Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
16v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

ſuꝑ regula certū eſt in. vi. dicit. guil. de pe. la.diſputans hanc queſtionē determinauit: deferens habitū monachalē coopertū habitu clericali eſt apoſtata: qd̓ videt̉ hodie approbatū cleqm̄. de vi. ho. cle. Et poſt multa argumētaꝯtra tandē concludit. So. talis religioſus iuſtam cauſā tranſformationis ſui habitus alleget: indubitant̉ dico ipſū eſſe apoſtatā. Et qꝛ talihabitu vteret̉ in clauſtro: vt in extrauagantene cle. vel mo. grauis. quā hodie habemꝰ: lꝫmens eius habeat̉ in parte ne cle. vel mo. c. 2. Etqꝛ deferri dꝫ deſuꝑ de vi.. ho. cleri. c. clerici. Etqꝛ publice dꝫ ab alijs diſtingui de iudi. c. in nonullis. qꝛ debet portare portando vt dꝫde re iudi. qui ex timore. Et qꝛ recipit habitumquē pōt habere: pͥmo priori renūciat ipſofacto: ar. de p̄ben. c. de multa. Idē Io. an. in nouell̓. ſuꝑ. c. qd̓ dei timorē de ſta. mo. dicit monachus aſſumptꝰ ad curā eccleſie ſecularis abſoluit̉ ab habitu .ſ. monachali deferēdo: qꝛ illud eſt ꝯtrariū eccleſie ſeculari: qꝛ hꝫ determinatū habitum clericis ſuis: lꝫ debeat eſſe talris. 23. di. liceat. Et ceteri colores veſtiū vt.rides rubei hiꝰ ſunt ꝓhibiti: de vi. ho. cleri. c.clerici. idem dicit archi. di. 23. ſanctimoniales.Qd̓ aūt dicit glo. 16. q. 7. in noua. tales poſſūtmutare habitū quo ad habitū intrinſecū: licꝫ extoto debeant: dicit archid̓. eſſe verū qn̄ indeeſſet ſcandalū ex delatione talis habitusⁱ monachalis int̓ clericos: vt de vi. ho. cle. deus. Sꝫnullū ſcandalū videt̉ oriri ex hoc religioſusdeferat habitum ſuum inter clericos ſeculares.Idē dicit dominicus de ſancto gemi. ob ſcandalū vitandū lꝫ monacho aſſūpto ad curam inaliquo ſe ꝯformare habitui clericoꝝ ſeculariumqd̓ fieri pōt portando chlamydē ſꝫ clauſā in antea ſeneſtris lateralibus: vt faciūt honeſti ſacerdotes ſeculares caputiū: ſi totum ſaltēquo ad illā partē qua cooꝑit̉ caput appareat abextra chlamyculū retro. Sꝫ ſi hiꝰ monachi vtantur habitu clericoꝝ ſeculariū: vt appareāt monachi de hoc erubeſcētes: vel vt cognoſcant̉pter vanitatē euadūt mortale peccatū cenſurā excōicationis. Idem de monialibus dimittentibꝰ habitū ſuū: etiā ſi expellant̉ de monaſterijs ſuis: det̉ eis lnīa extra monaſteriū manere tenēt̉ habitū deferre: qd̓ notādū qꝛ frequēterin hoc offendūt religioſi religioſe. De ſtudioin religiōe hiero. 16. q. i. Dicit multo tꝑe diſcaspoſtea poſſis docere: ne ſis miles anteqͣꝫ tyro: etmagiſter anteqͣꝫ diſcipulus. Mihi placet vt neqꝫte ipſum doceas. Et augꝰ. in regula. Codices ſingulis diebus certa hora petant: vbi noͣ. ẜm tho.. 2ᵉ. q. 188. ar. 5. ſtudiū cōpetit religioni tripliciter. Et pͥmo quantū ad id qd̓ eſt ꝓpriū ꝯtemplatiue vite: ipſum ſtudiū adiuuat cōtemplationē directe indirecte. Et directe ꝗdem illuminando intellectū. Ordinat̉ enim ꝯtemplatioad ꝯſiderationē diuinoꝝ in qua dirigit̉ ſtudiū

