Liber

plenitudīs eiꝰ ꝑ ſecretiora ⁊ myſtica diuinoꝝ voluminū informamur eloquia?Ioh̓es quoqꝫ ſpū dei repletus: in pͥncipio inquit erat verbū: ⁊ verbū erat apuddeū: ⁊ deus erat verbū. Hoc erat in pͥncipio apud deū. Om̄ia ꝑ ip̄m facta ſunt: etſine ipſo factū eſt nihil. Sꝫ ⁊ moyſes maximus ⁊ vetuſtiſſimus ꝓphetaꝝ: multꝭ ante ſeculis hec eadē ꝓteſtat̉: cū celitus inſpiratus originē mūdi ⁊ rerū initia de eoplenius aperiret: conditorē oīm patrē cūfilio myſticis ac ſacratꝭ deſignat eloquijſAit nāqꝫ ⁊ dixit dn̄s. Faciamus hoīemad ymaginē ⁊ ſimilitudinē noſtrā. Sed ⁊dauid antiquiſſimus ꝓphetarū etiā ipſe:licet moyſe poſterior dicit. Uerbo dn̄i celi firmati ſunt: ⁊ ſpū oris eius om̄is virtus eoꝝ. Et alio idem nihilominus deſignat oraculo de deo dicens. ip̄e dixit ⁊ facta ſunt. ipſe mandauit ⁊ creata ſunt. Inquibꝰ euidenter mandatis ꝑſonaꝫ patris⁊ filij oꝑantius exp̄ſſit. Cum igitur his ⁊alijs qͣꝫplurimis vocibꝰ ſparſim ꝑ diuīavolumina creator oīm cū patre filius declaret̉: ſuꝑeſt vt de his q̄ ꝑ oſt ꝯditionemmūdi ꝓ hoīs diſpenſatione trāſegit: qͣꝫ vtpoſſumus breuiter ꝑſtringamus. Multis ſiquidē ⁊ antea pietate p̄ditis virꝭ aſtitiſſe ⁊ docuiſſe que ad cultū diuinū ꝑtinere videbant̉ oſtendit̉. Sed euidentiꝰ ⁊ familiarius abrahe atqꝫ eius familie qͣntūfas erat deū hoībꝰ innotuiſſe deſcribit̉. ⁊velut p̄ceptor qͥdaꝫ ac monitor illius extitiſſe proſapie refert̉. Deniqꝫ in diuinisoraculis ſcriptū eſt. qꝛ apparuit deꝰ abrahe tāqͣꝫ cōmunis aliquis hō ſedēti ad ilicem mambre. At ille exurgens: cū hoīemvideret adorat vt deū: ⁊ venerat̉ vt dn̄mSꝫ ⁊ ꝓprie vocis ꝓfeſſione pn̄tiam ſe teſtat̉ nō ignorare diuinā dicens. Dn̄atordn̄e qͥ iudicas omnē terram: nōne faciesiudiciū? Que vtiqꝫ oīa nō ad patrē ſꝫ adfiliū referenda: poſterioris incarnatio diſpenſatōis plenius expleta deſignat. Etidē ꝓpheta dauid dicit de deo. Miſit verbū ſuuꝫ ⁊ ſanauit eos. ⁊ liberauit eos decorruptionibꝰ eoꝝ. Sed adhuc euidentius ꝑ moyſen de eo ꝙ dn̄s ſit ipſe cū dn̄odiuina teſtant̉ eloquia cū dic̄. Pluit dn̄sſuꝑ ſodomā ⁊ gomorrā ſulphur ⁊ ignem

a dn̄o. Eundēqꝫ cū apparuiſſet iacob eſſedeū eadē ſcriptura deſignat: cum diceretad iacob. Iam nō vocabit̉ nomen tuumiacob: ſed iſrahel erit nomen tuū. qꝛ inualuiſti cū deo. Et paulo poſt dicit. Et vocauit (inquit iacob) nomē loci illiꝰ viſiodei dicens. Uidi em̄ dn̄m facie ad faciē⁊ ſalua facta eſt aīa mea. Neqꝫ em̄ fas eſtde aliquo angeloꝝ vel celeſtiū virtutumiſta ſentire. Nullū em̄ illoꝝ ſiqn̄ mortalibus ex celeſti precipiunt̉ adeſſe mandatodn̄m vel deū diuinus ẜmo cōmemorat.Hic etiā ieſu ſucceſſori moyſi cū aſtitiſſetꝑcunctanti ei qͥs eſſet: reſponſis euidentiſſimis deſignauit dicens: pͥnceps militie virtutū dn̄i ego ſum. Cūqꝫ his auditꝭadoraſſet famulus vt decebat: ſolue inqͥtad eum corrigiā calciamenti tui. Locusem̄ in quo tu ſtas terra ſancta ē. In quoꝯſideranda eſt p̄ceptoꝝ ſil̓itudo. qm̄ nōerat hic alius ab eo qͥ dixerat ad moyſende rubo ignis dicēs. Ne appropies huc.ſolue calciamenta de pedibꝰ tuiſ. Locusem̄ in quo tu ſtas terra ſancta eſt. Et addidit dicens. Ego ſum deus patrū tuoꝝdeus abrahā ⁊ deus yſaac ⁊ deus iacob.Claruit igit̉ ex his om̄ībꝰ ꝙ verbū dei etdeus ⁊ dn̄s ⁊ creator oīm cum pr̄e filiusdeſignatus eſt. Nūc ꝟo etiā illud videamus: quō ſapīam ſe dei ſubſtantial̓r exiſtere: ideꝫ ipſe in diuinis oſtendat oracul̓Per ſalomonē hec de ſemetip̄a ſapīa myſticis vocibꝰ ꝓdens. Ego ſapīa in altiſſimis habitaui. ꝯſiliū: ⁊ ſcīam ⁊ ſenſum inuocaui. Per me reges regnāt. ⁊ potentesꝑ me ſcribūt iuſticiā. Per me ꝓceres magnificant̉: ⁊ tyrāni obtinēt terrā. Et poſtaliquāta iterū dicit. Dn̄s creauit̉ me initiū viaꝝ ſuaꝝ in oꝑe ſuo ante ſeculū fundauit me. In initio priuſqͣꝫ terraꝫ faceretanteqͣꝫ ꝓdirēt fontes aquaꝝ: priuſqͣꝫ mōtes fundarent̉: ante omēs aut colles generauit me. Qn̄ p̄parabat celos aderamei. ⁊ qn̄ firmos ponebat fontes ſub celocū ip̄o erā cōponens om̄ia. Ego erā cuiadgaudebat quotidie. Letabar aūt corāipſo in omni tꝑe: qn̄ letabat̉ orbe ꝑfecto.Ex quibꝰ oībꝰ fuiſſe ab initio: īmo ⁊ anteomne qd̓ dici pōt initiū: ab ipſo pr̄e ꝓgenitam ſapīam ꝯſtat. Quid aūt cauſe fue

a 3