Titulus.
dunt d̓onant cōmutant diſſipant ⁊ diſperdūt dicentes ſe facere licite: qꝛ cū lnīa ſuoꝝ maiorum:cum nec ipſi p̄lati poſſint donare vel diſtraherebona monaſterij ſeu conuentus. Cuſtodia autēdicitur rerū cōmiſſarum ſolers cautela ⁊ diſcreta adminiſtratio: extra eo. ꝑ totuꝫ. Et ſic dicunt̉cuſtodes librarij cellerarij veſtiarij: quoꝝ officium eſt res ſibi cōmiſſas conſeruare cū diligentia a latronibus a corruptionibus: ⁊ neceſſariavnicuiqꝫ ꝓut regula vel ordinatio domus iubetdiſtribuere: ⁊ fideliter ad bonū cōmune eas tractāre. Magna quoqꝫ abuſio eſt: vt fratres velinthabere ſalaria ꝓ officijs ſuis: cuꝫ omnia oꝑa ſuaſint in manibus p̄latorum ac etiā voluntates. 12..q. i. nō dicatis. Nota. 7º ꝙ ſi religioſus teneat ad ſuperfluitatem res: vt pecuniā cappas ⁊ tunicas pompoſas triplicatas ⁊ hiꝰ cum licentia tn̄prelati ſui: ⁊ ſit paratus ſemꝑ totum reſignare eiin manibus eius: qd̓ tamen raro conuenit: qͣꝫuistalis nō poſſit dici ꝓprietarius: tamen ẜm Umbertum in expoſitione regule peccatū eſt in diſpenſante ⁊ diſpenſato ſic ſine cauſa rationabili.Et in diſpenſante eſt peccatum infidelitatis: ſeuiniuſticie cum abutit̉ poteſtate: cum data ſit ei inedificatione: ⁊ ipſe ꝟtit̉ ea in deſtructionē. In recipiente huiuſmodi diſpenſationem eſt auaritia:cum teneat ſine rationabili cauſa: hec ille. Et ſatis credo ꝙ qui ſe reperiunt in monaſterijs ⁊ cōuentibus vbi nō viuitur in cōmuni: ſi p̄lati ſunt⁊ nō faciunt quantū eis eſt poſſibile ſine notabili ſcandalo: vt viuat̉ in cōmuni: eos nō eſſe ī ſtatu tuto: quia fauent rei deſtructiue religionis: ar.di. 83. error. ⁊ in alijs. c. Si ſunt ſubditi ⁊ reſiſtūthuic bono cum attentat̉: nō quia nō poſſent ſufficienter viuere: ſꝫ quia volunt abūdare ⁊ d̓ ſuisſuo modo facere: vident̉ eſſe in malo ſtatu: cumſeculariter viuant ⁊ velint in malo perſeuerare.Prohibetur autē religioſis viuere ſeculariter:extra de regū. ⁊ tran. c. relatum.De habitione et retentione poſſeſſionū reddituū annualium in cōmuni in ordine p̄dicatorum: vtrum ſit licitum: horum declarationem ſumo ex libello venerabilisviri domini Io. do. cardinalis qui releuauit ſeuſuſcitauit primus in Italia vitam regularis obſeruautie in ordine predicatorum ſcientia ⁊ vitafamoſi: quem fecit ſuper huiuſmodi materia.Primum ergo .ſ. hoc eſſe peccatum ꝓbat ſic: filij ſeu ſucceſſores tenentur patrum predeceſſorum ꝓmiſſa ⁊ ſtatuta ſeruare: quod patet extrade immu. eccle. aduerſus. ⁊ de teſta. ſi heredes.vnde ⁊ regula iuris ī vi. dicit ꝙ rationi cōgruitvt ſuccedat in onere qui ſubſtituitur in honore.Sed inſtitutor ⁊ pater ordinis p̄dicatorum beatus Dominicus ⁊ ſui ſucceſſores: qui cōſtitutionibus formam ⁊ auctoritatem dederunt: ordinauerunt ⁊ ipſi ſeruauerunt ſine poſſeſſionibus⁊ annualibus redditibus viuere: vt patet in con-
