Titulus.
eas moralizādo verbi gratia. Si ꝓponatur. Luxvenit ī mūdū Io. 3. Lux ſignificat ſpm̄ ſanctū: vn̄canit̉. O lux beatiſſima ⁊c̄. Sicut aūt lux naturalis. 12. ꝓprietatibꝰ ſuis naturalibus venit ī mūdum: ita ſpūs ſanctus. 12. radijs ſuis: qui dicunturab apl̓o fructus ſpiritus: ad gal̓. 5. Lux enī eſt calefactiua: qd̓ facit ſpiritus ſanctus ſpūaliter fructum qui eſt charitas. Lux eſt letificatiua ſic ⁊ ſpiritus fructu gaudij. Lux eſt pacatiua: nā ⁊ ſerenatgerē nubilatū: ⁊ lux ſolis in medio planetarū accontemperandū ꝓprietates eoruꝫ contrarias:hoc facit ſpiritus fructu pacis. Lux eſt impaſſiua⁊ nō pōt pati qd̓ oꝑatur quartus fructus .ſ. patīaLux eſt dulcoratiua fructuū: ſic ſpūs dulcorat ꝑbenignitatē. Lux eſt ſui cōmunicatiua oībus rebus ⁊ locis quantum in ſe eſt: ſe cōmunicat: hocoperat̉ ſpūs ꝑ bonitatē: qꝛ bonum eſt ſui ipſiusdiffuſiuū. Lux eſt diſcurſiua in longinquuꝫ quiaſubito ab oriente in occidentem: ſic ſpūs dat longanimitatē: ne deficiat quis in diu ſufferendo: ſꝫvſqꝫ ad occaſum vite ſe extendat. Lux eſt illuminatiua: qd̓ fit a ſpū ꝑ fidem que eſt certitudo quedam: de his q̄ ſūt fidei. Lux eſt incorruptibilis:⁊ ſpūs facit hominē incorruptū ꝑ caſtitatē: que ēfructus eius: ita ꝑfecte vt parū etiam moleſtet̉.Lux ē ornatiua ſeu decoratiua. Nil enī pulchrūſine ea: qd̓ fit a ſpū ꝑ fructum modeſtie: quo oēsactus exteriores moderant̉. Lux eſt deſiccatiuaqd̓ fit a ſpū ꝑ continentiam ab illicitis: ⁊ ſi tentationes ſuſtinet: vincit tamen eas viriliter. ¶ Septimo pōt ſumi multiplicitas nominū: vt ſi ꝓponat̉. Paraclitus autē ſpūs ſanctus ⁊c̄. poteſt dici ꝙ ſpūs ſanctus habet multa nomina: ex quibꝰon̄ditur operatio eius in homine: que ponunt̉ inhymno .ſ. ſpūs ſanctus paraclitus. Ueni creatorſpūs. Spūs ſanctus. Paraclitus donū fons viuꝰignis charitas ſpiritalis vnctio ⁊ digitꝰ dei. Spiritus ſanctus dicit̉: qꝛ facit homines ſpūales: facit ⁊ ſanctos ⁊ cōtemnentes terrena ⁊ deo deditos. Paraclitus dicit̉ qꝛ conſolat̉ afflictos ⁊ penitentes ſpe venie. vel paraclitus .i. aduocatus:qꝛ facit nos aduocare .i. orare. Donum qꝛ gratisdat dona ſua. Fons viuus qꝛ nos lauat a peccacatis. Ignis qꝛ facit nos ſemꝑ moueri ad beneoperandū. Charitas: qꝛ facit nos deū diligere etꝓximum. Spiritalis vnctio: qꝛ illuminat mentēde agendis. Digitus dei quia ꝓcedit a patre ⁊ filio vt digitus a manu ⁊ brachio: ⁊ qꝛ diuidit ꝓut vult diuerſis diuerſas gratiaſ gratis datas: adinueniēdū iſtas multiplicitates multū valent ſūma viciorū ⁊ virtutū: ⁊ petrus de tarantaſio ſuꝑepiſtolas pauli ⁊ compendiū theologie. Qui liber ⁊ ſi intituletur a quibuſdā beato tho. non tn̄credit̉ eſſe eius opus: qꝛ nec ſtilus patit̉: nec int̓libros eius in legēda cōnumerat̉: ſed nec albertimagni ſꝫ cuiuſdā docti viri: qui dictus eſt fraterthomas ordinis p̄dicatorum vir vtiqꝫ excellēs.¶ Quintus modus eſt poſt thema euangelij vl̓epiſtole concurrentis inducere auctoritateꝫ ali-
