Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
149v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

Et hāc cle. declarat̉ iſta materia q̄dā alia queerāt ī varia ꝯͣria opinione: tex. eiꝰ īmediatepono. Plures ab vno ex pr̄onis eccl̓ie reliciheredes vocē dūtaxat vniꝰ hēbūt ī pn̄tatiōe rectoris. Et vt facilius ꝓuideat̉ eccl̓ijs īcōueniēſreputamꝰ pr̄onos ipſos īter ſe poſſe libere ꝯuenire de rectore ab eis alternis vicibꝰ pn̄tando: ībus etiā ex eadē ꝑmittimꝰ: vt plures ad vacatem eccl̓iā poſſint eo pn̄tare ꝑſōas: vna exeis eligi ep̄m valeat admitti. Clemes. v. de iureꝑa. ī cle. Dic̄ Io. an. in apparatu: ex iſta cle.reprobat̉ opinio Ala. Hugo. Lau. Io. Tan. Uin.Ber. Goff. etiā mihi placebat dicētiū. 16. q. 7.ſi plures. de iurepa. c. i. ī iurepa. ſucceſſio erat capita: approbatur opinio Ipno. Hoſti. dicentiū ſucceſſio ī pr̄onatu ſit ſtipites capipita vt dictū eſt ī p̄cedenti. §. Et ſiue pr̄oni ſintaliꝗ ex diuerſis cauſis: puta vnꝰ qꝛ fūdauit: aliꝰ qꝛdotauit: ſiue ſint ex eadē: qꝛ fundauerūt ſimulvl̓ etiā dotauerūt: qͣꝫuis archi. 16. q. 7. aliter dicatqd̓ tn̄ Ioā. an̄. approbat. Et addit: mihi placebat opinio ī hac cle. reprobata: ſi ī ꝑtē haberet ꝯͣriā equitateꝫ: tn̄ expediēs mihi videbat̉ eccleſijs: vt ſicut patronis capita debeat̉ ius ꝓcoſionis ius alimētoꝝ ius deſenſiōis: ita capitadebeatur ius pn̄tatiōis vt .ſ. quot ſunt capita pr̄onoꝝ: tot ſint ſuffragia vocū non plura: ad faciteo. ti. c. 3. plura dixi: vt .ſ. ſi pr̄onus ſit herespatroni: ſolā vnā vocem habeat: cuius ꝯͣriū innuit hec littera cle. Et ex iſta approbata hic opiniōetimeo: naſcent̉ inextricabiles q̄ſtiones: ponitdiffuſe exempla īfricationeꝫ q̄ſtionū. Glo. ſuꝑverbo plures ad minus duos ꝯprehendit. Et dicplures etiā ſin. ulares ab vno. glo. ergo. Secus ſiplures a pluribus: vl̓ vnus a pluribꝰ: vt dixit relicti glo. Idem tn̄ puto: ſi inter viuos trāſferat vedendo pluribꝰ vniuerſitatem: vl̓ permutādo cuꝫpluribus: vl̓ pluribus donando heredes glo. ſuivl̓ extranei: hic diſtīguat rectoris glo. clerici: eadem ſit: vt facilius ⁊c̄. Circa erattriplex opinio. Prima poſſet fieri. Secūda poſſet fieri. Tertia fieri poſſet: ſꝫ non niſi auctoritate ep̄i. Reprobat̉ ſecūda tertia opinio: fuit Inn. approbat̉ pͥma fuit ber. goff. libere glo. i. ſine ſuꝑioris auctoritate: ſicreprobatur opinio Inno. quā notauit ī. c. qm̄. eo.ti. Itē dicit libere: ſi v̓acat eccl̓ia: ꝓbat plurale alternis vicibꝰ. Certū eſt enī vna vice.currit duplex vacatio. obſtat de ꝯceſ. p̄ben.c. fi. qꝛ illd̓ fiebat ī fraudē vacature: āt ſit ad tollēdā diſcordiā faciliorē ꝓuiſionē eccleſie. Et ea rōne videt̉ pr̄onos pluriū eccl̓iarū poſſe īterſe diuidere: vt vnus ſit pr̄onus ī vna: aliꝰ ī alia.Itē pr̄onatus vnius eccl̓ie cōmutet̉ ī pr̄onatūalterius eccl̓ie: quare pr̄onatus vnius eccl̓ie cumparte quā. ⁊c̄. In cle. et īcipit vt ꝯſtit. de iurepa.ſic ſtatuit̉: de patronis eccl̓iaſticis: vt ꝯſtitutio ēad eccl̓iam aliquā: qͣꝫuis ēt ad exemptoꝝ pn̄tatio pertineat: admitti ꝯſuetudine obſtāte con

