.XXIIII.

concilio:r aſſentit eis: ⁊ eū immunē ⁊ liberum abillis vicijs ꝓlatis contra eū declarauerūt: diſ. 16.hint etiā ⁊ ea que ſtatuunt̉ in hiꝰ concilijs genelibꝰ: omnes fideles aſtringunt.Concilium prouincialeſ qd̓ celebrat̉ a metropolitano cuꝫ ſuis ſuffraraneis: vel a pͥmate vel patriarcha: ꝗ eſt ſuꝑ mepolitunum. pōt tn̄ metropolitanus celebrareciliū cū ſuis ſuffraganeis ſine auctoritate pͥris: vt di 92. ſi quis ep̄s. Et in tali cōcilio poſunt fieri cōſtitutiones ſeu ordinationes cū ſenientijs ſulminatorijs: q̄ aſtringūt omnes illius ꝓincie ſeu metropol̓. clericos ⁊ laicos nō exempros. Nā exempti nō tenent̉ ad illa: nec poſſuntcoci ad veniendum ad talia cōcilia: ſed oēs alij⁊abbates illius ꝓuincie nō exempti debentedere. ibi etiā poſſunt terminari litigia: q̄ harent clerici contra ſuos ep̄os.Concilium epiſcopaleqd̓ magis cōſueuit dici ſynodus ⁊ congregatio:quā facit ep̄s clericoꝝ de dyoceſi ſua: qd̓ facerepōt irrequiſito ſuo metropolitano: ad quod dehent accedere oēs rectores eccleſiaꝝ illiꝰ dyoceſis: ⁊ alij clerici taꝫ de ciuitate qͣꝫ de comitatu: ⁊etiā religioſi ⁊ abbates nō exempti: in quo fieriijt cōſtitutiones: que dicuntur ſynodales aboꝑis: cum cōſenſu tamē capituli ſui .ſ. canoum eccleſie cathedralis: ⁊ ſententias fulmiue aſtringūt omnes illius dyoceſis ⁊ nonde huiuſmodi concilio ep̄ali ſeu ſynodopuinciali in. §. ſe.F0Adde et quaſe diffeentiā cōcilioꝝ ẜm anto. de butri. ⁊ Io. de imograue de p̄ben. vꝫ concilium religioſoꝝ: deabet̉ de ſtatu mo. c. in ſingulis. ⁊. c. ea quetis cōſueuerunt dici capitula geneicialia: de quibus agīt̉ in cōſtitutiorum: ⁊ in dicto. c. ī ſingulis dicitur demnio in triennium: ſed diuerſe religiones incdiuerſo modo ſe habent.De concilio particulaīprouīciali vel ep̄ali agitur di. 18. ꝑ totum. vbicit̉ ad ꝗd celebrent̉ ⁊ qͦ tꝑe ⁊ qui debent ven⁊ꝙ nil ep̄i debēt exigere. Ad ꝗd celebrenturlarat̉. di. 19. c. i. Dic̄ leo papa. De cōcilijs ep̄alidiuerſos eccleſie ordines naſci aſſolent: iudi⁊ di. ea. dicit. conciliū laodicenſe. Non oꝑtetcatos ad cōciliū cōtemnere: ſed adire debereſt docere aut doceri: q̄ ſūt ad eccleſie ceteroſqꝫ correctionem vtilia. pn̄t gͦ facere ſtatutaetropolitani in ſuis cōcilijs ꝓuincialibus: etepi in ſuis dyoceſibus: nec obuiat qd̓ dicit grananus in pͥn. di .ſ. ꝙ ſūt inualida ad diffinienduꝫ