quam de pſalmis vel alijs libris ſacre ſcripturcorreſpondentem themati in ſententia materiaſeu verbis. Et ſuꝑ dicta auctoritate facere diuiſonem vel diſtinctionem vel multiplicē expoſitionem ad ꝓpoſitum thematis: verbi gratia. Sithema ſit illud luc. 10. Quid faciendo vitā eternam poſſideboᶻ dicat̉ p̄s. mouenti eandē queſionem reſponſū fuit a ſpūſancto: p̄s. Declina a malo ⁊ fac bonum: inquire pacem ⁊ ꝑſequere eam.Ubi p̄cipiuntur tria obſeruari. Primū eſt receſſus a prauitate: ibi declina a malo. ¶ Secunduꝫꝓceſſus in ꝓbitate: ſac bonū. ¶ Tertiū ingreſſuscum tranquillitate. Inquire pacem. ¶ Quanad primū loquit̉ de malo culpe: quod ꝑ exceltiam dicit̉ malum: quia priuat vel corrupit bonum temporale naturale ⁊ ſpirituale. 15. q. i. illa.Et hoc malū habet quatuor gradus .ſ. delectationem conſenſum operationem ⁊ obſtinationēde his habes de peni. di. 2. ſuꝑ quatuor. ¶ Qutum ad ſecundū nota ꝙ principia operapotentis: ſed pͥncipia bene operandi ſunvirtutū: quia virtus ē que bonū facit hn̄te: ⁊eius donum reddit ẜm philoſophū. Sicutſunt quatuor potentie ita ⁊ quatuodirigentes ad bene operandū: de quibus ī liſapientie. Sobrietatem .i. temperantiam ⁊ ſatiam .i. prudentiam docet iuſticiā ⁊ virtutemeſt fortitudinem: quibus in vita nil melius ēminibus. Prudentia ꝑficit rationem: iuſticialuntatē: fortitudo iraſcibilē: temperantia conpiſcibilem. ſac igitur bonū prudenter ẜm ratnem agendo. Iuſte proximum nō ledendoſtiter ardua aggrediendo: ⁊ in aduerſis ꝑtemperanter ſuꝑflua reſecando. ¶ Quartertium inquire .i. intus quere pacem ⁊ perſequre .i. valde ſequere: quia leuiter ſubterfugit. Enota quadruplicem pacem. Prima inter deu⁊ uffectum noſtrum: vt conformemus nos civoluntate eius. Secunda inter ſpiritū ⁊ carnevt caro .ſ. ſubijciatur ſpiritui. Tertia in domoſit ordinata imperandi ⁊ obediendi inhabit.tium concordia. Quarta in ciuitate inter ciue⁊ ciuem. Si in die animaruꝫ ꝓponatur illud inchabeo. 12. Sancta ⁊ ſalubris eſt cogitatio ꝓ defunctis exorare: poteſt dici. Ipſe anime que ſiin purgatorio ſcientes ſe non poſſe per ſe iuuaſed ꝑ nos petūt a nobis ſuffragia dicentes illuiIob. 19. Miſeremini mei miſeremini mei ſalteꝫvos amici mei: quia manus domini tefigit mevbi tria. Et primo petunt pluribus ſuffragijs adiuuari: quia miſeremini ⁊c̄. Bis dicunt mmini: quia ſūt ſuffragia corporalia: vt ieiut⁊ elemoſyna ⁊ ſpūalia vt oratio ⁊ ſacrificiū. OGregꝰ. 13. q. 2. anime deſunctoꝝ ⁊c̄. Secūdo oſtedunt ſe poſſe ab hominibus virtuoſis ſubleuaſtquia vos amici mei. Cum enim qui ſunt in purgatorio ſint in gratia: nō ſunt eis amici: qui ſuntin criminalibus. Et ideo ſuffragia que fiunt a criminoſis ex ſe: vt priuate ꝑſone parum vel nihil