LiberI
¶ Ꝙ falſa eſſe acta que iudei ꝓferunt etiam Ioſephi teſtimonio ex ꝯſonatiōe tēpoꝝ quincant̉¶ Capl̓m. XI.Dem quoqꝫ ipſe hyſtoriographus in octauodecimo libro refert duodecimo anno tiberij ceſaris: qͥ auguſto ſeptem ⁊ qͥnquaginta annis pͥncipatu potito ſucceſſerat: pontiumpylatū iudee ꝓcurationē ſuſcepiſſe: atqꝫinibi ꝑ decē ꝯtinuos annos vſqꝫ ad ip̄mpene finē Tiberij ꝑduraſſe. Ex quibꝰ oībus figmentū impudens euident̓ arguit̉actoꝝ: que recenti cōfecta plaſmate aduerſus xp̄m dn̄m ꝓferunt̉. in quibꝰ pͥmo oīmtꝑis ipſius rō coarguit falſitatē. Quartonāqꝫ ꝯſulatu Tiberij qͥ ꝯſulatus ſeptimoanno imperij eius fuit: piaculi in ſaluatorem cōmiſſi tēpus falſa hec acta ꝑſcribūtQuo in tꝑe euidenter oſtenditur: ne miſſus qͥdem adhuc ad iudee ꝓcurationempylatus: ẜm Ioſephi ꝓbatiſſimi hyſtorici teſtimoniū: qͥ pleniſſime deſignat duodecimo anno Liberij ceſaris iudee ꝓcurationē ſuſcepiſſe pylatū. Conſonant̉ aūtin his cū hyſtorico euangeliſta ꝯcordat:qͥntodecimo dicens anno Tiberij ceſarisin quo quartus erat pylati ꝓcuratiōis annus. cū etiā iudee tetrarche haberent̉ herodes ⁊ liſias ⁊ philippus: dn̄m ⁊ ſaluatorē noſtrū ieſum xp̄m fuiſſe an noꝝ triginta qn̄ ad Ioh̓em baptizandus aduenit.Tunc etem̄ initium euangelice p̄dicationis inſtituit.¶ Ꝙ a pontifice Anna vſqꝫ ad Cayphāquatuor pontifices fuerint: ⁊ ſingulis annis āminiſtrauerint pontificatū: in qͥbuſp̄dicatio chriſti completa eſt.Capitulū. XII.Efert aūt eum diuina ſcripturaIom̄e doctrine ſue tp̄us exegiſſeſub pōtificibꝰ anna ⁊ caypha: qͦſcꝫ anne pontificatꝰ tꝑe incipiente docereceperit: ⁊ vſqꝫ ad initiū cayphe pertēderitIn quibꝰ ſpacijs vix toti quatuor ꝯcludunt̉ anni. Legalibꝰ porro p̄ceptis iamꝑ illud tp̄us vi ⁊ ambitione ceſſantibusnulli quippe pontificatus honor vite velgeneris merito reddebat̉. Sed romanapoteſtate: alijs nunc: item alijs ſūma ſa-
cerdotij p̄ſtabat̉: ita vt annuis iam ſucceſſionibꝰ mutarent̉. Deniqꝫ idem Ioſephrefert: quatuor ꝑ ordinē vſqꝫ ad cayphanpontificatus officio poſt annā eſſe ꝑfunctos: his verbis ſcribens. Ualerius gratus anna ſacerdotio deturbato: iſmahelēpontificem deſignauit filium baffi: ſed ⁊hunc nō multo poſt abijciens: Eleazarūānanie pontificꝭ filiū pontificatui ſubrogauit. Poſt annū vero etiam hunc arcetofficio. ⁊ Simoni cuidā cayphi filio pōtificatus tradidit miniſteriū. Quo nō amplius etiam ipſe qͣꝫ vnius anni ſpacio ꝑfunctus Ioſephū cui ⁊ cayphas nomenfuit accepit ſucceſſorē. Ac ꝑ hoc om̄e tp̄squo dn̄s ⁊ ſaluator noſter in terris docuiſſe p̄ſcribitur: intra quadriēnij temporisſpacia coartat̉. in quo quatuor iſte quasIoſephus memorat ſucceſſiones pontificum deſcribunt̉ vix ꝑ annos ſingulosminiſtrate. Conſonanter igit̉ ẜm ea queIoſephus ſcribit cayphan pontificē anni illius quo ſaluator paſſus eſt: etiā euāgelij ſcriptura deſignat. Igitur dn̄s ⁊ ſaluator noſter nō multo poſt initium p̄dicationis ſue duodecim ex omnibꝰ diſcipulos aſſumpſit: quos ⁊ ceteris ſectatoribꝰſuis p̄ferens ſpeciali quodam electionispriuilegio apoſtolos nominauit. Cuiusnoīs virtus miſſos indicat. Sed ⁊ aliospoſt hos elegit ſeptuaginta: quos ⁊ ipſebinos per loca ſingula ⁊ vrbes ad quasipſe acceſſurus erat p̄miſit.¶ De baptiſta Iohāne teſtimoniū Ioſeph: ⁊ ꝙ aſſerit euꝫ iuſtum fuiſſe: ⁊ ob eiꝰnecem vindictaꝫ in iudeos eſſe ꝓrogatā.Capitulū. RIII.Erum breui interiecto tꝑe Iohānes baptiſta ab herode filioherodis capite punit̉. De quo⁊ in euangelijs qͥdem refert̉. Concordi vero teſtimonio etiam Ioſephus de hͦ ſcribit. noīatim etiam de herodiade cōmēorans: velut de ꝯiugio fratris philippi viuentis violenter abſtracte: ⁊ ſuis ab herode inceſtis nuptijs ſociate: ꝓpria ⁊ legitima vxore depulſa. Quā herodiadē filiaꝫdicit fuiſſe arethe regis arabie. ꝓpter quāetiam Ioh̓em baptiſtam ab eo cōmemorat interemptū. Bellum quoqꝫ exortum