.XV.27 g
vt refert io. an eo. ti. c. ex parte. ꝙ verbuꝫ reſidētie non ē ita amare ſūmendū: vt nunqͣꝫ īde diſcedat. ꝓ hoc facit. ff. de ſeruit. l. ſi cui. quod legitur ⁊notat di. 37. de ꝗbuſdā. de conſe. di. 5. c. ſint tibi.Ei dicit hoc cōcedendū p̄cipue de cōſtitutis ī dignitatibꝰ: ⁊ in his ꝗ hn̄t diuerſa beneficia: vnumintitulatū ⁊ aliud cōmēdatum. Itē in his ꝗ habent bn̄ficia dependētia a prebedis. Strictiꝰ aūtaccipit̉ ꝟbū reſidentie: vbi prebenda habet onꝰadnexū ī ti. i. ſignificatū. Itē vbi eccleſia hēt tātūvnum miniſtrum. di. 5. teſtm̄. latiꝰ ꝟo accipit̉ vbieccleſia hēt plures mīſtros ꝗ ſeruiūt ꝑ ſeptimanas. 82. di. ꝓpoſuiſti. 74. di. cōſuluit. Ita tamenꝙ ꝑ oēs predictos caſus reſidentie ceſſent fraus⁊ negligentie ẜm vincen. hec Io. an. Et dicit hoſti. ꝙ debet ep̄s quolibꝫ die dominico dīnis officijs ītereſſe: niſi iuſta cā impediat̉: vt de conſe.di. 3. ep̄s. ſimiliter ſi ſit modicū bn̄ficiū: debet bn̄ficiatus ītereſſe precipue ī veſperis ⁊ matutinis:alias ſi eſt īcorrigibil̓ pōt deponi: vt di. 92. ⁊ debet ſeruire eccl̓ie ī ordine ſuo. vt de fi. preſby. c.prshofuit.De his qui reſidere inītelligūt̉: vt .ſ. priuari n̄ poſſint bn̄ficijs ſed licite ꝑcipiant fructus: qͣꝫuis ī veritate non reſideāt. Epͥmo quidē de eo ꝗ extra eccleſiam ē: ſeu ſe abſētat ꝑ negocijs eccleſie: vt de cle. nō reſi. c. ex parte. vbi dr̄ ꝙ talis etiam ſi iurauit reſidere: liciteſe abſentat ꝓ negocijs eccl̓ie abſqꝫ ꝑiurio. Recipit .n. iuramentū ſegitimam īterpretationeꝫ ẜtInno. ¶ Itē ſi alias eſt iuſta cā abſentie ſue vtꝓpter inimicitias capitales ⁊ hiꝰ: vt eo. ti. īter qͣtuor. Et tūc debet deſeruire ꝑ vicariū. Scd̓o ſeruientes ꝗbuſdam p̄latis: vt dicet̉ nō obſtante cōſtitutiōe cōtraria: p̄bende ſue fructus in abſentiaꝑcipiūt. Familiares videlicet pape vt eo. ti. cū dilectꝰ: quod ītelligit̉ ẜm hoſti. de ſeruientibꝰ ei ⁊ aſſiſtētibꝰ vt capellani ⁊ ſimiles ẜm Io. an. Nō tabelliōes cōducti ꝗ cōtēti debēt eſſe lucro ſuo. dic̄tn̄ hoſti. ꝙ oēs ꝗ morāt̉ ī curia ex precepto paphabēt hoc priuilegiuꝫ: ⁊ ſi ſcriptores ſint: ſecus ſiibi morant̉ ꝓpria voluntate. Reſidentes ēt cumlegato hēbunt hͦ pͥuilegiū qͦ ad ꝓuinciam ſibi cōmiſſam: qꝛ hoc non ē pͥuilegium: ſed ius cui participare debet legatꝰ ſaltē eo iure quo participaep̄s ẜm Io. an. Reſidentes ēt cū cardinali: dicit̉ſuꝑ hoc cōſtitutio ꝓmulgata: ꝙ habeant hoc prilegium: ⁊ de conſuetudine ſic ſeruat̉ ẜꝫ hoſti. Sꝫverius ē ꝙ omnibꝰ cardinalibꝰ pͥuilegia ꝯcedūt̉.Io. an̄. Itē duo ex canonicis ſeruiētes ep̄o abſentes ꝑcipiunt fructus prebēdaꝝ: vt dicit. c. ad audiētiam. eo. ti. ⁊ idem putat Pe. de alijs nō canonicis etiam curam habētibꝰ de cōſe. di. i. iubemꝰ.⁊. 2. q. 6. c. cuꝫ paſtoris. 3º. ſtudētes ī iheologiavt de magiſtris ſuper ſpecula. ⁊ hoc ēt ſine licentia p̄lati cum habeant a iure licentiam: ⁊ hoc niſi eſſent religioſi. In alijs āt ſcientijs requirit̉ prelati licētia: vt in. c. tue de cleri. nō reſiden. vbi dic̄
