.XV.2
ē vt diuidentes intēdant de nouo creare ⁊ p̄bendaꝝ numeꝝ augmētare. ¶ 2ᵐ ꝙ fiat de cōmuniꝯſenſu eoꝝ ad quos ſpectat ⁊ dioceſani ⁊ capl̓i.C3ᵐ ꝙ fiat ex cā rōnabili. ¶ 4ᵐ ꝙ ſint duo ſufficiētes: ſi aliquod horum defuerit non valebit.¶ Queritur ſi papa de plenitudine ptātis poſſit pͥuare cl̓icū bn̄ficio ſine cā: ⁊ videt̉ ꝙ ſic ī. c. qͣꝫuis de reſcrip. li. 6. Secus ī caſtro quod donauitẜm Pe. di ancha ī. c. i. de ꝓba. Tancre. tn̄ dicit ꝙſi papa pͥuat aliquē bn̄ficio ſine cā: tenet̉ ei ad aliud ſimile bn̄ficiū. Aliꝗ dicūt ꝯͣ ꝙ papa nō poſſithͦ facereᶠ ſine cā ī. io. coll̓. de natura feudi ī p̓nci.De vacantibus beneficijs. Noͣ ꝙ bn̄ficia ⁊ oēs dignitates ⁊ perſonatꝰvacantia ī curia romana non pn̄t ꝯferri niſi ꝑ papā: Sil̓r bn̄ficia curialiū ſeu accedētiū vl̓ recedētiū de curia: ſi decedāt ī locis vicinis curie ad duas dietas legales: oīa hͨ ad papā pertinēt: niſi ꝙmēſeꝫ pn̄t ꝯferre ea illi ad qͦs ꝑtinēt per ſe ipſostm̄: vl̓ ip̄is agētibꝰ in remotis ꝑ ſuos vicarios generales: ꝗbꝰ hoc ſit cōmiſſum ī eoꝝ dioceſi exiſtēdo: vl̓ niſi ſint eccl̓ie parochiales ⁊ vacaſſentvacāte ſede apl̓ica. aut et ſi vacauerunt an̄: ſꝫ an̄qͣꝫ ꝯferent̉: papa ē defunctꝰ: ꝓbant̉ hec oīa de p̄ben. c. licet. li. 6. ⁊. c. ſtatutum. ⁊. c. pn̄ti. ⁊. c. ſi apl̓icaCapl̓m ſede vacāte nō pōt ꝯferre illa bn̄ficia quead collationē ep̄i ꝑtinent: ſꝫ bn̄ pōt admitte̓ pn̄tatos a patronis: ⁊ eos īſtituere ī bn̄ficijs ad q̄ fuerūt pn̄tati: lꝫ ad ep̄m ſi viue̓t pertinuiſſet: exͣ de īſti. c. fi. li. 6. Pōt et capl̓m ep̄o defuncto vl̓ ſuſpenſo a collaiiōe bn̄ficioꝝ ꝯferre p̄bendas q̄ ad ep̄m⁊ capl̓m cōiter ꝑtinēt ēt ſi ep̄s ītereſſe habeat collationi tali tanqͣꝫ p̄latus: ⁊ idem pōt ep̄s ſi capl̓uꝫſit ſuſpēſum: vl̓ ſingulariter oēs excōicati. Sꝫ ſiꝑtinent ad ep̄m cū conſilio capl̓i vl̓ conſenſu: defuncto ep̄o vl̓ ſuſpēſo non pōt capl̓m ſe intromitere: niſi ep̄s ſuſpenſus fuerit ī mora de petendarelaxatiōe ſuſpenſiōis: vbi aūt de ſp̄ali ꝯſuetudine bn̄ficioꝝ collatio ad aliquē cū cōſilio ep̄i pertinet ſublato de medio ep̄i: cum cōſiliū nō poſſitpeti: nō erit collatio differēda. Sil̓iter ſi ep̄s egerit in remotis: ita ꝙ nō poſſit in breni eius pn̄tiahr̄i: extra ne. ſe. va. c. ſi ad ep̄m li. 6. Item ſi ꝑ ep̄ꝫꝯferat̉ in bn̄ficium alicui abn̄ti: licet nō fiat ſuumdonec aſſentiat: tn̄ ep̄s non pōt ꝯferre alteri: donec ille recuſet: nec valeret collatio. Secꝰ ſi ep̄usnotificata ipſa collatiōe: cōpetētem terminū aſſignet ꝯſentiēdi: ⁊ ille n̄ ꝯſentiat infra terminū: pōtet ꝯſētire qn̄cūqꝫ: dūmō anteqͣꝫ ipſum bn̄ficiū alteri cōſerat̉: exͣ de preben. c. ſi tibi li. 6. Si paupeclericus cui mādabat̉ de bn̄ficio ꝓuideri iuxͣ eiꝰmerita qꝛ nullū hēbat: poſtea aſſecutꝰ ē: non tenet̉ ampliꝰ ep̄s ꝓuidere: extra de prebē. c. ſi pauper libro ſexto.Beneficium nō uacāsnulli ꝓmitti pōt: nec ī generali: vt ꝓmittēdo cumpotuerit ꝓuidere: vl̓ cuꝫ ſe facultas obtulerit: aut
