Titulus.

minor patꝫ: qꝛ ille ad quem appellatur: habꝫ poteſtatem ſuper illum a quo appellatur: quia pōteius iudicium mutare ⁊ ſn̄iam retractare: ſed ſiquis haberꝫ poteſtatem ſupra papā: papa carerꝫilla poteſtate: eo ꝙ in hoc eſſꝫ ei ſubiectus: ⁊ perconſequēs non haberꝫ plenitudinē ptātis.Ex tertio priuilegio anguitur idē ſic: Quicunqꝫ ſentit romanam eccl̓iaꝫnon habere firmitatē immobilē ⁊ ꝑpetuam: auferre conatur priuilegia romane eccl̓ie ei a xp̄otradita: ſꝫ ſentiēs ꝙ a romano pontifice poſſitappellari: ſentit romanā eccl̓iaꝫ non habere perpetuam ⁊ immobilē firmitatē: gͦ p̄dictum priuilegium ei auferr̄ conatur. maior patꝫ: qꝛ eccleſiaſicut eſt vna ſic eſt firma: iō dicitur ī vtroqꝫ ſymbolo: vnam ſanctam eccleſiam. Sanctum autēidem eſt qd̓ firmum. vnde ⁊ immutabilia ſtatuta vocantur ſanctiones. minor patꝫ: quia iudexad quem appellatur pōt iudicia ⁊ ſentētias eiusa quo appellatur mutare ⁊ r̄tractare: ergo ſi a papa ſit licitum appellari: iudicia ⁊ ſentētie pape īmutabiles ⁊ firme non erunt. Et iō quicūqꝫ ſtatuta pape crediderit violanda: p̄uaricator fideireputatur ideſt hereticus. 25. q. i. generali.Ex quarto priuilegioꝓbatur idē ſic: quia ſi appellari poſſet ad aliū:aut appellaretur ad alium papam aūt ad concilium generale: non ad papam ſucceſſorem: tuꝫ qꝛnon habꝫ imperium par in parē: extra de elec. e.īnotuit. §. qͣꝫuis. tum qꝛ romanus pontifex parēpoteſtatē habet cum precedentē. Is autem adappellatur: debꝫ eſſe ſuperior: tum ēt qꝛ abſens:ſicut ille qui mortuus eſt ex hoc mundo migrauit. tumⁱ etiam quia poteſtas pape ſe extendit adillos: qui ſunt ſuper terram: vt patet ex forma colate poteſtatis .ſ. quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ terramerit ligatum ⁊ in celis. Suꝑ terram autē non eſtpapa defunctus: ſꝫ nec ad concilium generale apapa appellari poteſt: qꝛ papa omni concilio ſupior ē: nec robur habꝫ quicquid agit̉: niſi auctoritate romani pōtificis roboret̉ ⁊ confirmet̉: ſentire ergo: ꝙ ad cōcilium a papa appellari poſſit:ē hereticum ⁊ cōtra illum articulum: ſanctā eccleſiam catholicam. Ex. 5. priuilegio pꝫ idē ſic. Quicunqꝫ ſentit: ꝙ a papa poſſit ad alium appellari:ſentit ꝙ romanus pōtifex ab alio poſſit iudicariſꝫ hoc ē cōtra priuilegium romane eccleſie: ergo talis ſic ſentiēs pͥuilegiū romane eccleſie auferre conat̉ Itē hoc ſentire ē ſentie̓ ꝙ papa hēatſuꝑiorē: ⁊ ꝙ ſit aliquis eo maior: quod ē dicereromanum pōtificē non eē vnum caput ⁊ vniuerſale: ⁊ ꝑ cōſequens ſentit contra eccleſie vnitatēed cōtra iſta ſut dueobiectiones. Prima eſt: ꝙ romanus pontifex eſthomo purus: ⁊ poteſt peccare. Deus autē ꝗ nondeficit neceſſarijs non reliquit euꝫ ſine remedio

