Titulus.
Poſt elemoſynā magis ſatiſfactoriū eſt or̄o qͣꝫieiuniū: qꝛ or̄o ꝯtinet ꝟtute ieiuniū. Nā extenſiointellectus ad deū debilitatē parit. Itē ẜm tho. ī4. qꝛ qͣꝫto opus ſatiſfactiōis ē magis difficile: itaꝙ difficultas ſit ex qͣlitate oꝑis ꝑ reſpectū ad ceditionē ſatiſfaciētis ⁊ nō ex tepiditate ip̄ius: tātoē magis ſatiſfactoriū ceteris ꝑibus. Sic̄ ieiuniuꝫcolerico magis qͣꝫ flegmatico. Sꝫ vbi difficultas in oꝑe ſatiſfaciētis ꝓcedit ex remiſſione volūtatis ē minꝰ ſatiſfactoriū ſicut ecōuerſo. Si opꝰin ſe difficile reddat̉ facile ꝓpter feruorē faciētisſit ex hoc magis ſatiſfactoriū: qꝛ in oībus huiuſmōi attendit pͥncipalit̓ ad voluntatē vn̄ ꝓcedit.De elemoſyna hēs ſuppa in. 2. ꝑte ti. i. c. de hūantate. De ieiunio etiam in ſecūda parte tho. de oratione in. 5. parte.De operibus que ſuntd̓ gn̄e bonoꝝ oꝑm exͣ charitatē factꝭ: dicūt oēſ ꝙn̄ reuiuiſcūt: nec quo ad meritū ꝑ reſpectū ad pͥmiū gl̓e: nec quo ad ſatiſfactione ex ſe. Sꝫ mortificata ꝑ mortale reuiuiſcūt ꝑ ſeq̄ntē pn̄iaꝫ. Pctm̄tn̄ motale ẜm pe. d̓ pa. ⁊ ſi īpediat meritū ꝯdignireſpectu oīs p̄mij: ⁊ meritum ꝯgrui reſpectu p̄mijeterni īmediate ꝑcipiēdi: qꝛ n̄ decꝫ deū dare gloriā niſi gr̄am hn̄ti: ſꝫ n̄ īpedit meritū ꝯgrui reſpectu alterius p̄mij. Un̄ ẜm rai. talia de genere bonoꝝ facta in mortali valēt ad. 5. Primo ad tꝑalēꝓſperitatē: de peni. di. 3. cauēdū. ⁊. 22. q. 2. ſi q̄libe2º vt qͣꝫ citius per hoc illuſtretur ad pn̄iam: d̓pe. di. 5. falſas. in fi. C3º ad aſſuefactionē bonorūoꝑm: ſicut bapt. io. de ꝯſe. di. 4. n̄ regn̄abantur.I4º ne diabolus hēat in eo tantā ptātē: exēplūin iudeo ꝗ dormiēs ī tēplo idoloꝝ: qꝛ ſe ſignauerat: demōes n̄ poterāt ei nocere. ¶ 5º ad tolerabiliuſ iudiciū ſubeūdū: de pe. di. 3. ſi ꝗs aūt. Sꝫ hocvltimū ē ſane ītelligēdū. Nō .n. intelligit̉ ẜm tho.⁊ pe. d̓ pal. vt ꝑ illa oꝑa minuat̉ pena ia debita: ſꝫqꝛ ſi nō feciſſet illa bona: aliqn̄ feciſſet interī aliqͣmala ꝓ quibus hūiſſet ſpālē penā: quā vitauit n̄faciēdo illa mala: puta honorauit parētes. Si nōhonoraſſet dehonoraſſet: fecit el̓yam extremaꝫneceſſitatē paciēti: ſi n̄ feciſſet: incurriſſꝫ peccatūinfidelitatis al̓s crudelitatis. Et ex his habuiſſetſpālem penam.Titulus. xv. De ſtatu bn̄ficiatoꝝ de dignitatibus prebendis ⁊ bn̄ficijs ⁊ de coll̓one eoꝝ ⁊ depluralitate ⁊ diſpenſatione ſuꝑ pluralitate ⁊ reſidetia ⁊ abſentia in beneficijs. c. i.Einde uidedūde dignitatibus prebēdis ⁊ bn̄ficijs clericoꝝ. Et ꝓ delaratiōehoꝝ noīm. Nota pͦ ẜm innoc. ⁊hoſt. ꝙ dignitas eccl̓iaſtica ē q̄dā p̄eminētia ī gradu ⁊ qͣi ꝓ eodē ſumit̉ dignitaſ⁊ ꝑſonatꝰ: vt archidiaconatus p̄ſbyteratꝰ decanatus ⁊ hiꝰ. Et intelligit̉ eē dignitas vel ꝑſonatꝰ ẜninſtitutionē vel ꝯſuetudinē eccl̓e. Nā poſſe eſſę
