Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
18r
Einzelbild herunterladen
 

.XVI.

inde. ſed ſi ē alteriꝰ ordinis pōt eſſe executorniſi petita licētia obtenta: vt de teſtamētis religioſos li. vi. talis qͦꝫ etiā ſi ſit exemptꝰ vel p̄latꝭꝰtenet̉ reddere rationē ordinario: ordinariꝰ tenet̉ exigere: de teſtamētis. c. religioſis in cle. Religioſus qͦꝫ ẜm Io. an̄. ſuꝑ. c. vt officiū de hereti.li. vi. pōt exercere officiū tabellionatꝰ in alijsqͣꝫ ꝯͣ hereticos. Sꝫ guil. in ſpeculo dicit: vetera inſtr̄a cōplere pōt: aūt aſſume̓ noua. Teſtisqͦꝫ pōt ſi reꝗͥrat̉ ad liberandū hoīem a morteiniuſta vl̓ quacūqꝫ pena vel falſa infamia vl̓ aliquo dāno: dꝫ in hiꝰ teſtificari: dūmodo ſit in ſanguinis. ii. q. 3. quiſꝗs. Uide tn̄ de hoc plenius.. ti. z. Religioſus factus ep̄s vtrū teneat̉ad obſeruantias regulares? Rn̄. ſcūs tho. aꝗqnas.. 2ᵉ. q. 185. ea ſūt in regularibꝰ obſeruātijs impediūt pontificale officiū: ſꝫ magis valēt ad ꝑfectionis cuſtodiā: vt pauꝑtas caſtitas:ad hec remanet obligatus: cōſequēs ad portandū habitū ſue religionis: eſt hiꝰ obligationis ſignū. Et qͣꝫuis habeat redditus poſſeſſiōes hiꝰ eccleſie: tn̄ hꝫ illa vt ꝓpria: ſꝫ vt diſpenſator oīuꝫ bonoꝝ eccleſie. 12. q. i. ſi p̄uatū. Un̄eſt abſolutus a voto pauptatis ſicut nec a votoobediētie: accidēs eſt obedire tenet̉ſi hꝫ ſuꝑiorē: ſicut abbas monaſterij tn̄eſt abſolutus a voto obediētie. Ea ꝟo officiopontificali repugnāt: ſicut ſolitudo vigilie ſilentiū abſtinentie graues: ex ꝗbꝰ impotēs redderet̉ad exequendū pontificale officiū: ad hec tenet̉. In alijs ēt repugnāt pōt diſpenſationevti ẜm qd̓ reꝗͥrit neceſſitas ꝑſone vl̓ officijditio hoīuꝫ ꝗbus viuit modū p̄lati religionum ſecū diſpenſare poſſunt. In huiuſmodiſatis his videtur concor. hoſti.De contractibus obligationibus vel ꝓmiſſis factis a monachis cumalijs vel maleficijs. Nota ẜm Inno. hoſtiē.ex cōtractibꝰ initis monacho vel abbate obligat̉ ꝗs monaſterio: qꝛ pōt monachꝰ actionē acquire̓ ſꝫ pōt obligare monaſteriuꝫ. Un̄ qͣꝫuisabbas ſeu monaſteriū poſſit agere: tn̄ tenet̉rn̄dere niſi de eo qd̓ ad ꝑuenit. Et lꝫ oīs contractus ꝓhibitꝰ monacho ſit: niſi imꝑante abbate. 12. q. i. dicatis.. 16. q. i. ſūt nōnulli. hoc intelligit̉ inquantū monaſteriū obliget̉: ſꝫ obligatioalteriꝰ ad monaſteriū pōt monachū acꝗri: ſil̓iter poſſeſſio ēt monachū fugitiuuꝫ. ff. de acꝗ.poſ. l. i. Si tn̄ monacho ſit cōmiſſa adminiſtratio: tūc abbas cōuentꝰ intantū obligat̉ ad qͣꝫtūſe extēdit adminiſtratio ẜm Inno. Si aūt ſitcōmiſſa adminiſtratio: tūc ex cōtractu ipſiꝰ monachi obligat̉ ipſe: ſꝫ cogit̉ ſolue̓: qꝛ hꝫ vn̄exͣ de ſo. c. odoardus. ſecꝰ de maleficio cōmiſſo monachū vel abbatē ẜm Inno. hoſti. qꝛ delictū ꝑſone in dānū eccleſte redūdare debꝫ: dere. iur. c. delictū li. vi. monaſteriū obligat̉ſatiſface̓ niſi quantū ad monaſteriū ꝑueniſſet: vl̓