⁊ conſtituendū: nō aūt ad corrigendū: qꝛ vt dicit glo. hoc intelligit̉ de maioribus negocijs .ſ.ſpectantibus ad fidem: qꝛ hoc ſpectat ad papamvt ſint obligatoria vniuerſaliter: qꝛ hoc ſpectatad cōcilia generalia. Quantū ad tempus ſciendūꝙ antiquitꝰ celebrabant̉ talia cōcilia bis in āno:vt pꝫ ꝑ. c. i. di. ea. pͥma vice ante qͣdrageſimā. 2ª īautumno: vt pꝫ. c. 2. di. ea. ſed hodie nec ſemel inanno nec in ſpacio multorū annorū fiunt ex maxima negligentia p̄latoꝝ: q̄ in dicto. c. qm̄ reprehendit̉. ⁊ ex hiꝰ neglectu ſequunt̉ multa mala inclero. debent aūt oēs ſuffraganei ep̄i venire adcōcilium ꝓuinciale: niſi impediti ſint. vn̄ diciturdi. ea. Placuit vt quotienſcūqꝫ conciliū congregandum eſt: ep̄i qui nec etate nec egritudine necalia grauiori neceſſitate impediūt: competenteroccurrant: ꝙ ſi nō poterūt occurrere: excuſationes ſuas litteratorie ſubſcribāt: ⁊ rōne impedimenti: vbi dicit glo. ſuꝑ verbo egritudine .ſ. graui: vt di. ea. ſi quis epiſcopus. Nō enim leuis febricula vel quartana vetus glo. ſuꝑ verbo litteratorie: vel etiā certū nunciū cui poſſit credi: di..97. nobiliſſimꝰ. glo. ſuꝑ verbo rōnē. Nota ꝙnō ſufficit dicere ſe nō poſſe venire: niſi rationēimpedimēti aſſignet: ſic extra de offi. dele. c. prudentiam. ⁊ illam cauſā ꝓbabit: vt. 4. q. 5. quiſꝗs⁊ ꝑ vnū teſtem ſufficit ꝓbare cū iuramento ſuo.debent aūt accedere nō ſolum ep̄i: ſed etiā abbates nō exempti. pn̄t ⁊ alij clerici venire: ꝗ habētcauſas diſcutiendas: vt di. ea. decernimus. Quiautem nō venirent ad conciliū vel venientes receſſerint ante diſſolutionem concilij puniuntur:vt pꝫ. c. ſi quis. ⁊. c. ſequenti diſ. ea. Non debentautem metropolitani aliquid exigere ab ep̄is etalijs venientibus ad concilium: vel conuicti dehoc debent reſtituere in quadrupluꝫ: vt diciturdi. ea. qn̄qꝫ quidem in fi. Et leo papa dicit de eulogijs .i. muneribus ad ſacra concilia deferēdisnihil inuenimus a maioribus determinatum: ſꝫſicut vnicuiqꝫ preſbytero placuerit .ſ. deferat. di.ea. vbi dicit̉ in fi. c. ꝙ hiꝰ ꝑ benedictiones: nec ſūtvt arbitror requirende: nec vltro delate reſpuende. ⁊ in. c. decernimus dicit̉ di. ea. ꝙ quilibei ep̄sreuerſus de concilio ꝓuinciali infra ſpacium ſexmenſiū dꝫ cōuocare omnes abbates ⁊ clericos⁊ totam plebem: ⁊ declarare eis ſeu inſinuare: q̄ordinata ſūt in ipſo concilio: alias puniūtur hocomittentes: ⁊ quia iſta nō ſeruantur: ideo male.Uerum ꝑ hoc nō tollitur quin ep̄us nō poſſit celebrare conciliū in ſua dyoceſi. nec ob. qd̓ dicit̉in. c. ꝑ eccleſiaſticas di. 14. quia illud intelligiturde cōcilijs ꝓuincialibus: q̄ nō facere debent ep̄i:ſed archiepiſcopi. Si auteꝫ archiep̄i nō celebrētconcilium ꝓuinciale: vt deberēt: tamen debentepiſcopi celebrare ſua concilia ſeu ſynodum: etcuncta que obſeruanda dicūtur in cōcilijs prouincialibus ſeruari debent in epiſcopalibus: ſedin eis cōueniūt epiſcopus cum omnibus rectoribus eccleſiaꝝ abbatibus nō exemptis ⁊ reliquiſ