Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
17r
Einzelbild herunterladen
 

.XVI.

Fit aūt aliꝗd alicuiꝰ ex libertate donātis. Sūt ātdonate monaſterio multe poſſeſſiones: dant̉quotidie bona mobilia: de ꝗbus ſuſtentant̉ religioſi. Et qꝛ hiꝰ beneficia religioſis vident̉ eſſecollata vt liberiꝰ religioſis actibꝰ inſiſtere poſſit:quoꝝ cupiūt ſe fore ꝑticipes: tꝑalia ſubmīſtrātreddent eis vſus p̄dictoꝝ donorū illicitꝰ: ſi ab actibꝰ religioſis deſiſterēt: qꝛ qͣꝫtū ē de ſe d̓fraudarēt intentionē illorū: ꝗ̄ talia bn̄ficia ꝯtulerūt. Debitū aūt eſt aliꝗd alicui duplicit̓. Uno ꝓpterneceſſitatē facit oīa cōia: vt dic̄ ambro. di. 47ſicut his. ne religioſi neceſſitatē patiāt̉: licitepn̄t de el̓ ynis viuere: neceſſitas pōt triplicit̓ Primo ꝗdem ꝓpter corꝑis neceſſitatē infimitatē ex ꝯtingit: p̄n̄t ſibi labore manuūvictū q̄rere. ſi id qd̓ ex oꝑe manuū acꝗrunt: eis ſufficiat ad victū. ꝓpter pͥſtinā ꝯuerſationē eorū: ꝯſueuerūt manibꝰ laborare: etde his duobꝰ loquit̉ augꝰ. ī li. de oꝑbꝰ monacho. modo ſit aliꝗd alicui debitū ex eo ipſeexhibet: ſiue illud ſit ſpūale ſiue tꝑale ſcd̓m illudapl̓i. i. Corin. 9. Si vobis ſpūalia ſeminauimusmagnū eſt ſi carnalia metamꝰ. Et ẜm hoc pn̄t religioſi qͣdruplicit̓ de el̓ ynis viuere qͣſi ſibi debitis. Primo ſi p̄dicent: qͣꝫuis enī eis ꝯpetathoc ex officio ſicut p̄latꝭ: pōt tn̄ ꝯpetere ex ꝯmiſſione p̄latorum: vt dr̄ad thi. i. 4. c. Laborantēagricolā oꝫ ꝑcipere de fructibꝰ.. ſi ſint mīſtrialtaris: qꝛ vt dicit̉. i. Corin. 9. Qui altario deſeruiūt altari ꝑticipant̉. Saramentū altaris vbicunqꝫ agat̉ cōe eſt toti populo fideliū.. ſi inſiſtant ſtudio ſacre ſcripture ad vtilitate totiꝰ eccleſie: vn̄ hiero. Vſqꝫ hodie ꝑſeuerat cōſuetudo ſolū apud nos ſꝫ et apud hebreos: vt ī legedn̄i meditent̉ nocte ac die. patrē hn̄t ī terraniſi deū orbis foueantur miniſtris.. ſi bonatꝑalia habebāt ī ſeculo monaſterio largiunt̉:pn̄t de el̓ynis factis monaſterio viue̓: vt ēt dicitaugꝰ. in li. de oꝑibꝰ monachorū. Religioſi aūtabſqꝫ neceſſitate vel vtilitate quā afferāt: volūtocioſi de el̓ ynis viuere: dant̉ pauꝑibꝰ hoc ē illicitū: vn̄ augꝰ. in dicto li. Nullo decꝫ vt ī eavita vbi ſenatores fiunt laborioſi: fiant opificesocioſi: hec tho. ad hoc facit dictū hiero. 12. q. 2.gloria. Natꝰ in tiguria in ruſticana domo vixrugientē ventrē milio cibario pane ſaturare poterā: nūc ſimilā mella faſtidio. Et tales vt dicitidem. 16. q. 2. qm̄. quicꝗd eſt paupeꝝ: accipiūt peribuſionē taliū: iudiciū ſibi manducāt bibūt.De mendicatione religioſoꝝ quō licet vel non. Nota ẜm tho.. 2ᵉ. q..187. circa mendicitatē duo pn̄t ꝯſiderari. vnuꝫex ꝑte actus ipſiꝰ mendicationis: hꝫ quandamabiectionē ſibi cōiunctā. Illi enī vident̉ abiectiſſimi int̓ hoīes: ſolū ſūt pauperes ſꝫ in tan egentes: neceſſe hn̄t ab alijs victū acquire̓.Et ẜm hoc humilitatis aliꝗ laudabilit̓ mendicant: quaſi efficaciſſimā medicinā cōtra ſuper-

