Titulus.

bus interroget: ſi oſtia monaſterij ſub clauibusclauſa tenētur: quas claues ipſa vel alia honeſta⁊ ꝓbata antiqua teneat. Si aliquis ingreditur vl̓aliqua extra caſū neceſſitatis: vel ſi aliqua egreditur ſine licentia: in quo exceſſu ſunt grauit puniende. Si tenent habitum continue extra cellas. Si vtuntur pompa in veſtibus ⁊ velis ⁊ huiuſmodi ad modū ſecularium. In quibus exercitijs ſe occupant honeſtis vel vanis puta faciēdo reticellas burſas vanas ⁊ huiuſmodi. Si comedunt ſimul habētes clectionē in menſa. Suꝑomnia: ſi habent aliquā familiaritatē cū religioſis clericis ⁊ laicis nō conſanguineis: que deprehendit̉ ex frequenti eoꝝ adinuiceꝫ locutione ſine cauſa vrgenti: ⁊ ex litterulis ⁊ ambaſſiatis etmuneribus: que oīa debēt abſcindi ⁊ ordinari:vt monialis p̄cipue iuuenis nō ſolum loquat̉ adcrates: ſꝫ in pn̄tia ⁊ auditu alicuius honeſte monialis ẜm ordinationem ſuperiorū. Inquiraturetiā: quis ſit confeſſor earū: ⁊ qualis: ſi bone fame ⁊ ſufficiens ad directionē earū. Quis etiamſit ꝓcurator earum in temporalibus. Quotiensin ano ꝯfitentur ⁊ cōicāt: ⁊ ſi q̄ remanēt ⁊ hiꝰ.De viſitatione hoſpitalium. Queratur pͥmo ſi habet patronū vel patronos ⁊ quos. Quantos redditus habeat: ⁊ acquid ſit deputatus: ad gubernandū infirmos: vl̓ad ſuſcipiendū peregrinos. Si hoſpitalarius eſtibi inſtitutus a patronis: ⁊ ꝯfirmatus ab epiſcopo: ſi ei ſubditū eſt: ſi aliquid eſt alienatū ex bonis īmobilibus hoſpitalis indebite. Si aliquisvſurpauit vel detinet bona ipſius. Qd̓ aliquādofaciūt patroni vel vicini. Si redditus bene diſpenſantur .ſ. pro infirmis vel peregrinis: ⁊ videatur quot ſūt ibi lecti ⁊ quales: ⁊ cū quibus fulcimentis lintheaminibus ⁊ huiuſmodi. Si tenetea munda: ſi honeſtā ꝯuerſationē tenet ipſe hoſpitalarius: ⁊ pius ad infirmos ⁊ pauperes adiuuandos. Si res habet ꝑ inuentariū: ⁊ vetuſta innouat de tēpore in tēpus. Si inſtrumenta ⁊ aliaeius cōſeruat. Si eccleſiā vel capellā habet: ⁊ ꝗseaꝫ officiat ⁊ cū quo redditu: ⁊ ꝙ ꝓuideat̉ infirmis de ſacramentis cū expedit. Ꝙ ſi notabiliterdeficeret: remoueatur. De hoſpitalarijs habes. sͣ.titulo ꝓximo.De ſocietatibus laicorum que reꝑiunt̉ ī multis eccleſijs. Querat̉ primo ſi habent̉ aliqua capitula: ⁊ ſi ſūt approbataꝑ dyoceſanū: ⁊ illa examinent̉. vt ſi qua ſuꝑſtitioſa vel incongrua ibi habent̉: quod aliquādo accidit puta in faciendo miſſas cantare de mortuis diebus dn̄icis ⁊ feſtiuis: vel faciendo congregationem quando celebrant̉ diuina officia in eocleſijs ⁊ huiuſmodi. Et ſi exigit̉ inramentū proobſeruatione illoꝝ bonoꝝ: omnia talia remoueantur. Inquirat̉ ſi habet aliqͦs redditus ⁊ qͣles ⁊quantos. Et ſi eos bene diſtribuūt ꝓ reparatiōe

