XXLX.

matizant̉ aīalia amalechitaꝝ .i. interfici iubent̉ad exanimandā cupiditatem ilrahelitice plebis:⁊ vt ſignificaret̉ ꝙ muri vicioꝝ ⁊ theſauri huiꝰmūdi ꝗ ꝑ lapides ⁊ theſauros Ierico deſignantur: irrationabiles quoqꝫ vicioꝝ motus: qui peraīalia amalechitarū intelligūtur: nō debent tranſire in ſortem ſanctorū: animalia vero egyptiorum ⁊ poſſeſſiones eoꝝ ⁊ pͥmo genita grandine⁊ morte conſumpta ſunt: vt ī illis punirent̉ quorum felicitate letabant̉: ⁊ vt daretur intelligi ꝙmūdus interibit ⁊ ſubſtantia eius. Sed ⁊ terraiſrahelitarū in ſalſugine verſa eſt: ſegētibus eoꝝimbres aduerſi ſunt: animalia eorum ſterilitate⁊ morbis confecta ſunt: ⁊ auctorē ſuum quem ꝑbeneficia cognoſcere noluerūt ſaltem inter ſuſpiria ſentirent. In deteſtationē vero peccati pecunia ſimonis damnata eſt: cui dictuꝫ eſt. pecuniatua tecum ſit in ꝑditionem: quia exiſtimaſti donum dei ⁊c̄. In deteſtationem quoqꝫ eiuſdē criminis altare ⁊ eccl̓ia que per ſimoniam conſecrant̉: nō tam conſecrari qͣꝫ execrari dicunt̉. Arca vero ⁊ ꝓphete peccatorum ſuorū ciuium grauitate hoſtibus traditi ſunt: electi quoqꝫ ꝗ murmure eorum impediti ſūt: nō in penam criminisſed in exꝑimentum ⁊ exemplū patiētie hoc paſſi ſunt. Item populus ꝗ pro peccato achor ⁊ filiorum heli in manibus hoſtiū traditus eſt: ſignificant ſubditos corporalit̓ flagellari: vt int̓ ipſaflagella p̄latoruꝫ feriantur: ſicut achor ſorte deprehenſus lapidibus obrutus eſt: ſic ⁊ nauiculaione ꝑiclitatur: vt fugitiuus ſorte deprehenſustibus immergat̉. Aliquando ꝓ meritis prerum deprauatur vita ſubditorū vt prelatisſuis ſubditi fauentes ad malū cuꝫ eis ſimul corant: ſicut filij iſrl̓ diu portantes peccata ſacertum tandē cum eis ceciderūt in manibus hoſtium. Item dauid populum numerauit: qͦ peccato gladius domini deſeuit in populū: ſed ſicut īata gente gloria regis eſt: ita ī diminutione plebis contritio principis. Qui gͦ de numeroſitateſue gentis ſuꝑbijt iure in eius diminutione punitus eſt. Item paruulos ſodomitaꝝ nō excuſauitignorantia: quin pro paterno ſcelere celeſti igneconſumarent: ſed hec igne pena illis diminuta ēquibus ſucceſſio paterni ſceleris ē adempta: pariter etiā mōſtratū ē peccatis parentum ꝑuulosaliqn̄ corporaliter flagellari. Illud idem intelligendū eſt de ꝑuulis qui ꝓ peccato datan ⁊ abiron viui deſcenderūt ad inferos. Item cain peccante canaā filius eiꝰ maledicit̉ gyeci delinquente lepra ꝑcuſſus tranſmittitur ad poſteros: iudois clamantibus ſanguis eius ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filioſnoſtros. relinquitur ⁊ reliquie eorū pene mortischriſti adiecte ſunt: acab quoqꝫ peccante poſterieius regni ſolium amiſerūt: ⁊ qui de eius ſeminein regno iude nati ſunt vſqꝫ ad purgatā labē labitur illius familie geneologia: dn̄i excluſi ſunt.Odiū quoqꝫ eſau: vt malachias teſtat̉: tranſiuit

