.XXV.

religioſi miniſtrantes ſacramēta nō ſolum clericis ſed etiā regularibus ſine licentia: ⁊ precipuealterius religionis incidunt in hanc penam: ethoc ē tutiusqꝫ .ſ. cōtrarium ſolennizare. Io. an.i ſolēniter bn̄dicere: ⁊ de hac bn̄dictiōe habet.z0. q. 5. c. i. ⁊ quatuor ſequētibus. Et dicit zen. ꝙin verbo ſolenizare cōprehendit̉ oīs ſolenitasque obſeruatur iuxta ritum regiōis: de ſpon. c. iſiue ſiat ſolēnis benedictio ſiue dicatur miſſaſpecialis pro contrahentibus. Non habita. Ioan̄. Sed nūquid credet religioſus parochianodicenti ſe habere talē licentiaꝫᶻ videt̉ ꝙ ſic ꝑ idqd̓ notat̉ de peni. di. 6. placuit. quia non eſt preiumēdus immemor ſue ſalutis .i. q. 3. ſancimus.Et pōit ip̄e pe. Io. duas obſtantias: ⁊ ipſe ſoluitParochialis. Io. an. ꝑ hec quo ad ſecl̓ares mercenarios ⁊ his ſil̓ibꝰ. intelligo p̄ſbytoꝝ ī cuiꝰ pario inhabitāt: fac̄ qd̓ notat de peni. di. 6. placuitde hoc ſcripſi de peni. ⁊ remiſ. c. oīs. ſuꝑ v̓bo ſacerdotes. Et hoſti. tractat īſ ūma de paro. §. fi. v̓ꝗs intelligat̉ parochianꝰ ẜm fran. dic ꝙ ſtatī cūquis vadit ad hītandū ī certa parochia intelligit̉ ibi fieri parochianus niſi acceſſerit cā recreationis vel ob aliā cām tꝑalē ſtatim reuerſuruſad ꝓpriā ꝑrochiā: qꝛ tūc ſecus. de ſepul. c. his q̄li. vj. Preſbyteri. Io. an. puto ſufficere licētiamparochiani. ꝗ adhuc p̄ſbyter nō ē: qꝛ ē īfra ānūvel diſpēſatū ē cū ip̄o ſcd̓m formā decretal̓ cuꝫex eo. de elec. li. vj. vl̓ ex parochiali collegio eo.ti. ſtatuimus. videt̉ etiā ſufficere licētia vicarijgerentis curā ꝑ modū decretalis p̄dicte eum exeo. puto etiā pꝰ factū a penis excuſari illū ꝗ hocfecit de auctoritate dioceſani: fac̄ ad hoc d̓ peni.⁊ remiſ. c. 2. li. vj. Nā dioceſanus ē parochialiseius: ⁊ hoc fortiꝰ qn̄ vacat parochialis eccleſia.Sꝫ qn̄ nō vacat an̄ factū cōſulo abſtinere ⁊ exlicētia ep̄i vel archipreſbyteri ciuitatenſis hocmō fieri: lꝫ ab alijs recipi poſſint. Pau. dic̄ etiāꝙ lꝫ hec vera ſint ſcꝫ ꝙ ſufficiat ln̄ia p̄dictoꝝ: titius ē a littera nō recedere. Et addit pau. hāc cōſtitutionē locū nō habere ī illis qui pdcā ſacramenta recipiūt a certa ꝑſona rōne cōſuetudinispuilegio vel alio quouis mō: ſupra de reli. do.qꝛ cōtingit in fi. exēplū exͣ de ſta. re. c. ne ī agro§. ſane. Hec ꝓcedūt ẜm Fran. de zab. niſi aliudhabeat cōſuetudo. Nā ut dicit pau. ſi certa eētcōſuetudo a quibꝰ reciꝑent̉ hec ſacramēta nō ēlocus huic pene: de reli. do. qꝛ cōtingit: q̄ cōceſſio ſacramentoꝝ tūc n̄ cōpetit rōne parochie cuius fauore hoc videt̉ ſtatutū. Speciali. Pau. ſufficit ꝙ parochiano det̉ ln̄ia facta ſpecificationeſacramenti: puta de euchariſtia vel alio: lꝫ nō expͥmat̉ nomē religioſi. Itē ſufficit ꝙ det̉ religioſo licētia facta ſpecificatione ſacramētoꝝ: lꝫ parochiani nō exprimaūt̉: ar. de temp. or. c. i. Io.an. etiā dicit ꝙ credit ꝑ talē ſpecificationē factaꝙ euitet̉ pena. Et addit ꝙ de ſacramēto baptimi ⁊ penitētie nō intelligit̉ p̄dcā pena: qꝛ hic nōexprimunt̉. Idē pau. A canone. Io. an. quotiēſ

