Titulus.

tio expreſſa ⁊ collatio: ⁊ ſic ſeruat conſuetudo. ⁊ incle. i. de re. permu. Sed nunquid ī prebendis permutatis hꝫ locum optio de qua loquitur. c. fi. d̓ cōſue. li. vi. Et videtur ꝙ ſic qꝛ ī permutatione interuenit renuntiatō tacita: vt dictum eſt: gͦ ⁊ locū hꝫbet etiaꝫ optio: quia ſuperior etiam papa qui permutationem facit vel fieri mandat: n̄ videtur uelle iſtam conſuetudinem tolerare vel preiudicarerationabilibus ſtatutis vl̓ cōſuetudinibus eccleſiarum: vt de cōſti c. i. li. vi. Ergo nec ꝑ collationemque in ipſa permutatione interuenit: debet preiuiudicari dicte conſuetudini. Itē ꝑmutātes ſciuerūt vel ſcire debuerunt dictā ꝯſuetudinē eccl̓ie: ⁊ſic nō poſſunt ignorātiā allegare. Nec debet inpugnare qd̓ defedere tenet̉. d̓ natis ex libero vec. i. In ꝯͣriū videt̉ ꝙ nō hēat locū ꝑ. c. i. de re. permu. li. vi. ⁊ eo. ti. cle. i. dn̄s guido ꝯcor. diſputanshāc. q. dixit: ꝙ de rigore iuris heat locum optio.Paulus ꝟo tꝫ cōtra. Io. an. ī. c. fi. de ꝯſue. ī nouel.li. vi. nō eligit alterā haꝝ ſed dimittit qͣſi dubiā.Sed ego ſemꝑ tenui ⁊ teneo: ꝙ nō habeat locuꝫhec optio: qꝛ ītētio fuit ꝯcilij viēn̄. ꝙ bn̄ficia excauſa ꝑmutatiōis reſignata nedū nō ꝯferant̉ aliis: ſꝫ et ꝙ ꝯferant̉ ipſis ꝗ ex ip̄a cā reſignauerūt.Oīs gͦ modus ⁊ via ꝑ qua ꝑmutātes fruſtrāturſuo voto in perpetuū vel ad tēpꝰ ī toto vel ī parte ꝓhibent̉: alias illuderet̉ eis ꝯͣmemtē ⁊ ꝟba ꝯcilij: ⁊ facit qd̓ ibi noͣ. Io. ī glo. penult. ¶ Querit̉exinde infra qͣꝫtū tp̄s ſuperior ī cuius manibꝰ beneficia ſunt reſignata ex cā ꝑmutatiōis teneat̉ illa ꝯferre? Super hoc dic̄ pau. ī p̄allegata cle. vnica ꝙ circa hoc nō eſt tp̄s p̄fixum a iure. Sꝫ ꝯpellitur per ſuperiore ꝯferre: ſi ſit negligēs: ar. de iurepa nullus. Idē dicit pau. ī cle. ⁊ de reli. do. ꝙ nōeſt tp̄s p̄fixū a iure īfra qd̓ ꝯmutāt̉ hoſpitalia. Etidē in electoribꝰ īperatoris: vt noͣt. Ioā. an. poſthoſt. Et ī hoc tenendū eſt .ſ. ꝙ nō ē tp̄s expreſſuꝫa iure infra qd̓ ꝯmutāt̉ hoſpitalia: ⁊ iō ꝯpelleturper ſuperiorē. Et ſi monitꝰ nō expediat infra terminū ꝯpetētē ſibi aſſignatū: hoc faciat ſuperior:ad hoc de offi or. c. irrefragabili. Itē querit̉ anpermutatio facta per ep̄m ꝯtēptis his qͦꝝī tereſt:puta collatoribꝰ vel patrōis ſit nulla ipſo iure vl̓ānullāda. Re. pau. ī cle. i. eo. ti. dicit: ꝙ ꝯſenſuſ horū pōt īteruenire ante ⁊ poſtea: ex qͦ dat̉ ītelligꝙ nō ſit nulla: ſed annullanda. Nā ſi fuiſſet nullanō potuiſſet ratificari per ꝯſenſū ſuꝑuenientem:de elec. c. auditꝭ cū ſi. Et ꝙ ſit annullāda ꝑ ſn̄iamvidet̉ ꝑ. c. qd̓ ſicut de elec. Sed ꝯͣ de his q̄ fi. a p̄la. c. i. ⁊. 12. q. ij. ſine exceptiōe. ⁊. 16. q. 7. d̓cernimꝰ.Qd̓ .n. ī p̄ſentia aliqͦꝝ neceſſe eſt fieri: ſi illud n̄ fiat: nō valet qd̓ agit̉: vt noͣ. de offi. dele. c. cāꝫ mr̄imonij. placet mihi ꝙ ſit ānullāda nō oīo nulla ꝑp̄dicta iura: ⁊ rō ꝙ ſit annullāda eſt: qꝛ iſte actꝰ ꝑmutādi ſeu auctoricādi pͥncipaliter ab ep̄o depēdet: qͣꝫuis collatio ad eū nō ꝑtineat: lꝫ male faciaꝯtemere illos. Nec obſtāt iura q̄ dicūt collationē nullā fore: qꝛ loquūt̉ ī eo caſu ī qͦ ep̄s debꝫ reꝗri: ⁊ ī qͦ ep̄s nō hꝫ collationē: ſꝫ ī ꝑmutatiōe ſecꝰ.

