.XXXII.

albuꝫ ⁊ munda alia nō munda: diceret illud v̓alde mundum: ſed ſi poneret iuxta niueꝫ comꝑatione eius diceret illud pannum album īmundum:ita vitā ſanctorum ⁊ ſi in ſe munda ⁊ pura fueritin comꝑatione Io. videtur quaſi immunda: vnde ⁊ ſaluator vocat eum angelum dicens: hic eſtde quo ſcriptum ē. Ecce ego mitto angelum meū⁊c̄: malach. 2. ad modum enim angeli vixit: quinimmo ⁊ officia omniū angelorum videtur exercuiſſe: angelorum .ſ. dum minima nunciauitᶻ annūcians ⁊ exhortans populum ad penitentiam. Etgaudium eſt angelis ſuper vno peccatore penitētiam agente: luc. 14. archangelorum dum maiora immo maxima nunciauit chriſtū digito oſtendens quē nunciabat dicens. Ecce agnus dei. Io.pͥmo. virtutum chriſto faciendo miracula. Namnatus patri muto loquelaꝫ reſtituit: ⁊ ī vtero matris exiſtens chriſtum agnoſcens conceptum: iōꝗ̄ virgine heliſabet matrem viſitantem adoransexultauerit: luc. 2. Officium poteſtatum exhibuitarcendo demones a mentibus eorum: qui compuncti ad doctrinam eius ⁊ confitentes peccataſua accedebant ad baptiſmum: luc. 3. officium pͥncipatuum qui docet nos prelatos reuereri: vndede chriſto loquens ait. Qui de celo venit ſuꝑ omnes ē: ⁊ non ſum dignus corrigiam calciamentorum eius ſoluere: dominationum que docent erga ſubditos rectuꝫ dominiū gerere: quia a ſubditis vt a diſcipulis habebatur in magna honore etamore apd̓ magnātes: vt ſcribas ⁊ pͥncipes ſacerdotū ī timore eoſdure arguens: ⁊ cunctis vicijs ⁊paſſionibus perfecte in ſe dominabatur: officiovſus eſt thronorum in quibus deus reſidet ⁊ iudicia ſua exercet. Et Io. arguebat herodem deadulterio quaſi iudicans eum ⁊ in mente eiusⁱ dominus perfecte quieſcebat. Cherubin qui interp̄tatur plenitudo ſcientie: quia iohānes habuit plenam cognitionem de chriſto. Nam ⁊ lucifer vocatur iob. 38. demum ⁊ ardorem habuit ſcraphicum. venit enim in ſpiritu ⁊ virtute helie: vt dicitur luc. i. Et de helia ſcribitur eccleſiaſtici. Surrexit helias quaſi ignis: ⁊ verba eius vt facula ardebant. Et qͣꝫuis eſſet ita purus ⁊ in vtero ſanctificatus: ex quo mortaliter peccare non poterat: d̓ſe nō confidens antra deſerti teneris ſub annis ciuium turmas fugiens petiſti canit eccleſia: ne ſaltēleui maculare vitam famine poſſet. Ignem charitatis fuiſſe in hac lucerna oſtendit chriſtus dicens de eo. Io. 4. Ille erat lucerna ardens. Nāvt ait Ber. lucere per exemplum vel per doctrinam ⁊ non ardere per charitatem vanum eſt: qꝛē ſicut es ſonans ⁊ cymbalum tiniens: ſicut auteꝫtanto vnuſquiſqꝫ a ſuperno amore diſiungit quotiens in infimis delectatur: ẜm greg. in omel̓: penthecoſtꝭ. ita econuerſo: qͣꝫto quis. magis abſtrahitur a delectationibus mundi: tanto fit capacior ⁊aptior ad dilectionem dei. Quis autem ſanctusfuit magis abſtractus ab affectione terrenoruꝫ ⁊vſu qͣꝫ Io. ab infantia parentes nobiles ⁊ anti qͦs