Io an̄. ꝙ ſola licētia quā dat ep̄s exiſtēti ī ſtudionō ſufficit: niſi eſſet ſtudium priuilegiatū in hoc:vt nunc eſt iſtud ſcilicet bononienſe: dicit etiā ꝙex littera argui pōt ꝙ intelligat̉ de generali nonparticulari ſtudio: qn̄ triuium ⁊ quadriuium theologie ⁊ ſacri canones legunt̉: putat tū hoſti. hocad arbitrium boni viri reducendū. 37. di. ſiquisgrāmaticam. Et videt̉ ꝙ duo tm̄ clerici ſint pͥuilegiati rōe ſtudij ⁊ non vltra eo. ti. ad audientiaꝫ.Et durat hoc ꝑ quīquēnium: nō tn̄ iſti percipiūtdiſtributiōes quotidianas: que dant̉ preſentibꝰ.Et idem de ſeruientibꝰ prelatis ſed ſolū infirmihoc habent. ¶ 4º. īfirmi: vt eo. ti. c. ad audientiam: vbi dicit Io. an. non puto ꝙ omnis infirmuſꝑcipiat prebēdā vel diſtributiōem de ꝗbꝰ loqutur. c. i. eo. ti. lib. ſexto. Sed is ꝗ alias erat reſidē⁊ ꝑ īfirmitatem impedit̉ reſidere ꝑcipiat prebendam. Et is qui alias erat deſeruies ꝓpter infirmitatē impedit deſeruire percipiet diſtributiones:⁊ ſic ītelligo p̄dicta iura. Idē noͣ. ipſe Ioā. an..c. vno. eo. ti. li. 6. ī nouel. ꝟbi ponit exemplū. canonicus bonon̄. cōtinue morat mutine: qꝛ ē de mutina modo infirmat̉ ibi: nūquid rōne infirmitatiſiſte habebit diſtributiones? Certe non: qꝛ non īfirmitas ſed abn̄tia iam p̄ſtina fuit cā principaliſ:quare non intereſt dīnis officijs. Ide dico ſi eētpn̄s ⁊ ſanus: ⁊ nō ītererat diuinis nec ꝯſueueratꝟenire ad diuina: qꝛ non ex p̄textu infirmitatiſ: ſivellet hr̄e quotidianas diſtributiōes: non hēbiteas: nec cū ſalua cōſcientia pōt recipere: ſed ī foro ꝯſcientie tenet̉ ad reſtitutionem: ex qͦ ſi eſſet ſanus nō ītereſſet dīnis. Et iura qͦ volūt īfirmis fructꝰ ⁊ qͦtidianas diſtributiōes dari: debent ītelliqn̄ īfirmitas ē ꝓxima ⁊ īmediata cā nō ītereſſerdi diuinis: alias ſecus. hec Io. an. Forte tn̄ ſi gratis canonici conferrent ⁊ non vt ex debito tanqͣꝫim: nō teneret̉ ad reſtitutionem.De clerico abſente cuneſcit̉ vbi ſit. Nota ꝙ talis tribus publicis edictis citabitur ad eccleſiam ⁊ ſi poſtea expectans ꝑſex menſes: nō veniat priuabit̉ eccleſia quaꝫ hethoc dicit. c. ex tue de cle. non reſi. Et ẜm Io. and.non ſufficit vnū edictū licet perēptoriū: nec ītellgit̉ iſtud de ep̄is abn̄tātibꝰ ẜm hoſti. Et dicit idēhoſti. ꝙ ſi latitat clericus: ſufficit edictū publicari per domos vel eccleſias. Sed ſi īfra ꝓuinciaꝫcopiam ſui faciunt: ꝓcedi nō poſſet ex edicto: qd̓non ꝑueniſſet ad eos. Nec ꝯtra latitātes ex edicto ſoleniter ꝓpoſito. Dicit ēt inuo. ⁊ hoſti. ꝙ ēt exꝓbabili cā nō licet abeſſe niſi de licentia plati vl̓niſi illud ꝑmittat cōſuetudo. Tn̄ cōſuetudo nonpoſſet inducere: ꝙ ſine iuſta cā vagent̉. eēt enimcontra bonos mores ⁊ leſione eccleſiaꝝ: vnd̓ nōvaleret de cōſuetudine. c. i. ſ. Interea āt dum clericus vagat̉ diu: deſeruiat̉ eccl̓ie de fructibꝰ eiusẜm Io. an. c. i. ¶ Nota ēt ꝙ ſi papa mādat ei adque ſpectat: ꝙ bn̄ficia alicui cōferat: coll̓o ꝑ eumalteri facta tenet: ipſe tn̄ ex tranſgreſſione punit̉:Z 3