LiberII

ti ꝯtinuo diuinā ſenſerūt vindictam.Capl̓m. X.Ed tūc inquit (vt ait ſcripturadiuina) videns herodes: qꝛ deIacobi nece gratū eſſet iudeisaddidit adhuc: ⁊ petrū ꝯiecit in carceremſine dubio etiam ip̄m punire volens: niſidiuinū affuiſſet auxilium. Quo angelusei noctu aſſiſtens mirabiliter eū vinculorū nexibus abſoluit. ⁊ ad miniſteriū p̄dicationis ire liberū iuſſit. Et cum petro qͥdem hec geſta ſūt. Regis vero facinus inapl̓os perpetratū dilationem nō patiturvltionis: ſed ꝯtinuo vindex adeſt diuinitus dextera. ſicut hyſtoriā in apl̓oꝝ actibꝰꝯſcripta nos edocet. Cū inqͥt ceſareā deſcendiſſet herodes: ⁊ in die ſolēni p̄claraveſte regia indutus ꝓ tribunali ꝯſediſſetac de ſublimi ꝯcionaret̉ ad ppl̓m. Cunqꝫpopulus acclamaret ei dei voces ⁊ nonhoīs ſtatim inquit percuſſit euꝫ angelusdei: eo ꝙ nō dederit gl̓iam deo: ⁊ ſcātensvermibꝰ expirauit. Miraculo aūt dignūeſt tantā ꝯſonantiā diuinaꝝ ſcripturarū:cū hyſtoriographo gentis illius dep̄hendi. Ipſe etem̄ Ioſephus de eiſdē comēorans nonodecimo libro antiqͥtatū: his qͥbus infra ſcriptum eſt hec ẜmonibꝰ refertTertiū inqͥt annū imperij iudee totiꝰ expleuerat. cū forte ceſareā q̄ pͥus pygoſtratōnis vocabat̉ aduenit. Ubi cū in honorem ceſaris ſpectacula ciuibꝰ ederet: votiuo vt videbat̉ ſalutis ceſaris die. Cūqꝫ illuc totiꝰ ꝓuincie viri honore ⁊ facultatibꝰp̄diti ꝯueniſſent. ſecūdo ſpectaculoꝝ dieindutus veſte fulgenti ex auro argētoqꝫmirabiliter ꝯtexta. incipiēte die ꝓcedit adtheatrū. Ubi cū pͥmo ſolis radios argentee veſtis gremio ſuſcepiſſet: repercuſſoſplendore duplicatā ſpectantibꝰ lucē fulgor metalli vibrantis effudit: vt intuentibus ꝑſtringeret aciem terroris aſpectus.⁊ ꝑ hoc plus aliquid de eo qͣꝫ hūane nature eſt: artifex arrogātia mentiret̉. Ilicoadulātis vulgi ꝯcrepāt voces: honorē ſonātes: ſed exiciū ꝯferētes. ⁊ hinc atꝫ hinccaueis ꝯclamantibꝰ deus ꝯpellat̉ vtqꝫ fieret ꝓpicius ſuppliciter exoratur: dicentibꝰppl̓is ꝙ nunc vſqꝫ ad hoīem te timuimusſed ex hoc ſupͣ iā hūanā naturā te eſſe fa-

temur. Sꝫ rex acclamationē ꝯtra fas habitā nō rep̄ſſit: nec impietatē illicite adulationis exhorruit: donec reſpiciens paulopoſt īminentē atqꝫ inſiſtentē capiti ſuovideret angelum: eūqꝫ ſenſit ꝯtinuo exicijſui miniſtrū quē prius nouerat ꝓuiſorembonoꝝ. Et ecce repente cruciatus eum exdolore incredibili ventris atqꝫ inflationecorripuit reſpicienſqꝫ ad amicos: en inqͥtille ego deus veſter ecce ꝓpellor ꝯfeſtim ⁊deturbor ex vita: qm̄quidē diuina virtusnuper collatas in me falſas arguit vocesEt qui modo īmortalis dicebar a vobisp̄ceps iam iāqꝫ rapior in mortē. Sed ſuſcipienda eſt ſententia quam deus ſtatuitNam ⁊ viximus haut ꝯtemendi: ⁊ longeuitatem que beata putat̉ expleuimus.Et cum hec dixiſſet: vi doloris vehementius agitatus inſtanter ad palaciū reportat̉. Cūqꝫ diuulgatum eſſet eum ꝓpe diemmorituꝝ: ingens multitudo totius etatiset ſexus ꝯueniens: more patrio ſupercilicia ſtrati oīpotenti deo ꝓ regis incolumitate ſupplicabant. Om̄is autē domus regia planctibꝰ ⁊ gemitibꝰ ꝑſonabat. Cuminterim rex ipſe in excelſo ſolario recubās⁊ deorſum reſpiciens: ac ꝓnos ꝓſtratoſqꝫom̄s cū fletibꝰ ꝑuidens: ne ip̄e qͥdem tꝑabat a lachrymis. Uerum ꝯtinuis quinqꝫdiebꝰ ventris doloribus cruciatus: vitaꝫviolenter abrupit: qͥnquageſimū etatis ⁊quartū agens annū: regni vero ſeptimū:Quatuor etem̄ ſub Gaio ceſare annis regnauerat. Philippi thetrarchiā tribꝰ annis obtinens. Quarto aūt etiā herodis ſibi adiūgens. tribꝰ aūt reliquis annis ſubClaudio ceſare exactis. cū in ceterꝭ qͣꝫpl̓imis Ioſephū: tu in his tā integre diuineſcpͥture ꝯcordare valde miratus ſuꝫ. Qd̓ꝟo videtur in ſolo regis vocabulo variare: cum ⁊ tempus ⁊ actus ⁊ res eundemoſtendat fuiſſe: poſſibile ē vt ſicut in alijsqͣꝫ plurimis iudeoꝝ noībus inuenimus:etiam hunc duplici vocabulo nūcupatūquoꝝ altero lucas noſter: altero vſus ſit⁊ Ioſephus. Uerum qm̄ rurſum lucasin actibus apoſtoloꝝ introducit gamalielem: cū de apoſtolis in iudeoꝝ conſenſu deliberatio fieret hoc ipſo in temporedicentem. Quia ſurrexit Theodas qui-

b 4