Titulus.
cia ſingul̓ ꝗbuſqꝫ ꝑſonis cōmitti debēt: qꝛ turpiſſimū eſt ſi ſingula reꝝ mīſteria ꝑſonis totidē nonfuerīt diſtributa di. 89. c. i. ita ⁊ bn̄ficia nō pluravni: ſꝫ ſingula ſingulis conferant. vt dicit̉. di. 70.c. ſanctorum. Et hoc quando illud vnū bn̄ficiuꝫeſt ſufficiēs ad competētem ſubſtētationeꝫ eius:Et quāuis ſolus papa diſpenſet: vt quis hr̄e poſſit plures eccleſias curatas vl̓ plures dignitates:vt expreſſe hobetur extra de preben. c. de multaꝓuidētia: ⁊ ī bn̄ficijs ſimplicibus pluribꝰ habendis ep̄s valeat diſpēſare: vt dicit glo. ſuꝑ dicto. c.diffuſe tractans iſtam materiam: tn̄ ſine cā rōnabili diſpenſando nō eſt abſqꝫ peccato: cū diſſipetnon diſpenſet. Ex quo ſequit̉ illud īconueniens:vt vnus quidē clericus exuriat: nullū habēs bn̄ficiū: aliꝰ āt ebriꝰ ſit multitudine bn̄ficioꝝ ⁊ aliqn̄minꝰ dignus. Pōt āt ep̄s eccleſias curatas duasvnire ex cauſa rōnabili: puta ꝓpter exiguitateꝫ:qꝛ vna non ſufficeret ad ſubſtentationē: vl̓ ꝓpterraritatem clericoꝝ ⁊ huiuſmodi. Accedēte tn̄ cōſenſu patronorum ſi habent patronos: ⁊ hoc velſimpl̓r vel ad vitam ſacerdotis eas habētis: ⁊ ſicpoterit abſqꝫ alia pape diſpenſatione quis habēduas curatas: quia vt vna reputat. ar. io. q. 3. deiſta materia ſatis diffuſe ſupra habet̉ titulo. 15. c.de beneficiatis ¶ Prīo ergo attēdat ep̄us vt cuiconfert bn̄ficiuꝫ: nullū ei obſtet de canonicis impedimētis: vl̓ de his defectibꝰ de ꝗbus dictū eſt.§. p̄cedēti. ⁊ ꝙ attingat. 25. annū. ſi bn̄ficium conferendum eſt curatū: quātūcūqꝫ exiguam curamhēat: ⁊ ꝙ nō ſit illegitimus: ⁊ infra annū a collatiōe ordinet̉ ad ſacerdotium: ſi nondū eſt ſacerdos. Contrariū ſcienter faciendo vl̓ ignorantiacraſſa peccaret mortaliter: ⁊ collatio non valeretExamīet ēt ꝑ ſe vel ꝑ aliū de aptitudīe admīſtrationis ſacramētoꝝ: ⁊ p̄cipue circa audiētiā cōfeſſionū: vt faltē ſciat cōia dei ⁊ eccleſie p̄cepta: ⁊ cōpetēter diſcernere īter mortale ⁊ veniale / Sꝫ ſibn̄ficium eſt ſimplex: nec predictam etatē nec ꝓmotionē ad ſacerdotiuꝫ requirit: ⁊ de illegitimatiōe ipſe diſpenſare v̓alet: dūmō alias ſit idoneus: ⁊ per alium deſeruire faciat illi bn̄ficio capelle vl̓ altari. Ita ēt ꝙ deprehēdat ipſum dice̓ horas canonicas: cum ad hoc teneat̉ ex p̄cepto: alias nullo mō debꝫ ei cōferre quātūcūqꝫ exiguumēt ſit. ¶ Secūdo attēdat ſi bn̄ficiuꝫ hēat pronosqꝛ tūc cū tempus habeant quadrimeſtre a noticia vacationis talis bn̄ficij curati vel ſimplicis infra illd̓ tēpus non poteſt epiſcopus diſponere aliquid de eo cōtra volūtate patronorum conferēdo: ſꝫ ipſo vacante qͣꝫ citius debet ibi conſtituereiconomum ad conſeruandum bona eccl̓ie mobilia vl̓ īmobilia ad ſeruiēdum ī curia ⁊ officio illiꝰeccl̓ie: cui ⁊ poſtea ꝓuide̓ habebit de cōpetēti ſalario. Si aūt īfra p̄dictum tēpus nō p̄ſentāt: poſtmodū ad ipſum deuoluit̉ ꝓ illa vice ꝓuiſio eius.Et ſi ip̄e ep̄ſ īfra ſemeſtre n̄ īſtituit aliquē ī illo bn̄ficio curato vl̓ non curato: poſtea deuoluit̉ ad alium ꝓuiſio eius: nec pōt ſe ītromittere: alias pecca