biam hoc ſumētes: quā vel in ſeipſis vel etiam īalijs exemplū extinguere volūt: vn̄ de peni. di..2. dicit. Si ꝗs ſemel notatus fuerit inuidie velcontentionis vel elationis vicio: oꝑtet ꝯͣriacurari .i. humilitatis exercitiū. Exercitia ꝟo humilitatis ſūt ſi ſe vilioribꝰ officijs ſubdet: miniſtris indignioribꝰ tradet. Ita nāqꝫ arrogantiehumane glorie viciū poterit curare. Cōpetit ētmēdicare religioſis vt xp̄m imitent̉ dicit. Egoaūt mendicus ſū pauꝑ: p̄s. In ꝑſona enī xp̄i loquit̉ ibi p̄s. ẜm hier. Sꝫ qꝛ humilitas ſicut cetere virtutes abſqꝫ diſcretione debent: itaoꝑtet diſcrete ſumere mendicitatē ad humiliationē: vt inde notā cupiditatis incurrant: velcuiuſcūqꝫ alteriꝰ indecentie. Alio pōt cōſiderari mēdicitas ex ꝑte eiꝰ qd̓ ꝗs mendicādo acꝗrit. Et ſic ad mendicandū pōt induci ex duobus. Uno ex cupiditate hn̄di diuitias vl̓ victū ocioſum. Et talis mendicitas eſt illicita. Alio ex neceſſitate vel vtilitate. Ex neceſſitatedem ſicut aliꝗs pōt aliunde hr̄e vn̄ viuatniſi mēdicet. Ex vtilitate aūt vt al̓iꝗs intēditad aliꝗd vtile ꝑficiendū: qd̓ ſine elynis fideliuꝫfacere pōt: ſicut petunt el̓yne ꝓpter ꝯſtructio pontis vel eccleſie vel ꝗbuſcūqꝫ alijs oꝑbusad cōem vtilitatē: hoc mendicitas eſt licitaſicut ſecularibus ita religioſis.De labore manuum inreligione vel extra: qūo qn̄ ſit neceſſe. ẜmtho.. 2ᵉ. q. 18 7. ſub oꝑe manuali: manꝰ ſitorganū organoꝝ: intelligit̉ oīs oꝑatio oīa hūana officia: ex ꝗbus licite hoīes victū lucrāt̉ ſiuemanibꝰ ſiue pedibꝰ ſiue lingua fiant vt vigiles cuſtodes aduocati hiꝰ. Ordīat̉ aūt labor manualis ad quatuor. Primo pͥncipalit̓ ad victuꝫq̄rendū. Un̄ pͥmo hoī dictū. In ſudore vultustui veſceris pane tuo. Et ẜm hoc labor manualiſcadit ſub p̄cepto vel ſub neceſſitate p̄cepti: ꝓut .ſ.neceſſariū ē ad talē finē. Et hꝫ vn̄ poſſitaliūde viue̓: tenet̉ manibꝰ oꝑari: cuiuſcūqꝫ ſitditiōis: hoc ſignāt v̓ba apl̓i dicētis. Qui vultoꝑari māducet. q. d. ea neceſſitate tenet̉ aliꝗsad oꝑandū manibꝰ tenet̉ ad manducandū. Eteadē ē de illis hn̄t alias vn̄ licite poſſitviue̓. ordinat labor manualis ad tollendūociū: ex multa mala oriūt̉: vn̄ dr̄ eccl̓. 33. Mitte ẜuuꝫ ī operatiōe ne vacet. Multā .n. maliciaꝫdocuit ocioſitas: ẜm hoc opꝰ manuale ẜm ſeſideratū cadit ſub neceſſitate p̄cepti: ſi alijsmōis pōt tolli ociuꝫ: vt meditatiōes ſcripturaruꝫ laudes dīnas hiꝰ: ꝓpt̓ hāc cām tenēt̉ religioſi ad opera manualia: ſicut nec ſeculares niſi forte ad hec ſtatuta ſui ordīs obligēt̉:ſic̄ hier. dic̄ ad ruſticū Egyptioꝝ mōaſteria hūctenēt mōm: vt nulluꝫ abſqꝫ oꝑe aut labore ſuſcipiāt: ꝓpt̓ victꝰ neceſſitatē qͣꝫ ꝓpt̓ aīe ſalutēne vagent̉ ꝑnitioſis cogitatiōibꝰ: hēt̉ de ꝯſecr.di. 5. nunqͣꝫ. ordīat labor manual̓ ad el̓ yas