.XXI.
minus extorqueant ꝓ hiꝰ clericis: ⁊ ipſi nō participet de lucro illoꝝ. Et ſimiliter ꝓ cōfirmationeelectaꝝ in abbatiſſas vl̓ electoꝝ in p̄ſidētes eccleſiarum collegiataꝝ nihil accipiāt: vt ſint īmunesa vicio ſimonie.Circa alia ſpiritualianegocia oportet ep̄m eē ſollicitū ſemꝑ ea p̄ponēdo tēporalibꝰ: ſicut aīa p̄ponit̉ corpori: cū ⁊ curaaīarum p̄cipue ſit ei īiuncta. Et pͥmo circa audiētiam cōfeſſionū: vbi magis vertit̉ periculū aīaꝝ:ſi indebite fiat illd̓ officiū: attēdat ꝙ cōfeſſoreshēant ⁊ auctoritatē ⁊ ſufficiētē peritiā: ⁊ qꝛ vt dr̄exͣ de peni. ⁊ remiſ. c. ſi ep̄s li. 6. Nulla cōſuetudine introduci pōt: vt aliꝗs ꝓpria auctoritate ſibi eligat cōfeſſorē: iō admoeat ſacerdotes ⁊ alios clericos: vt ab eo vl̓ vicario ſuo petāt licētiam cōfitēdi ſi nō habēt ab alio ſuperiore: vl̓ niſi confitēt̉religioſis habētibꝰ ex pͥuilegio vt poſſint audirequoſcūqꝫ illius dioceſis: vbi fuerīt p̄ſentati: vt exͣde ſepul. c. dudū ī cl̓icis. Sacerdotes vero parochiales eo ip̄o quo inſtituunt̉ ī rectores eccl̓iarūſine alia licētia poſſūt audire ſuos parochianos:nō autē alios ſine licētia ep̄i vl̓ vicarij ſui: vl̓ niſiipſi cōfitētes de hoc hērēt licētiā. Adueniētes ātexͣ dioceſim audire non poſſunt: niſi ī graui īfirmitate: vl̓ niſi illi alienigene hērēt licētiam a ſuodioceſano. Nec tn̄ ſacerdotes parochiales pn̄tabſoluere in caſibꝰ reſeruatis: niſi ſuꝑ hoc habuerint ſpecialē licētiaꝫ. Alij aūt ſacerdotes nō curati audire non pn̄t ſine licētia eoꝝ ꝗ dare poſſunt.religioſi vero exempti audire p̄n̄t ẜm formā clemētine dudū de ſepul. Et qꝛ maxima ignorātiahodie reperit̉ ī confeſſoribꝰ ⁊ p̄cipue clericis ſecularibꝰ: iō ep̄s ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū examinet ⁊ doceatde neceſſarijs ad hiꝰ: de qua materia hēs diffufe.sͣ. ī ti. de confeſſoribꝰ. Quātū ēt ad alia ſacramea ꝓcuret: ꝙ a ſacerdotibus oīa debite miniſtrentur ẜm formā ⁊ ritū eccl̓ie. Et ꝯtrariū faciētes puniat plus ⁊ minus ẜm quātitatē exceſſus: ⁊ ꝑmaxime ſacrm̄ baptiſmatis ī ſubſtātialibꝰ: vt nulliꝰfiat defectus: faciet ēt obſeruari: vt nihil exigaturꝑ collatiōe ſeu admīſtratione ſacr̄oꝝ vl̓ alioruꝫpūaliū: ſꝫ ſponte oblata recipere ꝑmittat. Dic̄ .n.Grego. ꝙ eius oblatio nullam culpe maculā īgerit: q̄ nō ex ambiētis petitiōe ꝓceſſerit .i. q. 2 Sic̄monaſterioꝝ monialiū ſupra ſubditoꝝ diligētēadhibeat curam circa cōſeruationeꝫ honeſtatisearum: nec ꝑmittat īgreſſum ī monaſteruim niſiex cauſa neceſſaria: vt viſitationis medici ad īfimos deportationis victualium ⁊ huiuſmōi ⁊ hꝰꝑ ꝑſonas maturas ⁊ honeſtas. Et contra īgredientes ſine cauſis huiuſmodi ſolet eē lata ſentētiaexcōmunicationis ꝑ ſynodales vt ī pluribus dioceſibꝰ. Acceſſum etiam ad crates ad loquēdumcum monialibus non de facili concedat: niſi forte conſanguineis: ⁊ hoc ſine pompa ⁊ ornatu ſuꝑfluo. Egreſſū aūt monialium nō cōcedat rōne viſitationis parentū etiam īfirmorum: ratione aūt
