Titulus.
eſt .ſ. de cauſis loco tꝑe fama vſu auditu ſcīa credulitate certitudine: vt extra de teſti. c. oī. Productis nāqꝫ teſtibus ſuꝑ ip̄iꝰ ꝓductione renūciatiōefacta iudex atteſtatiōes publicet: ad eas publicādas ꝑtibus diē aſſignet: ꝗbus publicatis ⁊ acceptis certū originale remaneat penes ip̄m iudicede conſuetudine ſiue de iure ſiue penes ſcriptorēvt extra de teſti. c. qm̄. ¶ Poſt hoc ſeꝗtur tꝑs diſputationū ⁊ allegationū ꝓponendaꝝ de quo inautētico de teſti. Si vero dicunt. ⁊. §. fi. coll̓. 7. nāꝑtes diem accipiūt ad obijciendū in ꝑſonā ⁊ dicta teſtiū ⁊ diſcutiendū: vtruꝫ plene vel ſemplenꝓbatum ſit vel nullo mō. Fiunt āt obiectionesmultipliceſ cōtra numeꝝ ⁊ cū dicto ꝙ plures exgunt̉ contra qualitatē p̄ſentie .ſ. an fuerunt rogatian nō: qd̓ in ꝗbuſdā exigit̉ caſibꝰ. Itē an teſtesſibiip̄is contradicāt vl̓ aliter: an ſint ſerui vl̓ libari: an amici vel inimici: vel ſint honeſti vel inhoneſti: cogniti vel incogniti: an plura vl̓ neceſſadixerīt: ⁊ alia multa ſt̓ ī autētico de teſtibꝰ collC. ⁊. ff. de teſti. Itē an ſit cā criminalis vel ciuilisan crimē ꝑiurij: an aliud crimen: an teſtis ſit d̓mine emēdatꝰ: an ꝑſeueret: ⁊ iſtud crimē infamiāimitet̉ an nō: extra de teſti. ¶ Poſt publicatiōeꝫnō lꝫ opponere in ꝑſonas nifi ī tribꝰ caſibꝰ .ſ. ſi ātepublicationē fuerit ꝓteſtatus: vel ſi ſic poterit denouo didiciſſe qd̓ obijcit vel iuramēto firmauerit ꝙ adhuc malicioſe nō ꝓbat. Et ꝓbat̉ hoc exde teſti. c. in pn̄tia. ¶ Et nō circa hoc tp̄s ẜm iuscāonicū ꝑeptoria exceptio poteſt opponi: ⁊ ꝓri lꝫ vterqꝫ: vt patꝫ poſtqͣꝫ didicerīt teſtificataextra de teſti. c. ex tenore. Qd̓ tn̄ ſic intelligo ſi repulſio p̄ceſſit an publicationē teſtiū: ſēꝑ ꝑemptorie p̄ponēda. ¶ Scd̓m ius ciuile dicūt ſecus eſſedum didicerint teſtificata: vt ī autētico d̓ teſti. §qꝛ vero. ẜm tn̄ vtrunqꝫ ius in cā appellatiōis pōtopponi ⁊ reprobari. C. de ap. l. eos. Et extra de fide inſtr̄orum. c. cū iohānes. Et oīa hec oppoſitain pͥncipio ⁊ nō ꝓbata vel ſemiplene ꝓbata pn̄tī cā appellationis ꝓbari vt dictū ē. ¶ Nonū tp̄ē renūciationis allegationū tā de iure qͣꝫ de fcōꝫde quo. C. de iudi. auctētica iubemus. q̄ dicit ī cācōcluſum: vt extra de ꝓba. c. qm̄. cōtra falſū. Iudex tn̄ ſepe ſepiꝰ īt̓rogat vtranqꝫ ꝑtē: vt. C. de iudi. l. iudices. ⁊ iudex reꝗrat de veritate: ⁊ poſteaiudicet ẜm ꝙ eum mouerit equitas.Sequitur decimum etvltimū tp̄s .ſ. ꝓlatiōis ſnīe. Iudex non dꝫ ꝓferreſubito ſed deliberatione p̄hībita: dꝫ ēt formataꝫ⁊ emendatā habere apud ſe ⁊ in ſcriptis ēt ꝓferreEx quo enī eā ꝓtulit nō hꝫ poſtea facultate mutādi vel corrigendi eam: niſi qͣꝫtū ad grāmatic⁊ ornatū ꝟboꝝ tenoris ſnīe. ff. d̓ re iudi. l. actoEt ꝙ ſnīa dꝫ ꝯtine̓ cōdēnatione vel abſolutionēalias nō valeret. C. de ſen. l. p̄ſes. vel equipollensff. de re iudi. c. ſnīa. Debet āt ferri in publico nonī ſecreto. C. de ſen. l. cū ſnīam. Et dare cōſueuerūtmaiores nr̄i. ff. de iuſti. ⁊ iure. l. pe. Item dꝫ ferri