eccleſie vel lumīaribus vel el̓ynis: vel ſibi vſurpant. Unde ⁊ faciat videre computū ſingulis annis introitus ⁊ exitus coram ſacerdote eccleſieItem ſi dicta ſocietas habet calicem miſſale vl̓alia ornamenta: ⁊ ſi bene cōſeruat ⁊ hiꝰ. Poſtqͣꝫviſitauit eccleſiā ep̄s recedens dicat in eccleſia:deprofundis ꝓ defunctis: aſpergēdo ſepulchraaqua benedicta cū. ꝟ. ꝯſuetis ⁊ pr̄ nr̄ ⁊ or̄one abſolue. aliqui tn̄ hoc faciūt in pͥncipio viſitationisſed nō eſt vis: ſeruanda eſt ꝯſuetudo loci. De hiſinterrogatorijs tractat hoſti. in ſūma: ⁊ pleniusguil̓. in ſpeculo.Circa materiaꝫ viſitationis ⁊ ꝓcurationis Inno. in. c. venerabili diffuſe ꝓſequit̉ materiā: ⁊ hoſti. in. c. ꝓcurationes quenoͣ. Io. an. in nouellis ponens caſuꝫ: ſuꝑ quo format queſtionē. ⁊ eſt talis. Ep̄us eduenſis acceſſit ad monaſterium .ſ. martini in ſua dyoceſi ſitūmandans abbati ⁊ conuentui: ꝙ pararent ſeipſum recipiendū ⁊ ꝓcurandū: quia intendebeos viſitare. Rn̄dꝫ abbas: ꝙ nullo modo ſe adviſitationē ⁊ ꝓcurationem pararet: qꝛ ipſe ⁊ monaſteriuꝫ ſuū ſūt exempti a ſua iuriſdictione. Etappellauit ad ſedem apoſtolicā: ſi aliquo modomonaſteriū grauaret: hac occaſione adijciens:ꝙ coram ep̄o vel coram papa ſi ei magis placret: paratus erat ꝓbare ſuam exemptionē. Ep̄ivero nō obſtantibus p̄dictis excōicauit abb⁊ interdixit conuentum. Poſtea venit abbegit ꝯtra ep̄m de iniuſta excōicatione vel ponulla: ⁊ petit abſolui ad cautelam. Arguit mdiffuſe ꝓ ⁊ ꝯtra abbatem ⁊ ep̄m. Demuꝫ ſic ſuit. Si ep̄us exequens officiū ſuū vt dicit̉mate vadat ad aliquod monaſteriū viſitain cuius poſſeſſione ſit viſitandi quantūcibas monaſterij alleget ſe exemptū: ⁊ hocofferat ſe ꝓbaturum: dūmodo ep̄us ſciat ſe quaſi poſſeſſionē habere: que non potuit amitti ſineaīo eiꝰ: ⁊ eo ſciēte fi ꝑ ſe poſſidebat. ff. de acqui.poſ. l. peregre. ⁊ quantūcunqꝫ contradicat velpellat abbas: ſemꝑ viſitabit ep̄us. Et ſi ꝑtinarennuat materialibus armis defendat epus poſſeſſionem ſuā: de hoc noͣ. de īmu. eccle. c. i. ⁊ etiāſpūalibus armis .i. cenſuris: vt de p̄ſcrip. c. cuꝫ exofficij. Idem videtur ſi incōtinenti ep̄us recupret poſſeſſionem: vt de reſti. ſpol̓. c. olim. Namẜm iura ciuilia licet vnicuiqꝫ ſibi ius dicere ī hiscaſibus ⁊ in quibuſdam alijs: qui notantur ī glgenerali. C. quando licet cuiqꝫ ius dicere. Sieſſet in quaſi poſſeſſione talis iuris: que pōtſet amitti etiaꝫ ignorante epiſcopo: vt ſi aliqrius ꝑ ꝓcuratorem poſſidebat: quia id bene amitteret ep̄us etiā ignorans: tunc bene poteſt differre vti iuri ſuo ſi vult. Et ſi nō vult: vtet̉ ill⁊ contradictores excōicabit. Et ſi poſtea apbit coram illo iudice: coram quo agitur de vſta excōicatione: ꝙ adhuc tempore excōicationis erat in poſſeſſione viſitandi vel alterius ui-