ꝙ aliꝗs ī eccl̓a aliqͣ exerceret officiū archidiaconi cognoſcēdo de cāis cl̓icoꝝ ⁊ alijs: n̄ tn̄ ob hocē reputāduſ eē in dignitate: niſi vocet̉ noīe: qd̓ dignitatē ſonat. Qd̓ ſi vocat̉ alio noīe dignitatis uꝓ ꝑſona in dignitate ꝯſtituta reputet̉: lꝫ nullū dignitatis mīſteriū facēt: reputādus ē in dignitateꝫdū eā ꝑpetuo obtineat: extra de ſta. mo. c. 2. ⁊ fi.Sꝫ pe. de ancho. pꝰ guil. ⁊ laud. dicit: ꝙ dignitasē quedā p̄eminētia qͦ ad foꝝ ꝯtentioſū in eccl̓iegradū tenes. Que qn̄qꝫ dr̄ ꝑſonatꝰ ab honorificētia in qͣ pōit ꝑſonā: qn̄qꝫ officiū ab ip̄o officō qd̓exercet denoīat̉: vt de ꝯſti. c. cū acceſſiſſēt. Qn̄qꝫaſſumit ſua ꝓpria ⁊ ſpālia noīa: ſicut hoc nomencuſtodia ſuccetoria decanatꝰ p̄poſitura ⁊ ſil̓ia. Anoīe aūt n̄ debēt iſta iudicari: ſꝫ ex effectu ꝗ colligit̉ ex actibꝰ ⁊ exercitijs in ꝗbus ꝟſat̉: ⁊ ex talibus iudicat̉: vtꝝ ſit dignitas necne: exͣ de verbo.ſig. c. intell̓ia. Et ſufficit ad hoc: ꝙ ſit cenſenda dignitas: ꝙ in modicis cāis heat iuriſditionē: ſicuthn̄t ī eccl̓a pictauēſi archip̄ſbyter ⁊ p̄poſitꝰ. Nāexcōicant ſuſpedūt ⁊ abſoluūt. Et ſic ꝓpter taleꝫgradū dicūtur hr̄e dignitate: ⁊ ſic ſūt excluſi a penaͣ lꝫ canō de elec. c. ſtatutū. li. vi. Si aūt nullā iuriſditionē hn̄t: ſꝫ tm̄ viſitant ⁊ p̄ferūtur ep̄o: ſicutteſtes ſynodales de ꝗbus. 35. q. 6. ep̄s. tūc cenſet̉habere ſimplex officiū ⁊ non dignitatem.De prebenda et canonia quid ſit? Nota ẜm hoſt. ꝙ p̄bēda ē ius ꝑcipiēdi ꝓuētus in eccl̓ia ꝯpetes tanqͣꝫ vni de collegio⁊ naſcit̉ ex canonia ſicut filia ex mr̄e: qꝛ ex qͦꝗꝫhꝫ canoniā: dꝫ here p̄bendā: exͣ eo. relatū. p̄bēdaigit̉ ꝓprie ꝯſiſtit in fructuū ꝑceptiōe. Canonia ātin iure alicꝰ ꝗ in canonicū eſt receptus: ad qd̓ iuapoſtea ꝑtinet p̄bēda. ſtallus in choro vox in capitulo: vt dicto. c. relatū. Et noͣ ꝙ in receptōe canonicoꝝ ⁊ collatōe p̄bēdaꝝ abn̄teſ canōici vocādi ſunt: ſi ꝯmode fieri valeat: niſi ꝯſuetudo hēateos ad talia n̄ vocari: al̓s qd̓ in abn̄tia eoꝝ fiereteiſ inſtātibꝰ irritari dꝫ: exͣ eo. cū in eccl̓ijs. li. vi. Deofficijs ꝟo eccl̓iaſticis archidiaconatu p̄poſituredecanatū ⁊ hiꝰ. Dic̄ rai. ꝙ fere quot ſūt eccl̓ie: torſūt ꝯſuetudīes: exͣ de ꝯſue. c. cū olī. q̄ in hiꝰ ſeruarde ſūt. Si tn̄ ſcire vis ꝗd iura dicāt de talibꝰ: vid̓21. di. cleros. ⁊. 25. di. ꝑlectis. ⁊ exͣ de offi. archid̓. ꝑtotū. Dr̄ ēt p̄bēda redditꝰ deputatꝰ ⁊ aſſignatus d̓ſeruiētibus cl̓icis in eccl̓ijs cathedralibꝰ vel collegiatis in officijs qͣꝫuis illi cl̓ici n̄ ſint canonici: ſꝫcelebrāt vel ēt interſūt diuīs officijs: ſiue redditꝰlle ſit ex decīs ſeu ex poſſeſſiōibꝰ ul̓ ꝑ aliū modūDe beneficiis ſiue eccleſijs. Nota primo ꝙ aliud ē ſimplex qd̓ .ſ. nonhꝫ curā aīaꝝ aliud curatū: qd̓ .ſ. hꝫ curā aīaꝝ. Dic̄aūt regula iuris in. vi. de re. iu. ꝙ bn̄ficiū eccleſiſticū non pōt ſine inſtitutione canonica poſſideri. Pertinet aūt ad inſtitutionē canonicā: vt nō ſolū ꝯferatur ab eo qui de iure pōt ꝯferre: puta: p̄lato eccl̓aſtico n̄ dn̄o tꝑali: vt faciūt qͦtidie tyranni