Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
132v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

penitus vacuauerit: dictūqꝫ vite p̓uilegiū inueniat̉ eundē bonifa. approbatū. Quidā autēeoꝝ dictū habitū viuendi ritū a quibuſdamep̄is ſeu eoꝝ ſuꝑioribꝰ vel aliaꝝ eccl̓iaꝝ p̄latiscōcedere licuit ꝯformā cōcilij generalis: nōnulli etiā ex ip̄is aſſerentes ſe tertio ordine beati fran. penitētie: voto predictū ſtatū rituꝫeoꝝ ſub velamine talis noīe ſatagunt̉ palliare: tn̄ in regula ip̄ius tertij ordinis talis viuendiritus nullatenꝰ ſit cōceſſus: qꝛ in eoꝝ baratrūfacilit̓ ruūt: qui cōceptus ꝓprios patꝝ diffinitionibꝰ anteponūt: ipſoꝝ qͣꝫplurimum: ſicut fidedigna relatione p̄cepimus: a veritate catholice fidei deuiantes eccl̓iaſtica ſacramēta deſpiciuntac errores alios ſtudēt multiplicit̓ ſemīare.itaqꝫ taliū dānāda temeritas in eiuſdē fidei detrimentū fideliū ſcādalū prefati minoris alio ordinū opprobriū: in ſuaꝝ alioꝝ multoraīaꝝ ꝑniciē redūdare noſcat̉. Nos ſectā rituꝫ etſtatu hiꝰ obſtantibꝰ p̄miſſis eoꝝ excuſationibus: quas friuolas reputamꝰ: ꝗcquid eosmuniter vel diuiſim ſub religionis cōuetꝰ collegij ſeu cōgregationis noīe vel colore attētatumextitit vel exiſtit de fratꝝ noſtroꝝ cōſilio auctoritate apl̓ica nullius fuiſſe vel decernimꝰ firmitatis: quatenus de facto ꝓceſſerūt de conſilio auctoritate p̄miſſa reuocamus: oīno acpetue ꝓhibitioni ſubijcimꝰ: ab eccl̓ia dei penitus abolemus: eiſdē ꝑſonis alijs quibuſcunqꝫſub pena excōicationis: quā in eas ſi ſecus fecerint incurrere volumus ipſo facto: iniungentesexpreſſe ne ſtatū ſiue ſectā ritū hiꝰ ab ipſis aſſumptū ſectet̉ vlteriꝰ vel ip̄m de nouo aſſume̓quoquo p̄ſumāt. Ep̄os quoqꝫ eoꝝ ſuꝑiores etiā alios prelatos quoſcūqꝫ: qui predictisꝑſonis vel alijs ritū viuēdi habitu ſupradcōspter ſpēal̓ ap. ſe. auctoritatē deinceps cōceſſerītp̄dicte excōicationi iure decernimus ſubiacere.Dignū ē .n. adulterinas plātationes: qͣs non pat̉coleſtis: ſed humane temeritatis audacia plātatapl̓ici culminis cēſura diuellat: ne patiat̉ ī agrodn̄ico puerſe cōgregationis vepres excreſcere:cui propriū ē diuina opitulante gratia virtutesſerere ac vitia radicitus extirpare. Nulli. ergo⁊c̄ Datū auinioniⁱ ī calen. ianuarij āno. 2. Io. xxi.Fran. de zab. ī cle. quibuſdā. de reli do. all̓atiſtā exͣuagantē etiā pau. dicētes: hic reprobat̉ ſtatus quorundā: qui vulgarit̓ appellāt̉ fraticelli ſeu fratres de pauꝑe vita aut bizochi: autbighini ſeu alijs noībꝰ aſſumentiū noue religionis habitū: ſuꝑiores ſibi eligentiū cōgregatiōes cōuenticula facientiū: obſtante ordineꝫſeu inſtitutionē ordinis a certis dicant̉ ep̄is habuiſſe: talis viuēdi modus nullatenꝰ ſit conceſſus: hoc dicit pau. etiā ibi reprobat̉ ſtatꝰbighinalis: qꝛ videt̉ quedā noua religio preterauctoritatē ſe. ap. inſtituta. Ex hoc infert etiāſi renūciarent ꝓprijs ex hoc erūt approbatenec religioſe: ex quo habēt regulā a ſede ap-

