.XVI.
inde. ſed ſi ē alteriꝰ ordinis nō pōt eſſe executorniſi petita licētia ⁊ obtenta: vt de teſtamētis religioſos li. vi. talis qͦꝫ etiā ſi ſit exemptꝰ vel p̄latꝭꝰtenet̉ reddere rationē ordinario: ⁊ ordinariꝰ tenet̉ exigere: de teſtamētis. c. religioſis in cle. Religioſus qͦꝫ ẜm Io. an̄. ſuꝑ. c. vt officiū de hereti.li. vi. nō pōt exercere officiū tabellionatꝰ in alijsqͣꝫ ꝯͣ hereticos. Sꝫ guil. in ſpeculo dicit: ꝙ vetera inſtr̄a cōplere pōt: n̄ aūt aſſume̓ noua. Teſtisqͦꝫ eē pōt ſi reꝗͥrat̉ ad liberandū hoīem a morteiniuſta vl̓ quacūqꝫ pena vel falſa infamia vl̓ aliquo dāno: ⁊ dꝫ in hiꝰ teſtificari: dūmodo nō ſit incā ſanguinis. ii. q. 3. quiſꝗs. Uide tn̄ de hoc plenius. sͣ. ti. z. ¶ Religioſus factus ep̄s vtrū teneat̉ad obſeruantias regulares? Rn̄. ſcūs tho. aꝗqnas.2ª. 2ᵉ. q. 185. ꝙ ea q̄ ſūt in regularibꝰ obſeruātijsq̄ nō impediūt pontificale officiū: ſꝫ magis valēt ad ꝑfectionis cuſtodiā: vt pauꝑtas ⁊ caſtitas:ad hec remanet obligatus: ⁊ ꝑ cōſequēs ad portandū habitū ſue religionis: ꝗ eſt hiꝰ obligationis ſignū. Et qͣꝫuis habeat redditus poſſeſſiōes⁊ hiꝰ eccleſie: nō tn̄ hꝫ illa vt ꝓpria: ſꝫ vt diſpenſator oīuꝫ bonoꝝ eccleſie. 12. q. i. ſi p̄uatū. Un̄ nōeſt abſolutus a voto pauptatis ſicut nec a votoobediētie: Nā ꝑ accidēs eſt ꝙ obedire nō tenet̉ſi nō hꝫ ſuꝑiorē: ſicut abbas monaſterij ꝗ tn̄ nōeſt abſolutus a voto obediētie. Ea ꝟo qͥ officiopontificali repugnāt: ſicut ſolitudo vigilie ſilentiū abſtinentie graues: ex ꝗbꝰ impotēs redderet̉ad exequendū pontificale officiū: ad hec nō tenet̉. In alijs ēt q̄ nō repugnāt pōt diſpenſationevti ẜm qd̓ reꝗͥrit neceſſitas ꝑſone vl̓ officij ⁊ cōditio hoīuꝫ cū ꝗbus viuit ꝑ modū qͦ ⁊ p̄lati religionum ſecū diſpenſare poſſunt. In huiuſmodiſatis his videtur concor. hoſti.De contractibus obligationibus vel ꝓmiſſis factis a monachis cumalijs vel maleficijs. Nota ẜm Inno. ⁊ hoſtiē. ꝙex cōtractibꝰ initis cū monacho vel abbate obligat̉ ꝗs monaſterio: qꝛ pōt monachꝰ actionē acquire̓ ſꝫ nō pōt obligare monaſteriuꝫ. Un̄ qͣꝫuisabbas ſeu monaſteriū poſſit agere: tn̄ nō tenet̉rn̄dere niſi de eo qd̓ ad eū ꝑuenit. Et lꝫ oīs contractus ꝓhibitꝰ monacho ſit: niſi imꝑante abbate. 12. q. i. nō dicatis. ⁊. 16. q. i. ſūt nōnulli. hoc intelligit̉ inquantū monaſteriū obliget̉: ſꝫ obligatioalteriꝰ ad monaſteriū pōt ꝑ monachū acꝗri: ⁊ ſil̓iter poſſeſſio ēt ꝑ monachū fugitiuuꝫ. ff. de acꝗ.poſ. l. i. Si tn̄ monacho ſit cōmiſſa adminiſtratio: tūc abbas ⁊ cōuentꝰ intantū obligat̉ ad qͣꝫtūſe extēdit adminiſtratio ẜm Inno. Si aūt nō ſitcōmiſſa adminiſtratio: tūc ex cōtractu ipſiꝰ monachi obligat̉ ipſe: ſꝫ nō cogit̉ ſolue̓: qꝛ nō hꝫ vn̄exͣ de ſo. c. odoardus. ſecꝰ de maleficio cōmiſſoꝑ monachū vel abbatē ẜm Inno. ⁊ hoſti. qꝛ delictū ꝑſone in dānū eccleſte redūdare nō debꝫ: dere. iur. c. delictū li. vi. Iō monaſteriū nō obligat̉ſatiſface̓ niſi quantū ad monaſteriū ꝑueniſſet: vl̓