ad idlumeos. Ex quibus omnibus colligitur ꝙignorantia peccati nō excuſat aliquem: ſed hisexemplis nō probantur teneri peccato eorum:niſi imitatores nequicie eoruꝫ. Qui enim de ſemine eſau ⁊ ceterorum ad deuꝫ conuerſi paternam maliciā deteſtati ſunt: nō odium: ſed dei clementiam exꝑti ſunt. Item vt Ambro. ait. turbatur nauicula petri in qua iudas qui ſuis meritiserat firmus turbatus eſt alienis. Ignorabat autem petrus peccatum iude: non ergo ignorantiaillum excuſauit: ſed turbatio hec: nō peccati coinquinatio: ſed corꝑalis ꝑſecutio: ibi intelligiturquia meritis malorum nōnunqͣꝫ a deo boni puniuntur: vt eorum turbetur infirmitas. Itē notaꝙ puniunt̉ peccata tripliciter. ¶ Primo ꝑ ſacerdotes locum dei tenentes: dum .ſ. iniungitur inpenitentia ſatiſfactio. ¶ Secūdo puniunt homines: ſicut ꝑ iudices eccleſiaſticos ⁊ ſeculares. 7Tertio ꝑ populos dei ira excitatos: ⁊ hic aliqn̄per neſcientes: aliquando ꝑ ſcientes. Unde gratianus. 23. q. 5. hinc notandū. dicit: aliquando punit deus ꝑ neſcientes: aliquando ꝑ ſcientes. Perneſcientes quidem peccata punit: ſicut per ſenacherib ⁊ ꝑ nabuchodonoſor ⁊ ꝑ antiochum ⁊ ꝑpͥncipes romanorum ⁊ per nōnullos reges gentilium populum iſraheliticū delinquentem aliquādo afflixit: aliquando captiuauit. Unde ipſedn̄s ait per ꝓphetam. Uirga furoris mei in aſſuripſe autem nō cognouit. aſſur erat virga furoriſdomini: quia per eum innumeras gentes diuinaiuſticia flagellare diſpoſuit: ipſe vero nō cognouit: quia in ſuperbiā eleuatus victoriam quamaſſecutus fuerat: nō diuine potentie: ſed ſuis viribus attribuit. Unde contra eius ſuꝑbiam dominus loquit̉ dicens: nūquid gloriabit̉ ſera contra eum qui ſecat in ea? aut nunquid exaltabiturſecuris contra eum qui cedit in ea? Quibus ſimitudinibus ſatis perſpicue oſtenditur ꝙ ſicut ſera ⁊ ſecuris nec ſecare nec cedere ligna poſſunt:niſi ab alio regantur: ⁊ ideo contra regentem ſenon licet ſuperbire: ſic illi per quos deus punitabſqꝫ nutu diuine diſpoſitionis nil agere valentac ideo contra regentem ſe ſuperbire non licet:tales in eo ꝙ puniunt: deo ſeruire dicuntur: ineo auteꝫ ꝙ ignorantes ſeſe eſſe miniſtros dei neimpia vanitate ſuperbiunt: mercedem ſue ſeruitutis a deo nō niſi temporalem inueniunt: penāvero ſuperbie ſue nō effugiunt. Unde cum dominus diceret ad prophetam de nabuchodonoſor: quid dabo ei pro labore quo ſeruiuit mihiapud tirum. Satim ſubiungit: da hoc eſt datoſibi prouinciam egypium ethiopiam. Cum autem in corde ſuo ſuperbiens poſtea diceret: nōne hec babylon quam ego condidi in robore regni mei ⁊ cetera. ſtatim immutauit deus rationalem mentem eius: ⁊ induit eum ſeua beſtialitate vt ab hominibus fugiens cum beſtijs viueret. Per antiochum quoqꝫ cū idolatriā iudaice