cūqꝫ archiep̄us vl̓ ſacerdos poſſit abſoluere d̓ſen. exco. nuꝑ. de excōicatis a canone: an procedat quo ad oēsᶻ ſoluit laū. ꝙ ſic ſiue ſit religioſus eiuſdē ordinis ſiue alteriꝰ ſiue ſint clerici ſiue laici ſiue mulieres. Fran. de zab. Et ītelligūtlaū. ⁊ lapus de excōicatione maiori nō de mīoriabſoluētes excōicatos ꝑ ſtatuta legatorū. tenetzen. ꝙ incidut. Si aūt religioſi abſoluāt a ſnīahoīs ꝙ nō pn̄t nō hꝫ locū pena: cū iſtud nō expͥmat̉. Idē pau. ⁊ zen. ⁊ lau. Et ex hoc infert̉ ꝙ inexcōicatis ꝑ ſnīam pape nō ē locꝰ huic cle. quodtenet laū. qꝛ ſi voluiſſet de hoc intelligi expreſſiſſet. Franc. de zab. Sententijs. Io. an. puto ꝙoēm ſnīam includat excōicatōis ſuſpēſionis ⁊ īterdicti: cuiꝰ neceſſaria ſit abſolutō. Quēqͣꝫ. Io.an. etiā religioſū vl̓ ſociū: nihil enī excipit qͥ dic̄qd̓cūqꝫ d̓ maio. ⁊ obe. Solite. Incurrāt. ¶ Querūt hic Io. an. ⁊ pau. ꝗd iuris de recipientibusabſolutione vel p̄dicta ſacramenta an ſint ligati eadē ſnīa rōne ꝑticipationis? Et pau. quidē remittit ad id qd̓ dicit de conſan. ⁊ aſ. eos. ibi aūtſic dicit in quodā ſimili caſu: tūc ꝑticipans crīoſo ē excōicatus: ſi ꝑticipat pꝰ latā. ſnīam: ut in. c.ſi cōcubine: ſed hic nō ꝑticipat pꝰ ſed in actu ꝓquo glo. vel dic ꝙ licet ꝑticipās ī crīe crīoſo ſitexcōicatus: nō tn̄ ꝑticipas ī actu illo ꝓ quo ligatur alter. hec ibi. Io. an. remittit ad id qd̓ dic̄ deſen. exco. cōtingit. i. Idē Fran. de zab .ſ. ꝙ illudqd̓ de ꝑticipatione in crie hꝫ locuꝫ qn̄ ꝑticipat̉poſt actū dānatū nō in ip̄o actu. Querit idē ſcꝫFranc. de zab. vtꝝ religioſus ignorās penam d̓qua hic ⁊ al̓s homo ſancte vite ſi miniſtret euchariſtiā ſine licētia parochialis preſbyteri nontn̄ in cōtēptū ip̄ius incidat in penā? ⁊ videtur ꝙſic: qꝛ ignorantia iuris non excuſat in regula ignorantia. li. vi. Contrariuꝫ conſului: dicit idemFran. ꝑ hanc litterā in verbo p̄ſumpſerint q̄ notant dolum ⁊ temeritatē miniſtrātis. ſicut enimmiles armate milicie excuſat̉ ab ignorantia iuris. C. de iu. ⁊ fac. igno. l. i. ita ⁊ hunc poſſumꝰ excuſare: ⁊ hoc precipue in foro penitētiali in quocredendū ē aſſerenti hoc ignoraſſe: quādo tn̄ īhoc forte aliqui ꝯͣdicerent: ꝙ eoip̄o eſt p̄ſūptioꝙ fecit contra hāc ele. tutius eſt ꝙ petatur abſolutio Utamur. Ip. an. pau. concordat: de hereti.accuſa. §. illo. li. vj. papa tamē omnem delicti penam vere cōtriti dimittere pōt: fac̄ de conſe. di.4. c. baptiſmi. Uicē. ⁊ hāc concedit cruce ſignatis ī voto vltra marino: ut notat hoſti. de heretꝭ.ad liberandā: ⁊ in anno centenario: ut patet etiāin extrauaganti. Bonifa. habet antiquoꝝ conceſſum. Idem videt̉ ſi conſuetudine hoc obtineat ar. ſupra de reli. do. qui cōtingit. Etiā Io.an. dicit ꝙ hoc videtur ſcilicet de conſuetudineIdem eſſe dicit: quia tamē ponit obſtantiā adiſtud de conſuetudine ⁊ videtur ad aliam partem declinare: vel ſaltē dubiā relinq̄re. Apl̓icagenerali pͥuilegio circa hͦ .ſ. totū orbē reſpiciēs