ſnīa ꝟtraqꝫ parte pn̄te vel ſaltim citata. ff.di. l. queſitum. Itē oꝫ ſeruare ordinē iudicil. ꝓbatam. C. de ſen. que ſine cer. qͣꝫti. l. 3. Itam non incertā dꝫ ꝓferre ſnīaꝫ: vt. C. de īcer. qͣꝫti. l. 3. Itē iudex lata ſnīa deſinit eēcū ſit fūctus officio ſuo. ff. de re iudi. l. iudexnihil de facto poteſt addere vel minuere:dictum eſt quo ad grāmaticā vel ornatūrum: vel etiā multa q̄ remittantur ꝓpt̓ inopde mō mulc. l. fi. vel niſi ſuppleat ea q̄ ꝑtinentſequentia pͥncipaliter ſtatutoꝝ: vel ea q̄ ꝑtinemde expenſis vel ſimilibꝰ: hoc eodē die vt. l. paulff. de re iudi. Debet enim iudex victū victori cōdēnare in expenſis: alioquin ipſe de ſuo vel eiuſucceſſore tenetur refūdere: vt. C. de iudi. l. ꝓpdum. nec poteſt. minus cōdēnare qͣꝫ ſit iuratūtaxatiōeꝫ factā a iudice: nec enī dꝫ ipſe clemētiolege eē: vt in auctentico de iudi. §. oēm. colla. 8Si āt ꝓſpiceret ex iuſta cauſa neutrum eſſe codēnandum in ſūptibus: id ſua ſnīa d̓claret: vt. d§. oēm. Scias tamē ꝙ ſi nulla eſt ſnīa interlocutoria: idē poteſt cognoſcere. l. ſi p̄ſes. C. qūo ⁊ ꝙiudex. Si autem de legatꝰ: quidā dicunt eumpoſſe cognoſcere: ⁊ ſic intelligūt. C. qūo ⁊ quāiudex. l. ſi vt ꝓponis. Alij dicunt ide in delegatqd̓ ⁊ in ordinario. Ite nota ꝙ non ſuper incidētſed ſuper pͥncipali cognoſcere poteſt: vt de or. itdi. l. i. ⁊. 3. Et intelligas cuꝫ diſtinctione. Nā qn̄iciuilis incidit in criminali: ⁊ hoc ꝑ modū exceptionis vel defenſionis: ⁊ hn̄t locum dicte. ll. Si āſit emergens cauſa ſuper ea ꝓnunciatur nō expectato exitu pͥncipalis cauſe. l. a ꝓcedēte. C. d̓ dilaSi āt ciuilis incidit in criminali vel criminalisciuili: tunc ſuper vtraqꝫ ꝓnunciandū eſt. l. 3. C. d̓ordi. iudi. Et idem ſi criminalis criminali: vt. l2. §. ſi publico. ff. d̓ adulte. Si vero ciuilis īcidatcrīnali accuſationi ꝓpoſite ſuꝑſedet̉ ciuili: dōeoſuper criminali ꝓnūcietur: vt. l. fi. C. d̓ ordi. iudi.Et ea que dicta ſunt hn̄t locū: vbi altera ſit p̄iudicialis. Si vero vtraqꝫ ſit ciuilis ⁊ vtraqꝫ pͥncipaliter ꝓponatur: hꝫ locuꝫ. l. qui prior. ff. de re iudiIta vt qui reconuenerit pͥori lite pendente poterit ſuper petitione ꝓbationes inducere: lipͥmo ꝓbet poſtea ſuper qōne reconuenticontinēti: vt in auctetico de execu. §. ſācimꝰ. coll̓.7. ⁊ extra de mut. pe. c. i. Teneas tn̄ ꝙ qui reconuenit: dꝫ an̄ litis conteſtationem conuenire: ⁊ libellum reconuentionis an̄ litis cōteſtationē/rigere: vt ſupra dicto. §. ſancimus. Quidammen dicunt vſqꝫ ad ſnīam poſſe fieri recōuēnē: ſed pͥmū placet. Si vero vtraqꝫ qō eſt crīali⁊ pͥncipaliter ītentat̉ ẜm qd̓ hēs no. ff. de iudi. l. ſip̄tor. Itē noͣ ꝙ ſi actor plene ꝓbat vīcit: al̓s reusabſoluit̉. l. ꝗ. accuſare. C. de edē. Et ꝓbāt̉ hec oīaī tractatu Bar.Titulus decimꝰ de ſtatu morientiū de triplicidomo .ſ. cōſcīe familie ⁊ ſepulture: ꝗbus eſt ꝓudendum in morte. c. i. Sermo.