.XXIII.

ctant. repreſentant vices eccleſie. Eſt enim papaobligatus ex quo acceptauit eccleſiam regere:vnde niſi eccleſia quietet eum ⁊ conſentiat .ſ. percardinales: videtur ꝙ nō poſſit renunciare: ſedconſentientibus illis poteſt: ⁊ ẜm hanc diſtinctionē debet intelligi illa determinatio de renunc.c. i. li. vi. Sed contra ſic arguit̉. matrimoniuꝫ inquo eſt vinculū diuinū ⁊ n̄ cōſumatū nulla renūciatione poteſt tolli: gͦ nec vinculū inter papam⁊ eccleſiam qd̓ eſt vinculū diuinū: ſꝫ papatus eſtde iure diuino cū ſit inter eos matrimoniū ſpūale ⁊ ipſe papa ſit ſponſus eccleſie nulla renunciatione vel reſignatione tolli pōt eadem rōne. Sꝫad hoc rn̄dit idē pe .ſ. ꝙ nō eſt ſil̓e vinculū: qꝛ inmatrimonio carnali ꝑ conſenſū mutuū expreſſūſꝫ in toto cōpoſito: vnde tamdiu durat qͣꝫdiu durat vtrūqꝫ ſuppoſitum. vnde illud vinculū qd̓ ēquid diuinū ⁊ res ſacramēti ſequēs nō mutuumconſenſum: ſꝫ ſacramentū integratū ex ꝯſenſu etverbis in ꝑſonis habilibus non ab homine pōtdiſſolui ẜm illud: qd̓ deus ꝯiunxit hō nō ſeꝑet:ſed conſenſus cardinaliū eligentiū repn̄tantiumconſenſū ſponſe ex vna parte: ⁊ ꝯſenſū electi qͣſiſponſi ex alia ꝑ quecūqꝫ verba expreſſus nō eſtſacramentum nec ſacramētale: vn̄ ex oꝑe oꝑatohabet effectū diuinū quo ad vinculuꝫ: ſꝫ manetillud vinculū pure humanū ſolo conſenſu hoīuꝫvn̄ conſenſu contrario tolli pōt eadē rōne qua ⁊ſponſalia de futuro. Ptās gͦ papalis ꝓut eſt ī ſede romana hꝫ fundamentū diuinū nō humanū:⁊ iō nūqͣꝫ deſtruitur: ſed ꝓut illa ptās eſt in ꝑſona q̄ eſt in ſede ſolū ꝑ conſenſū humanū duplex.ſ. ipſū hominē ⁊ illū conſenſū q̄ ſūt deſtructibilia: vn̄ quolibet eoꝝ deſtructo deſtruit̉ ptās nō īſe ſꝫ in illa ꝑſona in qua erat ꝑ accidēs ꝑ hoc .ſ. ꝗerat in ſede. Quia igit̉ nihil tam naturale eſt qͣꝫvnūquodqꝫ diſſolui eo genere quo ligatus ē: ꝓpter qd̓ obligationes que ſolo conſenſu contrahunt cōſenſu contrario diſtrahunt̉ ⁊ etiā diſſoluunt̉ re exiſtēte integra. Inde eſt ꝙ vinculū obligationis inter papa ⁊ eccleſiā ſolo cōſenſu contractū contrario conſenſu diſſoluit̉: ⁊ renūciando in manibꝰ cardinaliū acceptantiū deſinit eſſein ſede: ⁊ ꝑdit ꝑ conſequēs ptātē q̄ remanet ī ſe.de ⁊ acquirit̉ ſuccedenti in ſede ex ipſamet ſucceſſione. Ratio aūt quare nō ſic diſſoluat̉ conſenſus mutuus expreſſus in matrimonio de pn̄ti ꝑ diſſenſum iā aſſignata eſt: nec papa ſtatuerepoſſet ꝙ non poſſit renunciari papatui ẜm aug.de ancho.Queritur vtruꝫ papapoſſit deponi ꝓ quocūqꝫ crimine notorio ⁊ videtur ꝙ ſic: dicit̉ .n. di. 40. ſi papa ꝙ hiꝰ culpas rebarguere p̄ſumit mortaliū nullus: quia cunctosipſe iudicaturus a nemine iudicandus: niſi dep̄hendatur a fide deuius: ergo videt̉ ꝙ ſaltem ꝓ

