Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtice hyſtorie

Dauid ſil̓r inſpiratus teſtat̉ de xp̄o dicens ad ip̄m xp̄m. Sedes tua deus in ſeculū ſeculi. virga eqͥtatis virga regni tui.Dilexiſti iuſticiā odiſti iniquitatē: ꝓpt̓eavnxit te deus deꝰ tuus oleo leticie ꝑticipibꝰ tuis. In qͥbꝰ verbis pͥmo quidē euꝫeuidēter deū deſignat. Scd̓o ꝟ̓o equitatis virgā: ſceptrū in eo regale comemorat. Poſt ꝟo etiam qualiter xp̄s effectusſit indicat dicēs. vnctus ſit deus a deo. oleo cōmuni ſed oleo leticie. nec ſicutꝑticipes ſui. id eſt illi in imagine p̄ceſſerant: ſed ꝑticipibꝰ ſuis. Oleū ꝟo leticiein ſacris voluminibus intellectu myſticoſpūſſctūs deſignat̉. Sꝫ de pontificatueius idē dauid alio in loco: tale aliqͥd archanis ſignat eloquijs: tāqͣꝫ ex ꝑſona patris de filio ꝓnunciantis. De ventre inqͥtante lucifeꝝ genui te. Iurauit dn̄s nonpenitebit: tu es ſacerdos in eternū ẜmordinē melchiſedech. Hic aūt melchiſedech in diuinis voluminibꝰ ſacerdos fuiſſe dei ſūmi refert̉. Sed qꝛ non oleomuni ꝑunctus ſit: neqꝫ ex ſucceſſione generis ſuſceperit ſacerdotiū: ſicut apud hebreos fieri mos erat. ideo ẜm ordinemipſius ſacerdos futurus d̓r xp̄us: quiolei liquore: ſed virtute celeſtis ſpūs ꝯſecret̉. Idcirco deniqꝫ cuꝫ multi ante apudhebreos oleo in hoc ip̄m ſolēniter ꝯſecrato vncti ſunt xp̄i: ſiue reges: ſiue ꝓphete:ſiue etiā pontifices hoc fuerint inſtitutinullus tn̄ ipſoꝝ vel genti vl̓ diſcipul̓ autſectatoribꝰ ex ſuo vocabulo nomen darepotuit: appellare diſcipl̓os xp̄ianos: niſi hie ſolus vere xp̄s eſt: oleo hūa ſed pr̄no ſpū ꝑunctus. Hic ſectatorūſuoꝝ ppl̓os vniuerſam totū munduꝫſui noīs gentem ex veri xp̄i vocabulo appellari fecit ꝑhenni noīe xp̄ianos Si igitur vnde genus ducat xp̄s requiris? eiꝰauctorē rimaris auctor ē oīm: audi qͥdoracula diuina dauid magnificentiſſi vatem ex ꝑſona ipſius ſūmi patris loquāt̉. ſicut paulo ſuꝑius mēorauimusde ventre inquit ante lucifeꝝ genui te. Etqͣꝫuis ventris appellatio in eo recte incorporeus credit̉ ꝯuenire minime videat̉tamen tropicis ac myſticis legibꝰ: hoc eſtqd̓ indicat̉ extrinſecus aliūde ſub

ſtituerit filiū pater: ſed ex ſemetipſo. ac ſidici poteſt de interioribꝰ ſuis: vt hocip̄mſit ille qui natus eſt qd̓ eſt ille qui genuit.Et ne adoptiōis lege extrinſecus videat̉aſſumptus: ſed qͣꝫtū appellatio ventris intelligi ſuggerit: ſalua reuerentia incorꝑalitatis: intrinſecus editus deſignet̉ veritate nature. vero ait ante lucifeꝝ: antemūdi ante totius creature deſignat initiū. Diſtinctio ſane inter veꝝ xp̄m imaginarios illos pͥus p̄ceſſerant que habeat̉: euidens hoc indiciū dat̉: illi priores xp̄i nulli pene niſi genti ꝓprie cognitiſunt. huius aūt veri xp̄i ſolū nomen:ſed poteſtas regnū oēs nationes et vniuerſum orbem terre diffuſum ē:ſola cognitione vocabuli: ſed diuinitatis cultū ac religionis reuerentia ꝯſecra eſt. In nāqꝫ terrā tāqͣꝫ verbū ſapīapatris: tanqͣꝫ deus dn̄s ieſus xp̄us colit̉ adorat̉. ſicut diuinum de eo ꝓnūciauiteloquiū dicens: qꝛ in noīe dn̄i om̄e genuflectat̉ celeſtiū terreſtriū infernoꝝ. oīslingua ꝯfiteat̉: quia ieſus in gl̓ia eſt deipatris. Unde ſolū poteſtas eius regnū: ſed affectus amor tātus de eo credentiū mentibꝰ inoleuit: vt etiā aīas ponere noīe eius ceruices ſuas ꝑſecuto gladijs obijcere morent̉: dūmodoſacroſancta apd̓ eos noīs eius fides reuerentia ꝯſeruet̉. Hec interim nobis neceſſario narratione reꝝ p̄ceſſerint quā ꝓſequi inſtituimus: in quibꝰ oſtendat̉ nomēxp̄i ieſu dn̄i ac ſaluatoris noſtri: nouelle appellatiōis alicuius: aut ex carnali natiuitate: ſed a deo ip̄o originē ducere.aūt recentis vocabuli xp̄ianoꝝ gens videtur: ritus obſeruantie eius nuꝑ exortus: quid etiā hec ipſa nouitas in ſe vetuſtatis ꝯtineat oſtēdemus. Antiquiſſimū om̄ibꝰ fere gentibꝰ hebreoꝝ genus haberi puto: qd̓ nulli dubitandū videatur. apd̓ ipſam gentē ſecretior qͥdaꝫ religionis cultus obſeruantia: diuinis mandata voluminibꝰ ꝯtinet̉. in quibus etiamde nōnullis iuſticia pietate p̄ditis viriſrefert̉. Quibuſdā qͥdem qui ante diluuiū fuerūt: alijs aūt poſt diluuiū. in quibus de noe atqꝫ eius filijs om̄iqꝫ ꝓſapiaſcribit̉. vſqꝫ ad Abraam ꝓtendit̉: quem