balneoꝝ propter liberationē ab aliqua graui infirmitate de conſilio medicīe: ſi monialis hōeſtaeſt ⁊ non leuis: cū decenti ſocietate conſanguinesrum vel alienaꝝ perſonaꝝ non ſuſpectaꝝ ꝑmitte̓pōt: ⁊ ſi cōſultius eſſet abſtine̓ ꝙ obſeruēt regulam ſuam: vt viuāt ī cōi: omnia tenētes ſub vnaofficiali ⁊ lucra ex artificijs ⁊ legata ⁊ donata cōſanguineis de cōi ꝓuideat̉ ꝑ prelatā: ꝓut vnicuiqꝫ opus eſt ⁊ facultas permiferit. 12. q. i. non dicatis. Cōfeſſore eis tribuat: ꝗ nonſolū ſit honeſtus:ſꝫ ēt ſciat que ſpectant ad vitam religioſaꝫ: vt valeat eis face̓ conſciētiam de tranſgreſſionibꝰ ſuisprout decet. Congruū etiam videt̉: quod lapſuꝫcarnis cū alijs ꝑſonis ſibi reſeruet: viſitare etiamordinarie annuatim debet: ⁊ ſi neceſſarium viderit ēt pluries. De pertinentibus aūt ad mores religioſorū hēs ſupra ī titulo de religioſis. Familiaritates aūt ⁊ frequentationes laicorū ⁊ multomagis cl̓icoꝝ ⁊ religioſoꝝ cū mōialibꝰ ītercidat.In conſecratione eccl̓iarū vl̓ v̓ginū nihil tēporale exigat. Similiter ī bn̄dictione abbatū vel abbatiſſarū. In conſecratione tn̄ eccl̓iarū poteſt recipere procuratorē: vel cū vadit exͣ ad chriſmandū: vt dicit̉ extra de cen. c. romana li. 6. ī lectura:⁊ habet̉ infra. Omni anno chriſma cōficiat in cena dn̄i: vel ꝑ aliū ep̄m: ſi non poteſt: fieri hoc faciat ⁊ chriſma ⁊ oleū ſanctū ⁊ cathecuminorum faciat in eccleſijs cūctis renouare ⁊ vetus comburere. Omni anno det ſacrm̄ cōfirmatiōis his: quinō ſūt chriſmati ī eccleſia cathedrali: ⁊ hoc fieri īfeſto pēthecoſtes ⁊ admoneat vel admonere faciat ꝑ predicatores: quando adulti vadūt ad recipiendū chriſma: ꝙ priꝰ confiteant̉: ⁊ ꝙ hēant ꝙeos teneāt. Pōt etiaꝫ confiteri ꝗbuſcūqꝫ diebusiſtud ſacramentuꝫ ꝑ caſtella ⁊ villaſ dioceſis ſue.Debet aliquādo diſcurrere ⁊ cōferre ⁊ precipuequādo viſitat. De ꝑtinētibus ad iſtud ſacramētūhēs ſupra ti. 8. De ſacramēto ꝯfirmatiōis ꝯtra hereticos ſi quos īuenerit: debet procede̓ ẜm iura⁊ officium inquiſitorum: qui deputati ſunt a ledeapoſtolica non impedire ſed adiuuare: iudeos ſiibi ſunt facere ſignum portare: extra de iudeis. c.ī nōnullis. vt diſcernant̉ ab alijs ⁊ alia facere obſeruare: vide que habēt̉ ſupra parte ſecūda ti. fi.de iudeis. Poſſunt ēt ep̄i inquirere contra hereticos: extra de hereticis. c. per hoc li. 6. Quādo inquiſitor vel ep̄s facit inquiſitionem vel ꝓceſſumcontra hereticū aliqueꝫ: quomodo ſe debeāt habere: qꝛ ſimul aliqua habet facere: vide ſupra ī ti.de predicatoribus. c. de inquiſitoribꝰ: ⁊ maleficiafacientes expellere de dioceſt: vt dr̄. 26. q. 5. ep̄i.Et dicit quedā glo. ꝙ ꝗ ꝑ maleficiū faciunt ꝙ virnon poſſit vxorem cognoſcere: iſtud ē crimen eccleſiaſticū: ⁊ ad epiſcopos ſpectat ſeuere punire:vt. 26. q. 5. ſiquis clericꝰ Diuinationes ⁊ incātatōnes ꝓhibere ꝑ cenſuras eccl̓iaſticas: vt excōmunicationē ⁊ īterdictū ſeruari facere contra eccleſiaſticam libertatē. Laicos nō ꝑmittet agere ſtatuta aliqua: ⁊ edita deſtrue̓ faciat quātū pōt: ⁊ ꝙ