hereſi poſſit deponi: īmo ⁊ glo. ſuꝑ dicto. c. dicitꝙ pro quocunqꝫ alio crimine notorio adulterijſimonie ⁊ hiꝰ ſi eſſet incorrigibilis ⁊ ſcandalizaret eccleſiā poſſet deponi. In cōtrariū eſt qd̓ dicit Anacletus diſ. 76. Eiectionem ſummorumpontificum ſibi dominus reſeruauit: licet eoruꝫelectionem bonis ſacerdotibus ⁊ ſpiritualibuspopulis conceſſiſſet. ⁊. 9. q. 3. dicit̉. nemo iudicabit primā ſedē. Neqꝫ enī ab auguſto nec ab omni clero nec a regibus nec a populo iudex iudicabit̉ .i. papa: vbi glo. dicit ꝙ conciliū nō pōt iudicare papā: vt extra de elec. c. ſignificaſti. ⁊ hocniſi ſe ſubmitteret iudicio aliquoꝝ: vt. 2. q. 7. noſItē Symachus papa ait eadē. q. alioꝝ hominūcauſas deus voluit ꝑ homines terminare: ſedisiſtius preſulem ſuo ſine queſtione reſeruauit arbitrio: voluit beati petri ſucceſſores celo tantuꝫdebere innocentiā ⁊ ſubtiliſſimi diſcuſſoris indagini inuiolatam habere conſcientiā. Dicendūẜm aug. de ancho. vbi ſupra ꝙ papa ꝓ criminequantūcūqꝫ notorio nō eſt deponendus: qꝛ talisdepoſitio vel accuſatio redūdaret in malū totiꝰeccleſie: cū ſi audiret̉ eius accuſatio eccleſia remaneret acephala: ⁊ hoc niſi ꝓ peccato hereſis:de qua etiā ſi vellet ſe corrigere ⁊ emendare nōdeberet deponi: vt notat hugutio diſ. 21. ⁊ iō ep̄iin cōcilio cōgregati marcellinum confeſſum dehereſi vel idolatria nō depoſuerunt: qꝛ paratuserat corrigi ⁊ ſuā ſnīaꝫ reuocare qd̓ ⁊ fecit. Proipſa aūt hereſi congrue ipſo facto deponitur: qꝛpapa eligit̉ in caput totiꝰ eccleſie: iuxta illud eph̓..i. ipſum .ſ. xp̄m dedit caput ſuꝑ oēm eccleſiā queſt corpꝰ eius. Papa aūt repn̄tat ꝑſonam xp̄i: v⁊ petrū xp̄s vocauit cephas .i. caput. capitis autēeſt influere vitā omnibꝰ mēbris. Principiū autēvite ſpūalis eſt fides: quia ſine fide impoſſibileeſt placere deo ait apl̓us. Si gͦ papa dep̄hendatur a fide deuius mortuus eſt ip̄e papa vita ſpirituali: ⁊ ꝑ conſequēs alijs vitam influere noͣ poteſt: vnde ſicut hnmo mortuꝰ nō eſt homo: ita papa in hereſi dep̄henſus nō eſt papa: qꝛ ipſo factoeſt depoſitus. Ideꝫ dicit pe. de pal̓. vbi ſupra ꝙpapa nullo caſu qͣꝫdiu eſt papa ꝑ quodcūqꝫ crimen nō poteſt a concilio nec a tota eccleſia neca toto mūdo deponi: ⁊ hoc nō ſolum quia eſt ſuperior ⁊ nullū hominē habet ſupra ſe qui eū valeat iudicare: ſed qꝛ eſt a deo qui ſibi romani p̄ſulis qͣꝫdiu preſul eſt iudicium reſeruauit. 9. q. 3.alioꝝ. ſed quando labitur in hereſim tūc eo ip̄oeſt p̄ciſus ab eccleſia ⁊ deſinit eſſe caput: ⁊ tuncdeponitur de facto nō d̓ iure: quia qui nō creditiam iudicatus eſt de iure: ſed hoc eſt ante iudicium: quia eo ipſo ꝙ hereticus eſt: ab eccleſia ēp̄ciſus. Nō poteſt autē caput a corpore p̄ciſumqͣꝫdiu eſt preciſum caput eſſe illius corporis a qͦeſt preciſuꝫ: vnde papa ꝑ hoc deſinit eſſe caputcorporis eccleſie: ⁊ ſi hereticus: non poteſt eſſenec manere papa: quia extra eccleſiam non poſſunt haberi claues eccleſie: ꝑ alia autem peccatam 5