.XV.

antiquū. de ꝯſti. c. cum acceſſiſſēt. in fi. Rn̄. So.huius queſtionis dependet ab illa queſtione anteneat receptio canonici ꝯtra numeꝝ iuratuꝫ. Etarchid. dicit ꝙ nō vt noͣ. de p̄ben. ſi a ſede. Et io.an. dicit ꝙ ſunt ꝑiuri: ſꝫ receptio tenet: quaſi recipiendo capitualiter tacite reuocent ſtatutū: ⁊ ſublato ſtatuto iuramentū nō ligat. Sꝫ obijcit cōtradictū pau. qꝛ cum iſtud ſtatutū nō potuerit vireshr̄e niſi auctorizante ep̄o: de conſue. c. penul. qūopoterūt ſoli canonici ꝑ actū ꝯtrariuꝫ reuocare ſtatutū: quia n̄ poſſunt exp̄ſſe? Un̄ videt̉ equior archidia. ⁊ quicꝗd fit ꝯtra licitū iuramentū ſit nullū. Ad hoc de p̄ſcrip. c. ſi diligenti. Et ſic in hoc n̄videt̉ ꝑmutatio valere: de hoc noͣ. Io. an. de rerūꝑmū. in nouel. Sꝫ ſi volumus receptionē canonici valere ꝯtra iuramentū: ꝟt dicatur ordinatio tacite fuiſſe ſublata: ex hoc ꝙ ꝑmutatiōi ꝯſenſerūt:qui ordinatione fecerūt: tūc dicamus ꝑmutationē valere quaſi ꝑmutatio iuris ⁊ nūerus trigenarius ſit ꝑ actum ꝯtrariū reſtitutus: vt in. c. cū acceſſiſſent. de ꝯſti. ¶ Queritur an etiā capitulumſede vacāte poſſit reciꝑe reſignationē bn̄ficiorūad ſolā ep̄i collationē ꝑtinentiū ex cauſa ꝑmutationis faciēde. Et videt̉ ꝙ nō: qꝛ cum nō poſſit talia bn̄ficia cōferre: ſic nec ꝑmutationē ꝑficere: vtnoͣ. Io. an. eo. ti. c. i. in cle. Sꝫ ꝯtrariū videtur veꝝUn̄ ⁊ capitulū tanqͣꝫ vices gerens ep̄i pōt priuare bn̄ficiatos: ⁊ ꝑ ꝯſequenſ bn̄ficioꝝ reſignationēreciꝑe. Ep̄s vero ſucceſſor ꝑficiet ꝑmutationeꝫ:quā ex cauſa licita capitulū tanqͣꝫ vices gerēs inchoauit. Ad hoc facit qd̓ per inno. et compoſtel.noͣ. de reſcrip. c. eam te. Aut recurret̉ ad ſuꝑioreꝫep̄i. Caueant tn̄ ſibi ꝑmutantes ne ante collationem ſibi factā adminiſtrent: ne penā incurrant:ar. de elec. qualiter. Sꝫ nūquid duo volētes permutare poſſint vnū ſolū ꝓcuratorē ꝯſtituere adſua bn̄ficia ꝑmutāda? Rn̄. credo ꝙ poſſint: ⁊ ſicpracticabit̉. Dicet ꝓcurator. Dn̄e ep̄e ego vt ꝓcurator merlini renūcio talem eccl̓iam ſuā in manibus vr̄is ex cā ꝑmutationis faciende cum timotheo de tali eccl̓ia ſua. Et ego vt ꝓcurator timothei renūcio talem ſuā eccl̓am ex cā ꝑmutatiōisfiende in merlino de tali ſua eccl̓a. Quibus reſignationibus receptis ep̄s ꝯfert eidem ꝓcuratorivnam eccl̓am ꝓ tali ⁊ aliā ꝓ tali recipienti. Et ētſine ꝓcuratore recipiēte valeret collatio: de p̄bē.in. c. ſi tibi abſenti. li. vi. Sed pone ꝙ quidā tractantes de ꝑmutatione ſuoꝝ bn̄ficioꝝ quā ſibi vtlem fore credebāt: ꝓmiſerūt ſibi inuicē fide data procurare ꝑmutationē dictoꝝ ſuoꝝ bn̄ficioꝝperfici ab illis quoꝝ intereſt: ⁊ ꝗ auctorizare pn̄tAlterum vero huius ꝓmiſſionis penitet: ⁊ n̄ vulreſignare. Queritur an inſtante altero poſſit illead ꝑmutationē cogi? videt̉ ꝙ non: qꝛ in talibusdꝫ ceſſare om̄is pactio ⁊ ꝯuētio: vt de pac. c. fi. ⁊.q. 2. qͣꝫ pio. Sꝫ ꝯtra qꝛ nō ſimpliciter ꝯuenerunt:ſed ꝓmiſerūt dare oꝑam: vt ꝑmutatio fieret pereos qui eam facere poterāt: qd̓ nō videtur ꝓhibitum: de reſti. ſpo. c. olim. Item fidei datio ⁊ iu

