Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
216r
Einzelbild herunterladen
 

.XV.

ſus reꝗͥrēdꝰ ē. ar. 58. di. c. 2. Qn̄ aūt trāſit ad eccleſiā alterius ep̄atus: tūc ē neceſſarius ꝯſenſus expreſſus ep̄i: eriā alterius ſi hēt alium fupra ſeter ep̄m. 7i. di. per totū. 7. q. i. ep̄us de loco. exͣ dereg. admonet. hodie tn̄ de ꝯſuetudīe ln̄ia pettur. De tranſitu aūt clerici ep̄i ad religioneꝫ anullo oportet petere ln̄iaꝫ. De trāſitū aūt de vnareligione poſt ꝓfeſſionē ad aliam dicet̉ īfra. Itēnota tranſit de vna eccl̓ia ad aliaꝫ de mīoriad maiore dꝫ tranſire. di 93. legimꝰ. exͣ de trāſla. c. i. Dicit̉ aūt prelatus trāſlatꝰ eſt ꝯfirmatus obtinuerit poſſeſſionē corporalē. 21. q. 2. Siꝗsiam tranſlatus. tūc nil debet hr̄e cōmune cumpͥori eccleſia vt ibi dr̄. Secus ſi het corporalem poſſeſſionē. di. 92. Si ep̄i. de elec. c. incunctis. De permutantibus bn̄ſicia vl̓ p̄bendas. c. 20.Ępermutatiōe ecdcleſiaꝝ vl̓ p̄bendaꝝ ſic ait vrbanus ꝗntus Queſitū eſt ex parte tua ſi cōmutatiōes ſierivaleant p̄bendaꝝ: cōmutatio dignitatū ī concilio turonenſi fuerit interdicta? Reſ. generaliteritaqꝫ teneas cōmutatiōes p̄bendaꝝ circa ſpiritualia vl̓ conexa ſpūalibꝰ labē ſemper cōtinēt ſimōie. Si āt ep̄s cāꝫ īſpexerit neceſſariā licite poterit vno loco ad aliū trāſferre ꝑſōas: vt vniloco minꝰ ſūt vtiles: ſe alibi valeāt vtiliꝰ exercere de reꝝ ꝑmutatiōe. Et dic̄ glo. ſuper v̓bo ſimonie: qꝛ ī ſpiritualibꝰ: puta ī bn̄ficijs eccl̓ijs ānexis ſpūalibꝰ vt ius pr̄onatꝰ nulla pactio vl̓ ꝯuentio dꝫ īteruenire: vt. i. q. 2. qͣꝫpio. Alias eēt ſimōia.Et de hac ſimonia ſit ī permutatiōibꝰ hēs.. in parte tit. i. c. i. Item glo. ſuper ꝟbo vni loco. D.cit .n. canon. di. 8i. Ualet .n. īterdū ꝯuerſis mutatōloci: qꝛ ſepe mutat̉ locus: mutat̉ mētis affectꝰEt de hac materia ꝑmutatiōis hēt̉ ēt. 10. q. 2. Sꝫ ꝑmutare. 12. q. 2. diacōi.. c. ep̄s mācipiū. Et repetit̉ maͣ huiꝰ ī. 6. cle. vbi ē titu. de re. ꝑmuta. Etdic̄ Io. an. ī nouel. ī dict. c. illd̓ ē veꝝ ī ſpūalibꝰ annexis ſpūalibꝰ .ſ. pōt fieri pactio. Secꝰ ātde corꝑalibꝰ realibꝰ ip̄is ānexis. Itē ip̄is annexis ī corporalibꝰ a ſpūalibꝰ ſeꝑari pn̄t: vt poſſeſſiōibꝰ. ſuꝑ talibꝰ ex paciſci ꝑmutari vēdi pn̄t. Et circa ꝑmutatiōeꝫ eccl̓iaꝝ idē Io.an. ī nouel. dic̄ bn̄ poſſꝫ cl̓icꝰ ep̄o dice. nonpoſſi ſecure morari vl̓ ꝓfice̓ ī tali eccl̓ia ꝓpt̓ inimicitias vl̓ diuerſitate līgue vl̓ alia iuſta: ſupplico vt de mea p̄beda vl̓ eccl̓ia ꝓuideatis alterimihi de alt̓a ꝓuidebo. Poſſꝫ et expͥme̓ ſic. Talimeliꝰ ꝯpete̓t eccl̓ia mea mihi ſua ar. p̄bē. c. int̓cetera. ẜꝫ hoſti. ita tn̄ int̓ ſe paciſcāt̉: nec fiataliꝗd ex ꝑtiū pacto vl̓ tractatu ſꝫ ex officio iuſſiōe iudicꝭ: vt pac. c. p̓dē. Et ſubdit ibi io. an. hūi per tꝑa formare ꝯͣctꝰ ꝑmutationū ſuꝑ eccl̓iaſticis bn̄ficijs: feci hāc decretalē. Queſitū īchoare ꝯͣctꝰ ab ep̄o. Uenerabil̓ pr̄ ep̄ſ tal̓ꝯſiderās. a. cl̓icꝰ tal̓ eccl̓e vtiliꝰ ſe poſſꝫ hr̄e ī tali eccl̓ia eo ⁊c̄. reꝗͣſiuit eūdē an̄ ꝯſētir̄ vellꝫ