ſub quauis forma ꝟboꝝ: alias ꝓmiſſiones dictenec valent nec obligāt: extra de conceſ. pre. c. deteſtāda li. 6. Ordīatꝰ ad titulū ſui pr̄ionij ẜm ber.poſt Tan. exͣ de p̄ben. c. tuis. pōt ipſum pr̄imoniūſuū vedere ⁊ donare: nā ⁊ bn̄ficio eccl̓iaſtico pōtrenūciare: licet vincen. dixerit ꝯtrariū. De bn̄ficiis pr̄um non habēdis a filijs hēs infra ī. 4. parteti. c. de p̄mutatiōe bn̄ficioꝝ ⁊ renūciatiōe hēs ſupra. 2ª parte ti. i. c. i. §. ⁊ Plenius īfra. c. de ꝑmutatiōibus bn̄ficioꝝ. De ſimonia ī bn̄ficijs ibi vide.Et de pena talis ſimonie ti. 3. c. §. quō bn̄ficiativl̓ ordinati teneant̉ ad horas ſeu ad officiū dicēdū hēs ī ti. 13. de teſtamētis cl̓icoꝝ. sͣ. ti. io.De fructibus beneficioruꝫ. Fructus bn̄ficioꝝ iā ꝑcepti planū ē ꝙ alienari pn̄t: nec. reꝗrit̉ illa ſolēnitas: que reꝗͥritur inalienatione rei eccl̓ie īmobilis: de qua hēs. sͣ. tit.12. ſꝫ ⁊ fructus ꝑcipiendi pn̄t locari: et ſi ſint decime vel alia exͣ de loca. c. veſtra. Sꝫ hec locatio n̄extēdit̉ vltra tp̄s vite locātis: qꝛ cl̓icus ī bn̄ficiovſufructuario cōparat̉. 16. q. 6. illud. ⁊ de locatiōebn̄ficioꝝ. Et hec vide. sͣ. 2ª parte ti. i. c. i. Itē notaꝙ canonici ⁊ alij bn̄ficiati qui dīnis officijs nō interſunt: nō pn̄t ꝑcipere quotidianas diſtributiones: nec ꝯſuetudo valet: alias n̄ faciāt eas ſuas: ſꝫtenēt̉ ad reſtitutionē: niſi excuſet eos īfirmitaſ vl̓alia rōnabilis ⁊ iuſta neceſſitas corporalis: extrade cleri. nō reſi. c. i. li. 6. Item noͣ ẜꝫ guil. ꝙ illi clerīci ꝗ n̄ reſidēt ī bn̄ficio ſuo: nec īplent ī eo officiaſua: ſꝫ voluptatibꝰ vacāt: nil iurꝭ hn̄t ī rebꝰ eccl̓iaſticis: ⁊ ſi recipiūt tenēt̉ reſtitue̓. Redditꝰ .n. eccleſiaꝝ ſt̓ ſtipēdia eccl̓ie ſeruientiū. Un̄ iura indixerunt ꝑſonalē reſidentiā clericiſ: q̄ tn̄ ī certis caſibꝑmittūt abn̄tiā: vt. jͣ. dicet̉. Tn̄ ꝗcꝗd ſit de foro ꝯtētioſo ſufficere videt̉ ad ſalutē: ſi ipſe ſua cura ⁊īpenſis ꝓuidet: ꝙ eccl̓ia decēter officiet̉: ⁊ ppl̓usſufficient̉ regat. Et ipſe hōeſte vite ⁊ moꝝ bonuꝫexemplū ſubditis oſtēdat: ⁊ īterdū ꝑ ſe ad locūaccedat: ⁊ de p̄dictis certificet̉: ⁊ qn̄qꝫ officiū perſe exoluat. Tutius tn̄ eſt ſi ꝑ ſe cōtinue faciat. Inoͣ ẜm guil. ⁊ hoſti. ꝙ cl̓icus lꝫ hēat ſufficiens pmoniū: ſi deſeruit eccl̓ie: pōt licite ſuſtētari de bonis eccl̓ie. 12. q. 2. charitatē. ⁊. c. eccl̓iaſticis. ſꝫ ſi nōdeſeruit: ⁊ ī malos vſus expēdit: multiplicit̓ peccat: ⁊ ſacrilegiū ꝯmittit. 16. q. i. qm̄. ⁊. i. q. 2. cl̓ici. ⁊de hiꝰ debet ītelligi. c. paſtor ⁊. c. nō ē meū ⁊ ſimilia. q. ea. Fructꝰ āt bn̄ficioꝝ vacātiū tꝑe vacatōisdebēt ī vtilitatē eccleſiaꝝ ipſaꝝ expedi vel futurſucceſſoribꝰ fidelit̓ reſeruari: alias ī cathedralibꝰeccl̓ijs ⁊ ī regularibꝰ ⁊ collegiatis: ſi fiat ꝯͣ per. c. ꝯuētus collegia vl̓ ſingulas ꝑſonas ipſius eccleſieſt̓ ſuſpenſi ab officio ⁊ hn̄ficio n̄ obſtāte pͥuilegiovl̓ ꝯſuetudīe: exͣ de elec. c qꝛ ſepe li. 6. Itē ſil̓is ꝓhibitio ſit general̓r de oībꝰ eccl̓ijs: ne eaꝝ bōa occupēt̉ a p̄latis ꝗbꝰ ſubſūt: ſeu ad qͦꝝ cuſtodiā ꝑtinēt: niſi de ſp̄ali pͥuilegio vl̓ ꝯſuetudīe p̄ſcripta vl̓alia rōnabili cā id faciāt: al̓s ep̄i ⁊ ſuperiores ſūtſuſpenſi ab īgreſſu eccleſie ⁊ alij ab officijs ⁊ bn̄