in eius vtilitatē verſum eſſet: ar. io. q 2. hoc ius.De rebus ablatis monacho dicūt Inno. hoſti. ſi res erāt monaſterij vel etiā alteriꝰ: monaſteriū ad reſtitutioneꝫtenebat̉: tūc aget monaſterium: ſi ꝟo nec eiꝰ erātnec ad reſtitutionē tenebat̉: tūc aget ille ē dn̄srerū: ita tn̄ ſi res erāt depoſite apud monaſteriū abbaſ vidit eas ſubtrahi facile erat abbati eas liberari: ſatis credit Inno. abbas tenet̉inſolidū ꝓpter dolū: ſꝫ ſi vidit nec ꝓhibere potuit: videt̉ etiā ſi monachus abſtuliſſet: qꝛobligat̉ ex eius maleficio: vt dictū eſt. Itē dicitIo. in glo. 12. q. i. non dicatis. monachus agere pōt nec cōueniri rōne cōtractus: ſicut ille quiceſſit bonis: de hoc notat̉ in glo. ii. q. i. de ꝑſona. Item agere pōt de iniuria ſibi illata: ſedtn̄ eius p̄latus agere pōt: niſi p̄latus abſit: vl̓ niſireliq̄rit ꝓcuratorē ad inſtar filijfamilias. ff. de iniurijs. l. ſed ſi vnus. hn̄t tn̄ monachi ius eligēdi ius accuſandi ſuū abbatem ſine licentia eius:qꝛ hoc eis a iure conceditur.Ponachus factus īctor eccleſie ſecularis ẜm hoſtiē. ſi talis eccleſiapleno iure ſpectat ad monachos: ꝑfectus monachus remanet in ea ſubiectus abbati: ſeruabitoīa vt pͥus p̄ter tria .ſ. ieiuniuꝫ ſilentiū vigiliasque comode ſeruari non pn̄t in eccleſia ſeculari:ar. 16. q. i. nemo pōt eccleſiaſticis obſequijs deẜuire in monachoꝝ regula ordinate ꝑſiſtere: vtipſe diſtinctione monaſterij teneat. ait gregꝰ. Sieccleſia ſpectat ad monachos ſꝫ ad ep̄m: tuncmonachus inſtitutꝰ a tribꝰ ſubſtātialibꝰ abſoluit̉ ſimpliciter: continentiā ſeruare tenet̉: etſi ab obediētia abbatis abſoluit̉: tn̄ imꝑio ep̄i ſubijcitur: qui de cetero erit abbas ſuus: tꝑalia diſpenſabit rōne cōmiſſe adminiſtrationis. Et ſihꝫ ſociū excuſat̉ ab eſu carniuꝫ: de regu. c. qd̓dei timorē. hoc niſi ſit infirmus: de conſe. di. 5.carnē. vel niſi imꝑante ep̄o qui abbas ſuus eſt.Si aūt ſociū hꝫ: cōformare ſe pōt his cumquibꝰ viuit: ar. di. 4i. quiſꝗs. in tn̄ caſu habitūdeferre dꝫ: nec pōt dimittere temerarie: al̓s eētexcōicatꝰ vt dictū eſt.. in pͥmo. §. hꝰ. c. Et dicitInno. talis rector factꝰ dꝫ ſine ſocio monacho: qd̓ intelligit̉ ſi cōmode fieri pōt: de regu.qd̓ dei timorē: hoc vtiqꝫ meliꝰ tutiꝰ: ſꝫ ſi nonpōt cōmode tūc tenet̉ habere ſociū. hoſti. De p̄latis religioſoꝝ abbate abbatiſſa: quōdebeant inſtrui nouitij. Ca. vi.E prelatis religioſoꝝ. Nota ep̄m ſꝫ monachoſ dꝫabbas ſeu p̄latꝰ inſtitui ordinarie: vt dr̄. 18. q. 2.totū. niſi in ſuis cōſtitutionibꝰ aliud caueat̉. Un̄gregꝰ. abbatē cuilibꝫ monaſterio aliū ſꝫ quēdignū moribꝰ actibus monaſtice diſcipline cōi