mutatiōi trāſlatiōi fiēde tali ⁊c̄. Et noͣ circa hāc materiā ꝑmutationū eximiꝰ doctor Fedede ſenis fecit tractatū pluriū q̄onū breuit̓ ponūt̉. Et pͥmo q̄rit̉ an ꝑmutatio facta ordineriū de bn̄ficijs reſeruatis papā valeat effectu?.. qd̓ ꝓbat d̓clarationē bn̄dicti: īcipit dudū: ꝯſtitutionē Io. 22. īcipit execrabilī fi. nec obſtat. c. i. de re. ꝑmu. li. 6. qꝛ ſic̄ lr̄e bn̄ficiales ſūt odioſe reſtrīgēde: vt. c. ſi motu ꝓprio. c.ſequēti de p̄ben. li. 6. ſic reſeruatiōes executōne gr̄aꝝ ad alteriꝰ īſtātiā reſtrīgi debēt: ſtricte interptari: ad de offi. dele. li. 6. c. ſi ſuꝑ gr̄a. Sꝫ reſeruatiōes fiūt papā ꝓprio motu generalit̓ vſp̄aliter ſūt odioſe: ſꝫ fauorabiles plenā recipiunt īterp̄tatiōeꝫ: vt de p̄ben. ſi pl̓ibꝰ li. 6. nec ēt negari pōt ꝗn ī permutatiōe vacatio ītercidat: hīe īde collatio vt noͣt Io. an. de reſcrip. ſi ꝓpt̓. li. 6. ꝓbat̉ ī cle. i. de re. ꝑmu. ꝯſuetudo ẜuat permutare volētes pͥmo renūciāt poſtea fit collatio. Ex īde q̄rit̉ poſito papa cōceſſit legato:auctoritate apl̓ica poſſit recipere refignationembn̄ficioꝝ a volētibꝰ illa reſignare ex ꝑmutationis: illa et eadē auctoritate ꝯferre: q̄rit̉ an talislegatꝰ poſſit bn̄ficia reſeruata ꝑmutare? Reſ. credo: qꝛ generalis ꝯceſſio illa ſe extēdit adea: papa ſibi ſp̄aliter reſeruauit: vt de offi. dele..c. qd̓ trāſlationē. hēat illa cōceſſio locū ī bn̄ficijs non reſeruatis: ſecus ſi oīa bn̄ficia eſſēt reſeruata ī illa ꝓuīcia. eo caſu vt ꝯceſſio ſit aliꝗallatura: poterit ēt reſeruata ꝑmutare ad debo. ſigni. c. abbate de p̓uil. ſi papa. li. 6. Srit̉ an̄ ī p̄dictis duobꝰ caſibꝰ p̄cedētibꝰ: lꝫ ꝑmutatio effectu valeat: altē valeat renūciatio facta ex ꝑmutatiōis: vt lꝫ collatio fieri poſſiip̄is ꝑmutare volētibꝰ ordīariū: ſaltē remaneatfirma renūciatio ex p̄dicta? Reſ. ſic tenꝫ vtiqꝫ renūciatio. lꝫ reſeruatio īpediat ꝓuiſioneꝫ ordīariū fiēdam non īpedit vacatiōem. vn̄ bn̄ficiatꝰ cuiꝰ bn̄ficiū ē reſeruatū pōt renūciare pͥuari mori ac ſi reẜuatio eēt facta. Et ē ſil̓e qd̓ notatur de ꝯfir. vti. vl̓ iuti. c. i. Tenꝫ renūciatō. Et fithīc īde ꝓuiſio papā: ar. de renū. c. ꝗdā. Sedmeliꝰ dr̄ diſtīctiōeꝫ: qꝛ aut iſta reẜuatio erat tal̓ ꝟiſil̓r potuit ſciri: puta qꝛ erat gn̓al̓ ī vna ꝓuīcia pl̓ibꝰ noͣ. Aut ſecreta ꝑticularꝭ dīnari poterat. In pͥmo caſu dicēdū manet renūciatio firma veniet ꝑmutatio fiēda ſeu expediēda ꝑficienda papā: qꝛ pōt ignorātia p̄tēdi. In carpōt licite allegari ignorātia. Et reliqͣt̉ ī optiōeip̄oꝝ: an velīt redire ad ſua bn̄ficia: ad fac̄ ꝯͣſtitu. c. 2. de re. iu. p̄ſumit̉ li. 6. An velīt ſuis ſūptibꝰ laboribꝰ ad papā accede̓ expeditiōe ſuemutatiōis. Sꝫ certe ī iſto caū poſſꝫ et diſtīgui an facili ſine grādi p̄iudicio poſſit papā expediri ꝑmutatio an difficultate. Et ī caſu det̉ electio: vt.. ī qꝛ ſꝑ vrget de renū. c. quidam de offici. ordi. c. i. Nota vtrum permutatiofacta per papaꝫ vl̓ aliū ex ſpeciali eius ꝯmiſſionede bn̄ficijs certis expreſſis ſꝫ reẜuatis facta