.XXI.

ſeptingentos florenos: alias plus exigendo incidit in excōmunicationem ip̄e archiep̄s: ⁊ ex hocvidet̉ tacite illud concedere: ex quo vltra illd̓ ꝓhibet ar. di. 25. qualis ⁊c̄. De iuriſditiōe dicit Io.an. in nouel. ſuper. c. dilectꝰ de capel. mo. ꝙ ſi ep̄svel quiſquis alius habeat iuriſditiōem vl̓ aliudgenerale ſtatutū a iure vl̓ cōſuetudīe vl̓ ſtatuto īaliqua loca vl̓ perſonas quātocūqꝫ tempore ſtetꝙ in aliquo illorum locorū vl̓ perſona nō vtaturomni iure: qd̓ in eis hēt vl̓ in aliqͦ capl̓o ipſiꝰ iuris nō tamē cōtra eum preſcribit̉: multo minusſi ibi aliquid exerceat. Nam ibi per vnum ſoluꝫcapl̓ꝫ ipſiꝰ iuris generalis oībꝰ alijs poſſeſſionēretinere videtur: niſi alias amittat poſſeſſioneꝫ:puta qꝛ violenter inde expellit̉: vel reuertēs nōadmittitur vl̓ ſuſpicat̉ ſe poſſe repelli. ff. de acꝗr.poſ. l. cum poſſidere. §. fi. Nam cū hec iura ſint ꝯrigua: ſufficit ī vno eorū retinere poſſeſſioneꝫ. ff.de acquir. poſſ. l. poſſideri. immo nec preſcriptioillius temporis cuius non extat memoria: de qͣnoͣ. de verbo. ſigni. c. quid ꝑ nouale. currit cōtratalem: cū ſemper poſſideat. Quid enim ſi aliquaperſona vel eccleſia per quinquaginta annos ⁊nplius in tali ſtatu fuit ⁊ tanta tranollitate pa:ꝙ nō oportuit eam viſitari: nec aliquē actuꝫiuriſditiōis in ea: vel cōtra eam exerceri: nunꝗdꝓpter hoc dicet̉ ꝙ epiſcopus amiſit in ea iuriſditiōem ſuam: quam in ea habet? abſit ẜm Innoc.cuiꝰ eſt hec glo. ar. in eo quod notat̉ ⁊ legit de p̄ſcrip. c. vigilanti. Et adde quod notat̉ in ſpeculode iuriſditiōe om. iudi. ad fi. ꝟſ. illd̓. Notandumēt ẜm Inno. vt inducit Io. an. ibidem ꝙ poſſeſio generalis iuriſditiōis acquiritur: ēt ſi vnicusactus iuriſditiōis exerceatur: puta qꝛ aliquis cōnoſcit de aliqua cā criminali vel ciuili: vl̓ qꝛ exmunicat aliquē: vl̓ qꝛ expedit vl̓ facit quod cūqꝫ aliud noluerit: quod tn̄ ad iuriſditiōem pertineat. Et hoc verū dūmō ītendat vti iure ſuo quoad iuriſditiōem vniuerſaliter. Quomō de hac intētione cōſtare poſſit: vide quod dixi de poſtu..c. bone. ij. Et licet legiſte Pe. ⁊ Ci. īprobēt hācopinionē. Inno. tamē ipſe ip̄aꝫ determinationēſuam declarat. d. ꝙ ſi audiendo cauſam ciuilemintenderet in ciuilibus tm̄ vti iure ſuo: nihil acꝗreret̉: tunc qͦ ad criminales ar. extra de preſcrip..c. auditis. ⁊ de offi. or. c. dilectus. quantūcūqꝫ etintendat vniuerſaliter iuriſditione vti: tūc tn̄ nōextendit̉ quo ad alias ꝑſonas: niſi ad illas interquas illā exercuit. Et ſic patet ꝙ potius extenditur ad partes inriſditionis: qͣꝫ quo ad perſonasEt eſt ratio qꝛ ſub iuriſditiōe cōprehendūt̉ oēspartes ⁊ actus iuriſditionis: ſed ſub vna perſonanō cōprehendit̉ alia: quātūcūqꝫ ēt intendit pervnam perſonā iuriſditionē ī totum populū exercere: quia diuerſi ſūt hoīes. Unde qd̓ fit in vnonō extendit̉ ad alios regulariter: vt de re iudi. c.qͣꝫuis. Et preſtat ad hoc ar. qd̓ alias dr̄ in glebaqꝛ vna apprehēſa omnes apprehēſe ītelligūturſeparate vero nō. ar. ff. de acquir. poſ. l. poſſideri.