traria ꝓhibet: niſi preſentato de ꝓuentibꝰ eiuſd?talis corā dioceſano fuerit portio aſſignata. Unde iura epiſcopalia poſſit ſoluere: ſuſtētationeꝫhr̄e ꝯgruam ſicut expedit: obſeruet̉ ipſam declorare: ac etiaꝫ q̄dam adijcere ꝯſulta huius ſacricilij approbatione ꝓuidimus dioceſanis ſub obteſtatione dīni iudicij diſtrictius īhibētes: ne pn̄tatum aliquem per quācūqꝫ perſonā eccl̓iaſticāius pn̄tādi ad aliquā eccl̓iaꝫ hn̄tem admittāt: niſi intra certū terminū ꝯpetētē dioceſanos ipſospn̄tātibꝰ p̄figendū: ipſo pn̄tato fuerit eorā eis: vip̄ſcribit̉ ꝯgrua de ꝓuentibꝰ eccl̓ie portio aſſigneta. Quā ſi forſitan idē p̄ſentantes ītra terminipſum aſſignare neglexerīt: ne factū eoꝝ nocpn̄tato: ſtatuimus extunc dioceſani debeant pn̄tatū: niſi aliud canonicū obſiſtat: admittere: ī penam pn̄tantiū ad dioceſanos ptās aſſignationishuius deuoluat̉. Precipimꝰ āt dioceſanis ſub ip̄us obteſtatiōe dīni iudicij ipſorūqꝫ ꝯſciētias oneramus: moderationē portionis ip̄ius faciant:nec odio vel fauore: vel alias in plurali vel minonori illā ſcienter excedāt ⁊c̄. hec ibi. De ſimonia īpr̄onatū habes in ſecunda parte ti. i. c. i. Titulus tertiuſdecimus: de clericis diuinisofficijs. Sermo. .c. i.Idormiatis inter medios cleros pēne colūbedeargentate poſteriora dorſieiꝰ ī pallore auri pſal. 67. Quāuis iſtud expōatur ī glo. ꝯtinūade omnibus vere fidelibꝰ: tn̄ alludēdo illi termino cleros: vnde clerici denominant̉: adaptabiturad materiam de clericis: ſꝫ qꝛ locutio eſt obſcura multipliciter exponit̉ ī dicta glo. breuiterut de omnibus electis intelligitur exponemus.Prīo ergo ſciendūqꝫ colūba hic ſignificat eccleſiam ẜm glo. de qua dr̄ in canticis. Una eſt columba mea ⁊c̄. canticorū. 6. c. Hec eſt deargētata: qꝛ dīnis eloquijs erudita ẜm illud p̄s. pͣs. iio.Eloquia dn̄i eloquia caſta: argētū igne examīa: qꝛ ſonoꝝ ī p̄dicatione purgatū ab omni errore. Poſteriora huius colūbe ſūt fideles: qꝛ eruntī fine mūdi vel in vltima reſurrectiōe. Poſteriora enim dorſi ſūt extremitates ipſiꝰ aīalis. Hi ātvltimi erūt ī pallore auri .i. ī auro bene fulgenticlare .ſ. ꝑfecte charitatis: ſignificatur per auruꝫp̄cioſius cūctis metallis: ſicut charitas eminetcūctis virtutibꝰ. De auro charitatis dr̄ apocal3. Suad eo tibi emere aurum ignitū vt locuplexſias. Penne huius colūbe ſūt ꝯtemplationes alfectiones: ꝗbꝰ eccleſia ſe ſubleuat ad celeſtia: hasaffectabat: pſal. dicens. Quis dabit mihi pennasſicut columbe: volabo requeſcā: ad queꝫ lo: vbi vocat eam ſponſus dicēs. Ueni columbamea ī foraminibus petre. canti. 3. c. petra aut eraxp̄s .i. ad cor. io. c. de conſe. di. 2. c. reuera. Cleri