Eccleſiaſtice hyſtorie
Ut pͥus Marcus ꝑ egyptū chriſti noticiam predicauit.¶ Capitulū. IVI.Unc aūt marcū tradūt primūad egyptum ꝑrexiſſe: atqꝫ inibieuangeliū qd̓ ipſe ꝯſcripſerat p̄dicaſſe. ⁊ ip̄m pͥmū eccl̓iam apud Alexandriā ꝯſtituiſſe. Tanta aūt refert̉ multitudo credentiū viroꝝ ac mulierum pͥmo ingreſſu exemplo ſobrietatis eius ⁊ ꝯtinentie ꝯgregata: vt etiā conuerſatio eoꝝ qͥ ꝑip̄m crediderant: ⁊ vita totius abſtinētie:ac frugi eoꝝ: ſobriaqꝫ ꝯuiuia: libroꝝ mēorie mandarent̉ a viro diſertiſſimo Filonequē ẜmo tenet tꝑibꝰ claudij imꝑatoris romā veniſſe: ⁊ petrū apl̓m vidiſſe: atqꝫ eiꝰadheſiſſe colloquijs verbū dei p̄dicantꝭ.Qd̓ valde eſt veriſimile: quia ⁊ ſcripturāiſtam quā diximus: poſterioribꝰ ab eo tēporibꝰ ꝯſtat eſſe cōpoſitā. In qua euidētiſſime om̄ia eccl̓ie inſtituta complectit̉:q̄ ⁊ tunc tradita ſunt: ⁊ in hodiernū ẜuantur a nobis. Sꝫ ⁊ abſtinentiū vitas: eoꝝdūtaxat qͥ nunc in eccleſijs vel monaſterijs degunt deſcribit ad liquidū. Undeplane manifeſtiſſime ꝓditur nō ſolum ſciens q̄ noſtra ſunt: ſed ⁊ amplectens qͥppeqͥ diuinis laudibꝰ extulit ſui tꝑis apl̓icosviros: ex hebreoꝝ quantū intelligi dat̉ p̄cipue genere credentes: qm̄quidē conſtatꝙ hij qui ſub apl̓is ex iſrahelitꝭ credebātiudaicis adhuc inſtitutionibꝰ ⁊ legis obſeruationibꝰus inherebant.Qualia de abſtinentibus apud Egy(tum Filo ſcribit.¶ Capl̓m. RVII.Ic igit̉ deſcribēs hec in libellohquē de vita theoretica vel ſupplicū articulauit: nihil oīo deꝓprio vel extrinſecꝰ addidit: ſed pͥmo oīmviros ip̄os cultores: ⁊ femīas cū ip̄is aitcultrices appellari. Cauſam vero huiusvocabuli: vel ex eo ductā ꝙ ꝯuenientiumad ſe aīas tanqͣꝫ rudes ⁊ agreſtes excolerent: vel ꝙ erga dei cultū pura ⁊ integraꝯſcientia ꝑdurarent. Qd̓ nomen ſiue ipſeimpoſuit pͥmus illis ex ip̄oꝝ actibus colligens: ſiue vere in initijs ita appellabāt̉:qͥ ẜm euangeliū viuebāt anteqͣꝫ xp̄ianoꝝ
appellatio ꝑ oēm locuꝫ diffunderet̉: nihilintereſt dūmō ex ipſis rebꝰ nomen ad qͦsꝑtineat comprobet̉. Dicit ergo pͥmo oīmꝙ renūcient cunctis facultatibꝰ ſuis qͥ ſead huiuſcemodi ph̓iam dederint: ⁊ boniſſuis quibꝰ intereſt cedant. Cū deinde ꝙoēs etiā vite ſollicitudines ꝓcul abijciāt⁊ extra vrbē egreſſi in ortulis vel exiguisquibuſqꝫ āgellulis degant: refugiētes imparis ꝓpoſiti ꝯſortia: ⁊ vite diſſimilis ꝯtubernia: ſcientes impedimento eſſe hoc arduū volentibꝰ iter virtutis incedere. Tali quippe ordine calore fidei incitati hij qͥpͥmitus credebant vitaꝫ duxiſſe mēorant̉ſicut euidenter in actibꝰ apl̓oꝝ legimusſcriptum: qꝛ om̄s qͥ credebant ſub apl̓ispoſſeſſiones ſuas ⁊ p̄dia vendētes p̄ciaponebant ante pedes apl̓oꝝ: ⁊ diuidebātur vnicuiqꝫ ꝓut opus erat: ita vt nō eſſetquiſqͣꝫ in eis egens. Quia gͦ ⁊ hic ſil̓ia ſcribit geri ab his qͥ apud alexandriā credebāt: ſicut illi qui in hieroſolimis ante crediderūt: certū eſt ꝙ idem actus: eadēqꝫ inſtitutio eandē ſine dubio ⁊ religionis fidem deſignet. Deniqꝫ libro ip̄i de quo ſupra diximus: tale initiū dedit. In multisinqͥt eſt orbis terre ꝑtibꝰ hͦ genus hoīm.Oportebat nāqꝫ ꝑfecti huius boni ꝑticipem fieri oēm greciam: oēmqꝫ barbariā.In egypto tn̄ maior eſt copia ꝑ ſingula q̄qꝫ territoria: p̄cipue aūt circa alexandriaꝫNam optimus quiſqꝫ ex om̄ibꝰ locis: velut ad vberis prīe gleba: feſtinus occurrit colonus. Regio q̄dam eſt ph̓ie magꝭqͣꝫ frugibꝰ oportuna ſupͣ lacuꝫ cui marienomen eſt ſita. colliculis qͥbuſdam molliter ⁊ clementer erecta. ad munimentū ſil̓atqꝫ aeris temperiē cōmoda. Poſt hec deſcriptis eoꝝ habitaculis vt ſe habeat ſinguloꝝ qualitas ⁊ ſitus: etiam de eccleſijsque apud eos ſunt ita dicit. Eſt aūt inqͥtin ſingulis locis ꝯſecrata or̄onis domusq̄ appellat̉ ſemmon vel monaſteriū. Sēmon aūt in nr̄a lingua ſignificare pōt honeſtoꝝ ꝯuenticulū. in qd̓ ſecedentes inqͥthoneſta ⁊ caſta vite myſteria celebrant.Nihil illuc ꝓrſus qd̓ ad cibū potūqꝫ ꝑtinet inferentes: vel ad reliqͣ hūani corꝑismyſteria: ſed legis tm̄ libros ⁊ voluminaꝓphetarū: hymnos quoqꝫ in deū ceteraqꝫ