Titulus.

hoc ſummatim dicit. c. dilectꝰ filius de p̄ben. vtponit Io. an. hēt tn̄ hoc dictum multas exceptōnes. ¶ Primo videlicet niſi ī litteris eēt appoſta clauſula: ꝙ ſi ſecus fieret ſit irritum ⁊ inane:eo. ti. inter cetera. ( 2º. niſi papa alias ſuamᶻ īſinuuauerit voluntatē: ⁊ notat hic glo. 3º quādo papa non mandat cōferri ſꝫ ipſe confert p̄bendam.tunc enim collatio facta alteri de illa non valerꝫ:vt infra eo. ti. ſi poſtqͣꝫ li. 6. ¶ 4º. niſi iſte ꝓ qͦ ſcribitur fuerat receptus in canonicum ante illum cuifacta ē ꝓuiſio p̄bende: tūc eniꝫ poſſꝫ reuocari collatō alteri facta qͣꝫuis ip̄o iure teneat. Itē niſi detus eſſꝫ executor ad compellēdum: qui īſinuaſſꝫ⁊ īterdixiſſꝫ ordinario: ne alteri conferat p̄bēdā:qꝛ tunc collatio alteri facta non tenꝫ. Ite niſi dat eſſꝫ executor ad compellēdū: ſꝫ ad prouidendum: qꝛ tunc ꝑ ſolam p̄ſentationem litteraruꝫ factam ei ad quem diriguntur: ad quem pertinetcollatio: affecta eſt p̄benda: vt non valeat collatio facta alteri: vt de cōceſ. p̄ben. libro ſexto. c.Ite niſi papa inhibuiſſꝫ hoc: vel ſibi ipſam reſeruaſſꝫ ẜm henri. boich. in fine iſtius. c. Canoniciaūt qui tali ſimplici mandato in ipſius eluſioneꝫp̄bendā alij ꝯtulerūt tenēt̉ de communibꝰ redditibus iſti prouidere: vt dicit̉ in ipſa decretali dilectus. Et ſic eſt iſtud in penam clericorum: qui cinullam excuſationem haberēt obedire mādateapoſtolico contēpſerunt. Nec eſt pena conueniētior: qͣꝫ vt puniant̉ in quo d̓liquerunt: de tempoor. c. vl̓ non eſt. Non enim poſſet ei ſine iniuriaconferri p̄benda alij iam collata: qꝛ ī ea nullū iushēt ipſe impetrans: quod apparet ex ipſa decretali Io. an̄. Et infra eo. idem dicit: ꝙ ẜm ſtiluꝫ curie raro fit monitio ſine p̄cepto: cuꝫ dicat̉ ſaltimmonemus ꝑ apoſtolica ſcripta mandamus: nec ītalibus refert: ſi dicat mandamus vl̓ p̄cipimꝰ. ff.man. l. i. ẜm hoſti. ¶ Nota ꝙ ſi ad vnicū canonicatum ⁊ p̄bendam ꝟacanteꝫ in eccl̓ia duo canonici ſūt electi: non tenet receptio: ēt ſi auctōitas legati ſedis apl̓ice īteruenerit: hoc ſummatī dic̄ decre. Dilecto de p̄ben. vt noͣ. Io. an̄ ꝟbi dic̄ Inno.ꝙ legato non licuit infringere priuilegium canonicoꝝ. Sꝫ ſi canōici ad qͦs ſpectabat receptio auctoritate ꝓpria hoc feciſſent: tenuiſſet receptō: ꝙpotuiſſꝫ renunciaſſe fauori ſuo. Sꝫ nō tenuit d̓uiſio p̄ben. sͣ. eo. ꝓ illorum. Et ē ratio diuerſitatꝭẜm hoſti. qꝛ pͥmum cenſet̉ de iure pͥuato cui pōtrenunciari. 2ᵐ de iure publico cui non pōt renūciari: vt de fo. compe. ſi diligēti. Itē ꝑ primum ſitmelior conditio eccl̓ie: qꝛ vbi conſilium ibi ſalꝰ:creſcit .n. numerus conſiliarioꝝ. Per 2ᵐ poſſꝫ induci mēdicitas cl̓ici: dic̄ ēt Inn. ꝙ ſi ī eccl̓ia vbnon ē certus numerus ſunt pl̓es canonici: ex quibꝰ vnus morit̉: non valent littere: ſi impetrant ſiper canonicatu illius alteri conferēdo quaſi vacet: qꝛ non vacat ſꝫ deſit vt hic dicit̉: vbi ꝟo certus ē numerus: non deſijt ſꝫ vacat. Noͣ ēt ꝙ ſi aliquis eligat̉ vltra numeꝝ ī eccl̓ia: ī qua numerusē iuratus non tenet electio. Idē ſi numerus ſit ꝯ

