Titulus.

diſpoſuerit de infirmo: vtrū ſit ſanādus vel moriendus: qͣꝫuis ẜm artem medicine ſit monendꝰ:ideo licite ꝓſequitur curam: ⁊ accipit ſtipendiuꝫvſqꝫ ad finem vel quaſi. Sed ⁊ tutius ⁊ meliuseſt infirmo pro cura ſui plures habere medicosqͣꝫ vnum ſi habere poteſt. Unde phiꝰ in epl̓a adalexandrū. In vno medico n̄ confidas: qm̄ vnꝰmedicus potens eſt ad nocendū: ⁊ de facili audet nefas preſumere: ⁊ ſi ſumenda fuerit medicina: noli ſumere niſi de cōſilio plurimoꝝ Pro cuius declaratione dicit Augꝰ de ancho. vbi ſupraIn curatione egritudinis eſt cōſideranda cōditio artis medicine cōditio egritudinis ⁊ cōditioſtatus perſone egrotantis.Et quantum ad primūclarum eſt ꝙ medicina ſicut ⁊ quelibet ars ē inuenta per iuuamentū vnius ad alteruꝫ: ⁊ per iuuamentum poſterioꝝ ad pͥores: qꝛ ſemper poſteriores ſe habēt per additamentū ad priores ẜmphiloſophū. 2. methaphyſice. Unde ſicut cōplementum artis medicine eſt inuentum per multorum experientiā: ſic complemetum cure egritudinis debet fieri rationabiliter per plurimū medicorum colloquium ⁊ ſcientiam.Quantum ad ſecundūſcilicet conditionem egritudinis. hec qn̄qꝫ ē occulta vni medico per ſigna que apparent: cuiuscauſam vel ꝑ illa ſigna vel per alia alius cognoſcere poteſt.vtij.Quantum ad terlrumſcilicet conditionē ſtatus infirmi: patet qꝛ qͣꝫtumin ſtatu ſublimiori tanto in periculo maiori verſatur. Ponuntur enim dn̄i in odium ⁊ emulationem multoꝝ: ⁊ propter dignitatē quam habentquibus multi inuident: ⁊ propter iuſticiam quāexercent in reos quibus malitia placet. Unde legitur in epiſtola ad alexandrum: reginam indorum miſiſſe ei multa munera precioſa: ⁊ īter cetera puellam pulcherrimā veneno nutritaꝫ: ⁊ queiam verſa erat in naturā ſerpentis venenoſi: hacintentione vt cognoſcendo eaꝫ toxicaretur ⁊ piret: ſed premonitus abſtinuit ab ea. Et ſic ad diligentiorem curā adhibendā ⁊ oēm ſuſpiciōemremouendam tutius eſt magnos viros hēre plures medicos qͣꝫ vnum. Qui āt nō poſſūt plureshabere ⁊ niſi vnum cōducere ſint vno cōtenti.¶ Nota breuiter peccata grauia medicorum.¶ Primo ſi ignorantes notabilē exercent arteꝫmedicine: imputatur enim eis mors infirmoruꝫvel aggrauatio. arg. extra de iniu. ⁊ dam. c. ſi culpa. ¶ 2º. cum ſunt periti vel propter negligentiaꝫvel alias occupationes non aſpiciunt libros nodiligenter prouident his que ꝓuidenda ſūt:in. d. c. ¶ 3º quando dant medicinas ⁊ remediacontra ſalute aīarum: vt procurando aborſū vealiud malum ſuadēdo: extra de pe. ⁊ remiſ. c. cū

infirmitas. ¶ 4º quando non inducunt infirmiad uocandū ſacerdotem ad faciendū confeſſionem vt in. d. c. cū infirmitas. ¶ 5º. cum non viſitāinfirmos pauperes quos nouerunt: qꝛ eis nō ſouūt: cum nō poſſint: di. 83. §. i. ¶6º. cum medicusprecognoſcens mortē infirmi ẜm artem medicne: non eum vel parentes vel confeſſorē auiſat:vt ſibi prouideat de ſacramentis: ſi expedit vede teſtamento ⁊ huiuſmodi: timēs ne ex hoc deterius ſe habeat vel diſpliceat ſibi vel ſuis ſcd̓mIohan. neapo. in quodlibet. 4 7º cum non adhibet diligentiam in medicinarum confectione:niſi ſit certe expertus de ſolertia ⁊ fidelitate aromatarij qui multa ſophiſtica aliquando in eis ponunt. ¶8º. cum detinent infirmum in infirmitate diutius vt plus ex frequentatione lucrentur:cum eque bene citius poſſent liberare. 5º. qn̄ſine cauſa rationabili inducunt debiles ad frangendum ieiunia eccleſie vel ad comedendū carnes diebus prohibitis: ⁊ multo magis cuꝫ ipſi eafaciant obloquentes de ieiunijs eccleſie ⁊ abſtinentijs. Cio. de emulationibus eorum adinuicem: ex quibus ſe iactant de aliquibus curis ſꝑbiēdo: ⁊ ſocios deprimūt vituꝑādo curas eo¶ Titulus octauus de ſtatu mercatorum ⁊ artificum. Sermo. ca. i.Xibit homo adopus ſuum ⁊ ad operatioſuam vſqꝫ ad veſperam. p̄tPrima ꝑfectio cuiuſlibꝫ creature eſt primus actꝰ eius ideſtforma ſubſtantialis patet. 2. de anima: vt in homine aīa rōnalis. ¶ Secūda vero ꝑfectio ſeu ſecundus actus ē oꝑatio eius que ab ea ꝓcedit ꝑquam manifeſtatur virtus eius. Nec .n. creatualiqua ē q̄ nō aliquid operetur vl̓ oꝑari poſſifruſtra ē potentia q̄ nō reducitur ad actu. deꝰ āt⁊ natura nihil fruſtra operātur ẜm philoſophū..2. de aīa ⁊. 2. de celo ⁊ mundo. Un̄ ⁊ cōmē.2. methaphyſice dicit ꝙ ſi quis aufert oꝑa rebus aufert eſſentias rerum. Ultima etſtas hominis ī operatione eius ꝯſiſtit perovt dicit Ariſto. pͥmo ⁊. x. ethicoꝝ. Et de pͥmo homine dicit ꝙ poſuit eū deus in paradiſo voluptatis vt oꝑaretur. Gen̄. 2. Et lꝫ opus eius eēt pͥncipalit̓ ſpūale de qͦ xp̄s loꝗtur. Io. 6. Operamininon cibum ꝗ perijt: ſꝫ ꝗ ꝑmanet in vitam eterniſcilicet meditādo ⁊ cōtēplādo diuina. erat tat⁊ aliqn̄ opus corporale: n̄ quidē ad neceſſitatſed ad delectatōem mentalē ad experiēdum vires nature: ⁊ exinde magis recognoſcēdū res ipſas ⁊ creatore eaꝝ vel in eis. Sed de paradiſoexpulſus ꝓpter pctm̄ neceſſitatus ē ad operādterrā: dictūqꝫ ē illi: In ſudore vultus tui veſcerꝭpāe tuo. Gen̄. 3. id eſt. vt ꝯſerues te ī vita: oport.te operari vnde viuās: ⁊ ꝓcuras tibi cibū dōeo