Nec obſtat. c. ſine exceptiōe. qꝛ pōt dici ꝙ ibi ſucaſus ſpecialis: ad hoc vt bona eccleſie meliꝰ ſeruent̉: vel ſecūdū hoſti. n̄ ē nulla ſed annullanda.Lapꝰ tn̄ videt̉ tenere ꝯͣriū ſcilicet ꝙ ſit nulla. Sꝫq̄rit̉ īfra qͣꝫtū tp̄s poſſūt hi qui ſūt ꝯtēpti ī permutatione agere de contemptu? Et idē poteſt queride eo ꝗ fuit contemptus in collatione. Dicenduꝫꝙ ſi primo tacite vel expreſſe cōſenſerunt nō audientur: de his que fi. a ma. par. ca. ex ore. Aliasaudient̉ infra ſex menſes a tempore ſciētie computandos ẜm hoſti. allegat de conce. preben. qꝛdiuerſitatē. Deīde querit̉ an in permutatiōe beneficiorum: quorum collatio ⁊ inſtitutio pertinead inferiores ep̄o: renuntiatio eorum ⁊ collatiodebet fieri ī manibus epiſcopi: ⁊ per eam cōſentientibus illis quorum iutereſt vel fiet ip̄a renunciatio in manibus eorū ad quos pertinꝫ collatō:⁊ ſola auctorizatio permutandi ſpectꝫ ad epiſcopum. Re. io. an. ⁊ pau. in cle. i. eo. tit. Et dicunt̉ ꝙepiſcopus totum expediet conſentientibꝰ in hisquorum intereſt. Et hoc videtur probari per. c.queſitum in fi. eo. ti. Et ex hoc ſequitur hoc nouum ⁊ mirabile: ꝙ eccleſia cōſueta reformari perviam electiōis ⁊ confirmatiōis vel per viam preſentatiōis ⁊ inſtitutiōis: nec reformabitur ꝑ viaꝫcollationis per epiſcopum: qui alias nō habebatcōfirmare vel inſtituere. Sed certe ex hoc nullūīconueniens ſequitur: ex quo ille aſſentiat cuiusintereſt. Et ſimile quod notat hoſt. ī ſūma de iu.pa. vbi dicit ꝙ patronus poteſt recipere eccleſiāvacantem ab epiſcopo: licet ad illum nō pertineat collatio illa ſed inſtitutio. Et illud quod notatIo. an̄. in. c. ꝑ veſtras de iu. pa. poſt eum. Sed niquid cum ſint due eccleſie canonice vnite menſe cuiuſdam monaſterij: ſi illarum rectores volūteas ꝑmutare an poſſint ⁊ maxime monaſterio n̄conſentiente? Et eſt dicendū ꝙ non: qꝛ cum iſteeccleſie ſint facte de menſa ⁊ ad modum vacarenō poſſunt: de exceſ. prela. c. i. ergo n̄ poteſt īteuenire ꝑmutatio: cum in ea fiat beneficioꝝ ꝟacātium collatio. ⁊ ex contrario ſequeret̉ abſurduꝫ:quia ſi iſti poſſunt permutare: ergo ⁊ alij ⁊ ſic deinceps. Et ſic vnio non haberet deſideratuꝫ effectum ⁊ nō ſubijceret̉ menſe monaſterij. Cuius tenuitas fuit cauſa vnionis. Et idem dicendum eſde bn̄ficio extincto. De hoc vltimo nōt Ioā. an.eo. ti. c. 2. li. vi. in uouella. ¶ Querit̉ inſuꝑ ſinūerus canonicoꝝ ꝗ erat trigenarius ē reſtrictus adduodenariū: ⁊ hec reſtrictio facta eſt legitime ⁊iurata: ⁊ ordinatū ē ī illa ꝙ cedentibus vel decdētibꝰ canonicis nullꝰ ſubſtituat̉: donec ſit deuētūad nūeꝝ duodēariū. Mō aliꝗs d̓ nūero iſto exceſſiuo vult ꝑmutare aucͣtate legati. Nūꝗd pōt℟. credo ꝙ ſic dū tn̄ ex cā legitia velit ꝑmutare:ar. eoꝝ q̄ nont̉: vt li. pēdē. c. eccl̓ia. Item ꝑ hoc n̄derogat ſtatuto: ⁊ mēs dꝫ īſpici: d̓ elec. c. ſi poſtqͣꝫli. vi. Io. an. tenet ꝯͣriū. Sꝫ retēto eodē themate:ſi ꝑmutatio fiat ꝑ illos ꝗ fecerūt ſtatutū: an valeatꝑmutatō: qͣſi ꝑ actū ꝯͣriū videāt̉ r̄ſuſcitaſſe nūeꝝ