Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
215v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

ficijs: donec ſatiſfecerīt de offi. or. c. pn̄ti. li. 6. Itēīdulgētie de ꝑcipiēdis fructibꝰ bn̄ficioꝝ ī abntiaꝯceſſis perſonis eccl̓ijs vl̓ dignitatibꝰ ſūt caſſe irrite: de reſcrip. c. fi. li. 6.De bonis ſeu fructcioꝝ: dāt cl̓ici ꝯſangnineis vl̓ perſonis turpibꝰ:vtꝝ ī dādo peccēt an teneant̉ ad reſtitutionemSuper hoc dicit Rai. cl̓ici ꝯſanguineis potetibꝰ vl̓ meretricibꝰ hiſtriōibus ſimilibꝰ bona eccleſiaſtica pauperibꝰ debita tribuūt: raptōeſſūt: qꝛ ꝗcquid hn̄t cl̓ici paupeꝝ ē: dicit hier. 16. q.ī. c. fi. pauperibꝰ debent̉: vn̄ ad reſtitutionē tenent̉ oīum pauperibꝰ vl̓ ī vtilitate eccl̓ie. 12. q. 2. c.gl̓ia.. c. ſi illi. Et peccāt mortl̓r ſolū: qꝛ pauperibꝰ ſubtrahūt qn̄ turpibꝰ perſonis tribuūt. 86. di. venatoribꝰ.. c. donare. Et qd̓ dictū ē de ꝯſanguineis intelligēdū eſt: qn̄ dat̉ eis vt pauperibꝰ ſed vltra ſtatu ꝯditiōis eoꝝ ẜm guil. ar. di. 86.ſatis. ꝟſ. ē alia. Idē videt̉ ſētire tho. 2ᵉ. q. 18 5.dicit .n. loquens de ep̄is: ſi ſt̓ diſtīcta bōa: debent̉: ī vſum eccl̓ie ab his: ſūt pauperibꝰ erogāda miſtris: ep̄us aliꝗd ſibi retinuerit de hiserogāda ſūt pauperibꝰ: vl̓ ī ꝟſū mīſtroꝝ vl̓ cultūdiuinū expendēda: eſt dubiū mortalit̓ peccat: ad reſtitutionē tenet̉. De his ꝟo ſūt ſp̄al̓rvſui ſuo deputata peccat: ſi īmoderate ſibi retineat: alijs ſubueniat: vt reꝗͥrit debitū charitatis: tn̄ tenet̉ ad reſtitutionem. Si ꝟo p̄dictabōa ſūt diſtīcta eoꝝ diſtributio fidei eiꝰ cōmittit̉. Et ſiquidē deficiat ī modico vl̓ ſuperabūdet:pōt hoc fieri abſqꝫ bōe fidei detrimento: qꝛ nontur bōe fidei repugnare: non eſt abſqꝫ peccatomortali. Idē iudiciū eſt de bōis alioꝝ cl̓icoꝝ:ponit idē tho. in quodā qd̓libet. Pe. ꝟo pain. 4. di. 24. q. 3. dicit ꝗdā dicunt illd̓ qd̓ clci ī malos vſus ꝯſumūt de pr̄imonio Ieſu xp̄i:tenent̉ reſtitue̓ de ꝓprio: qꝛ ſūt dn̄i eiꝰ qd̓ ꝑcipiūtal̓r teſtari non poſſent. In re āt ꝓpria ꝗlibet eſtmoderator arbiter: vt pꝫ ar. ēt ad hoc exͣ cle reſi. c. i. vbi dr̄ ītereſt horis ſine rōnabili: ſi recipit diſtributiōes qͦtidianas: hiꝰ dantur: facit eas ſuas: ſꝫ tenet̉ ad reſtitutioneꝫ: aꝯͣrijs ſi ītereſt horis facit eas ſuas: ſi male expdit tenent̉ ad reſtitutionē. Alij dicūt herfructū fauore ſui ſicut pr̄ ī bōis filij aduenticijſ fructus ſi male ꝯſumat: tenet̉ reſtituere: ſedliant. Et ſicut illi pn̄t ſibi victū veſtitū retinere bn̄meritis dare: ſꝫ ſi male expēdūt: tenenturreſtituere ſic iſti. Et iſtud magis conſonat dictiſſanctoꝝ iuri canonico: hec pe. vn̄ hier. Tibi o ſacerdos de altario viuere luxuriari permittit̉.di. 44. §. i. Et aug. dicit. illa nr̄a ſūt: quoriꝓcuratiōes quodāmō gerimꝰ: ꝓprietatem nobis uſurpatione dānabili vendicamꝰ. 12. q. i. ſi pͥ-

