.XXXII.8 3
paradiſi. z0. folijs integratam: ⁊ totidem odoribus predoratam: preter illa que intrinſecus: vtdici poſſit: quaſi plantatio roſe in hiericho: eccle.24. Certificatur quis tertio per experientiaꝫ rerum in gratiam. Quis eniꝫ valeat dubitare quinhec virgo plena deo: cui omnia nuda ⁊ apta ſuntin ipſo verbo quod gerebat ⁊ in pectore gerebatin mente futura cuncta viderit. Et aperte agensſiquid indiſpoſitum agit indubie: ⁊ ſuam formāinducit. Taꝫ dubitabile eſt ꝙ virgo grauida deiſciuerit futura qͣꝫ dubitare ꝙ angeli deo preſentes: qui omnia vident videant vniuerſa. Nā neciſta virgo erat remotior: qui ī eo eſſētialiter eratde anima ſua fecerat celeſtꝭ aulā paradiſi: nec minus illis diſpoſita: que per maiorem gratiaꝫ poſſidebat deum qͣꝫ ip̄i. Ecce agens diſpoſitum adagendum: quod illuminat omnem homineꝫ venientem in hunc mundū. Et ecce diſpoſita ſtellaque tante lucis recipiat radios fulgentes: que quidem eclypſim pati non poteſt: cum nil interueniat medium inter agens ⁊ paſſum: nimirum anteconceptum tanti ſplendoris magis videbat qͣꝫ ceteri viatores: eo ꝙ eſſet diſpoſita magis: nec aliquid ignorat quodāmodo fons ſapientie facta:Quatuor enim actus viatorem diſponunt ad clarius intuenda.Primuꝫ eſt caſtitas etpuritas hominis verius: quia non introibit ſapiētia in maliuolam animam ⁊c̄. ſapientie primo: ſꝫtranſſert ſe in animas ſanctas: ſapientie. 7.Secūdū obediētia vera ip̄o dicente. Siquis voluerit voluntatem eiuſfacere: qui miſit me: ſciet de doctrina mea et cetera. Io. 7.Tertiū eſt doctrine ſancte in gratia paupertas voluntaria: que in montelocat petrum iacobum ⁊ iohānē: vt in gloria ſuavideant dn̄m cum ꝓphetis.uartum humanitasẜm illum mat. ii. Abſcondiſti hec a ſapientibus ⁊prudentibus ⁊ reuelaſti ea paruulis. Sed ꝙ iſtaſint virginis matris patet. Quis enī narrabit̉ obedientiam ſuam: que etiam quinquennis ⁊ ante ſetotam regendam ſubiecit. Pollebat quo ad ſecūdum tanta puritate: qua maior ſub celo nequit ītelligi. Paupertatem etiam regie virginis in partu peregre conſtitute. Quo ad tertium tantaꝫ vide ꝙ pro tanto filio agnum non valens offerrepar turturum vel columbarum obtulit: lucl. 2.Humilitas autem eius quo ad quartum deū traxit de celis: ſed iſtud proſequendum in ſequenti parte.Probitaſ virtualis eiuſnotatur ibi: ab intus in fimbrijs aureis. Funda-
mentum ſiquidem omnium virtutū humilitas ēẜm hiero. ⁊ cōplementū charitas: que eſt vinculūperfectionis. col. 3. Primum notatur in maria: ibiab intus. Eſt enim vera hūilitas ab intus: nō abextra. Conſiſtit enim ẜm ber. in vera ſui ipſius cognitione ſibi vileſcens ex ea. vn̄ ⁊ xp̄s dicit mat..ii. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humilis cordenō dicit corpore: ſed corde quod eſt ab intus.rima marie virtus.ait ambro. fuit humilitaſ. vnde ⁊ ipſa d̓ hac ſingulariter gl̓at̉ dicens. Quia reſpexit humilitatē ancille ſue. Exēplo ꝟgīs tante rōne quilibet utensdiſtet ab ea ſe hoīem eſſe nō deū: vbi dea facta:immo deifera: cui ſubderet̉ humiliter deus. dixit?Ecce anc illa dn̄i. fiat mihi ẜm v̓bū tuuꝫ. Et hocquia reſpexit humilitatem ancille ſue. Sciat vnꝰquiſqꝫ ſe non eſſe ſaraph: exēplo marie: quo charitas immobiliter manet: ⁊ nō preſumit de amore cepto: cum ip̄a iuxta cruceꝫ manens fuerit abſoluta a ioſeph ⁊ amorem vnigeniti patiēter trāſtulit in euangeliſtam Io. quem patienter recepitin ſuum crucifixo iubente: loco tanti xp̄i dilecti:videant omnes ſtellam maris mariam: ſe nō habere ſapientiam cherub proficientem: cum poſttriduum in templo reperto filio coram omnibusdixit. Fili quid feciſti nobis ſic? Ecce ego ⁊ patertuus dolentes ⁊c̄. lucꝭ. 2. Thronoꝝ quoqꝫ iuſticiam non eſſe nec habere eſt profeſſa: quando filio dixit in nuptijs: vinum non habent audituraextemplo. Quid mihi ⁊ tibi eſt mulier: nondumvenit hora mea: a dominationū ſpeculatione ſublimi alienam ſe monſtrauit cum angelo ſeruo ſuodiſputans ⁊ dicens. Quomodo fiet iſtud quoniāvirum non cognoſco: lucꝭ. i. Uirtutum auctoritatem ad facienda miracula ſe negat habere: cum ſine dubio requiſita per ſeruos: vt deficientis viniſuppleret erunos defectus rn̄. Quodcūqꝫ dixeritvobis facite. Io. 2. quoniam mihi facere miracula: ſupple non incumbit. Ꝙ ſe longe fore mōſtrauit a potentia poteſtatum in arcendis demonibꝰcum in preſenti ſeculo migrata: ne demones videret ſuppliciter poſtulauit: ſi cupis noſce qͣꝫtumcum principibus ſe principiſſā pn̄taret: qͣꝫqͣꝫ eſſetregina mundi: ancillatus officium etiaꝫ in domoheliſabet: cui parienti feruiuit plenius intuere: ⁊quia ad archangelos nouerat loquele pertinerevirtute velut elinguis raro loquebatur: ⁊ parumapud ſe conſeruans omnia verba diuina conferens in corde ſuo: lucꝭ. 2. Ioſeph aūt caſtiſſimumvirum velut ſui cuſtodem exteriorem nunqͣꝫ deſeruit: quocunqꝫ pergeret neceſſitate compulſa:non cupiditate vagandi: ne ſibi vſurparet angelorum officium: quo inuiſibiliter creaturas cuſtodiunt ſibi commiſſas: ſed nec iſto gradu contenta minus homine ſe dixit: ⁊ exhibuit ancille nomen: imponens ⁊ opus: ſicqꝫ factum eſt vt cū negauit ſe eſſe quod non erat: ex ſe facta eſt talis actanta: qualis mens non capit creata. Unde auteꝫ