Titulus.
plenitudinem ptātis: quod eſt falſū. Ex quo igitur inſtitutio poteſtatū inferiorū nō eſt facta immediate a xp̄o nec ab vniuerſali eccleſia: vt probatum eſt: ſequit̉ ꝙ ſit facta a papa vt a vicarioxp̄i generali. Qd̓ etiā pꝫ ex hoc: quia frequenterpapa creat nouas ſedes ſeu epiſcopatꝰ: ⁊ mutat⁊ priuat: ⁊ iura dicūt expreſſe hoc facere poſſe.Et ad hoc facit quod dicit dioꝰ. papa. 13. q. i. eccleſias. ſingulis preſbyteris dedimus parochiaſ⁊ cimiteria eis diuiſimus ⁊c̄. Termini epiſcopatuum fuerunt diſtincti tempore apoſtolorū velpaulo poſt. Et de hac diſtinctione ſedium ep̄aliū archiep̄aliū patriarchalium habet̉ di. 80. c. i.Sic igit̉ inſtituere ⁊ ꝯferre ⁊ auferre ptātes oēseccleſiaſticas inferiores papatu quo ad iuriſdictionē ꝑtinet ad papam. Quantū ad tertiū etiampꝫ ꝙ oēs ptātes inferiores etiā ſeculares debe̓t⁊ tenent̉ iuuare papā in eo qd̓ expedit ad bonūregimen eccleſie. Et quantū ad hoc ei ſubſūt: qd̓ſic ꝓbat. Reſpublica tenet̉ ad ꝯſeruationē illiuſpoteſtatis a qua dependet reipublice bonū. Sꝫbonū reipublice xp̄iane potiſſime dependet expoteſtate eius: cuius ē ordinare totā eccleſiā: etordinare gradus ⁊ ſtatus in ea: gͦ ⁊c̄. huic etiamꝯcordat ph̓us. 12. metaphyſice dicens. ꝙ bonumaxercitus dependet vnius ptāte ad alia: ⁊ potiſſime ex ordine exercitus ad iudicē. Et ſic etiaꝫtotū bonum eccleſie dependet ex ordine vniusꝑtis ad aliā: puta curati ad epiſcopū: epiſcopi adarchiep̄m: ⁊ ſic vſqꝫ ad papā: p̄cipue tamē bonūeccleſie dependet ex ordine totius populi ad papam: ꝓpter qd̓ oīs poteſtas debet ei adminiculari. Et ſi contra hanc poteſtate aliꝗ pͥncipes ſeculares vellent: ipſi pͥncipes ſeculares debēt ſubs compeſcere: ⁊ rebelles ei ſubijcere.De poteſtate pape ponit herueus in dicto tractatu. v. errores exortosab aliquibus. ¶. Primus eſt ꝙ poteſtas p̄latoꝝinferiorum pape ſiue ſint ep̄i ſiue ſint curati: eſtī mediate a deo ſicut ptās pape. ¶ Secundꝰ ꝙ īhierarchia eccleſie militantis infimi .i. parochiani nō poſſunt reduci in deum ꝑ penitentiaꝫ niſimediantibus curatis ⁊ parochialibꝰ ſacerdotibꝰ¶ Tertius ꝙ lꝫ papa ⁊ ep̄i ſint pͥncipaliores reſpectu parochianorū: nō ſūt tamen īmediate curati eorū: ſiue nō īmediate hn̄t curam eorum.Quartus error eſt: ꝙ nec papa nec ep̄s pn̄t audire ꝯfeſſiones parochianorū: quin teneant̉ ꝯſiteri eadem peccata ſuis ſacerdotibus parochialibus. ¶ Quintus error eſt: ꝙ dato ꝙ ꝯfeſſi papevel ep̄is nō teneant̉ eadem peccata ꝯfiteri parochialibus ſacerdotibus: tn̄ papa vel ep̄i nō poſſent dare generalē auctoritate audiēdi ꝯfeſſiones aliquibus vt fratribus ⁊ huiuſmodi: qui cōfeſſi talibus teneant̉ ꝯfiteri eadē peccata ſacerdotibus parochialibus. Ponit rōnes ⁊ auctoritates quas inducūt ad iſta ꝓbandū: ⁊ eas omneſefficaciſſime euacuat: ⁊ auctoritates ab eis ma-