in eius vtilitatē verſum eſſet: ar. io. q 2. hoc ius.De rebus ablatis monacho dicūt Inno. ⁊ hoſti. ꝙ ſi res erāt monaſterij vel etiā alteriꝰ: ⁊ monaſteriū ad reſtitutioneꝫtenebat̉: tūc aget monaſterium: ſi ꝟo nec eiꝰ erātnec ad reſtitutionē tenebat̉: tūc aget ille ꝗ ē dn̄srerū: ita tn̄ ꝙ ſi res erāt depoſite apud monaſteriū ⁊ abbaſ vidit eas ſubtrahi ⁊ facile erat abbati eas liberari: ſatis credit Inno. ꝙ abbas tenet̉inſolidū ꝓpter dolū: ſꝫ ſi nō vidit nec ꝓhibere potuit: nō videt̉ etiā ſi monachus abſtuliſſet: qꝛ n̄obligat̉ ex eius maleficio: vt dictū eſt. Itē dicitIo. in glo. 12. q. i. non dicatis. ꝙ monachus agerenō pōt nec cōueniri rōne cōtractus: ſicut ille quiceſſit bonis: ⁊ de hoc notat̉ in glo. ii. q. i. de ꝑſona. Item agere nō pōt de iniuria ſibi illata: ſedtn̄ eius p̄latus agere pōt: niſi p̄latus abſit: vl̓ niſireliq̄rit ꝓcuratorē ad inſtar filijfamilias. ff. de iniurijs. l. ſed ſi vnus. hn̄t tn̄ monachi ius eligēdi⁊ ius accuſandi ſuū abbatem ſine licentia eius:qꝛ hoc eis a iure conceditur.Ponachus factus īctor eccleſie ſecularis ẜm hoſtiē. ſi talis eccleſiapleno iure ſpectat ad monachos: ꝑfectus monachus remanet in ea ſubiectus abbati: ⁊ ſeruabitoīa vt pͥus p̄ter tria .ſ. ieiuniuꝫ ſilentiū ⁊ vigiliasque comode ſeruari non pn̄t in eccleſia ſeculari:ar. 16. q. i. nemo pōt eccleſiaſticis obſequijs deẜuire ⁊ in monachoꝝ regula ordinate ꝑſiſtere: vtipſe diſtinctione monaſterij teneat. ait gregꝰ. Sieccleſia nō ſpectat ad monachos ſꝫ ad ep̄m: tuncmonachus inſtitutꝰ a tribꝰ ſubſtātialibꝰ nō abſoluit̉ ſimpliciter: nā ⁊ continentiā ſeruare tenet̉: etſi ab obediētia abbatis abſoluit̉: tn̄ imꝑio ep̄i ſubijcitur: qui de cetero erit abbas ſuus: ⁊ tꝑalia diſpenſabit rōne cōmiſſe adminiſtrationis. Et ſihꝫ ſociū nō excuſat̉ ab eſu carniuꝫ: de regu. c. qd̓dei timorē. ⁊ hoc niſi ſit infirmus: de conſe. di. 5.carnē. vel niſi imꝑante ep̄o qui abbas ſuus eſt.Si aūt ſociū nō hꝫ: cōformare ſe pōt cū his cumquibꝰ viuit: ar. di. 4i. quiſꝗs. in oī tn̄ caſu habitūdeferre dꝫ: nec pōt dimittere temerarie: al̓s eētexcōicatꝰ vt dictū eſt. sͣ. in pͥmo. §. hꝰ. c. Et dicitInno. ꝙ talis rector factꝰ nō dꝫ eē ſine ſocio monacho: qd̓ intelligit̉ ſi cōmode fieri pōt: de regu.qd̓ dei timorē: ⁊ hoc vtiqꝫ meliꝰ ⁊ tutiꝰ: ſꝫ ſi nonpōt cōmode tūc nō tenet̉ habere ſociū. hoſti.¶ De p̄latis religioſoꝝ abbate abbatiſſa: ⁊ quōdebeant inſtrui nouitij. Ca. vi.E prelatis religioſoꝝ. Nota ꝙ n̄ ꝑ ep̄m ſꝫ ꝑ monachoſ dꝫabbas ſeu p̄latꝰ inſtitui ordinarie: vt dr̄. 18. q. 2. ꝑtotū. niſi in ſuis cōſtitutionibꝰ aliud caueat̉. Un̄gregꝰ. abbatē cuilibꝫ monaſterio nō aliū ſꝫ quēdignū moribꝰ ⁊ actibus monaſtice diſcipline cōi