ret mortalit̓ ⁊ collatio ē nulla. Et idē de bn̄ficūjcque ſpectant ad eius collationē: de his diffuſe s.ti. 15. c. de bn̄ficiatis. Si aūt pr̄oni p̄ſentant indignum: ſuꝑ quo ipſe habet examinare de idoneitate ſua: nullo modo debꝫ admittere ſꝫ repellereeum: alias nō excuſaret̉ a mortali admittēdo ſcienter indignū: ⁊ ſi ab alijs p̄ſentatū: nec tn̄ ex hocpatroni admittūt ius p̄ſentandi ēt ꝓ illa vice: ſedpoſſunt alium p̄ſentare. Si ꝟo idoneum p̄ſentētdebet ep̄s ipſum admittere ⁊ cōfirmare. Miſſotn̄ prius edicto publico: vt moris ē: ⁊ nullo ꝯtradicēte debet eum antilo īueſtire: ⁊ dare auctoritatē alicui mittēdi eum ī poſſeſſionē. Et hec om̄ifieri debēt per īſtrumētū notarij curie: ipſo tn̄ bn̄ficiādo p̄bēte aſſenſū ꝑ ſe vl̓ ꝑ ꝓcuratorē ſuū. Sāt pr̄oni plures eſſent ⁊ vota variarēt ī p̄ſentāoadmitti pōt pn̄tatio vtriuſqꝫ partis: ſꝫ n̄ debconfirmatio niſi facta diſcuſſiōe: cuius p̄ſenmagis debeat admitti: p̄ualet aūt p̄ſentatio mris partis patronorum ceteris paribus. Et cihiꝰ ſolēt oriri multa litigia que decidunt̉Aliqua breuiter hēs de patronatū ſupraeccl̓ijs ⁊ patronis eaꝝ ¶ Tertio debet atnulla ibi cōmittat̉ ſimonia ī collatiōe vl̓tione ipſorum: nec ꝑ bn̄ficiandos nec ꝑ panec ꝑ mediatores ⁊ multo magis ip̄e ab hoſtineat: vt .ſ. nec rōne pecunie ꝯferat: neſeruitij temporalis recepti ꝟl̓ recipiēdicum ad illd̓ principaliter moueatur: ſꝫ ymeritum ꝑſone reſpiciat: p̄ces etiam ꝓ ſepocte ꝓ bn̄ficio curato indignum reddunt ẜmRai. ⁊ plures alios. Collatio aūt bn̄ficij ſimoce facta nulla eēt: ⁊ renunciare oporteret. De qmateria diffuſe hēs ſupra in 2ª parte ti. i. c. de ſimonia. Nec etiam debet beneficia rōne coguinitatis dare nec minus dignos conſaos p̄ponat extraneis magis idoneis: quitineret ad vicium acceptiōis ꝑſonarum ẜnde quo ſupra in ſecūda parte. Eſt āt de moabuſiōe in multis curijs epiſcoporum: vtlatione bn̄ficiorum certam quātitatē pecep̄i exigant a bn̄ficiatis ẜm taxam curie ipſemaiore vl̓ minorē ẜm valorem bn̄ficijtes: ⁊ in hoc ſe excuſantes ex more romvbi ẜm taxam bn̄ficiorum ſoluit̉ annerie: medietatē hꝫ papa: ⁊ aliam medietnales. Sꝫ non ſequit̉: ꝙ ſi papa hoc ſacqua conſtitutiōe vel conſuetudine: ꝙ ipſi ſupoſſint face̓: cū non habeant plenitudinemſtatis in bn̄ficijs: quam hēt papa: nec poſſinfalcare iura vel introitus eccl̓iarum ſibi ſubrum: vt papa vniuerſaliter erga omnes. Prrea ⁊ alium ſtatum ⁊ alias expenſas papamcuria facere oportet: qͣꝫ ep̄i in dioceſibꝰ ſuis.faciūt habetes magnos redditus ſicut ⁊ tenUnde videt̉ hoc ad ſimoniaꝫ vl̓ ad exteiniuſtam ſaltim ꝑtinere. Un̄ cautum eſt: ⁊tur debitū ab huiuſmōi abſtineant. Notaricurie ſue ita faciant ꝓuidere de labore ſuo-