le intellectas ſane declarat in dicto tractatu: queoīa cā breuitatis omitto. Et cōcludit ꝙ iſti crrores nō ſoluꝫ ſunt iudicandi errores ſed hereſes:qd̓ ꝓbat ꝑ dictum pelagij di. 2. qͣꝫuis. vbi dicit̉ꝙ qui detrahit ius ſuū alijs eccleſijs iniuſtus ēQui aūt detrahit ius ſuū romane eccleſie hereticus eſt cenſendus. Sꝫ ponētes dictos erroresdetrahunt ius ſuū romane eccleſie ſeu apl̓ice ſedi: quaſi nō ſubſint: ⁊ ſint alie eccleſie ſibi ſubiecte: ⁊ poteſtatem iuriſdictionis ab ea accipientescū tn̄ xp̄s petro dixerit: tibi dabo claues gͦ ⁊c̄. gͦſunt heretici. Quibus etiā dat̉ lnīa alicui a parvel ep̄is ꝯfitendi vel audiendi ꝯfeſſiones alionō oportet ꝙ petant lnīam a ſuis parochialibuſſacerdotibus cōfitendi vel audiēdi ꝯfeſſiones:vt dicit q̄dam glo. ber. que reprobata fuit ꝑ clementem quartū vt falſa in extrauaganti. qͥ incipit. ꝗdā temere. Quinīmo eiſ inuitis ⁊ cōtradicētibus pn̄t ex dicta lnīa cōfiteri: nec ſic cōfeſſi tenent̉ iterū ſuo curato cōfiteri. Qd̓ etiā notat Io.an extra de peni. ⁊ re. c. ſi ep̄s. li. vi.De poteſtate iuriſditionis tꝑalis ⁊ ſpūalis que eſt in eccleſia. Scidum ẜm Aug. de ancho. in ſūma de ptāte parꝙ eſt triplex ptās ⁊ variata vꝫ. ¶ Prima ē īmediata .ſ. a deo: ⁊ hec eſt ſummorū pontificum.Scd̓a ē deriuata .ſ. a deo ꝑ papā: ⁊ hec ē oīuꝫ inferiorū p̄latorū. ¶ Tertia ē in myſteriū data: ethec ē imꝑatoris ⁊ pͥncipū terrenoꝝ. ¶ Quantuꝫad pͥmū ptās iuriſdictionis plene ſpūaliū ⁊ tꝑaliū ē īmediata a deo in papa: ⁊ ꝓbat̉ triplicit: pͥmo ſic. auctoritas iuriſdictiōis n̄ ꝯcedit̉ niſi perclaues eccl̓ie: ſꝫ claues eccl̓ie xp̄s nō ꝯceſſit niſipetro: ꝓut ꝓmiſerat dices: tibi dabo cla. re. ceqͦ ꝟbo dicit glo. xp̄s ſolū vnū caput ⁊ vnū ⁊riū in eccl̓ia ec voluit ad quē diuerſa mēbꝫcurrēt: ſi forte adinuicē diſſentirēt. 2º. ꝓbat̉ ſꝗ nō dat aliꝗd nō pōt illud auferre: ſꝫ ſipdaret ep̄is ⁊ alijs p̄latis ptātē iuriſditiōisſet eos depone̓ pͥuare ⁊ illa ſuſpende̓: cuiꝰ tr̄poſitū facit ⁊ facere pōt ẜm oēs. gͦ ptās iuriſonis ſpūaliū ⁊ tꝑaliū: cuiꝰ aucͣtoritate fit platelectio ⁊ ꝯfirmatio: ſꝫ hoc fit a papa: gͦ in eo redet plenitudo ptātis? Quantū ad ſecundū .ſ. ꝗptās ep̄oꝝ ⁊ alioꝝ p̄latoꝝ eccleſie ſit deriuatapapa in eos mediāte papa: ꝓbat̉ rōne ⁊ auctetate. Ratio aūt ē talis: ſic̄ ſe hn̄t riuuli ad fonradij ad ſolē: rami ad arborē: ſic ſe hꝫ ptās ep̄oꝝ⁊ alioꝝ ad ptāteꝫ pape: nā vt dicit̉ in. c. epheſinicōcilij. qūo multi radij ſolis ſūt: ſꝫ lumē vnum: ⁊rami arboris multi ſūt: ſꝫ vnū robur: ⁊ multi riuuli de vno fonte defluūt: vnitas tn̄ ſeruat ī origine: ſic eccleſia vna ē q̄ ī multitudine latiſſimefacūditatis extendit̉. 2. 4q. i. loquit̉. ſꝫ conſtat qͥaqua riuuloꝝ nō ē aqua fontis īmediata: ſic necptās p̄latoꝝ ē īmediata a xp̄o: ſꝫ deriuata ī eis axp̄o mediāte papa. Patet hoc ēt aucͣtate Cirilūpatriarche alexandrini ꝗ ſic ait in li. theſauroꝝ