Titulus.
ficijs: donec ſatiſfecerīt de offi. or. c. pn̄ti. li. 6. Itēīdulgētie de ꝑcipiēdis fructibꝰ bn̄ficioꝝ ī abntiaꝯceſſis perſonis n̄ eccl̓ijs vl̓ dignitatibꝰ ſūt caſſe⁊ irrite: de reſcrip. c. fi. li. 6.De bonis ſeu fructcioꝝ: q̄ dāt cl̓ici ꝯſangnineis vl̓ perſonis turpibꝰ:vtꝝ ī dādo peccēt ⁊ an teneant̉ ad reſtitutionemSuper hoc dicit Rai. ꝙ cl̓ici ꝗ ꝯſanguineis potetibꝰ vl̓ meretricibꝰ ⁊ hiſtriōibus ⁊ ſimilibꝰ bona eccleſiaſtica pauperibꝰ debita tribuūt: raptōeſſūt: qꝛ ꝗcquid hn̄t cl̓ici paupeꝝ ē: dicit hier. 16. q.ī. c. fi. nā pauperibꝰ debent̉: vn̄ ad reſtitutionē tenent̉ oīum pauperibꝰ vl̓ ī vtilitate eccl̓ie. 12. q. 2. c.gl̓ia. ⁊. c. ſi illi. Et peccāt mortl̓r nō ſolū: qꝛ pauperibꝰ ſubtrahūt qn̄ turpibꝰ perſonis tribuūt. 86. di.ꝗ venatoribꝰ. ⁊. c. donare. Et qd̓ dictū ē de ꝯſanguineis intelligēdū eſt: qn̄ dat̉ eis nō vt pauperibꝰ ſed vltra ſtatu ꝯditiōis eoꝝ ẜm guil. ar. di. 86. n̄ſatis. ꝟſ. ē ⁊ alia. Idē videt̉ ſētire tho. 2ª 2ᵉ. q. 18 5.dicit .n. loquens de ep̄is: ꝙ ſi ſt̓ diſtīcta bōa: q̄ debent̉: ī vſum eccl̓ie ab his: q̄ ſūt pauperibꝰ erogāda ⁊ miſtris: ⁊ ep̄us aliꝗd ſibi retinuerit de his q̄erogāda ſūt pauperibꝰ: vl̓ ī ꝟſū mīſtroꝝ vl̓ cultūdiuinū expendēda: nō eſt dubiū ꝙ mortalit̓ peccat: ⁊ ad reſtitutionē tenet̉. De his ꝟo q̄ ſūt ſp̄al̓rvſui ſuo deputata peccat: ſi īmoderate ſibi retineat: ⁊ alijs nō ſubueniat: vt reꝗͥrit debitū charitatis: nō tn̄ tenet̉ ad reſtitutionem. Si ꝟo p̄dictabōa nō ſūt diſtīcta eoꝝ diſtributio fidei eiꝰ cōmittit̉. Et ſiquidē deficiat ī modico vl̓ ſuperabūdet:pōt hoc fieri abſqꝫ bōe fidei detrimento: qꝛ nontur bōe fidei repugnare: iō non eſt abſqꝫ peccatomortali. Idē iudiciū eſt de bōis alioꝝ cl̓icoꝝ:ponit idē tho. in quodā qd̓libet. ¶ Pe. ꝟo d̓ pain. 4. di. 24. q. 3. dicit ꝙ ꝗdā dicunt ꝙ illd̓ qd̓ clci ī malos vſus ꝯſumūt de pr̄imonio Ieſu xp̄i: n̄tenent̉ reſtitue̓ de ꝓprio: qꝛ ſūt dn̄i eiꝰ qd̓ ꝑcipiūtal̓r teſtari non poſſent. In re āt ꝓpria ꝗlibet eſtmoderator ⁊ arbiter: vt pꝫ ar. ēt ad hoc exͣ d̓ clen̄ reſi. c. i. vbi dr̄ ꝙ ꝗ nō ītereſt horis ſine cā rōnabili: ſi recipit diſtributiōes qͦtidianas: q̄ ꝓ hiꝰ dantur: nō facit eas ſuas: ſꝫ tenet̉ ad reſtitutioneꝫ: gͦ aꝯͣrijs ſi ītereſt horis facit eas ſuas: ⁊ ſi male expdit n̄ tenent̉ ad reſtitutionē. Alij dicūt ꝙ nō herfructū fauore ſui ſicut pr̄ ī bōis filij aduenticijſrū fructus ſi male ꝯſumat: nō tenet̉ reſtituere: ſedliant. Et iō ſicut illi pn̄t ſibi victū ⁊ veſtitū retinere ⁊ bn̄meritis dare: ſꝫ ſi male expēdūt: tenenturreſtituere ſic ⁊ iſti. Et iſtud magis conſonat dictiſſanctoꝝ ⁊ iuri canonico: hec pe. vn̄ hier. Tibi o ſacerdos de altario viuere nō luxuriari permittit̉.di. 44. §. i. Et aug. dicit. Nō illa nr̄a ſūt: quoriꝓcuratiōes quodāmō gerimꝰ: nō ꝓprietatem nobis uſurpatione dānabili vendicamꝰ. 12. q. i. ſi pͥ-
