Titulus.
Et ꝑ hāc cle. declarat̉ iſta materia ⁊ q̄dā alia queerāt ī varia ⁊ ꝯͣria opinione: iō tex. eiꝰ h̓ īmediatepono. ¶ Plures ab vno ex pr̄onis eccl̓ie reliciheredes vocē dūtaxat vniꝰ hēbūt ī pn̄tatiōe rectoris. Et vt facilius ꝓuideat̉ eccl̓ijs nō īcōueniēſreputamꝰ pr̄onos ipſos īter ſe poſſe libere ꝯuenire de rectore ab eis alternis vicibꝰ pn̄tando: ī ꝗbus etiā ex eadē cā ꝑmittimꝰ: vt plures ad vacatem eccl̓iā poſſint eo mō pn̄tare ꝑſōas: ꝙ vna exeis eligi ꝑ ep̄m valeat ⁊ admitti. Clemes. v. de iureꝑa. ī cle. Dic̄ Io. an. h̓ in apparatu: ꝙ ex iſta cle.reprobat̉ opinio Ala. Hugo. Lau. Io. Tan. Uin.Ber. ⁊ Goff. q̄ etiā mihi placebat dicētiū. 16. q. 7.ſi plures. ⁊ de iurepa. c. i. ꝙ ī iurepa. ſucceſſio eratꝑ capita: ⁊ approbatur opinio Ipno. ⁊ Hoſti. dicentiū ꝙ ſucceſſio ī pr̄onatu ſit ꝑ ſtipites n̄ ꝑ capipita vt dictū eſt ī p̄cedenti. §. Et hͦ ſiue pr̄oni ſintaliꝗ ex diuerſis cauſis: puta vnꝰ qꝛ fūdauit: aliꝰ qꝛdotauit: ſiue ſint ex eadē cā: qꝛ fundauerūt ſimulvl̓ etiā dotauerūt: qͣꝫuis archi. 16. q. 7. aliter dicatqd̓ tn̄ Ioā. an̄. n̄ approbat. Et addit: mihi placebat opinio ī hac cle. reprobata: q̄ ⁊ ſi ī ꝑtē haberet ꝯͣriā equitateꝫ: tn̄ expediēs mihi videbat̉ eccleſijs: vt ſicut patronis ꝑ capita debeat̉ ius ꝓcoſionis ius alimētoꝝ ius deſenſiōis: ita ⁊ ꝑ capitadebeatur ius pn̄tatiōis vt .ſ. quot ſunt capita pr̄onoꝝ: tot ſint ſuffragia vocū ⁊ non plura: ad hͦ faciteo. ti. c. 3. nō plura dixi: vt .ſ. ſi pr̄onus ſit heres ꝯpatroni: ſolā vnā vocem habeat: cuius ꝯͣriū innuit hec littera cle. Et ex iſta approbata hic opiniōetimeo: ꝙ naſcent̉ inextricabiles q̄ſtiones: ⁊ ponitdiffuſe ꝑ exempla īfricationeꝫ q̄ſtionū. Glo. ſuꝑverbo plures ad minus duos ꝯprehendit. Et dicplures etiā ſin. ulares ab vno. glo. ergo. Secus ſiplures a pluribus: vl̓ vnus a pluribꝰ: vt dixit relicti glo. Idem tn̄ puto: ſi inter viuos trāſferat vedendo pluribꝰ vniuerſitatem: vl̓ permutādo cuꝫpluribus: vl̓ pluribus donando heredes glo. ſuivl̓ extranei: cū hic nō diſtīguat rectoris glo. ⁊ clerici: cū eadem ſit rō: ⁊ vt facilius ⁊c̄. Circa hͦ erattriplex opinio. Prima ꝙ hͦ poſſet fieri. Secūdaꝙ nō poſſet fieri. Tertia ꝙ fieri poſſet: ſꝫ non niſi cū auctoritate ep̄i. Reprobat̉ qͦ h̓ ſecūda ⁊ tertia opinio: q̄ fuit Inn. ⁊ approbat̉ pͥma q̄ fuit ber.⁊ goff. libere glo. i. ſine ſuꝑioris auctoritate: ⁊ ſicreprobatur opinio Inno. quā notauit ī. c. qm̄. eo.ti. Itē dicit libere: ⁊ ſi nō v̓acat eccl̓ia: hͦ ꝓbat plurale alternis vicibꝰ. Certū eſt enī vna vice nō ꝯ.currit duplex vacatio. Nō obſtat de ꝯceſ. p̄ben.c. fi. qꝛ illd̓ fiebat ī fraudē vacature: hͦ āt ſit ad tollēdā diſcordiā ⁊ faciliorē ꝓuiſionē eccleſie. Et eadē rōne videt̉ pr̄onos pluriū eccl̓iarū poſſe īterſe diuidere: vt vnus ſit pr̄onus ī vna: ⁊ aliꝰ ī alia.Itē cū pr̄onatus vnius eccl̓ie cōmutet̉ ī pr̄onatūalterius eccl̓ie: quare pr̄onatus vnius eccl̓ie cumparte quā. ⁊c̄. In cle. et q̄ īcipit vt ꝯſtit. de iurepa.ſic ſtatuit̉: de patronis eccl̓iaſticis: vt ꝯſtitutio ēad eccl̓iam aliquā: qͣꝫuis ēt ad exemptoꝝ pn̄tationē pertineat: admitti ꝯſuetudine nō obſtāte con
