Titulus.

dico ip̄m eē apoſtatā. Dimittat. adeo habitꝰ ē annexus oſſibꝰ monachoꝝ ꝙ in quibuſcūqꝫ locisexn̄tes ſiue in lecto quieſcentes ꝯſtant eo vti d̓bent: ut habet̉. 20. q. i. vidua. ⁊. 24. di. ſanctimo/nialis. vbi dicit̉ ꝙ eo habitu ſemꝑ vti dꝫ: ſꝫ nonvidet̉ ꝙ iſtud ſemꝑ ſit ita amare intelligendumut prīa facie videt. 2i. q. 4. ſine ornatū. ibi exͣ domos. ⁊c̄. Dic ꝙ illud loquit̉ de clericis ſecularibus qui non ita aſtricti ſunt ut monachi. Ꝙ ſi īſcholis vel alibi ſine cā dimiſerint monahi ſuuꝫhabitū licet poſtea ad male dimiſſum habitumreuertant̉: etiā ſi poſtea ſint vel efficiāt̉ bone fame nō poterūt eligi in abbates: ar. i. q. i. ſiꝗs oēꝫ.⁊ huiꝰ ſnīe fuit lau. ⁊ Ia. d̓ al. ⁊ pe. qui dixeruntꝙ nō ſolū ē talis ineligibilis: ſed electus deijceret̉. Archi. nō puto ꝙ monachus in cella ſua dimittēs habitū vel dū balneū intrat ī occulto vl̓iacēs ſine habitu liget̉ hac cōſtōne: alias pauci īuenirent̉ nō ligati: ſed qn̄ exhibet ſe ꝯſpectibuſhominū ſine habitu vel in habitu laicali vl̓ clerici ſecularis ſine cā iuſta tunc ligant̉. Io. an. innouellis. Quāuis ut dictū ē d̓beret ſemꝑ ex honeſtate religionis d̓ferre habitū: nō tn̄ videt̉ ꝙīcurrat excōicationē ī ſtādo ſine eo ex aliqͣ cauſa rōnabili: utputa dormiendo meliꝰ quieſcat: utinduendo ſacras veſtes nō appareat gibbꝰ: ⁊ qrat pulices ut ſe balneet ut aptiꝰ ſcīdat aliquodlignū ⁊ hiꝰ: qꝛ ſic nō videt̉ temerarie dimitteretamē etiā in hiꝰ cōuenientiꝰ eēt nō dimittere. ſiaūt dimittat vel habitū trāſformet ut faciat alqd̓ malū: ut .ſ. fornicet̉ ⁊ hiꝰ n̄ ē dubiū ꝙ ē excōicatus ẜm pe. de pe. ī. 4. ꝙ qui iocoſa leuitate adhorā ut currat vel lapide ꝓijciat deponat hītūnō incidat in ſnīam: qꝛ nō ē veriſimile papā inminutis tm̄ laq̄ū poſuiſſe. hec ille. Queuis. hocdicit ut cōp̄hendat etiā ſtudiū theologie ſiue inris canonici. ⁊ hiꝰ rō eſſe pōt: qꝛ monachus ſuoclauſtro dꝫ eē cōtentus: ut. 16. q. i. qui vere. ⁊ eip̄cipit̉ ut intra clauſtrū moret̉: ut ea. q. iuxͣ. nammortuus dicit̉ eē mundo. Dicit tn̄ Io. an̄. ꝙ tꝭologiā ⁊ decretales legere pn̄t: qꝛ ſunt ſcīe pietis. 37. di. ſiqͥs grāmaticā. Archi. Prelato .i. abbati vel alio qui tenet vicē abbatis ꝗ ꝓprie dicit̉ ſuus p̄latus. Sed nūꝗd poterit ep̄s dare talē ln̄iam eundi ad ſcholasᶻ nō credo niſi interueniat ln̄ia abbatis: ut hic ar. 12. q. i. nō dicatis. Itēnūquid extēdēs penā iſtā ꝓhibitꝰ ad abbatemmulta inducit. archi. ad ꝓbandū ꝙ cadat in penā: tandē dicit ꝙ in ln̄ia abbatis obtinēda noīeprelati videt̉ ep̄s ꝯtineri: ⁊ tunc ſi abbas voluerit ire ad ſtudia litteraꝝ exͣ ſuū monaſteriū: habebit ꝯſiliū ꝯuentus illius monaſterij: ⁊ ſi viſuꝫfuerit: poterit ln̄iam īpartiri. Sed obſtare videtur illud relatiuū ſui qd̓ videt̉ reſpicere īmediatū prelatū ip̄ius monaſterij: ⁊ ſic nō ep̄m. Et ẜmhoc pōt dici ꝙ quāuis abbas malefaciat ſi vadat ſine licentia ep̄i ad quis ſtudia litteraꝝ: nontamē videt̉ ligari hac pena cōſtitutionis cuꝫ ſitpenal̓: ⁊ reſtringi ꝯſueuit magis qͣꝫ laxari: archi.