uatū: vbi dicit glo. ꝙ loco dn̄i hn̄tur p̄lati cū bn̄admīſtrant: loco p̄donis cū male. ff. ꝓ empt. l. ꝗfundū. §. ſi tutor. cui cōcor. ipſe Pe. dicens ꝙ p̄iti ſūt dn̄i ſub certa lege .ſ. ſi bn̄ vtant̉: alias reſtituere teneant̉: ſicut ī his q̄ dant̉ ob certam cām ī legatis relictis ſub certo mō: ꝗbus deficientibus licet dominiū tranſlatū fuerit repetūt̉. Iteꝫ noͣ ꝙcl̓icus ſeu p̄latus tenet̉ de bonis eccleſie ſue amiſſis ſua negligentia dolo culpa ſiue lata ſiue leui:vt noͣ. exͣ de offi. or. ea que. Ideꝫ hoſti. Male ātrecipientes a ꝑſonis eccleſiaſticis de bonis eccleſiaꝝ: videlicet de fructibꝰ ⁊ elemoſynis bn̄ficioꝝvt fornicarie ⁊ hiſtriōes ⁊ ꝯſanguinei nō rōne indigentie ſꝫ parentele ⁊ luſores ⁊ hiꝰ: ⁊ alij ⁊ dn̄ipotentes per fraudes minas ⁊ īportunitates ẜnRai. tenent̉ reſtituere. Nō ꝗdē illi ꝗ turpiter dedit: ſꝫ auctoritate ſuperioris cōuertere ī vtilitateꝫillius eccleſie vel pauperibꝰ erogare. 17. q. 4. ſiꝗs ī atrio. Sꝫ fi cl̓icus dediſſet redimēdo vexationē ſuā: puta tyrānis vel moleſtantibꝰ eū īiuſte⁊ hiꝰ: tūc deberet reſtitui ipſi clerico. Qui ꝟo recipiūt ītuitu neceſſitatis ⁊ elemoſyne: vel eccl̓ie: qꝛīpenderūt ſeruitiū vl̓ pr̄ociniū ī nullo tenent̉: necpeccāt: īmo eccleſia ad hoc tenet̉. di. 86. nō fatis⁊. 12. q. 2. ꝗcunqꝫ ſuffragio.¶ De trāſitu cl̓icoꝝ de vna eccleſia ad alīam.Ec materia diffuſeItractat̉. 7. q. i. ꝑ plura. c. Et ī. c. ſcias dr̄ ꝙnō mutat ſedem ꝗnō mutat mēte. Et aliud emutare aliud mutari: ⁊ qꝛ vtilitas pluriū v̓titi vnius p̄ferenda eſt. ¶ Noͣ gͦ ꝙ ꝗnqꝫ de cāis cl̓icus pōt trāſire de vna eccl̓ia ad aliā. ¶ Prima ēcā neceſſitatis puta ꝓpter hoſtes ⁊ hiꝰcaſu et ſi ꝗs ꝓpria auctoritate trāſit nō pͥr.q. i. paſtoralis. 2ª eſt cā vtilitatis .ſ. qn̄ pōt eſſemagis vtilis ī alia eccleſia: ⁊ tūc pōt tranſire ſineauctoritate ſuperioris. 7. q. i. mutatiōes. cū. 3. c. ſequentibꝰ 3ª cā̓ humilitatis ſeu ſanctitaticum trāſit ad religionē: ⁊ tūc cū ꝓfeſſus eſtpetere pͥmā eccl̓iam aut ad ſeculum redire.i. hoc nequaqͣꝫ ¶ 4ª eſt cā cupiditatis. ¶ 5ªſa ambitiōis ⁊ ī vtroqꝫ caſu cū temere trāſeavna ad aliā: debꝫ vtraqꝫ carere .ſ. hīta: qꝛ eā ſuꝑbe ꝯtēpſit. Et ambitā qꝛ eā auare ꝯcupiuit. 7. q.i. ſiꝗs ep̄s ⁊. c. ſiꝗs de ordīe exͣ de trāſla. c. qͣꝫto.Sꝫ tn̄ eccl̓ia pōt eū repetere. 7. q. i. nōn oportet. ⁊c. ſiqui vero hec Rai.De modo tranſeundide vna eccl̓ia ad aliā. Noͣ ꝙ ſi eſt ep̄s n̄ pōt trāſire ſine ſp̄ali ln̄ia pape. 7. q. i. mutatiōes. ⁊ hͦ ſiue ſit ꝯſecratus ſiue electus ⁊ ꝯfirmatꝰ: exͣ de trāſla. c. īter corporalia. Si āt ſit īferior ⁊ trāſit ad aliā eccl̓iam eiuſdē ep̄atꝰ: ſic ſufficit cōſenſus ep̄iar. 33. q. 5. ꝗ vxorē. Si ꝟo ſubeſt īferiori p̄lato ⁊trāſit ad eccleſiā n̄ ſubditā illi: tūc ꝯſenſus expreſ