Titulus.
iſaias ezechiel ⁊ daniel: quintus erit iob. Gentiles quinqꝫ ſūt patriarche magis nominati eos tēpore precedētes: noe abraā iſaac iacob ⁊ ioſeph.Dauid quoqꝫ ꝓphetā ⁊ patriarchā nominat petrus apl̓s actꝭ. apl̓oꝝ ſic. 23. Moyſes legiſlatorꝓpheta ſummus ⁊ dux populi primus. Hi ⁊ alijſancti veteris teſtamēti fuerūt lucerne ſeu ſtelleparate an̄ chriſtū. Nam lucernā eſſe legem dicitſalomon ꝓuer. Lucerna eſt lex: ⁊ mandatū lux. ꝓphetas eſſe lucernas aperte inſinuat princeps apoſtoloꝝ. d. habetis ꝓpheticū ſermonē: cū bn̄facietis attendentes tanqͣꝫ lucerne in caliginoſo loco: ⁊ p̄s. Lucerna pedibus meis verbū .ſ. in lege ⁊ꝓphetis ſcriptū: ſed ⁊ Io. bap. ꝓpheta ⁊ patriarcha ſpūalis: apl̓oꝝ terminus legis ⁊ ꝓphetaruꝫ:qꝛ lex ⁊ ꝓphete vſqꝫ ad Iohannē ſcribit̉ math̓..6. noīat a xp̄o lucerna. Io. xi. ille .ſ. Iohānes eratlucerna ardens ⁊ lucens. Hi ēt dicunt ſtelle .ſ. patres veteris teſtamēti: dan̄. 12. Qui ad iuſticiā erudiūt plurimos quaſi ſtelle in perpetuas eternitates: ⁊ eadē rōne. Nā vſus lucerne cōiter ē de note: ⁊ ſtelle de nocte illumināt. Nā ſuꝑueniente maiori luce: nec ſtelle apparent nec lucernis vtimur.Tēpus vtiqꝫ veteris teſtamēti fuit tanqͣꝫ nox ꝓpt̓tenebras erroꝝ ⁊ ignorātie veritatis. Ne gͦ oīnoremaneret obſcura eccleſia glorioſus deus in firmamēto celi .i. eccleſie fecit oriri diuerſas ſtellasdiuerſis tꝑibus: ꝗ curſū ſuū ꝑficerent ſuꝑ noſtruꝫorizontē. ⁊ ſic munduꝫ illuſtrarent: ⁊ de agendis⁊ dē myſterijs credēdis ſuis exēplis ⁊ doctrinisDeniqꝫ vt lucifer apparuit Io. ba. ꝗ p̄cedit ortuꝫſolis: nā pꝰ cuꝫ populꝰ qui ambulabat in tenebrisvidit lucē magna: iſai. 9. c. Quilibet gͦ illoꝝ vt ſtella ⁊ lucerna fuit paratꝰ an̄ xp̄m. Nā oculis egrisodioſa eſt lux: ⁊ p̄cipue cū ē magna: ⁊ reuerberatoculos tenebris aſſuetos: ſꝫ p̄cedentibꝰ ꝑuis luminibus lucernarū vel ſtellaꝝ p̄parata eſt acies inualida mentis humane ad ſole iuſticie xp̄m ⁊ doctrinā eiꝰ lucidiſſimā ſuſcipiendā. Et ꝑ hanc lucēſtellaꝝ ⁊ lucernaꝝ inimici xp̄i ⁊ eccleſie induunt̉ꝯfuſione de ſuis erroribꝰ ⁊ vicijs: q̄ oīa ꝯuincunt̉⁊ arguunt̉ doctrina ⁊ exēplis cōuerſationis eoꝝUn̄ ⁊ de Iohāne baptiſta: vltima ſtella dixit deꝰmalach. Ecce ego mitto angelū meū ꝗ p̄parabit⁊c̄. Ne igit̉ nox veteris teſtamenti: q̄ iā p̄ceſſit remaneret nō obſcura viatoribꝰ: ſed aliqd̓ lumenadeſſet: cuiꝰ illuſtratione oꝑari virtuoſe valerent⁊ noticiā fidei ꝑciperēt de ſalutē cōſeq̄nda ꝑ xp̄min celo eccl̓ie apparuerūt: vt ſidera ⁊ lucerna p̄fati patriarche ⁊ ꝓphete diuerſis tꝑibus. Horū primus ⁊ pater omniū fuit adam: ꝗ mundū innocētia illuſtrauit ante lapſū in paradiſo: ſed pꝰ lapſuꝫpnīa. Nā vt dicit̉ ſapiētie. Eduxit illū deus a delicto ſuo .ſ. ꝑ pnīam: ꝗ ⁊ dormīes ex eo: qd̓ de latere eiꝰ ex coſta formata ē vxor gen̄. 2. eccleſia figurauit xp̄m: d̓ cuiꝰ latere dormiētis ī cruce ſopore mortis formata ē vxor eccleſia. Nam lanceavulnerato exiuit ſanguis ⁊ aqͣ. Ioh̓. 19. ſignantiahaptiſmū ⁊ eūchariſtiā quo ad ſanguinem: ꝗbus