firmatus ꝑ papam cū decreto alias ſecus ⁊ ī concordia. Secus ſi quis iuraſſꝫ non vēdere librū:qꝛ tenꝫ vēditio: dicunt ſp̄ale ī ſpūalibꝰ ꝙ valeatqd̓ fit ꝯͣ iuramentū: ⁊ hoc placꝫ archi. Alij dicūtꝙ receptō facta ꝯͣ iuramētū tenꝫ: ⁊ ſubdit Io. anSatis pōt d̓fēdi ꝙ valꝫ tal̓ receptio: licꝫ illi ſintſe eligi ꝓcurando fecit recipiētes deierare. Et hvidet̉ place̓ pe. ⁊ plus egi. ẜm quem non obeſt ꝙſint ꝑiuri ⁊ ſic infames ⁊ ſic repellēdi a legitimisactibꝰ ⁊ ſic ab eligēdo: qꝛ tēpore electiōis adhucnon erant ꝑiuri nec infames. Sicut ēt regulariterꝗ iurat non mutare teſtm̄ faciendo 2ᵐ: ſit ꝑiurus.poſſꝫ tn̄ caſus continge̓ quo non eēt ꝑiurus: ſic īꝓpoſito dico: ꝙ fortius valebit receptio: vbi dicas recipiētes nō eē ꝑiuros: puta qꝛ caſus erat ꝙꝓpter augumētum facultatū poterat ſtatutus numerus augeri ex vi tacite ꝯditiōis ſine pena periurij. Et id ēt factum fuit collegialiter: ⁊ ab his ꝙpoterant alias ſecus. Dic̄ ēt in iſto. c. Inno. ꝙ vacante vna p̄benda plures pn̄t eligi in canonicos:hoc exp̄ſſo ꝙ vnus hēat p̄bendam integram: ⁊alijs ꝓuideat: cum ſe facultas obtulerit. Sꝫ ſi ſimpliciter recipiant̉ vno iure vacante: non ꝟalꝫ electio: qꝛ intelligunt̉ electi ad vnam p̄bendā. Necobſtat de ꝯſtitutioni. c. cum. m. Dicit .n. ꝙ ibi fuitexpreſſum. Dixerat aūt Inno. in eadem glo. ꝙ īeadē eccleſia habēte certum numerum p̄bendarum vl̓ canonicorum vl̓ vtrunqꝫ eligendo canonicum vltra numerum valet clectio: ſed rumpit̉priuilegium quo ad numerum canonicorum: ſꝫdurat in numero p̄bendaꝝ. eo. ti. dilectus. Ratōaūt quare teneatur electio in canonijs ⁊ non in p̄bendis eſt: qꝛ ſic ſtatutū eſt in canonijs nō ſic ī p̄bendis. Dicit etiam Io. an. ꝙ in his ⁊ in omnibꝰconfirmationibꝰ ⁊ pͥuilegijs eccleſie: quibꝰ adijcitur hec clauſula: ꝙ ſi quid contra id fiat non valeat: hoc operat̉ ꝙ canonici ſuo facto ꝯtrario nōpoſſunt rumpere priuilegium: vt hic: quod dicithoſti. ſibi non dubium qn̄ apponit̉ a papa. Et recitat Inno. ⁊ hoſti. quoſdam dicere: ꝙ non ſolūpapa ſed quilibet iudex poteſt apponere hoc decretum in his que pertinēt ad ſuā iuriſditionenimmo ⁊ quilibet priuatus. Sed ſcienduꝫ ꝙ hodecretum habet maiores vires: quando fit cumcauſe cognitione ẜm Inno. ⁊ hoſti. Qui tandemdicunt ꝙ nulla videt̉ eē ratio quare canonici nōpoſſint venire contra priuilegium ſibi conceſſū:qn̄ eſt talis clauſula: ſicut qn̄ non eſt: niſi dicat̉ ꝙhoc faciat ꝟtute clauſule: vel ꝙ ſit de nouo ſtatutū in fauorē eccl̓iaꝝ. hoſti. tn̄ dicit ꝙ licet ſit clauſula augumētatis facultatibꝰ poſſit numerus augeri: non augumētatis nō poſſit: ex qͦ ē ibi clarla: hec oīa Io. an. īdicto. c. De vna p̄benda vate poſſunt fieri due: ſi eiꝰ ſuꝑpetūt facultates: al̓sdiuidēs integrare tenet̉. Sic ſūmat. c. vacāte dep̄ben. Io. an. vbi dicit hoſti. ꝓut ip̄e recitat: ꝙ achoc ꝙ valeat talis ſectio. 4. requirūt̉. ¶ Primuꝫ