uatū: vbi dicit glo. loco dn̄i hn̄tur p̄lati bn̄admīſtrant: loco p̄donis male. ff. empt. l.fundū. §. ſi tutor. cui cōcor. ipſe Pe. dicens p̄iti ſūt dn̄i ſub certa lege .ſ. ſi bn̄ vtant̉: alias reſtituere teneant̉: ſicut ī his dant̉ ob certam cām ī legatis relictis ſub certo: ꝗbus deficientibus licet dominiū tranſlatū fuerit repetūt̉. Iteꝫ noͣcl̓icus ſeu p̄latus tenet̉ de bonis eccleſie ſue amiſſis ſua negligentia dolo culpa ſiue lata ſiue leui:vt noͣ. exͣ de offi. or. ea que. Ideꝫ hoſti. Male ātrecipientes a ꝑſonis eccleſiaſticis de bonis eccleſiaꝝ: videlicet de fructibꝰ elemoſynis bn̄ficioꝝvt fornicarie hiſtriōes ꝯſanguinei rōne indigentie ſꝫ parentele luſores hiꝰ: alij dn̄ipotentes per fraudes minas īportunitates ẜnRai. tenent̉ reſtituere. ꝗdē illi turpiter dedit: ſꝫ auctoritate ſuperioris cōuertere ī vtilitateꝫillius eccleſie vel pauperibꝰ erogare. 17. q. 4. ſiꝗs ī atrio. Sꝫ fi cl̓icus dediſſet redimēdo vexationē ſuā: puta tyrānis vel moleſtantibꝰ īiuſte hiꝰ: tūc deberet reſtitui ipſi clerico. Qui ꝟo recipiūt ītuitu neceſſitatis elemoſyne: vel eccl̓ie: qꝛīpenderūt ſeruitiū vl̓ pr̄ociniū ī nullo tenent̉: necpeccāt: īmo eccleſia ad hoc tenet̉. di. 86. fatis. 12. q. 2. ꝗcunqꝫ ſuffragio. De trāſitu cl̓icoꝝ de vna eccleſia ad alīam.Ec materia diffuſeItractat̉. 7. q. i. plura. c. Et ī. c. ſcias dr̄ mutat ſedem ꝗnō mutat mēte. Et aliud emutare aliud mutari: qꝛ vtilitas pluriū v̓titi vnius p̄ferenda eſt. Noͣ ꝗnqꝫ de cāis cl̓icus pōt trāſire de vna eccl̓ia ad aliā. Prima ē neceſſitatis puta ꝓpter hoſtes hiꝰcaſu et ſi ꝗs ꝓpria auctoritate trāſit pͥr.q. i. paſtoralis. eſt vtilitatis .ſ. qn̄ pōt eſſemagis vtilis ī alia eccleſia: tūc pōt tranſire ſineauctoritate ſuperioris. 7. q. i. mutatiōes.. 3. c. ſequentibꝰ cā̓ humilitatis ſeu ſanctitaticum trāſit ad religionē: tūc ꝓfeſſus eſtpetere pͥmā eccl̓iam aut ad ſeculum redire.i. hoc nequaqͣꝫ eſt cupiditatis.ſa ambitiōis ī vtroqꝫ caſu temere trāſeavna ad aliā: debꝫ vtraqꝫ carere .ſ. hīta: qꝛ ſuꝑbe ꝯtēpſit. Et ambitā qꝛ auare ꝯcupiuit. 7. q.i. ſiꝗs ep̄s. c. ſiꝗs de ordīe exͣ de trāſla. c. qͣꝫto.Sꝫ tn̄ eccl̓ia pōt repetere. 7. q. i. nōn oportet.c. ſiqui vero hec Rai.De modo tranſeundide vna eccl̓ia ad aliā. Noͣ ſi eſt ep̄s pōt trāſire ſine ſp̄ali ln̄ia pape. 7. q. i. mutatiōes. ſiue ſit ꝯſecratus ſiue electus ꝯfirmatꝰ: exͣ de trāſla. c. īter corporalia. Si āt ſit īferior trāſit ad aliā eccl̓iam eiuſdē ep̄atꝰ: ſic ſufficit cōſenſus ep̄iar. 33. q. 5. vxorē. Si ꝟo ſubeſt īferiori p̄latotrāſit ad eccleſiā ſubditā illi: tūc ꝯſenſus expreſ