Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
33v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

de debito pene ſolū ex ipſa natura boni oꝑisſꝫ ex virtute etiā clauiū. Qd̓libet enī bonū opuseſt magis expiatiuū ex impoſitione ꝯfeſſoris qͣꝫidē ſe factū: qꝛ ibi oꝑatur virtus clauiū meritū paſſionis xp̄i. Sicut enī cōfeſſor pōt imponere pnīam ex ſe vel de conſilio alteriꝰ: ita devolūtate cōfitentis: puta dicit. Si potes facere hoc vel vis facias hoc. Et huic ē ſil̓edicit. Quicꝗd boni ⁊c̄. Un̄ vltra pnīaꝫ ſpecialit̓iniūctā ex illis ꝟbis alia bona oꝑa magis valebūt, quantū quidē ad emendā culpe cōmiſſe:aūt ad p̄ſeruandū a futura. Pe. de pal̓. dicit ētdebet cōfeſſor dicere: mala ſuſtines: bona ꝓponis facere ſint tibi ⁊c̄. quidē intendendo obligare ad faciendū ꝓponit facere. Sꝫvt ipſū ꝓpoſitū faciēdi ſit ſibi ſatiſfactoriū: bona faciet. Itē nota ẜm Io. pe. de pal̓.feſſor ſemꝑ prius dꝫ abſoluere a vinculo excōicationis etiam minoris qͣꝫ a peccatis. Et multomagis a maiori ſi habet auctoritatē. ſi hꝫ abſoluat a peccatis: niſi prius abſoluat̉ ab excōicatione qui pōt abſoluere ex hoc.Solet aūt dn̄s papa aliqn̄ quibuſdā tantā gr̄aꝫfacere: vt ſimpliciter ab omnibꝰ cenſuris penisiuris hoīs poſſint abſolui in foro ſaltē cōſcientie. Et tūc confeſſor pōt iſta forma vti: quā a curia romana recepi: vſus valet.De plenitudine poteſtatis apl̓ice cuius auctoritatē pn̄ti gero: abſoluo te ab omnibꝰ cenſuris eccleſiaſticis ſnijs vinculis excōicationū ſuſpenſionū interdicti tama iure qͣꝫ ab hoīe latis necnō ab omnibꝰ negligetijs defectibus cōmiſſis in adminiſtratione ſacramentoꝝ officijs actibus tuis vel noīe tuofactis ſupplendo de ſolita apl̓ice ſedis clementia oēs effectus eorundē. Aboleo etiā oēm maculam infamie inhabilitatis vndecūqꝫ contractāDiſpenſoqꝫ tecū ſuꝑ irregularitate ſimonia inordine beneficio actiue vel paſſiue quacunqꝫoccaſione vel cauſa etiā circa in collatione ordi alioꝝ ſacramentoꝝ vel cōtractis ſeu cōmiſſis. Reſtituo te habilito te ad ſtatus famamhonores executiones officioꝝ eccleſiaſticorūquorūcunqꝫ ac ad oēs gradus dignitatū honorū ad beneficia eccleſiaſtica habita habenda: tibi de his habes de nouo ꝓuideo relaxando tibi fructus: qͦs male ꝑcepiſti ſeu leſa conſcientia ex eiſdē: ac alia in ludo ex ſucceſſioneac alias ad te ꝓuenerūt: ſubiacent reſtitutionivage in forma pleniſſima. In noīe patris filij ſpūs ſancti amen. Si aūt aliꝗs dubitat an proiſtis ſpālis exigatur forma abſoluēdi neceſſariaqui a ſede apl̓ica hn̄t pͥuilegiū: ī articulo mortis dūtaxat ſemel poſſint habere plenā remiſſio omniū ſuoꝝ peccaminuꝫ .i. a pena culpa: vtalij exprimūt. Rn̄det̉ ẜm a magiſtris tam inconcilio conſtantienſi qͣꝫ baſilienſi dictū fuit: ſꝫ ſufficit ea oīa ſingula faciant quibus

indulgētia p̄fata dat̉: ꝓut in bullis vel pͥuilegijstalium exprimit̉ Nec putet aliꝗs qn̄ ſemel inarticulo mortis fuit vſus eſt: poſtea ī alioticulo mortis vti valeat: niſi papa latiorē auciritatē daret qͣꝫ dat: qn̄ ponit in articulo mortis dūtaxat ſemel. Et ita rn̄det̉ in concilio corſtantienſi a litteratiſſimis ꝟiris pluribus de horequiſitis. Nec mirū quia priuilegiū de indulgētijs tantū dat quantum ſonat: autem extendidebet vltra.Sed quid de cōfeſſorequi abſoluit vbi potuit ſecularē aūt ex ignorantia vel ex verecundia feſtinatione vel hiꝰ: Econfeſſor poſtea experit̉ ſe erraſſe. Nūquid tenetur hoc ſeculari dicere? Rn̄det̉ ẜm oēs ſecularis excuſatus eſt: coram deo abſolutus einterim neſcit ſꝫ confeſſor. Quid faciCollatio facta fuit de hoc multis notabilidoctoribus theologie in cōcilio baſilienſi. Quidam dixerunt debet auctoritatem a ſuperiori impetrare: ſi ſine magno ſcādalo fieri poteſtvocare non abſolutum: ſibi dicere ac eum aſoluere poſt auditum in confeſſione: vel ſimgnum ſcandalum timeret̉: abſentem abſoluat: ſiab vltima confeſſione ſperat̉ eſſe in gratia. Adhuc aūt alijs placuit: ſi magnum timeret̉tabile ſcandalum: ſūmo deo ſacerdoti cōmittpenitentiam ſolam condignā ſacerdos pro negligentia agens: p̄ſertim qn̄ multitudo ſic eſt neglecta: vel multi eoꝝ multum diſtant a loco: vbireſidet confeſſor. Quid etiā ſentiendū eſtaliquo qui confitetur: confeſſorgit aūt ex dormitiōe vel ex peritia linguediſtractione nimia vel ex ſil̓i cauſa. Rn̄det Iode harthebergis antiquus doctor in quodlibeſuis. Sacramentalis abſolutio preexigitſionem. Confeſſio vero omnis importatinem: que poteſt eſſe ſine relatione vnitceptione alterius. Cum alterum iſtorum .ſ. peceptio ſacerdotis deficiat in p̄fato caſu: credoillo peccato eſſe confeſſionem conſequēnec impendi abſolutionem: hec ille. Sed iſtvidet̉ debere intelligi: vbi obaudita ſūt pecograuia: que de neceſſitate ſalutis ſūt confitenō de alijs que cadunt ſub conſilio vt veniali vbi talia modica raro obaudiuntur ab eoalias nouit ꝑſonam: ſiue noſcit: debet ergo cofeſſor facere iterare ea: que ex ſomno intellexit. Et nota qͣꝫuis pnīe iniūgende a confeſſopenitentibus hodie ſint arbitrarie: ad arbitiiudicis .i. confeſſoris imponēde: vt habetur. 20.q. 7. tempora. de peni. di. i. menſuram. Et hacopinionem approbat conſuetudo generalitehoc ſeruatur: vt dicit hoſti. in ſūma ti. de peni. ere. tamen vt ſacerdos circa huiuſmodi diſpenſationē cautius arbitretur: notandi ſunt caſquibus canones certe pnīe imponunt. Ilcanones penitētiales tenetur ſcire ſacerdos: al-