Et ꝙ ī fine dicit̉ ꝙ de ln̄ia ep̄i videt̉ habere locū in monaſterio nō exempto ab eius iuriſdictione licentia: ⁊ tūc poteſt oīa ſine quibꝰ in ſtudioꝯmode eſſe nō poteſt: qd̓ dic ut notat̉. ⁊. q. 7. cūpaſtoris. Io. an̄. Et dicit archi. ꝙ ſi mutuū contrahit: tenebit monaſteriū vſqꝫ ad probabilemmodū: niſi actū fuiſſet ꝙ alius ꝓ monacho ſumptus inueniret ut propinquus vel alius. Si aūtobligaret libros vel res alias ꝓ ſcholari vl̓ alionon valet obligatio: qꝛ monachus ſeruus ē monaſterij. di. 54. multos. Idē ſi fideiuſſit ꝓ aliqͦqꝛ .ſ. nō tenet: archi. hoꝝ. qꝛ .ſ. apoſtatauit dimittendo habitū vel accedit ad ſtudia ſine licentiaIo. an̄. ip̄o facto ſpeciale eſt in religioſo apoſtata. qꝛ alias nō ē apoſtata excōicatus ſed excommunicandus ẜm qd̓ notat Io. an̄. ⁊ ber. 23. di. ſiquis clericus. Io. an̄.¶ Contra religioſos qui dāt ſacramentū euchariſtie vel extreme vnctionis vel ſolēnizant matrimoniū ſine licentia parochiani vel epiſcopi.Cap. 54Eligioſi qui cleriPlaicis ſacramentū vnctionis extreme vl̓euchariſtie miniſtrare vel matrimoniū ſolēnizare nō habita ſuꝑ his parochialis preſbyteri licentia ſpeciali: aut quēqͣꝫ excōicatū a canone p̄terqͣꝫ in caſibus a iure expreſſis: vel ꝑ pͥuilegiaſedis apl̓ice ꝯceſſis eiſdē: vl̓ a ſententijs ꝑ ſtatuta ꝓuincialia aūt ſynodalia promulgatis: ſeu utꝟbis eoꝝ vtamur: ſi a culpa ⁊ pena abſolue̓ queqͣꝫ p̄ſumpſerint: excōis ſnīam īcurrāt ip̄o facto:a qua dutaxat a ſede apl̓ica ſunt abſoluendi: etpaulopꝰ. Nullo religioſo ſuꝑ hoc exēptionispͥuilegio ſuffragunte: ⁊ in fine. Sane religioſlis quibꝰ ē a ſede apl̓ica ꝯceſſum: ut familiarſuis domeſticis aut pauꝑibꝰ in hoſpitalibꝰ ſui:degentibus ſacramenta poſſint eccl̓iaſtica miniſtrare: nullū ex p̄miſſis volumus quo ad hoc pͥiudiciū generari: exͣ de priui. c. religioſi ī cle. Religioſi. pau. Religioſi in ſex caſibꝰ ſunt excōicati. ⁊ cū hic loqͣt̉ generalit̓ oēs religioſos ꝯprehēdit etiā populū hn̄tes: clericos aūt ſeculares nōꝯprehendit: etiā ſi ī his excederēt: Euchariſtie.pau. nō dicit viatici. Un̄ pꝫ ꝙ locus ē pene ſiuedet̉ in morte ſiue det̉ inuita. Nō obſtat. l. di. penitētes. in fi. qd̓ intelligo ut in morte oībꝰ detviaticū ꝑ illos .ſ. qui hoc pn̄t: pn̄ia aūt tꝑe neceſſitatis a quolibet ſumi pōt. Queritur an hiꝰ cle.habeat locū ī quibuſcunqꝫ religioſis? ſoluit lauꝙ ſic dū n̄ ſint religionis approbate. Idē lapusalias non ſunt: de reli. do. c. vno. Franc. de zaIteꝫ comprehendit iſtud vocabulum religioetiam nouitios ẜm lapum. Utrum autem ꝯẜdātur hic religioſi conuerſi vel moniales: ſuntvarie opi. pro ⁊ contra: et vtraqꝫ poteſt ſuſtineri. La. ⁊ pe. de ancha. de monialibus tenet ꝙnon. lau. ꝙ ſic. Franc. de zab. Itē dicit lapus ꝙ