approbatā. e. ti. li. vj. Dicit etiā idē fran. ī domo ſua pn̄t mulieres agentes pn̄īam vti habituquo voluerint. per hoc .. vtunt̉ habitu etiaꝫſimili ad bighinas non ſunt bighine: ex quocōgregant̉ cum eis. vn̄ ē ꝑiculū aliqd̓ hoc cāu Contra ſumētes dignitatē ſenatoris vl̓ aliudregime̓ vrbis ſine licētia pape. Cap. 43.Ullus imperatorſeu rex romanoꝝ vl̓ alius īꝑator rex pͥnceps marchio dux comes aut baro: qui alteriusnotabilis potentie preeminentie ſeu ptātis excellentie ſeu dignitatis exiſtat. Frater filius velnepos eoꝝ ad tꝑs ī ꝑpetuū ſeu quiuis aliꝰ vltraānuale ſpaciū: quouis colore: vl̓ ſe vl̓ raliā ꝑſonā quomodolibet ſubmittēdū ī ſenato capitaneū patriciū aūt rectorē regimē vl̓ eiꝰ vrbis regimen ſeu officiū noīetur eligat̉: ſcualias etiā aſſumat̉ abſqꝫ ln̄ia ſedis ap. ſpēali ip̄iꝰſedis litteras cōceſſione licētia hiꝰ ſpecialit̓ exprimentes: qd̓ ſi ſecus factū fuerit noīationēctionē aſſumptiōeꝫ hiꝰ decernimus nulveꝝ etiā noīati electi aſſumpti: ſi hiꝰ noīatelectioni aſſumptioni cōceſſerint: aut ſe ip̄isqūolibet intromiſerint intēdē̓tes obedienteeiſdē: in hoc dātes ipſis noīatoribꝰ electoriſ aſſumptoribus: aut noīatis electis vel aſſumptis auxiliū vel fauorē publice vel occulte cuiꝰcūqꝫ conditiōis extiterint: ipſo facto ſnīam excōicationis incurrāt:.. Cōtēptores quoqꝫ ſeuviolatores alicuius pͥmiſſoꝝ ab hiꝰ excōicationis ſnīa: preterqͣꝫ in mortis articulo abſoluipn̄t niſi romanū pontificē vel de ipſiꝰ petita licentia obtenta ſpēali non obſtantibus priuilegijs ⁊cͣ. de elec. c. fundamenta. Contra impedientes viſitatores monialiumin officio eorum. Cap. 44.I quis viſitatores.monialiū ipſos in p̄miſſis īpedire p̄ſumpſerit ſeu alquo premiſſoꝝ niſi ad morā reſipiſcāt ipſo facto excōicationis ſnīas ſe nouerint īcurſuros: pͥuilegijs ſtatutis cōſuetudinibusbuſlibet in cōtrariū valituris: exͣ. deattendentes in cle. Uiſitatores. de viſitaloquit monialiū: qui debēt ſingulis annis viſitare monaſteria: ita ordinarij debēt viſitaremonaſteria non exempta: exempta etiā illa: recognoſcūt ſuꝑiorē niſi papā. Monaſteriavero exempta: .ſ. ſunt ordinū exemptoꝝ: ut camaldulenſis ciſtertienſis cartuſienſis. Mendicantiū habent viſitare prelati earum qui in viſitatione huiuſmodi debent inquirere viderede veſtitu ne ſit vanitas in eis: de clauſuratinētia huiuſmōi: cōpellere eas ad religione