⁊ de cōſe. eccle. vl̓ al. c. i. li. 6. Sic in hac materiadicēdū eſt: ꝙ apprehenſa poſſeſſiōe in vno capitulo: iuriſditio intelligit̉ apprehenſa ⁊ in omnibꝰalijs: dum apprehendētes hoc intēdant: qꝛ om̄iacapitula iuriſditiōis eidē iuriſditiōi cōtigua ſunt⁊ annexa: ſecus in perſonis que nō ſunt ꝯtigue ſꝫdiuerſe. Et per hoc ſequitur: ꝙ ſi ep̄s habet poſſeſſionē ī vna perſona: ⁊ alius intendens iuri ſuoaliquid iuriſditiōis exerceat ī eadem ꝑſona ep̄spoſſeſſionē amittit: niſi qͣꝫ cito ſciuerit: contradicat. De quo etiam notat̉ de reſti. in inte. c. z. generalis aūt poſſeſſio iuriſditiōis alicuiꝰ caſtri vl̓ ciuitatis vl̓ ꝓuincie acquirit̉: ſi quis publice ⁊ ꝟniuerſaliter per oēs partes ciuitatis bannum. vt .ſ.ſic preconicet. Tal̓ dn̄s huiꝰ ciuitatis mandat ꝙquicūqꝫ hoc vel illud fecerit: incurrat talē penaIn hoc enim calū ⁊ſi nullus penam incurrat: tn̄poſſeſſionē generalis iuriſditiōis acquirit: qꝛ edictū qd̓ iuriſditionis eſt: fuit ſic publice ⁊ generaliter promulgatum: ⁊ hoc eſt verum: ſi nullus eratin poſſeſſione generalis poſſeſſionis illius ciuitatis: alioquin ille qui predicto modo vel alio qͦcūqꝫ vult apprehendere poſſeſſioneꝫ: iuriſditionis generalis: non acquirit poſſeſſione: niſi illoꝝcapituloꝝ ⁊ hominū tm̄: que ⁊ quos apprehēditvt. ff. de acquir̄. poſ. quod in eo. §. fi. Omnia quedicta ſunt de officio ordinarij ſupra cōueniuntſtatui epiſcoporum: quia ipſi ſunt prīcipaliter ordinarij: ⁊ illa debēt ſcire. Et ſimiliter illa que dicta ſunt ſupra de beneficijs in ti. de beneficiatis. ⁊omnia que dicta ſūt ſupra de eccleſijs ⁊ ſacramētis: quia in huiuſmodi debent alij informari pereos. Et pene de omnibus contentis in iſta tertia parte de ſtatibus debent per ſe vel alios hērenoticiam ad directionem populorum nec nō decenſuris eccleſiaſticis: de quibus infra habetur.Et cum omnia hec fecerint: que in iure eis mandantur: dicere habēt illud luce. 17. ſerui inutilesſumus: ⁊ que debuimus facere fecimus. Sed ꝗseſt hic ⁊ laudabimus eumᶻ fecit enim mirabiliain vita ſua ſuper omnia miracula. Quis enim adhec tam idoneus: qui non omittat: ⁊ que perpendit: ⁊ que non aduertit? Et ideo bene dicit Auguſtinus ꝙ nil difficilius ⁊ ꝑiculoſiꝰ ep̄i dignitate.¶ Sermo de archiepiſcopis. c. 3.Ecingere gladio capfemur tuū potētiſſime. 44. pſal. ꝓprie⁊ ẜm ſenſum litteralē loquit̉ pſal. de chriſto: ꝗ vtiqꝫ potētiſſimus ē nō ſolum in deitate lua ẜm illd̓eccleẜ. 3º. Unus c .n. deꝰ oīpotēs: ſꝫ ēt ī aſſumptahūanitate: data .n. c̄ ei oīs ptās ī celo ⁊ ī t̓ra: vt ip̄eait mat. vltimo: quā potētiam on̄dit. Fortis eniꝫarmatꝰ .ſ. diabolꝰ fortis .ſ. naturaliter: qꝛ tota materia elemētal̓ qͣꝫtū ad motū localē ẜꝫ ordinē nature ei ẜuit ad nutū: niſi a deo ꝓhibeat̉: ꝓpt̓ qd̓dr̄ iob penl̓tīo. Nō ē ptās ſimil̓ ei ſuꝑ t̓rā: armat̉āt ī malitia: qꝛ callidior ẜpēs erat cūctꝭ aīmātibꝰgen̄. .3. cū cuſtodie̓it atriū ſuū .ſ. mūdū ſibi ꝑ vicia