ſtitu. in. c. de capitulo generaliſſimo. Et proprexipſum beatū Dominicū hoc ſūmis pontificibuspromiſerunt: nec aliter ſummus pontifex ordinem approbauit: quod patet in bulla confirmationis ordinis Honorij. 3. ⁊ in bulla canonizationis beati Dominici ⁊ in bulla Clementis que incipit. Uirtute cōſpicuos. ⁊ in multis alijs bullis:que omnes teſtificant̉ fratres ordinis p̄dicatoꝝelegiſſe viuere in artiſſima paupertate. Igit̉ poſteri in dicto ordine tenentur de lege communinō ſolum pͥuata: que obligant nō tantū ad penāſed etiam ad culpam integralē omniū poſſeſſionum reddituum annualium abrenunciationemſeruare. Quāuis enim regula beati auguſtini cuius p̄dicti ſunt ꝓfeſſores nō ꝓhibeat poſſeſſiōeshabere in cōi ſed ꝑmittat tamen huic ꝑmiſſionireuunciauerunt in manibus ſūmi pontificis obligantes ſe ad abdicationē eaꝝ ꝑ ꝯſtitutiōes regule ſuꝑadditas: quaꝝ etiā ip̄i ſūt ꝓfeſſores: ⁊ regula iuris dicit. Qd̓ ſemel placuit amplius diſplicere nō pōt: extra de reg. iur. li. vi. Qd̓ verū eſt īhis que nō ꝑ errorem: ſed ꝑ ſcientiā placent: ⁊ nōſolū mente ſꝫ verbo vel opere: vt glo. ibi Io. an.ſic eſt in ꝓpoſito. Renunciantibus enī actionesſuas nō eſt dandus regreſſus: vt. 7. q. i. qͣꝫ periculoſum. ⁊ di. 92. ſi quis ep̄s. ⁊ de regū. ⁊ tran. c. adapoſtolicā. Sꝫ ⁊ ipſe pater Dn̄icus: quē debentimitari qui volunt eſſe filij: vt dicit̉ di. 40. nō ē.nunqͣꝫ voluit poſſeſſiones accipere que nō ſtatīvenderent̉. Et quaſdā cōuentui bononien̄. oblatas: ⁊ a quibuſdā fratribꝰ receptas repudiauit:de quo nō parū ſcandalizati ſunt qui obtulerantciues deuoti: maluit aūt eos ſcandalizari: qͣꝫ poſſeſſionum ceno ordinem fedare. Qui tn̄ tandeꝫin extremis in ſuo teſtamento maledictionē dei⁊ ſuam cuilibet ad ordinem ſuuꝫ tales redditusiuducenti delegauit: que maledictio patris effectu clamare nō ceſſat. ¶ Secūdo nota ꝙ ex p̄dictis ⁊ multis alijs iuriū allegationibus ⁊ rationibus infert: ꝙ fratres particulares duoꝝ ordinuꝫmendicantium .ſ. predicatorum ⁊ minorum: quivetant̉ poſſeſſiones habere pertinentes ad illosconuentus: qui patenter aut ſophiſtice de redditibus viuunt: cōmunem vitam nō debent recipere: niſi ſicut vxor vſurarij: que tenetur de proprio labore aut elemoſynis vitam ſuam ducerepoſito ꝙ oīa bona viri ſui ſint de vſuris. Si enīfratres tales poſſunt viuere de cōibus elemoſynis: quas conuentus illi recipiunt: bene eſt cumeis: ſinantē ꝓcurent a fidelibꝰ: caute tn̄ cauendoſcandala qͣꝫtū pn̄t: ⁊ a diffamatione fratrū ſuorūſimpliciter abſtinēdo: quia tales redditus vt p̄fertur: rapina ſunt: ⁊ nullius iuris exiſtunt: vnde⁊ allegat hoſti. ⁊ Io. an. dicentes: predicatorumſtatum fore ꝑfectum ex electione altiſſime paupertatis: dūmodo caueant ne furentur. Et quideſt furari: niſi reuerti ad poſſeſſiones ⁊ redditusꝓhibitos. addital̓s peccarent mortaliter ſicut ⁊frangendo caſtitatem ⁊ hiꝰ. hec oīa intelligo cuꝫ