.XIIII.

i. ⁊ lu. 3. licet enim de Ioāne baptiſta exponaturhoc: ⁊ ad iſtud propoſitum inducatur ab euang.liſta: qd̓ originaliter dixit iſa. 4. c. tamen etiā adxp̄m poteſt adaptari verbum incarnatuꝫ: miſit⁊c̄. vbi tria notantur? ¶ Primo diuinalis incarnatio: miſit verbum ſuum. ¶ Secūdo ſacramentalis ordinatio: ibi: ⁊ ſanauit eos. ¶ Tertio virtualis eoꝝ operatio: ibi: eripuit eos. ¶ Quantuꝫ adprimum notatur incarnatio dei in eo qd̓ dicitur:miſit verbum ſuum: id ē filium. Cum quis intelligit aliquid: conceptus mentis rei intellecte vocatur verbum hominū: ſed cum voce illud expͥmit: qd̓ dicit̉ v̓bū vocale: tunc pōt ſentiri ⁊ intelligi verbum mentis. Unde dicit primo pyermenias philoſophuſ. Ea que ſunt in voce: ſunt noteid ē ſigna eoꝝ que in animo paſſionū. Verbumdei ē filius dei: de quo dr̄ Io. i. In principio ecatverbum: ante incarnationē apud patreꝫ latebat:⁊ ab hominibus videri non poterat: ⁊ a pauciſſimis intelligi ⁊ imꝑfectiſſime: ⁊ licet ꝑ ꝓphetasdeus loqueretur hominibus. tamen locutio iſtaobſcura erat: ita ꝙ non intelligebatur: demūⁱ quādo dixit maria ad angelū miſſuꝫ ad ipſam incarnationem nūciādam: fiat mihi ẜm verbuꝫ tuumſ. vocale: tunc verbū caro factum ē: quaſi in voce vt poſſet ſentiri ⁊ intelligi a nobis: ⁊ ſic miſitverbū ſuum. Unde aug. dicit. Verbi miſſio eiusincarnatio eſt: ⁊ natus in mundo ſubito n̄ linguaſed oꝑe vox clamantis fuit in deſerto mundi: parate viam dn̄i: on̄dens vanitatem mundi: qꝛ oīscaro fenum: ⁊ ſuꝑ fenum in p̄ſepio poſituſ fuit inmagna pauꝑtate humilitate ⁊ auſteritate: quia ꝑiſta paratur via domino. At vbi venit plenitudotemporis: miſit deus filiū ſuum natum ex muliere ad gal. 4. plenitudo temporis ſcilicet tempusab eo prefixum: quod prenūciauerat ꝑ gabrieleꝫdanieli ꝓphete. Nam ipſo orante ꝓ liberationepopuli ſui a captiuitate ⁊ ſeruitute babylonica etreductione in hieruſalem: nūciauit ei gabriel angelus nūciationem ⁊ liberationem fiendaꝫ: nonſolum populi ſui de babylonia: ſed liberationeꝫvniuerſalem humani generis de ſeruitute diaboli ⁊ reductione in ſuꝑnam hieruſalem: determinando tempus quādo hoc fieret dicens. Septuaginta hebdomade abbreuiate ſunt ſuper populum tuū ⁊ cetera. danielis. 9. expoſitionem quere ibi. Et in fine dicitur de vltima hedomada .i.70. in qua chriſtus eſt baptizatus ⁊ conuerſatusin mundo. Confirmabat autem pactum multishebdomada vna: ⁊ in medio hebdomade deficiet hoſtia ⁊ ſacrificium. Appellat autem pactumlegem euangelicam: de qua etiam dicit dominuſhieremie. 31. Ecce dies veniunt: ⁊ feriam fedusdomui iuda ⁊ domui iſrael: nō ẜm pactum quodpepigi cum patribus veſtris dando leges measin cordibus eoꝝ. Hoc pactum .ſ. legis euangelicefuit confirmatum miraculis ipſius xp̄i ⁊ apoſtolorum in mentibus hominum: factum autem cūchriſtus legem ipſam ꝓpoſuit predicando. vnde

clamabat in tēplo Io. 7. Siquis ſitit: veniat adme ⁊ bibat .i. ſiquis veram ſapientiam deſiderat⁊ ſalutem ſempiternā veniat ad me ⁊ legē meaꝫſeruet: que pactum dicitur: quia deus conuentionem fecit cum humano genere ſalutem dare ſeruanti eam. ⁊ in medio hebdomade vltime: quefuit tempore paſſionis in cruce pendens clamauit Io. 19. c. Sitio ſcilicꝫ ſalutem hominum: proqua patiebatur: ⁊ tūc deſecit hoſtia ⁊ ſacrificiumid eſt virtus legalium. Et ſic fuit vox clamantisin deſerto mundi: parate viam domini ſcilicꝫ obſeruando legē euangelicā: ⁊ hoc ē qd̓ ſitiebat dominus ieſus chriſtus.Quantum ad ſecundūſanctorum inſtitutio notatur: cum dicitur: ſanauit eos ſcilicet homines infirmos. Medici enimofficium eſt curare infirmos Unde quia ſanaregenus humanum infirmum infirmitate curabiliper virtutem creature miſſū ſe nouerat ẜm illudiſaie. lxi. c. ad annunciādū manſuetis me miſit .ſ.deus: vt mederer contritis: ideo ſe medicum dixit: mat. 9. dicens. Non eſt opus valentibus medicus ſed male habentibus. Omnes autē inuenit homines ſe male habentes: ⁊ tunc ait Augu.Uenit magnus de celo medicus: quādo magnuſper totum mundum iacebat egrotuſ: ſcilicet totum genus humanū. Medicine autem quas adinuenit ⁊ inſtituit: ſunt ſacramēta noue legis quibus mediantibus ſanantur infirmi in anima qd̓ipſe per ſimilitudinem oſtendit in parabola Samaritani: qui ſpoliatum a latronibus ⁊ vulneratum in via inueniens miſericordia motus curauit vulnera eiuſ: infundens vinum ⁊ oleum ⁊ ponens ſuper iumentum ſuum: duxit in ſtabulum:vt perfecte ſanaretur. lu. io. vt exponit magiſterſenten. in principio. 4. libri: hic ſamaritanus eſtchriſtus nos quotidie cuſtodiens. Samaritanus enim cuſtos interpretatur: expoliatum. gratuitis id eſt virtutibus: ⁊ vulneratum in naturalibus a latronibus infernalibus: erat genus humanum propter peccatum. Miſſum ergo verbum id eſt incarnatum hunc infirmum inueniēsſanauit virtualiter ⁊ cauſaliter: infundens vinuꝫ⁊ oleum: vinum in medicamentum iuſticie in ſeexercens: ⁊ oleum linitiuum miſericordie erganos vtens: ponens in iumentum ſuum ſauciatiid eſt ſuper corpus ſuum: quia ſcilicet vt ait princeps apoſtoloruꝫ in prima canonica. c. 2. ſua peccata noſtra .i. penam ꝓ peccatis noſtris ipſe pertulit in corpore ſuo ſuꝑ lignuꝫ crucis: ⁊ ab ipſa paſſione ſacramenta habent efficaciam. Et nota ꝙad prudentiam medici pertinet ⁊ rationem medicine: vt contraria contrarijs curentur. Nam infirmitates contracte ex nimia frigiditate per remedia calida tolluntur: et que procedunt ex nimio calore cum frigidis ſeu recentibus rebuscurantur. Quia igitur infirmitas humani generis ex ſuperbia proceſſerat: qua ſe voluerunt