Titulus.

hr̄i conira eum de delicto: quia forte hoc facitpropter vitandum ſcandalum. Sed et ſi daretlicentiam confeſſori: ſic licentiatus nō debet dicere peccatū illud ſi cōmiſiſſet. ¶ Item ſi p̄latusp̄ciperet confeſſori vt dicat ſibi peccatū alicuiꝰqd̓ eſt oīno occultum: etiā ſi cōfeſſus dediſſet licentiā ipſi ꝙ diceret: nō tenet̉ obedire: vt reueletillud: quia platus nō eſt iudex occultoꝝ: īmo etiāſi confeſſus eſſet diffamatus de illo peccato: ⁊ ꝑinfamiam ꝑueniret illud ad cognitionem iudicisquāuis ipſe confeſſus interrogatus a iudice ſiueplato teneret̉ ſe manifeſtare: tn̄ confeſſor eius ēthabita lnīa ab eo dicendi nō tenet̉ obedire iudici ſibi p̄cipienti: vt dicat ſi ſcit: nec debet dicere:quia fori nō ſūt miſcendi .ſ. contentioſus ⁊ pnīalis. ¶ Sed ſi cōfeſſor ſcit peccatū alicuius nō ſolum ꝑ confeſſionē ſꝫ etiā ꝑ alium modum: putaqꝛ vidit vel audiuit: poteſt dicere ꝙ illud viditvel audiuit ꝑ talem ⁊ talem modū: dū tn̄ nō dicat id ſcire ꝑ confeſſionē. Nec refert vtrū priusconfeſſione audiuerit: ⁊ poſtea ꝑ alium modumſciuerit vel ecōuerſo. In quo caſu cū .ſ. priꝰ ſciuit peccatū ante cōfeſſionē: nō oportet ꝙ ꝓteſtetur ſe nō recipere illud in confeſſione: quia etiaꝫſine ꝓteſtatione dicere poteſt: quantū extra confeſſionem ſcit. Nec tamen hiꝰ dicere debet ſinemagna cauſa ⁊ rationabili. ¶ Item ẜm eundempe. cum confeſſio nō auferat confeſſori ius ſuū:nec conferat ei ius nouum inalio foro: quicquidvidetur confeſſori faciendū vel obmittendumꝓ bono ipſius confitentis vel ꝓ bono cōmuni:poteſt facere vel obmittere: dumodo ꝑ hoc nōreueletur confeſſio: ad quod ſolum obligat̉: licꝫal̓s id nō eſſet facturus: vnde ſi ꝑ confeſſionemprioris vel alteriꝰ ſcit abbas: ꝙ nō expedit priori tenere monaſteriū: ⁊ ſit talis qui al̓s ad libitūpoteſt amoueri: expectet quouſqꝫ ſine nota reuelationis poſſit eum amouere: ⁊ tunc ſtatim amoueat. Cum enim ex audientia confeſſionis obligetur ad medendum anime penitentis: ſicut medicus abſqꝫ tamen reuelatione confeſſionis: exquo aliquem in curam ſuſcipit: tenet̉ ei dare remediū contra recidiuum: ⁊ ſic in ꝓpoſito: qͣꝫ citopoteſt amoueat: quem etiam amouere poterat.Si aūt talis erat qui ſine iuſta cauſa amoueri nōpoterat: cum audientia confeſſionis nullum iusp̄beat ſibi in alio foro in quo nō conſtat ſibi vtiudici amouere nō pōt: idem tho. ¶ Item quiap̄latus lnīam intrandi villā ſeu ciuitatē ſubditoad libitū concedere pōt vel negare: licet al̓s nōeſſet negaturus ꝓpter ꝑiculum quod ex ſola cōfeſſione nouit negare pōt: duꝫ tn̄ ex hoc ſuſpitionō oriat̉. In occulto tn̄ ſemꝑ monere pōt illumqui cōfeſſus eſt: qꝛ hoc nō eſt reuelare cōfeſſionem. Similiter curatus ꝓpter confeſſionem nōpoteſt negare confeſſo cōmunionē: qn̄ alias eamdare tenet̉: puta in paſchate: al̓s ſic dicens. Nonteneor nūc tibi dare ⁊ nō obijciēs de crimine cōfeſſo: nō ꝑ hoc dicit̉ reuelare confeſſionē. Sꝫ ſi