ſacramentis baptiſmo ꝑcepto ⁊ paſſione creditahoīes efficiunt fideles ꝓ oſſe coſte: ex qua factaē mulier in adā poſita eſt caro: qꝛ vn̄ eccleſia facta ē fortis .ſ. ex paſſione: inde xp̄s qͣſi infirmatꝰ eſton̄ſa īfirmitate mortalitatꝭ: ſꝫ abel filiꝰ eiꝰ decentiꝰvt ſtella orta eſt ad p̄bendū lumen ꝑmanentis innocentie: ꝗ ⁊ xp̄m agnū innocentē figurauit occiſum: ꝓpter inuidiā a fratre ſuo .i. populo iudeorūde quoꝝ genere erat gen̄. 4. vt ſtella micans ſplēdore fidei viſus eſt noe patriarcha: ꝗ deo credēsin diluuio p̄nunciato ꝑ centū ānos in antea archāmiri operis ad mandatū dn̄i fabricauit ad ſe p̄ſeruandū cū familia ⁊ cunctis generibꝰ animantibꝰab aquis diluuij ꝑditionis: gen̄. 6. Signās ⁊ in archa eccleſiā: extra quā nullus ſaluatur a diluuioꝑditionis: ac etiā dn̄m ieſū in ſua ebriatione: naꝫex amore fructꝰ ſalutis vinee ſue hūane .ſ. naturequia extaſim paſſus: nudus in cruce oſtenſus eſtquem deridens vnus ex filijs ſuis ſcilicet chamideſt populus iudeorum maledictionem perfidietemporalis ſeruitutis incurrit. Alij duo ſem ⁊ iaphet ex reuerentia cooperietes ſcilicet natio grecorum ⁊ latinorum in reuerentia ſuſcipientis paſſionem chriſti benedictionem eternam cōſequūtur quantum ad conuerſos ad fidem: vt exponitauguſtinus. 18. de ci. dei. Deinde lucerna ⁊ ſtellaplendida in celo eccleſie ortus eſt abraam: ꝗ mūdum docuit integram ⁊ perfectam obedientiamad vnam domini vocem relinquens patriam: parentes: ⁊ domum ꝓpriam: demum filium vnigenitum in ſacrificium offerens: gen̄. 22. Hic viditdicit xp̄s: ⁊ gauiſus eſt ſcilicet noticia ſibi data inmyſterio trinitatis ⁊ incarnationis: quando ſcilicet manens ad ilicem mambre tribus ſibi apparentibus tres vidit ⁊ vnum adorauit: quibꝰ ſaratria ſata ſil̓e decoxit ⁊ vitulū ſaginatū ab eis cōmeſta: gen̄. 18. Nam ⁊ ſi tres perſone ſunt in diuinis: vnus tamen deus tantuꝫ colendus eſt in xp̄oInſuper ⁊ ſi tres ſubſtantie varie ſunt ſcilicet deitas anima ⁊ caro: vna tamen tantum ꝑſona xp̄seſt a nobis adorandus. Sara eccleſia ſcilicet triaſata ſimile decocta offert comedenda: quia homines de tribus mundi partibus aſia aphrica eteuropa ad fidem conuerſos: ⁊ a ſimila vitiorummundatos igne dilectionis decoctos offert in ſacramento altaris ab eo ſuſcipiendum. Abrae optimus filius: iſaac manſuetudine mundum radiauit: qui non renitens: ſed ſpontancus a patre permiſit ſe ligari ⁊ ad victimam exponi ⁊ iniurias allophilorum circa pueros equanimiter tulit. gen.22. ⁊. 23. qui chriſtum egregie figurauit: oblatus ēenim quia ipſe voluit quaſi agnus manſuetus: ꝙportatur ad victimam: patre permittente ſeuitiaꝫiudeorum contra ipſum: qui tamen in deitate ſuamortuus non eſt: ſed aries qui cornua habebat iſpinis ideſt humanitas eius ſpinis coronata. Oquāta prudentia iacob mundum in ſuis operibꝰilluminauit: heſperus ⁊ lucifer non eſt ita clarus:hic ⁊ pͦ geniture iura ſibi a deo cōceſſa vexatus: