.XXIX.

in tali bello eſt aliquiſ occiſus vel mutilatus abipſo clerico: eſt irregularis. ſi aūt ipſe neminē occiderit vel mutilauerit nō eſt irregularis: licꝫ ꝗsab alijs occiſus ſit vel mutilatus. ad tollendā atpuplicitatem ambiguū ad cautelā hoc caſu pōtſibi imponi penitētia: ⁊ ſic intelligatur de cle.cu. c. p̄lentiū. vt ibi noͣ. in vltima glo. Et hoc credo verum: quicquid notat in ſpeculo ti. 2. Si inrali bello clericus vulnerauerit aliquem ſed nōoccidit vel mutilauit: diſtingue aūt talis vulneijs fuit: ⁊ poſtea occiſus ab alijs: ⁊ tunc ſubdique: quia aut habuit animum occidendi din̄ clericū qui vulnerauit: ⁊ ſic eſt irregularisti. ſignificaſti. ij. ibi ⁊ ſi percuſſor voluntateꝫ⁊cͣ. 23. q. fi. c. fi. aut nō habuit animū occidendi: ⁊iſtud etiam ſubdiſtingue: qꝛ aut vulnus ipſiusclerici poteſt diſtīgui ab alijs vulneribus: ⁊ tūcnon eſt irregularis ſi vulnus non eſt mortale: vtti. ſignificaſti. aut nō pōt diſcerni: ⁊ tūc ꝓpterbium irregularis iudicatur: vt in eo. ꝟſiculo.ꝙ ſi diſcerni. res aūt ſuas non videtur licitū arjs defendere cum alioꝝ offenſione. eo ti. ſuſcemus. hec omnia Io. cal. ſed in principio ſuntaliquātulum abbreuiata. ¶ Nota tn̄ ꝙ ex hocaꝑa dat licentiam clericis ꝙ interſint bellotamen videtur ex hoc licere clericis vti ariſi ad ſe defendendū: non aūt ad occideniggrediendo nec etiā paganū: ſed poſſuntintereſſe ad hortandum alios. 23. q. 8. oī⁊ c. ſequenti. Ꝙ ſi occiderent vel mūtilaret etiāello iuſto ſunt irregulares: vt dicit Io. d̓ lig.cunt etiam Inno. ⁊ Hoſti. ꝙ poſſunt clamaapite ⁊ pugnate: ſed non occidere. Iteꝫ dicitoſti. ꝙ in bello iuſto clericus poteſt dare lann pugnanti ante conflictum: non autē in bel¶ Item dicit Nay. in ſumma ꝙ vbiiuntur in pugna in qua aliqui ſunt inecti vel mutilati ⁊ neſcitur a quibus: qͣꝫtumrregularitatē omnes cenſentur irregulares:ui ſunt ex parte iniuriantium: ⁊ qui ſunt excipientiū: ſi illi erant clerici: ⁊ ſic illicite moint̓ arma: di. 51. ſi quis poſt baptiſma. Sꝫ aricit. 23. q. fi. ꝙ iſtud dictum Ray. quidamigunt quando clerici erant in culpa: ⁊ hociret ex verbis eius dum dicit. Mouerūt aruaſi voluntarie ⁊ ſine neceſſitate. nā ſi deenderent ſe vel ſocios neceſſarios: licet aliquisad defendendū ſit interfectus ex alia parte: reliqui non interfeciſſent nec interfectores iuuaſſēteſſent irregulares: licet voluntatem occidēabuiſſent: qꝛ lex ꝓmotionis factū requirit.ij. q. i. ſiquis. c. fi. Ipſe tamen archi. diſtinguit inter inferentem ⁊ repellentem vim vt repellensxdiſpenſatione ꝓmoueatur ⁊ toleretur in ſueptis: dum tamen conſtet non ꝑcuſſiſſe eum:nerens: ſecus quia in culpa eſt: ar. 16. q. 3. porroNō etiam archi. di. 36. ꝙ ẜm Inno. ⁊ Hoſtiē. ſiuis percuſſit aliquem in iuſto bello: ſi non ſitinde mortuus vel nemineꝫ ſuis ictibus occidat

vel mutilet: non efficitur irregulariſ: etiam ſi alijferiant ⁊ occidant: ⁊ ẜm goff. dūmodo non ꝓuocauerit eos: eo. ti. ſignificauit. Addunt Inno. etBer. ꝙ ſi animo occidēdi ꝑcuſſit alique: lꝫ nonletaliter: ſed alij poſtea occidunt: eſt irregularis:quia auxiliū morti p̄bet. Itē ſi clericus cōmodꝫbaliſtā in bello ſiue iuſto ſiue iniuſto ⁊ ex hoc ſequatur mors: ē irregularis: qꝛ p̄ſtat cauſam propinquā morti: di. 50. ſi ꝗs viduaꝫ. Idē ẜm guil̓.de mutuāte gladium vel enſem in bello ip̄o. Dicit etiā laud̓. vt allegat frā. de zab. in cle. ꝙ illosqui detrudūt hoīes in carcerē ita artum ⁊ aſperum ꝙ incarcerati non viuūt vltra ſex vel octomenſes ꝓpter artatiōem carceris reputat exponentes tales ad hoc homicidas ⁊ irregulares.Hec .n. pena magis ē afflictiua qͣꝫ ſi ponerent̉ inpatibulo: ⁊ hoc eſt ꝯtra p̄latos qui detrudūt clericos in gabia: vbi veriſimile ē ꝙ infra paucosdies morient̉. Iran. ⁊ zen. ⁊ henricus. Hec autēirregularitas homicidij quocunqꝫ ⁊ quotienſcūqꝫ ſit contracta ante baptiſmū per baptiſmū delet̉: di. 5i. ſi quis poſt baptiſmū ẜm Inn. Goff. etguil. ſed poſt baptiſmū per ſolum papam diſpēſatur: quod etiā nō facile facit: di. 50. miror. Idēper totum de mutilatione membri: de homicidio quo ad peccatum ⁊ penam habes in ſecūdaparte.¶ De irregularitate bigamīe: ⁊ quomodo octomodis contrahitur. c. iij.Rregularitate etiani inducit bigamia que multis modisꝯtrahitur. ¶ Primo quidē cum ꝗs ſucceſſiue⁊ diuerſis temporibus hꝫ duas vxores ⁊ vtraſqꝫ cognoſcit. z1. q. i. aꝑiant. Si aūt alteram n̄ cognouiſſet: puta qꝛ ante conſumationē matrimonij defuncta ē: non eſt irregularis ẜm Tho. in. 4di. 27. q. 3. ar. i. q. i. ad tertium. licet magiſter ſententiaꝝ aliter dicat: ſed non tenetur in hoc opīoeius. ¶ 3º cum ꝗs diuerſis temporibus hꝫ duasvxores vnam de iure aliā de facto. puta contrahit cum ꝯſanguinea ⁊ vtrāqꝫ cognouit. hic enimcenſetur bigamus ꝓpter intentionis affectū cūoꝑe ſubſecuto: extra de biga. c. nuper. ¶ 3º quādo plures hꝫ eodem tꝑe vnam de iure aliam d̓facto ⁊ vtrāqꝫ cognoſcit: puta contracto matrimonio cū vna ⁊ conſumato ꝯtrahit etiam cumalia: vel cum contrahit cū duabus de facto: puta cum conſanguineis ⁊ cognoſcit eas: vt in dicto. c. nuper. eo. ti. ¶ 4º cum ꝯtrahit cum viduaab altero viro cognita: ſecus ſi fuiſſet relicta virgo. 33. di. ſeriatim. ¶ 5º quando cōtrahit cū corrupta ab alio ⁊ cognoſcit eam ⁊ hoc ſiue ſciueritillā corruptā ſiue ignorauerit: di. 34. c. curādū.Sed ſi ipſe ſolus de floraſſet: ⁊ poſtea ꝯtraheretcuꝫ ea: non cenſetur bigamus: di. 26. acutius ar.exͣ qui fi. ſint legi. c. tanta. ¶ 6º. quando vxorem