ſue ſalutis: ſed ſi nō eſſet: qui poſſit eum corriciinueniret̉ ſine remedio ſalutis ſue: vt igit̉ nō remaneat ſine remedio ſalutis: videt̉ ꝙ aliꝗs poſſit eum corrigere in caſu in quo peccaret manifeſte ⁊ enormiter. Sed ad hoc rn̄det̉: ꝙ licꝫ popa vt ſingularis perſona ⁊ ex ꝓprio motū agenspeccare poſſit in moribus: tamen a nullo hoīepoteſt reprehendi .ſ. ꝑ modum iudicij: vt eū .ſ. cōdemnare valeat: vt dicit̉ ī illo. c. ſi papa di. 40.nec ꝑ hoc remanet ſine remedio ſue ſalutis: vtdicebat̉ in argumento. Nā habet ſacrā ſcripturam eius ⁊ omniū vicia corrigentē: habet rationem ⁊ ſindereſim redarguentem: ⁊ licꝫ non pōincrepari vel iudicari: poteſt tamen admoneri ⁊exhortari: iuxta illud. i. ad thi. 4. Seniorem neincrepaueris: ſed hunc obſecra vt patrem: nec ſacile p̄ſumendum eſt ipſum eſſe in aliquo irretitum crimine. vnde ſymmachus di. 40. nō vos.dicit. Quis enim ſanctū eſſe dubitet: quem apertante dignitatis attollit. Igit̉ qͣꝫuis peccare poſſit: vt ꝑſona ſingularis: tamen a nullo pōt redargui .i. iudicari vel ab ipſo ad aliū appellare.Secunda obiectiolis. Contingere poſſet ꝙ papa eſſet hereticus. etvellet heretica ſtatuta condere: qd̓ ſi contīgeretdeficeret fides petri: quia nō eſſet qui in hoc caſu poſſet reſiſtere: nec teneretur eccleſia ſtatutiseius hereticis obedire. Uidet̉ gͦ in hoc caſuſaltem licitum eſſe ad aliqueꝫ appellare. Ad iſtuddicendum ſicut prius: ꝙ lꝫ vt ꝑſona ſingularisex motu proprio agens errare poſſet in fide: ſucut ſcribitur de leone contra quem hilariustauienſis ad concilium generale venit: tuconſilio ⁊ requirens adiutorium vniuerſalicleſie deo ordinate: qui dixit. Ego rogaui⁊c̄. ideo poteſt errare: nec poteſt eſſe: ꝙ vilis eccleſia accipiat aliquid tanqͣꝫ catholicuꝫ: qͥeſt hereticum: quia eccleſia vniuerſalis que eſtſponſa: ⁊ erit ſemper ⁊ eſt non habens maculamnec rugam: ephe. c. 5. hec eſt ⁊c̄. Item ſanctamana eccleſia: que ſemper immaculata perſit domino procurante ⁊ beato petro apoopem ferente: ī futuro ſeculo ꝑmanebit ſihereticorum inſultatione. Cantꝭ. 5. dicit ſpde eccleſia: amica mea columba mea imlata mea. Cyprianus. 24. q. i. c. loquitur īAdulterari non poteſt ſponſa chriſti incoeſt ⁊ pudica. Si tamen papa vt ſingularis ꝑſoin hereſim laberet̉ notorie: adhuc tn̄ non eſtpellandū a papa: qꝛ talis pͥmo monendus eſt abillis: qui in electione pape totum corꝑrepn̄tant: qui ſunt modo eccleſie ronnales: ⁊ ſi admonitus vellet ſe corrigere: nō deberent eū iudicare: ſed ipſemet humiliterrore deſiſtens ſeipſuꝫ deberet punire: ſicudictum eſt de marcellino. 21. di. ⁊c̄. Si aūt velletin hereſim pertinaciter permanere: videretur apapatu eo ipſo deiectus. 24. q. i. audiuimus. et