Indirecte aūt quia ſtudiū remouet ꝯtemplationis ꝑicula .ſ. errores qui ſepe in ꝯtēplatione accidunt his qui ſcripturas ignorant. Un̄ greg. li. vi.moral̓. dicit. nōnulli plus exquirūt ꝯtemplando qͣꝫ capiant vſqꝫ ad ꝑuerſa dogmata erūpunt. Secūdo ſtudiū eſt neceſſariū religioniinſtitute ad p̄dicandū alia hiꝰ exercendū. vndead Titū .i. dicit̉ ep̄o cuiꝰ eſt hiꝰ actꝰ exercere: vtpotēs ſit exhortari in doctrina ſana: eos cotradicūt arguere: vnde diſ. 38. dicit̉. Ignorāque mater eſt cunctoꝝ erroꝝ a cunctis vitandalitteraꝝ ad p̄dicādū ſūt miſſi: qꝛ vt dicit hiero.Quicquid alijs quotidiana in lege dn̄i exercitatio tribuere ſolet: hoc apl̓is ſuggerebat ſpūs ſanctus. Tertio ſtudiū litterarū cōgruit religioniquantū ad id qd̓ eſt cōe. valet enim pͥmo acvitandū carnis laſciuiam: vn̄ hiero. Ama ſtudialitteraꝝ carnis vicia amabis: de conſe. di. 5.nunqͣꝫ.. vꝫ ad auferendū cupiditatē diuitiaꝝhieroꝰ. Socrates ille thebanꝰ ad philoſopha ꝑgeret magnū auri pondꝰ abiecit. 12. q. 2. gl̓ia. valet ad obedientie documētū: augꝰ. Querſitas eſt illa lectioni nolle obtemperare: duvult ei vacare. Docet̉ etiam de modo ordineobediendi: de quo. 8. q. i. ſciendū. obſtat qd̓ait p̄s p̄s. 70. Qm̄ cognoui litteraturā introibo in potentias dn̄i .i. in virtutē xp̄ianā: ſed homaxime congruit religioni: eis ꝯuenit vacare litterature. vt dicit Io. an. in nouel. ſuꝑ. c.ſane de regū. illud p̄s. intelligit̉ de quacunclitteratura ſeu doctrina: ſꝫ de litteratura iudeode qua apl̓s. 2. Corin. 3. c. ait. littera occidit obẜuare .ſ. cerimonialia ẜm litterā nūc ceſſant. Sꝫlitteratura ſanctaꝝ ſcripturaꝝ bene intellectarū aliarū ſcientiarū iuuat ad introeundū in potētias domini ad contemplanduꝫ: vnde hiero. aitDiſcamus in terris quoꝝ ſcientia nobis ꝑſeueretin celis. Hec Io. an. addit que ſupradicta ſūttho. Aduertendū tamen omne ſtudiū cogruit oībus religioſis. ī religionibꝰ deputatis ad p̄dicandū legendū diſputandū vt īmonachalibꝰ chamaldulenſibus magis cōgruitſtudiū ſeu lectio ſcripturaꝝ ſacrarū deuotoruꝫlibrorum qͣꝫ ſeculares ſcientie vel ſcientie iuris.In religionibus deputatis ad p̄dicandū vt ſuntmendicātes: qͣꝫuis liceat in ſcientijs ſecularibusſtudere: tamen debēt in illis quieſcere: pertotū tempus vite ſue his vacare ſꝫ ſtudio ſcriptirarū: his ex ꝗbus poſſint ꝯſulere in foro aīarūcauendo ſibi ſemꝑ a curioſitate inani gloria.Et ex his ſolum alijs ſed etiam ſibi ſume̓ documenta vite.De elemoſynis viuerereligioſis aliqͦ modo lꝫ aliqͦ modo lꝫ: cuiꝰdeclaratione dicit tho.. 2ᵉ. q. 18 7. ar. 4. vni-