deſerens deſerta penetrans veſtitum habens depilis camelorum: ꝓ cibo et potu habuit locuſtasi. radices herbarum ẜm vnam expoſitionem: etmel ſilueſtre: aquam puram bibens: pro lecto terram nudam: nec credendum ē ꝙ vacaret ocio: ſꝫcontinue contemplationi diuinorum: vnde incēdebatur mens eius in deum: ẜm illud. In meditatōne meā exardeſcit ignis .ſ. diuiui amoris: ꝟnd̓⁊ pater ē ac magiſter anachoritaruꝫ ſeu ſolitariorum: que vita ſeu ſtatus cum debite exercetur .ſ.totaliter vacans contemplationi ꝑfectior ē ſtatucenobitarum ⁊ actiuorum. Et qͣꝫuis Iohannes:quia optime nouerat dn̄m ieſum: ⁊ frāter eiꝰ eratconſobrinus ex parte matris ſequēdo ip̄m chriſtum: vt apoſtoli audiendo doctrinā videndo miracula ⁊ exempla habuiſſet maximā conſolatiōꝫſpiritualem: tamen conformans ſe diuine voluntati intelligens vocationem ſuam a deo fore ī deſertum manere vel iuxta iordanem: ibi fixus permanens: nec chriſtum ſecutus ē ad horam quando tranſeunte iuxta iordanem vidit: ſtabat iohānes dicit euangeliſta iuxta iordanem: ⁊ videnschriſtum tranſeuntem dixit; Ecce agnus dei: etduo diſcipuli qui erant cum eo .ſ. andreas ⁊ alij ſecuti ſunt chriſtum: ip̄e vere ad iordanem remanſit. Sꝫ aduerte: qꝛ quē cōſolatio ꝓpria ſpiritualisnō potuit mouere a ſtatu ad que dn̄s elegerat: zelus diuine offenſe ardēs ⁊ amor ſalutis ⁊ ꝓximicum traxit de deſerto vel loco iordanis ad arguendum herodeꝫ de adulterio ꝓficiſcens. nō inuidebat ip̄e glorie chriſti ſuam gloriam querens: ſꝫaugere conabatur diſcipulis ſuis ad eum deſtinatis vt ei adhererent. Non enim ex ignorantia vl̓dubitatione miſit duos diſcipulos ſuos: ideo ip̄evero incarceratus ad chriſtum interrogare: tu esqui venturus es: an alium expectamus mat. ii. ſꝫex dilectione vera ad chriſtuꝫ ⁊ ad diſcipulos ſuos quomōcunqꝫ illud exponatur: nam quadrupliciter exponitur. Chryſoᶻ ſuper mat. dicit ꝙ miſit interrogare chriſtum nō pro ſe tanqͣꝫ dubitaret: ſed ꝓ diſcipulis dubitantibus ⁊ ex nimia affectione quam habebant ad magiſtrum ſuumiohannem maior extimatio facienda eſt de iohanne qͣꝫ de chriſto. Et ſi iohānes laudaret chriſtum dicens ſe maiorem: ⁊ chriſtum eſſe vix credebant: ſed putabant ipſum ex humilitate ſic loꝗMiſit ergo diſcipulos ex parte ſua interrogātesvt audita doctrina ſua ⁊ miraculis viſis in eū crederent ⁊ ei adhererent. Unde ⁊ chriſtus hoc cognoſcens aduenientibus diſcipulis nō dixit: egoſum meſſias qui venturus ē in mundo ne vide̓t̉quaſi ſe iactare: ſed fecit multa miracula que predixerat iſaias meſſiam facturum que alij non fecerunt priores: vt per hec ſigna poſſent eum cōgnoſcere aduenientes. Dicitur enim iſai. dominveniet ⁊ ſaluabit nos: et tūc aperiētur oculi cecoꝝet aures ſurdorū patebūt. tūc ſaliet quaſi ceruusclaudus et aperta erit lingua mutorum ⁊c̄. Faciens igitur chriſtus iſta miracula corā eis voluit