Titulus.
⁊ nō oritur: ⁊ ſtellas claudit ſub ſignaculo: iuratclericus: ꝙ faciet ſe ꝓmoueri ſucceſſiue: ⁊ inobedientiam ſuā colorat ꝑ preces vel falſas ſuggeſtiones vel priuilegij impetratōe: ⁊ nō oritur ſolſuꝑ parochianos: ⁊ clauduntur ſtelle fixe: vel inſcholis vel alijs officijs: ⁊ qd̓ per ſeipſos ſoluerenoluerunt: ꝑ vicarios ſoluunt. Similes illis de qͦruth. 4. qui voluerūt habere agrū abimelech: ⁊nō ruth: qꝛ eccleſias ⁊ p̄bendas habere volūt: ſꝫanimas curare nolūt: nec ſemen ſuſcitare xp̄o: ſꝫvxorem ſuam .i. carnē: cū poſſunt vicijs ⁊ adulterijs exponentes: qd̓ abuſio eſſet in vxore carnali: dicūt ꝙ tradūt vxorem impregnandā: cuꝫtn̄ ſpādo nō generet: ſed deuirginet: nec ꝓſtitutapaſſim pariet: ſed vbi eſt illud agatheni concilijDiaconus vel p̄ſbyter ſi ꝑ tres hebdomadas abeccleſia ſua defuerit: triennio a cōione ſuſpendatur. Sed illud inno. 3. in concilio generali: ꝗ parochialem eccleſiā hꝫ: nō ꝑ vicariū: ſed ꝑ ſeipſuꝫilli deſeruiet in ordine: quem ipſius eccleſie curarequirit. Procedit hiꝰ inobedientia ⁊ contumacia vſqꝫ ad quoſdam religioſos: ꝗ nō ſūt cōtentiꝓ multitudine obedientie ſue: ſꝫ impetu quodācontra gratiā currūtꝭ ad gratiā: vt impleat̉ illudmath̓. 24. Stelle cadent de celo ⁊ virtutes celorū mouebunt̉. Ita enī a ſupremo deſcendūt adinfimū: vt a ſomno cōtemplationis cadūt ad inſimum terrene ſollicitudinis: nec ſufficit eis exemptiones decimaꝝ īmunitates ꝓcurationū cōtra deum querere: ſed etiā tꝑalia vſurpare. Nammulto labore multo precio vtunt̉ adeptis priuilegijs ⁊ epiſcopalibꝰ inſignijs mitra anulo ⁊ baculo ⁊ ſandalus: ſed verius ſcandalis. Reſpondeat̉ mihi: ſed attendit̉ rerum dignitas: ꝓfeſſioni monachoꝝ hoc nō congruit: ſed miniſterium.hoc eſt ꝓprie ep̄oꝝ: puta ꝙ darent multā pecuniam: ſi poſſent impetrare: vt vocarent̉ ep̄i. ſedlabor ⁊ latebre ⁊ voluntaria pauꝑtas: hec ſūt inſignia monachoꝝ. De. 4 .ſ. fraudulētia vel ꝑfidiā. Inde hi ſūt. ſidera errantia dicunt̉ planete:q̄ mouent̉ duplici motu contra firmamentum:⁊ cū firmamento ſacerdotes ⁊ capellani ſūt: quiouibus ꝓcurant paſcua: ⁊ tn̄ cuꝫ lupis diripiuntouiū ſpolia. Recipiūt enī ad p̄dicationē p̄dicatores queſtuarios: ꝗ abuſiones p̄dicāt: ⁊ cū eisꝑticipant preciū: quaſi paſtores cōicant cū lupisvt ipſi lupi deuorent ouium carnes: ⁊ paſtoreshabeant lanam: ⁊ licet in hoc nō ſint minores p̄lati immunes a culpa: tn̄ ꝓcedit hec noxa ab epiſcopis: ꝗ dant eis incaute litteras ſuas: īmo vendunt: ⁊ ad conſiliarios ep̄oꝝ: qui recipiūt munera Apocꝭ. 9. Stella cecidit in terraꝫ: ⁊ data eſt eiclauis putei abyſſi: ⁊ aſcendit fumus ⁊ obſcuratus eſt aer: ⁊ exierūt locuſte: ⁊ data eſt oīs ptās:ſicut habent ſcorꝑiones terre: ⁊ cū deberent eosreprimere ⁊ ſubditos ſuos defende̓: dant eis poteſtatem ad diſcurrendū ⁊ deuorandū: ⁊ inualeſcit hereſis ⁊ reſuſcitatur plaga egypti: ⁊ iō ſol ⁊
