poſt aliquāta iteꝝ dicit. Ab ortu aūt diei vſqꝫ ad veſperā om̄e eis ſpaciū in ſtudioꝝ exercitijsducit̉: qͥbꝰ ad diuinā ph̓iam ꝑ ſacras lr̄asimbuunt̉: patrū leges in allegoricā intelligentiā deducentes. Qm̄quidē formaseſſe ⁊ imagines ea q̄ in legis lr̄a ſcpͥta ſūtopinant̉: latentis intrinſecus ꝓfundi cuiuſdā diuiniqꝫ myſterij. Habent aūt etiaꝫdiſputationes qͣſdaꝫ ⁊ interp̄tationes veteꝝ viroꝝ: qͥ ⁊ auctores ipſius idē ꝓpoſitihereſeos extiterūt. qͦs eis allegorice ac figuralis intelligētie normā: qͣꝫpl̓imis ſcriptoꝝ ſuoꝝ ꝯſtat tradidiſſe monimētis qͦrū illi velut itineris ſui ducū ⁊ auctoꝝ inſtituta pariter ſequūt̉ ⁊ morē. Hec autēdixiſſe hunc virū certū eſt de euangelicisatqꝫ apl̓icis libris. In quibꝰ quō lex ⁊ ꝓphetia ſpūal̓r intelligi debeat edocetur.Poſt pauca rurſum etiā de eo ꝙ pſalmoſfaciāt nouos ita ſcribit. Itaqꝫ nō ſolū ſubtilius intelligūt hymnos veteꝝ: ſed ⁊ ipſifaciūt nouos: in deū om̄ibꝰ eos ⁊ metris⁊ ſonis honeſta ſatis ⁊ ſuaui cōpage modulantes. Multa qͥdem ⁊ alia in eodemlibro enūerat: q̄ a nr̄is vel in eccl̓ia vel inmonaſterijs exercent̉. Sed ꝓperandū nobis eſt illa ex om̄ibꝰ dicere: q̄ eccl̓iaſticamꝓprie ꝯtinent formā. Ex qͥbꝰ citius manifeſtū eſſe debeat ad eccl̓iam ꝑtinere q̄ ſcripta ſunt. Ait gͦ. Continentiā ꝟo velut fūdamentū quoddā pͥmo in aīo collocant:⁊ ita demū reliquas ſuꝑ hāc ꝑgunt edificare ꝟtutes. Cibū potūqꝫ nullus eoꝝ capit ante ſolis occaſum: vicꝫ tp̄us lucis cūph̓ie ſtudijs: curā vero corꝑis cū nocte ſociantes. Nōnulli aūt etiā poſt triduū incōionē veniūt cibi qͦs ſcꝫ edacior ſtudiorū fames ꝑurget. Iam ꝟo hij qͥ in eruditionibꝰ ſapientie: ⁊ in ꝓfundiore intelligētia ſacroꝝ voluminū ꝯuerſant̉: tanqͣꝫ cōpioſis dapibꝰ inhiantes expleri nequeūt:⁊ ꝯtuendo acrius inflāmant̉: ita vt nec qͣrto iam nec qͥnto: ſed ſexto demū die nō tādeſideratū qͣꝫ neceſſariū corpori indulgeant cibum. Hec Filonē de noſtroꝝ inſtitutis referre qͥs pōt dubitare? Qd̓ ſi cuividet̉ adhuc ambiguū adhibebimus eti-
am alia eius dicta: q̄ nulli oīno niſi nr̄istm̄mō ꝯuenire etiā infideliſſimus qͥſqꝫ fatebit̉. Ait ergo. Cum viris aūt quos dicimus ſunt ⁊ femine In quibꝰ plures iamgrandeue ſunt virgines: integritatē caſticorporis nō neceſſitate aliqua: ſed deuotione ẜuantes: dū ſapīe ſtudijs ſemet geſtiūt nō ſolū animo: ſꝫ ⁊ corpore ꝯſecrareindignū aūt ducētes libidini manciparevas ad capiendā ſapīam p̄paratū: ⁊ edere mortalē ꝑtum eas a quibꝰ diuini verbi ꝯcubitus ſacroſanctus ⁊ īmortalis expetitur: ex qͦ poſteritas relinquat̉ nequaqꝫ corruptele mortalitatis obnoxia. Qd̓ſi adhuc paꝝ videt̉ iſtud audi qͥd poſt aliqͣnta ſcribat? Tractatus aūt ſacroꝝ inqͥtvoluminū hmōi hn̄t vt magis allegoricꝭopinionibꝰ vtant̉: qm̄ quidē om̄is lex viris iſtis videt̉ animali eſſe ſil̓is: qd̓ corꝑqͥdem habeat ip̄am lr̄am: ⁊ ea que ẜm litteram deſignant̉: aīam vero occultū in littera ſpiritalem ⁊ inuiſibilem ſenſum: quēilli ab auctoribꝰ ſuis edocti: ſublimius ⁊nobilius velut inſpicientes per ſpeculuꝫꝯtemplant̉: ex ip̄is etiam noībꝰ admirandas quaſdā ſpecies intelligentie ꝓferentes. Quid aūt addere his opus eſt etiamde ꝯuentibus eoꝝ que ſcribit: ⁊ vt ſeorſūqͥdem viri: ſeorſum etiam in eiſdem locisfemine ꝯgregent̉. ⁊ vt vigilias ſicut apudnos fieri moris eſt pagant: ⁊ maxime diebus illis cū paſſionis dn̄ice ſolēnitas celebrat̉: cū in ieiunijs ꝑnoctare ⁊ lectiōibꝰſanctis auditum p̄bere ꝯſueuimus. Queom̄ia ſupͣdictus vir eo ordine: eadēqꝫ cōſequentia qua apud nos gerunt̉ exp̄ſſit.Et vt vnus ex om̄ibꝰ ꝯſurgens in mediopſalmū honeſtis modulis ꝯcinat. vtqꝫ p̄cinenti ei vnū verſiculū om̄is multitudoreſpondeat: atqꝫ in ipſis diebꝰ in terra recūbentes: ſicut antiqͥ moris fuiſſe diciturUinū quidem nemo om̄ino (vt ipſe ait)ne guſtu qͥdē ꝯtingat: ſed nec quālibet carnem. tm̄ autē aqua ſit eis poculū ⁊ paniscū ſale vl̓ yſopo cibus. Addit aūt adhuchis: quō ſacerdotes vel miniſtri exhibeant officia ſua: vel que ſit ſupra om̄ia epiſcopalis apicis ſedes. Que cūcta ſi quisplenius vult ⁊ exploratius diſcere: oſtendimus ex quo iſta fonte debet haurire.