.XXXII.
medium fortitudinis: reſurgens ieſus ⁊ diſcipul̓apparens: ſtetit in medio eoꝝ. 1o. 20. Ex his diſcipulis aliqui vel aliquando videbantur ⁊ erātnimis timidi: quod patuit: quādo relicto eo fugrunt: ⁊ ſic in naui qn̄ clamauerūt dicentes: quifantaſma eſt. mat. 14. Aliquando vel aliqui videbantur preſumptuoſi ⁊ audaces: vt petrus: qui dixit. Etiā ſi oportuerit me mori tecum non te negabo: xp̄s non ſe poſuit iuxta petꝝ vel alium: ſedin medio vt diſcamus fortes eſſe non audaces ⁊preſūptuo os nimis de nobis confidētes: qꝛ tales ſunt primi ruentes: nec nimis timidi dimittēdo aggredi ardua ⁊ bona opera. Sic igit̉ oꝑat̉ſalutem in medio virtutis.De virgine maria per modum doctrine. c. 3.Mnis gloria eiuſ filie eius ab intus in fimbrijs aureis circūamicta varietatibus: p̄s. Filia regis fuit virgomaria: quia regali ex ꝓgenie maria exorta refulget: ſed ſpūaliter filia regis eterni: non ſolum percreationem: ſed per adoptionē gratie ſuper oēsalios ſanctos. Vnde de ip̄a intelligitur dictum.Oīs gl̓a eiꝰ ⁊c̄. vbi tria vidēda ſūt. ¶ Primo ſublimitas ſingularis: ibi. Omnis gloria eius fi. re.¶ 2º ꝓbitas virtualis ab intuſ in fimbrijs aureis3º pluralitas priuilegialis: circumamicta varietatibus.Quantum ad primumgloria aliquoꝝ eſt ⁊ laudantur de bonis nature:aliquoꝝ gloria de bonis gratie de quibus laudātur: alij laudantur de bonis ſuperne: alioꝝ eſt gloria de bonis fortune. Uerum huius virginis glorioſe oīs gloria eius que eſt per excellentiā filiaadoptiua regis eterni. abſolon ⁊ rebecca multuslaudant̉ de pulchritudine licet omnis gloria eiꝰquaſi flos feni. Iſa. Gloria iſta non deficit .i. ī maria. Tota pulchra es ⁊ macula non eſt in te ⁊ pulchra vt luna: canti. Et optime in naturalibus cōplexionata: qd̓ multū iuuat ad bonitatem: de bonis gratie ait apl̓us. Gloria noſtra eſt teſtimoniūcōſcientie noſtre. Omnis virtutis gloria ē in maria: de omnibus .n. laudatur ſuꝑ oēs ſanctos: Un̄dicit eccle. 24. Et radicaui in populo honorificato: populus honorificatus a deo ⁊ hominibꝰ ſūtvirtuoſi. ſapientie. Magnificaſti populū tuū .ſ. tudn̄e deus ⁊ honoraſti. vbi ergo terminatur oīs ꝟtus ⁊ perfectio viatoꝝ: ibi ⁊ radix: que eſt principium arboris inchoat virtꝰ marie. De bonis glorie: p̄s. Gloria hec eſt omnibus ſanctis eius. Et inplenitudine ſanctoꝝ ait maria: detentio mea .i. inplenitudine glorie beatoꝝ ego detineor: vt glorioſior oībus ẜm hiero. Inter bona fortune conumeratur fama ⁊ laudatio: omneſqꝫ glorie attenduntur ad ſtudia. Et licet ſancti ⁊ permaxime beata maria nō querant: ſed fugiant iſtam gloriam
⁊ querunt gloriā dei: iuxta illud mat. 5. Luceatlux veſtra ⁊c̄. tn̄ qͣꝫto magis fugiunt: tanto magisdeo operante glorificantur ⁊ laudant̉: oīs igiturgloria eius. Unde ip̄a ꝓphetās de ſe ait. Beataꝫme dicent oēs generationes: qd̓ tractās dn̄s Io.do. cardi. ſuper magnificat. Ecce .n. ex hoc beataꝫme dicent omnes generationes. Uox eſt non dubitantis: ſed affirmantis ⁊ demonſtrantis: ſic̄ Io.cum dixit. Ecce agnus dei. Fuit aūt certificata dehoc futuro per triplicē viā: per quā pōt ſciri aliꝗd¶ Primo per rōem diſcurrentē. ¶ 2º per teſtificationem cōpetentē. ¶ 3º per experientiam ſufficientem.Per rationem quideꝫdiſcurrentem primo probatur ſic: quia ratio pretęriti fciri futura facit. Dicat ergo ſic beata mariaMe fecit caſtiorem vniuerſis: me direxit in omnibus agendis. me preſeruauit ab oībus illicitis:me fecit in templo admirandam ſodalibus ſtupēdam ſacerdotibus: me maritauit ſtupentibus cūctis populis. me fecit verecundam ſpiritibus angelicis: ergo preponet me predicandā ⁊ venerandam oībus generationibus. Iſte inqͣꝫ diſcurſusꝯn̄am format: habet ꝓ medio ꝙ deus ſecit omne opus perfectū ⁊ valde bonum: niſi ip̄m opusperficiendū habeat liberum arbitrium: ⁊ taliteropifici cōtradicat: ꝙ ſub obſtetricante manu ſuaegrediatur coluber. tortuoſus: ſicut in angelo primo per Iob narrat ſpūs ſanctus: cuius oppoſitūin ſe erat experta .i. totum fuerat ſibi notum cumpluribus partibus: qͣs referre longum foret ⁊ impoſſibile. Ratio autem ſolum per enthimema ꝓcedit ⁊ ꝯn̄am. Ad hanc certitudinem etiā arguit̉a ſimili: ꝙ non tenet infimū locum in argumētis.Argumentū autem dicitur a ſimili per figuram:ſed eſt a maiori ꝑ naturam. Et ſic ait. Si edito ſexto .ſ. filio aſer: iacob moriente interpretatur panis pinguis prebens delitias regibus: qͣꝫto magꝭbeatam me dicent oēs generationes: que humilis ancilla peperit ⁊ concepit perfectū: ſic numerⁱſenarius nōt xp̄m: qui ſexte dat initiū etati: ⁊ ē verus panis viuus: qui de celo deſcendit. Cōſequētialiter iteꝝ arguit ſic. Ego ſum tota deifica: ergobeatam me dicent oēs generationes: dictum eſtnotum: quia vt ſupradictum eſt: in ip̄a habitabatplenitudo deitatis corporaliter. Sequela auteꝫpatet: cū nō ſolum oīs hō: ſed oīs creatura deumbenedicat: iuxta illud pſalmiſte. Benedicite oīaopera dn̄i dn̄o. Sillogiſtice tandem ſic. Omnesſaluati benedicant eos: per quos principaliter ſaluabuntur: ſed per filium meum ⁊ me de omni generatione ſaluabuntur: ergo beatam me dicēt cūfilio meo oēs generationes. Maior eſt noͣ ꝑ viāgratitudinis ſancte. Et minor patet multipliciter¶ Primo quia dedit carnem: per cuius paſſioneꝫſumus liberati. 2º exemplū viuendi ex oī generatione aliqui ſunt ſaluati ⁊ ſaluabuntur ſicut continua miracula ſua demonſtrant. Sciebat ꝓpt̓ea