dorem ſuum: ⁊ qꝛ veritas cū expediat: tacendonō eſt: ne opprimat̉: ⁊ miſericordia nulli deneganda. ⁊ qui corrigit miſericordiā p̄ſtat correcto: vt ſe valeat emendare: iō nō abſcondi miſericordiā tuam ⁊ veritate tuā a concilio multo.¶ De concilijs vniuerſalibus prouincialibus ⁊ynodalibus: ad quos pertineat ipſa congregare: ⁊ qui habeant cōuenire. Ca. ij.id ſit cōciliū velſynodus: ⁊ vnde dicat̉: Dicit autē Iſidorus in. 6. et ymologiarū ꝙ ſynodus ex greco interp̄tatur comitatus vel cetus. Concilij vero nomen tractum eſt ex romano more. Tempore .n.quo agebatur cauſa .ſ. reipublice omnes ꝯueniebant in vnū: cōmuniqꝫ intentiōe tractabāt. Un̄⁊ conciliū a cōi intentione dictū eſt quaſi conſiʳliū: ⁊ cōſiliū quaſi ꝯſidiū. d. in. l. littera tranſeūtevel conciliū dictū ex cōmuni intentione: eo ꝙ īvnū dirigat omnē mentis intuitum. Superoenī oculoꝝ ſūt: vnde ꝗ ſibimet diſſentiunt: onō agunt conciliū: qꝛ nō ꝯſentiūt in vnū. Cetusvero cōuentus eſt vel cōgregatio a coeūdo .i. cōueniendo in vnū dicta: ⁊ ſicut cōuentus ē cetusſic ⁊ conciliū a ſocietate multoꝝ in vnū appellatur: hec Iſido. di. 15. c. i. Nō tn̄ oīs cetus ſeugregatio hominū dicit̉ cōcilium vel ſynoduscongregatio p̄latoꝝ eccleſiaſticorū ſub aliqͦ vcapite ad tractandū de ſalute animarū ⁊ debꝰcōuerſatōne fideliū: ⁊ qͣꝫuis ſinonima ſint colium ⁊ ſynodus: ꝯſueuit tn̄ cōgregatio facta generalis ſub papa vel legato dici conciliuꝫ: ⁊ ea q̄fit ab inferioribus: vt metropolitano vel dyoceſano cū clero ſuo dici ſynodus. Conciliorū autēſeu ſynodorū triplex eſt dr̄ia: vt notat glo. di. 16.in ſūma. Quoddā .n. generale: vt illud qd̓ fit preſente papa vel eius legato ad hoc ſpecialit̓ deputato a papa: cōuenientibus ep̄is ⁊ alijs p̄latisplurimis: ꝓut ipſe ordinauit: ⁊ iſtud nō pōt celebrari niſi auctoritate pape: vt pꝫ di. 17. ꝑ toalias nullū eſſet: ⁊ nō conciliū: ſed ꝯciliapiſynagoga ſathane diceret̉ ⁊ eſſet. Unde pelapapa. Multis de vno apl̓icis ⁊ canonicis ac eccleſiaſticis inſtruimur regulis non debere abſnīa romani pontificis cōcilia celebrari .ſ. genralia: quā ꝓpter nō conciliū: ſed veſtrū cōuenticulū vel conciliabulū caſſat̉: ⁊ quicꝗd in eo actueſt: irritū habet̉ ⁊ vacuū: diſ. 17. Hec ſcribit econſtantinopolitanis. Hinc ⁊ rex theodoricum vocaſſet plurimos ep̄os de diuerſis ꝓuicijs ad conciliū celebrandū in vrbe: ꝓpter crimina que impingebant̉ ab aduerſarijs contra ſymmachū aduenientes ob reuerētiā regis dixerūthoc fieri nō poſſe .ſ. celebrare conciliū: ſed ſpectare ad ſymmachū papam: qui impetebatur. Etꝑſuadentibus ipſis ſymmacho pape: vt ipſe cōuocaret ſeu auctoritate eius congregarentur in