Eccleſiaſtice hyſtorie

inter arethā dicit ⁊ herodē: tanqͣꝫ ob ignominiā filie vindicandam. In quo belloexercitum refert herodis extinctum. Hecaūt ei omnia accidiſſe ꝓpter piaculumqd̓in necem Ioh̓is admiſit. Idē quoqꝫ Ioſephus iuſtiſſimū ſuper om̄s Ioh̓em fuiſſe: ẜm euangelioꝝ fidem: ⁊ ab herode ꝓpter herodiadē capite ceſum refert. ꝓpterquā etiā regno eū cōmemorat depulſumatqꝫ in exiliū apud viennā gallie vrbemtruſum. Hec in octauodecimo antiquitatū libro: his ipſis quibus infra adnotatū eſt ſyllabis ſcribit. Quibuſdam aūt inquit iudeoꝝ videbatur ideo periſſe herodis exercitum ꝙ in eū ſatis iuſte vltio diuina cōmota eſt ꝓ vindicta Ioh̓is: qͥ vocabat̉ baptiſta: quē puniuit herodes viꝝvalde bonū: qui p̄cipiebat iudeis virtuti operam dare. iuſticiā inter ſeinuicē cuſtodire. ⁊ in deū ẜuare pietatem. ꝑ baptiſmū in vnum cōire. Hoc em̄ pacto baptiſmū acceptabile fore: ſi nō ſolum ad abluenda peccata ſumat̉: verū etiam ad caſtimoniā corporis atqꝫ ad anime iuſticiampurificationēqꝫ ſeruet̉: oīmqꝫ pariter virtutū: velut ſignaculum ⁊ cuſtodia quedāfidelis habeat̉. Que cum ab eodem ꝑ precepta huiuſcemodi docerent̉: atqꝫ ad audiendum eū perplurima multitudo concurreret: veritus herodes ne forte doctrine eius ꝑſuaſione ppl̓i a ſuo regno diſcederent (Uidebat em̄ ꝙ preceptis eius acmonitis obedire in om̄ībꝰ plebs eſſet parata) melius credidit priuſqͣꝫ noui aliqͥdfieret: anticipare hoīem nece: qͣꝫ poſtmodū turbatis rebus ſeram penitudinē gerere. Ex ſola igitur ſuſpitiōe herodis vinctus in caſtelluꝫ macheronta abducituriohānes: ibiqꝫ capite obtrūcatur. Hactenus de Ioh̓e. Sed ⁊ de ſaluatore noſtrodn̄o in eiſdem hyſtoriaꝝ ſuaꝝ libris ideꝫIoſephus ita ſcribit.Teſtimoniū Ioſephi de chriſto.Capl̓m. XIIII.Uit aūt ijſdeꝫ tēporibus ieſusſapiēs vir (ſi tn̄ virū eū noīarifas eſt) Erat em̄ mirabiliū operū effector: doctorqꝫ hoīm eoꝝ qui libenter que vera ſunt audiūt. Et multos quidem iudeoꝝ. multos etiam ex gentilibꝰ ſi

bi adiunxit. Chriſtus hic erat. Hunc accuſatione pͥmoꝝ noſtre gentis viroꝝ: cuꝫpylatus in crucē agendū eſſe decreuiſſet:nō deſeruit eos qͥ ab initio eū dilexerant.Apparuit em̄ eis tertio die iterum viuusẜm qd̓ diuinitus inſpirati ꝓphete: vl̓ hec:vel alia de eo innūera miracula futura eēp̄dixerant. Sed ⁊ in hodiernū diē xp̄ianoꝝ qͥ ab ipſo nūcupati ſunt: ⁊ nomen ꝑſeuerat: ⁊ genus. Hec cū ip̄e hebreoꝝ ſcriptor olim ſuis libris inſerta: tā de Ioh̓ebaptiſta: qͣꝫ etiam de dn̄o ⁊ ſaluatore nr̄otradiderit qd̓ vltra effugiū? q̄ excuſatio īpudētibꝰ ⁊ ꝑfidis remanebit: qͦ minus defalſitate geſtoꝝ q̄ poſtmodū ꝯfinxerūt atiſſime cōuincant̉? Sed ⁊ de his iſta ſufficiant. Apl̓oꝝ aūt dn̄i ⁊ ſaluatoris noſtrinoīa que referant̉: ex ipſis euangelijs oībus palam eſt. Septuaginta vero diſcipuloꝝ vocabula nuſqͣꝫ qͥdē reꝑimus ſcripta. Dicit̉ tn̄ vnus ex ip̄is eſſe barnabascuius etiā in actibꝰ apl̓oꝝ mentio facta ē.Sed ⁊ paulus nihilominus ſcribēs meminit eius. Deniqꝫ ip̄m dicit eſſe qui cuꝫſoſthene ⁊ paulo corinthijs ſcribit. Clemens vero in qͣrto diſpoſitionū libro cephementionē facit: de quo paulus dixitCum aūt veniſſet cephas anthiochiā infaciem ei reſtiti. ⁊ dicit eum vnū eſſe ex ſeptuaginta diſcipl̓is cognoīe petri apoſtoli. Sꝫ ⁊ mathiā ex ipſis eſſe dicit: qͥ ꝓ iuda apl̓oꝝ nūero ſubrogatus eſt: ⁊ eū qͥ cūipſo eſt ſtatutus ad ſortē. Thatheum qͦꝫvnū ex ip̄is fuiſſe tradūt. de quo ⁊ hyſtoriā que ad nos vſqꝫ ꝑuenit exponere neceſſariū duco. Nam ⁊ plures qͣꝫ ſeptuagita fuiſſe diſcipulos ſaluatoris īuenies: ſiobſerues ea q̄ paulus indicat dicēs. poſtreſurrectionē apparuiſſe dn̄m pͥmū qͥdemcephe: poſtea illis vndecim: ⁊ poſt hosamplius qͣꝫ qͥngentis fratribꝰ ſil̓. Ex qͥbꝰqͦſdam dormiſſe dicit: pl̓imos aūt adhucꝑmanere eo tꝑe qͦ hec ſcribebat. Poſt etiam dicit eū viſuꝫ eſſe Iacobo: qͥ erat vnex his qͥ frēs dn̄i appellabant̉. tū deindetāqͣꝫ p̄ter hos duodecim: ad eoꝝ tn̄ ſil̓itudinē fuiſſent alij qͥdeꝫ apl̓i ſicut ⁊ ip̄e eratPaulus: addit ⁊ dicit. Poſtea apparuitapl̓is oībꝰ: nouiſſime aūt viſus eſt ⁊ mihiSed ⁊ de his iſta ſufficiant.