traria ꝓhibet: niſi preſentato de ꝓuentibꝰ eiuſd?talis corā dioceſano fuerit portio aſſignata. Unde iura epiſcopalia poſſit ſoluere: ⁊ ſuſtētationeꝫhr̄e ꝯgruam ſicut expedit: obſeruet̉ ipſam declorare: ac etiaꝫ q̄dam adijcere ꝯſulta huius ſacri cōcilij approbatione ꝓuidimus dioceſanis ſub obteſtatione dīni iudicij diſtrictius īhibētes: ne pn̄tatum aliquem per quācūqꝫ perſonā eccl̓iaſticāius pn̄tādi ad aliquā eccl̓iaꝫ hn̄tem admittāt: niſi intra certū terminū ꝯpetētē ꝑ dioceſanos ipſospn̄tātibꝰ p̄figendū: ipſo pn̄tato fuerit eorā eis: vip̄ſcribit̉ ꝯgrua de ꝓuentibꝰ eccl̓ie portio aſſigneta. Quā ſi forſitan idē p̄ſentantes ītra terminipſum aſſignare neglexerīt: ne factū eoꝝ nocpn̄tato: ſtatuimus extunc dioceſani debeant pn̄tatū: niſi aliud canonicū obſiſtat: admittere: ⁊ ī penam pn̄tantiū ad dioceſanos ptās aſſignationishuius deuoluat̉. Precipimꝰ āt dioceſanis ſub ip̄us obteſtatiōe dīni iudicij ipſorūqꝫ ꝯſciētias oneramus: ꝙ moderationē portionis ip̄ius faciant:nec odio vel fauore: vel alias in plurali vel minonori illā ſcienter excedāt ⁊c̄. hec ibi. De ſimonia īpr̄onatū habes in ſecunda parte ti. i. c. i.¶ Titulus tertiuſdecimus: de clericis ⁊ diuinisofficijs. Sermo. .c. i.Idormiatis inter medios cleros pēne colūbedeargentate ⁊ poſteriora dorſieiꝰ ī pallore auri pſal. 67. Quāuis iſtud expōatur ī glo. ꝯtinūade omnibus vere fidelibꝰ: tn̄ alludēdo illi termino cleros: vnde clerici denominant̉: adaptabiturad materiam de clericis: ſꝫ qꝛ locutio eſt obſcura ⁊ multipliciter exponit̉ ī dicta glo. breuiterut de omnibus electis intelligitur exponemus.Prīo ergo ſciendūqꝫ colūba hic ſignificat eccleſiam ẜm glo. de qua dr̄ ⁊ in canticis. Una eſt columba mea ⁊c̄. canticorū. 6. c. Hec eſt deargētata: qꝛ dīnis eloquijs erudita ẜm illud p̄s. pͣs. iio.Eloquia dn̄i eloquia caſta: argētū igne examīatū: qꝛ ſonoꝝ ī p̄dicatione purgatū ab omni errore. Poſteriora huius colūbe ſūt fideles: qꝛ eruntī fine mūdi vel in vltima reſurrectiōe. Poſteriora enim dorſi ſūt extremitates ipſiꝰ aīalis. Hi ātvltimi erūt ī pallore auri .i. ī auro bene fulgenti ⁊clare .ſ. ꝑfecte charitatis: q̄ ſignificatur per auruꝫp̄cioſius cūctis metallis: ſicut charitas eminetcūctis virtutibꝰ. De qͦ auro charitatis dr̄ apocal3. Suad eo tibi emere aurum ignitū vt locuplexſias. Penne huius colūbe ſūt ꝯtemplationes ⁊ alfectiones: ꝗbꝰ eccleſia ſe ſubleuat ad celeſtia: hasaffectabat: pſal. dicens. Quis dabit mihi pennasſicut columbe: ⁊ volabo ⁊ requeſcā: ⁊ ad queꝫ locū: vbi vocat eam ſponſus dicēs. Ueni columbamea ī foraminibus petre. canti. 3. c. petra aut eraxp̄s .i. ad cor. io. c. ⁊ de conſe. di. 2. c. reuera. Cleri