ramētū equipollent: vt de hiſ que vi. me. ve. cau.fi. c. ad aures. Item iſta ſunt ſeruanda que ſine interitu ſalutis eterne ſeruari pn̄t: vt in. c. ſi vero. d̓iureiur. Rn̄. videtur dicendū ꝙ iſte qui inſtaretꝑmutationē fieri vel ꝑfici: non pōt petere iure actionis illū compelli ad ꝑmutatione: qui eſt penitens. Nam ſi ambo inſtarēt ꝓ permutatione facienda: nō cogeretur ſuꝑior ea facere: ſꝫ totū pendet ex arbitrio ſuo: eo. ti. c. queſitū. Sꝫ male faceret ſuꝑior ꝑmutationi eoꝝ nō ꝯſentiens: ſi ſit neceſſaria ⁊ expediens eccleſijs: de iu. pa. c. nullus.Sed ſuꝑior pōt illum cōpellere vt de nolēte fiatvolens. Nam ip̄e ꝯtradicere non pōt: ex quo ꝓmiſit fide data .ſ. ad dandum oꝑam ꝑmutationi:ar. de ſpon. c. requiſiuit. Nec obſtāt iura que ꝓhibent pactionē que loquūtur de pactione illicita.Allegat huiuſmodi lapus hic; facit quod noͣ. dere. ꝑmu. cle. i. Iura .n. que ꝓhibent ꝑmutationemꝑueniētem ex pactione partiū ſine auctoritate ſuperioris: iſtud nō ꝓhibent: quin ſuꝑior nō poſſitillū compellere ad ꝑmutandū. Sꝫ pone ꝙ vnusex ꝑmutātibus eſt grauatus debitis noīe eccl̓ie:⁊ tale debitū quod ad ſoluendū eccleſia ē efficaciter obligata: vult ꝙ ille cū quo debet ꝑmutareꝓmittat: ꝙ ſi ꝯtingat ꝑmutationē ꝑfici: ſoluet debita p̄dicta: forte debitores ꝯſanguinei: ⁊ nō v̓ultꝙ patiātur ꝯtradictionē ex debitis illis. ¶ Queritur an talis ꝓmiſſio poſſit iure fieri? Et videturꝙ ſic ⁊ ſine ꝓmiſſione ad hoc tenet̉ .ſ. ſoluere debita eccl̓e: ⁊ quod ſubintelligit̉ videt̉ poſſe deduci in pactū: ad hoc facit quod noͣ. de p̄ben. ſignificauit. ⁊ de elec. c. ſignificaſti. cum ſi. Item hic nulla cupiditas ex ꝑte accipientis ꝓmiſſum: cū nil ſibi applicetur. Et nil deperit ꝓmittenti: quia eccleſia obligata eſt: al̓s ſufficiens ad ſoluendū ⁊ ſic d̓ſuo nil ſoluet. Sed ꝯtra quia pars altera aliter n̄renūciaret: niſi iſte hoc ei ꝓmitteret. Renūciatioautē debet eſſe pura nulla pactione p̄cedente: depac. c. fi. Sed poſſet rn̄deri ꝙ intelligitur de pactione illicita. Dicendū eſt ꝙ quicꝗd ſit ꝯſulēdūeſt abſtineri ne frauſ ꝯmittatur: qꝛ abſtinenduꝫ ēetiam a re licita quādo habet ſpem mali: vt de ſimo. audiuimus. ⁊ i. q. i. emēdari. ¶ Queritur demum an ſola inequalitas beneficioꝝ ratione reddituum ſiue onerum incūbentium beneficio ⁊ alteri reddat ꝑmutationē nullam quaſi fraudeꝓbata? Reſpon. credo ꝙ non: ⁊ ſemper fui in hopi. non tamen nego quin ſit aliqualis preſūptiofraudis: quia non eſt p̄ſumēdum: ꝙ aliquis velitdeſcēdere vel res ſuas iactare: d̓ p̄ſump. renunci.ſuper hoc. Sed non eſt ſufficiens probatio. Et inhoc ſūme placet quod noͣ. Io. mo. ⁊ io. an. eo. titu. c. i. li. vi. Ubi etiam ꝙ nō eſt permutatio ſi renuncio bn̄ficio meo: vt habeas illud ⁊ tuū det̉ nepoti meo. ¶ Utrum ep̄us etiā de ꝯſenſu capituli ſui eccl̓iam eximēdo vel alteri ꝯcedēdo: putaabbati vel decāo ꝓ ſua dignitate recipiēti poſſitdato ꝙ velit ⁊ hoc expͥmat: in ea iuriſditionē epiſcopalē a ſe in totū abdicare excute̓ vel remoue̓.