cui conquerenti contra ſuū parochialem ſacerdotem: qꝛ non vult ſibi dare euchariſtiā: ipſe ſacerdos diceret coram alijs: ꝙ hoc facit: qꝛ habꝫpeccatū a quo ipſe nō poteſt abſoluere: ⁊ ipſe nōvult ite ad ep̄m: hoc eſſet reuelare confeſſionē.quāuis ipſe nō intenderet hoc: quia grauitatempeccati expreſſit: hec pe. ¶ Et idem eſt cū dicitſe audiſſe quendā nō noīando eum: ⁊ nō abſoluiſſe. ¶ Similit̓ de ep̄o qui ꝑ confeſſionem nouit corruptionem monialis: que petit benedici:quia aūt eſt caſus in quo tenetur: ⁊ tunc negari n̄debet: qꝛ ſi ꝑ confeſſionem eiuſdem ſibi conſtatnō tn̄ ſibi conſtat vt iudici in illo foro in quo ſicut ab ordinario monaſterij petit benedictionē⁊ quelibet ꝓ ſeipſa. Si aūt hoc ſcit ꝑ confeſſionem eius que vidit vel illius qui eam corrupit:nō ſufficienter conſtat: etiā ſi extra confeſſionemdixit: vnde negare nō debet. Si aūt alias nō tenetur benedictionē impartiri: ⁊ poteſt ſine reuelatione confeſſionis negare: pōt confitenti negare ſicut nō confitenti. Et qd̓ dictū eſt de benedictione monialiū .ſ. virginali: idem ⁊ de benedictione abbatiſſaruꝫ cū virgines p̄ficiuntur: quodtn̄ nō eſt neceſſariū virginem .ſ. prefici virginibꝰ⁊ nō aliam: hec pe. idem. ¶ Similiter quia homo liberam electionem habet licet ꝑ ſolam cōfeſſionem ſciat aliquem indignum ad p̄laturaad quam eligitur: quem alias putabat diędebet nō eligere ex conſcientia ſibi ſic diciquia eligendo ſcienter dignum vel indignuꝫgocium geritur inter ipſum ⁊ deuꝫ: vnde poteetiam ex his que ſcit vt deus iudicare in ꝓpoſiSed bene putarem ꝙ nō pateretur penasputa ꝙ eſſet priuatus voce eligendi ⁊ huidi: pe. Quāuis aūt dimidiando confeſſionē nonſit ibi ſacramentum: tenetur tamen celare ſacerdos: quia pars eſt ſacramenti: pe.Qui teneātur ad ſigillum confeſſionis? Dicit pe. de pal̓. v̓bi. sͣ. ꝙ adlandum confeſſionem tenetur is ad quem corfeſſio peruenit licite vel illicite mediate vel immediate: vnde ⁊ nō ſacerdos qui in caſu neceſſitatis audit de mortalibus ⁊ venialibus teneturad ſigillum confeſſionis. ¶ Item interpres quepenitens pro ſe adhibet. ¶ Item qui caſu auditItem is cui de licentia confitentis reuelauit.¶ Item qui ſe confeſſorem fingit. ¶ Item latenter abſconditus confeſſionem audit: quod ēſacrilegium ⁊ iniuriam facere ſacramento.Item confeſſor anteqͣꝫ abſoluat: ⁊ etiam cū nonabſoluit: tenetur celare. ¶ Item nota ꝙ cum ꝗsrecipit aliquid ſub ſigillo confeſſionis: quāuisei nō fuerit confeſſus dicens illud: tamen ita debet ſecretum tenere: ac ſi haberet in confeſſioneratione nō ſacramenti quod ibi nō eſt: ſed ratione promiſſi: ſi promiſit illud ſic celare: hoc ẜmtho. ⁊ pe. de palu. Dicunt tn̄ tho. ⁊ pe. ꝙ homonō dꝫ aliꝗd de facili reciꝑe ī ꝯfeſſione: addit aut